Boekverslag : Anne Provoost - Vallen
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1840 woorden.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1840 woorden.
RECENSIE VERSLAG 'VALLEN'
Auteur en titel: Anne Provoost, Vallen
Plaats en jaar van uitgave van het boek: Den Bosch, 2005
Het aantal bladzijden van het boek: 262
1. Geef in maximaal 15 zinnen en in chronologische volgorde het verhaal weer.
Vallen is het verhaal over Lucas, een vijftienjarige jongen die met zijn moeder de vakantie doorbrengt in het huis van zijn pas overleden grootvader. Lucas merkt dat er geheimzinnig gedaan wordt over zijn grootvader en komt toevallig in contact met Benoit en Alex. Benoit geeft Lucas het gevoel dat hij de moeite waard is en Lucas, die onzeker is, gaat steeds meer op Benoit steunen en maakt ook kennis met zijn ideeën in verband met vreemdelingen. Al snel blijkt dat Benoit zo erg tegen de vreemdelingen is dat hij er alles aan zal doen om ze terug te laten gaan naar hun eigen land. Ook Lucas wordt hierbij betrokken en hij helpt Benoit om een tehuis voor asielzoekers in brand te steken.
Intussen is Caitlin in het dorp aangekomen, een meisje waarmee Lucas vroeger ook mee omging. Dankzij Caitlin komt Lucas te weten dat zijn grootvader tijdens de tweede wereld oorlog een aantal ondergedoken Joden heeft verraden, waaronder ook de moeder van Caitlin. Caitlin komt ook met Benoit in contact en tot ergernis van Lucas laat ze zich verleiden door hem, maar ze keert zich onmiddellijk van hem af, als ze erachter komt hoe hij over de vreemdelingen denkt. Caitlin en Lucas krijgen hier ruzie om. Lucas wordt door de ruzie heel onzeker en steeds agressiever, dit reageert hij af op de kettingzaag van zijn opa. Wanneer hij op een dag aan het zagen is, krijgt Caitlin vlakbij een auto-ongeluk, waardoor haar auto in brand vliegt. Lucas probeert haar uit de auto te krijgen, maar dat lukt niet, omdat haar voet vast zit. Lucas ziet nog maar een uitweg: haar voet afzagen. Iedereen is heel trots op Lucas, omdat hij Caitlin heeft gered. Als blijkt dat hij haar ook had kunnen redden, zonder haar voet er af te zagen, wil Caitlin niks meer met Lucas te maken hebben.
2. Tot welke genre hoort het boek?
Psychologische jeugdroman
3. Voor welk publiek is het boek geschreven?
Jongeren
4. Wat is het thema?
Racisme (vreemdelingenhaat), maar ik denk ook verraad er bij hoort.
5. Zoek op het internet minstens 2 professioneel geschreven recensies over het boek dat je hebt gelezen. Noteer de bronnen.
Zoek andere info over leeftijd, geboorteplaats en beroep van de schrijver. Noteer je bronnen.
Recensies
Bron:
Algemeen Dagblad, vrijdag 9 december 1994
Joke Linders
Een broeierige zomer
Boeken voor mensen die hun kindertijd achter zich hebben, maar het wankele evenwicht van de volwassenheid nog niet hebben bereikt, gaan vaak over wezenlijke levensvragen en onzekerheden met name op het gebied van seksualiteit en identiteit. Willen dergelijke romans echt overtuigen en de jonge lezers daadwerkelijk aanspreken, dan zal een auteur zijn eigen ervaringen en herinneringen aan die tijd opnieuw moeten doorleven. Dat is de Vlaamse schrijfster Anne Provoost bijzonder goed gelukt. Vallen is een aangrijpende, spannende en goed geschreven roman over zaken die jongeren werkelijk raken. Alles in hun leven is immers nog onzeker. Het is een zoeken en tasten naar de juiste weg die je alleen zelf kunt vinden.
De hoofdpersoon van Vallen is de zestienjarige Lucas. Zeer tegen zijn zin zal hij samen met zijn moeder de zomervakantie doorbrengen in het huis van zijn onlangs overleden grootvader. Veel liever was hij bij zijn schoolvrienden gebleven. In die weken van betrekkelijke eenzaamheid ontdekt Lucas dingen over zijn grootvader en diens gedrag in de Tweede Wereldoorlog waar hij geen raad mee weet. Ze verstoren zijn dromen. Ook zijn moeder gedraagt zich verward en afwezig, terwijl hij van Caitlin, een vroeger Amerikaans vriendinnetje dat de zomer in het naburige klooster doorbrengt, al helemaal niets begrijpt. Haar dansen hebben door de voortdurende strijd tegen de zwaartekracht, iets dreigends. Het is een voortdurend vallen en opstaan.
In zijn onzekerheid en eenzaamheid zoekt Lucas houvast bij Benoît, een wat oudere vriend die wel vat op het leven lijkt te hebben en op iedere vraag een antwoord heeft. 'Gooi jezelf niet te grabbel, Lucas. Verdedig jezelf. Zorg dat je je wapent en dat je de situaties waarin je verzeilt meester blijft… Ik weet wat jij wil: jij wil rechtvaardigheid en vrede. Maar zo is de wereld niet. De wereld belaagt je… Je zult altijd een verliezer zijn. Je bent niet klaar voor agressie. Je kunt niet geloven waartoe een ander in staat is omdat je er zelf niet toe in staat bent. Je hebt geen voelhorens voor gevaar. Jij noemt het onschuld, ik naïviteit.'
Houvast vindt Lucas ook in de kettingzaag van zijn grootvader. Daarmee kapt hij een aantal bomen en legt hij voor de nonnen in het klooster een houtvoorraad aan. Die fysieke bezigheden worden een dekmantel voor de klusjes die Benoît hem opdraagt. Zonder dat hij dat wil of durft beseffen, raakt Lucas betrokken bij fascistoïde reacties tegen asielzoekers.
De geborgenheid die zijn vriendschap met Benoît leek te bieden, ontaardt in een nachtmerrie als Lucas Caitlins voet moet afzagen om haar uit een brandende auto te bevrijden. Het geweld van wat een heldendaad leek, ontaardt in zinloosheid als uit het politieonderzoek blijkt dat zo'n drastische oplossing niet nodig was geweest. Caitlins toekomst als danseres is 'om niet' verloren gegaan; Benoît stelt Lucas' handelswijze in een kwaad daglicht. Heeft Lucas, net als zijn grootvader indertijd, gehandeld in een opwelling van radeloosheid, onwetendheid of haat jegens vreemdelingen? Waarom gedragen mensen zich zoals ze zich gedragen? Worden ze gedreven door idealen, door wat anderen zeggen, door hun verleden?
Vallen is boeiend omdat het zoveel aan de orde stelt: kwesties van identiteit, erotiek, verdraagzaamheid jegens asielzoekers, de thematiek van de zondebok, het leven in een besloten dorpsgemeenschap tegenover behoefte aan privacy én vriendschap. Maar ook door de aangebrachte ordening. De roman begint met een sfeervolle en krachtige beschrijving van Caitlins thuiskomst uit het ziekenhuis waardoor de lezer met Lucas de oorzaak en het begin wil weten.
De taal van Anne Provoost heeft dankzij haar soberheid van haar dialogen grote zeggingskracht. Ze is een meester in het afwisselen van spanning, sfeer, beschrijving en actie. En omdat ze haar woorden zorgvuldig kiest, krijgt de lezer alle ruimte zich te verplaatsen in de onzekerheden en de vragen van de hoofdpersoon en daarin steeds een eigen positie te kiezen. Ze geeft geen kant en klare oplossingen, maar biedt ruimte voor meer dan één oplossing. Daardoor is Vallen emotioneel én stilistisch een boek dat iedere jongere bij de keel grijpt of meesleept. Provoost heeft een niveau bereikt dat niet onderdoet voor dat van Aidan Chambers of Peter Pohl.
13 januari 1995
Carolien Zilverberg
Verleid door neonazi's
De Vlaamse Anne Provoost debuteerde in 1990 met de jeugdroman Mijn tante is een grindewal en sindsdien publiceerde ze enkele boeken voor jongere kinderen. Ze is dus kinderboekenschrijfster, en er is geen enkele reden om haar nieuwste boek Vallen niet als jeugdroman te beschouwen. Maar tegelijkertijd is het zo'n boek dat duidelijk maakt hoe kunstmatig de grens tussen de zogenaamde volwassenliteratuur en de jeugdliteratuur kan zijn:
Vallen ziet er niet alleen uit als een 'volwassen' roman, dat is het ook. Een intrigerende, sfeervolle roman over een broeierige zomer waarin de dingen langzaam maar zeker uit de hand lopen,' meldt de achterflap. Daarmee is geen woord te veel gezegd, eerder te weinig, want het boek valt op allerlei manieren te karakteriseren. In de eerste plaats als psychologische roman met als thema's verraad, schaamte en schuld, maar ook als thriller, als politieke roman en als liefdesverhaal.
Vallen is het verhaal van de ongeveer 16-jarige Lucas, die samen met zijn moeder zijn vakantie doorbrengt in het huis van zijn kort tevoren overleden grootvader. Die vakantie is bijna ten einde als hel boek begint: het vertrekpunt is de terugkeer uit het ziekenhuis van Caitlin, een Amerikaans meisje dat in het naburige klooster logeert. Binnen enkele bladzijden weten we dat haar voet is geamputeerd en dat Lucas daar iets mee te maken heeft. Na deze uiteenzetting volgt de voorgeschiedenis: met Lucas gaan we terug naar het begin van die zomer.
Provoost neemt ruim de tijd om de lezer in het ongewisse te laten. Zij laat het gruwelijke gegeven van de geamputeerde voet voor wat het is om zich te concentreren op een groeiend gevoel van onbehagen bij Lucas: die komt erachter dat er iets aan de hand moet zijn geweest met zijn grootvader, iets waar iedereen in het dorp - zijn moeder en Caitlin niet uitgezonderd - meer van af schijnt te weten dan hij, maar waar men liever niet over praat. Hij vat dit op als een complot tegen hemzelf. Dat het om een fout oorlogsverleden gaat - de grootvader verlinkte een groep joodse kinderen die in het klooster ondergedoken zat en de nonnen die hen verborgen hielden - blijkt pas veel later, als Lucas verstrikt is geraakt in een organisatie van neonazi's.
In eerste instantie had ik wat moeite met deze lange aanloop, maar achteraf kun je niet anders zeggen dan dat Provoost haar verhaal met de grootst mogelijke zorgvuldigheid opbouwt. Door volop aandacht te schenken aan Lucas' onwetendheid en onzekerheid verklaart zij waarom hij zo'n gemakkelijke prooi is voor de neonazi's met wie hij bevriend raakt. Hun charismatische leider, Benoît, speelt feilloos in op wat Lucas mist: vriendschap, loyaliteit, duidelijkheid: 'We willen bereiken wat goed is voor onze mensen. Je mag niet vergeten: ons land wordt momenteel bezet door een vreemd volk. Een beetje zoals door de Duitsers indertijd, met dit verschil dat die toen beschaving meebrachten, terwijl we nu terugkeren naar de barbarij. Zo bekeken zijn wij gewoon bij het verzet. Je zou toch niet willen dat we collaboreerden?'
Vallen is een moralistisch boek. Lucas maakt de verkeerde keuze en dat komt hem duur te staan. Maar het knappe is dat Lucas' val zo geloofwaardig is, verdedigbaar zou ik haast zeggen. Hij is net zo goed een stommeling die er met open ogen in tuint als een slachtoffer van de omstandigheden. Provoost brengt haar verhaal niet met een opgeheven vingertje, maar meer alsof ze wil zeggen: zo gaan die dingen. Haar portrettering van Benoît, die niet alleen op de weifelende Lucas maar tot op zekere hoogte ook op de principieel antiracistische Caitlin z'n aantrekkingskracht uitoefent, is buitengewoon subtiel. En de climax van het boek - als Lucas erin slaagt Caitlin uit een brandende auto te wrikken, een daad die hem niet alleen tot redder maar ook tot verrader bestempelt - is even gruwelijk als onvermijdelijk.
Valt er dan helemaal niets te zeuren? Afgezien van het wonderlijke Vlaams hier en daar - een touw 'errond' in plaats van 'eromheen' - eigenlijk niet. En dat mag een klein wonder heten bij een complex boek als dit. Zo complex dat kwalificaties als overtuigend, uitgekiend, geconstrueerd en huiveringwekkend de lading maar ten dele dekken. Laat ik het, als het bij één woord moet blijven, maar op 'zinderend' houden.
Biografie
Anne provoost is geboren in het Belgische Poperinge op 26 juli 1964. Ze groeide op in Woesten, in de Belgische Westhoek en studeerde in Leuven Na haar studie ging ze naar de Verenigde Staten.
Haar beroep, naast het schrijven van romans is: Toneelstukken schrijven.
Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen