Boekverslag : Friedrich Durrenmatt - Der Verdacht
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1387 woorden.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1387 woorden.
Algemeen
1. Ik heb dit boek gekozen, omdat ik verplicht een titel van een boekje in moest leveren. In mijn haast zag ik dat dit een soort detective boekje was dus heb ik dit boekje maar gekozen.
2. De volledige titel van het boekje is; “Der verdacht”
3. Emmenberger wordt er van verdacht een arts te zijn die in een concentratiekamp mensen opereerde zonder narcose. Wanneer deze mensen zich zonder narcose lieten opereren mochten zij het concentratiekamp uit.
4. De eerste uitgave was in 1961
5. De naam van de auteur is; Friedrich Durrenmatt. Op het internet heb ik het volgende over hem gevonden;
Friedrich Durrenmat werd in 1921 geboren in Zwitserland in het dorpje Konolfingen en overleed op 69 jarige leeftijd aan een hartaanval in 1990. Hij studeerde filosofie, Natuurwetenschappen en Literatuur aan het gymnasium in Bern. Het verhaal 'Der Alte' was het eerste gepubliceerde werk dat hij uitbracht. In 1947 trouwde hij met actrice Lotti Geisler. Nog in het eerste jaar werd hun eerste zoon - Peter - geboren. Het echtpaar kreeg later nog twee dochters, Barbara (1949) en Ruth (195 l). In 1952 verhuisde Durrenmat naar Neuchatel.
6. Ik denk dat je de auteur niet in een bepaalde periode of literaire stroming, want hij heeft allemaal verschillende soorten boeken geschreven; tragische komedie, Prosakomedie, Komedie in zwei Akten, Roman, Kriminalroman.
7. Commissaris Barlach ligt met kanker in het ziekenhuis. Terwijl hij een tijdschrift “life” aan het lezen is, komt hij een artikel tegen over ene dr. Nehle. Deze man opereerde mensen in de concentratiekampen zonder narcose, zodat ze naar een ander kamp konden waar ze het veel beter zouden hebben. Wanneer de arts van het ziekenhuis, dokter Hungertobel, deze foto onder ogen krijgt trekt hij wit weg. Na lang aandringen van Barlach vertelt Hungertobel dat de arts in het artikel verdacht veel op dr. Emmenberger lijkt. En heeft deze dr. Emmenberger ook heel toevallig net als dr. Nehle wel eens iemand geopereerd heeft zonder narcose. Als op een dag een oude bekende van Barlach hem komt bezoeken in het ziekenhuis, krijg hij te horen dat het inderdaad klopt dat deze dr. Emmenberger dezelfde is als dr. Nehle. Deze oude bekende genaamd, Gullifer, was namelijk degene die op de foto geopereerd werd door dr. Emmenberger. Barlach laat zich in de kliniek van Emmenberger opnemen om alles te onderzoeken en ontsnapt ternauwernood aan de dood…
8. Het thema is te verklaren als een soort gerechtigheid. Barlach wil de zaak helemaal uitzoeken om gerechtigheid te krijgen.
9. Ik vind het een moeilijk boek. Er staan veel moeilijke woorden in en het is ook best wel moeilijk te begrijpen. Vooral het begin snapte ik niet veel van. Toen ik wat verder met lezen was viel het allemaal wat op z’ n plaats. Ondanks dat het moeilijk was vond ik het ook wel weer een leuk boek. Ik vind detectives boeken altijd wel interessant, want dan ga ik zelf helemaal in het verhaal op en ga ik mee denken.
Beschrijvend
Doch schon gegen Mitternacht wachte der Alte auf, als vom Fenster her ein leises Geräusch kam und kalte Nachtluft ins Krankenzimmer strömte. Der Kommissär machte nicht sofort Licht, sondern überlegte sich, was denn eigentlich vor sich gehe. Endlich erriet er, daβ der Rolladen langsam nach oben geschoben wurde. Die Dunkelheit, die ihn umgab, wurde aufgehellt, schemenhaft blähten sich die Vorhänge im ungewissen Licht, dann hörte er, wie sich der Rolladen wieder vorsichtig nach unten bewegte. Aufs neue umgab ihn die undurchdringliche Finsternis der Mitternacht, doch spürte er, wie sich eine Gestalt vom Fenster her ins Zimmer schob. (Pag. 24)
Ik heb deze passage gekozen, omdat ik terwijl ik aan het lezen was deze passage wel spannend vond, het lijkt me doodeng als er iemand door mijn raam naar binnen komt.
‘Insulin’, sagte sie, indem sie auf ihn niederblickte,’Der Chef hat eine Insulinkur mit Ihnen gemacht. Seine Spezialität.’ Sie lchte: ’Wollen Sie den Mann verhaften?’
’Emmenberger hat einen deutschen Arzt namens Nehle ermordet und ohne Narkose operiert’, sagte Barlach kaltblütig. Er fühlte, daβ er die Ärztin gewinnen muβte. Er war entschlossen, alles zu wagen.
’Er hat noch viel mehr gemacht, unser Doktor’, entgegenete die:Ärztin.
’Sie wissen es!’
’Gewiβ.’
‘Sie geben zu, daβ Emmenberger unter dem Namen Nehle Lagerarzt in Stutthof war?’ fragte er fiebrig.
‘Natürlich.’
‘Auch den Mor dan Nehle geben Sie zu?’
‘Warum nicht?’ (pag. 79/80)
Ik heb deze passage gekozen, omdat ik helemaal verbaasd was over de manier waarop deze vrouw alle daden van haar man toegaf. Gewoon beangstigend dat zo’n vrouw dan ook nog met die man gaat trouwen. Iemand die zulke erge dingen gedaan heeft zou eigenlijk niets of niemand meer moeten hebben. Ik ben het totaal niet eens met de luchtige manier waarop deze vrouw alles toegeeft.
Es wurde halb fünf, fünfundzwansig vor fünf, dreizehn vor fünf, fünf Uhr, fünf Uhr sechs. Bärlach hatte sich mühsam mit dem Oberkörper aufgrichtet. Er läutete einmal, zweimal, meherer Male. Er wartete. Vielleicht konnte er noch mit Schwester Kläri reden. Vielleicht, daβ ein Zufall ihn retten konnte. Halb sechs. Er drehte seinen Leib mühsam herum. Dann fiel er. Lange blieb er vor dem Bett liegen, auf einem roten Teppich, und über ihm, irgendwo über den gläsernen Schränken tickte die Uhr. Schoben sich die Zeiger herum, wurde es dreizehn vor sechs, zwölf vor sechs, elf vor sechs. Dann kroch er langsam gegen die Türe, schob sich mit den Unterarmen vor, erreichte sie, versuchte sich aufzurichten, nach der Falle zu greifen, fiel zurück, blieb liegen, versuchte es noch einmal, ein drittes Mal, ein fünftes Mal. Vergeblich. (pag. 114)
Ik heb deze passage gekozen, omdat ik dit een heel zielig stukje vind. Bärlach is zo hulpeloos, hij denkt dat zijn laatste uren geslagen hebben. Hij is zo zwak dat hij zichzelf niet eens meer in bed kan krijgen. Ik kan me voorstellen dat hij zich heel eenzaam en bang heeft gevoeld op dat moment.
Er waren uiteraard nog veel boeiende passages maar ik moest er toch wat uitkiezen, dus heb ik deze 3 passages gekozen.
Verdiepend
Het verhaal in chronologische volgorde:
1887; Geboorte Emmenberger
1890; Geboorte Nehle in Berlijn.
Juli 1908; Groepje studenten kampeert in een hut in de Alpen. Een van de jongens krijgt een ongeluk maar geen van hen durft hem te opereren behalve Emmenberger, die dit doet zonder narcose.
1932; Nehle vertrekt naar Chili
10 augustus 1945; In Hamburg pleegt Nehle zelfmoord. Al zijn misdaden komen weer naar boven wanneer er een artikel met foto verschijnt in “life”.
December 1944 tot januari 1945; Nehle opereert Gulliver in het kamp van Stutthof.
Februari 1945; Gulliver wordt vrijgelaten door Nehle.
1945; Kwam Nehle uit Chili terug. Emmenberger was op dat moment in Stutthof in het kamp.
Zomer 1947; Hungertobel ziet Emmenberger nog met de twee littekens (wenkbrauw en brandwond aan hand/arm).
1948; Commissaris Barlach wordt opgenomen in het ziekenhuis van Salem. Daar ziet hij het blad “Life” liggen met beelden uit het concentratiekamp Stutthof van Nehle. Hungertobel de arts van Barlach herkent de man op de foto.
1948 drie dagen na opname van Barlach; er komt bezoek van Gulliver, de Jood die bij Emmenberger/Nehle in het kamp heeft gezeten. Hij bevestigt het vermoeden van Hungertobel.
1948, 4 dagen na opname Barlach; vanaf hier zoekt Barlach samen met Hungertobel de hele zaak uit over Nehle en Emmenberger.
Het boek begint met dat Barlach in het ziekenhuis ligt en het blad “life” leest. Vanaf dan komen er veel dingen over het verleden boven. Allemaal informatie over de verdachte om uit te zoeken wat hij allemaal echt heeft gedaan. Ik vind het wel goed dat dit zover uitgelegd is.
Evaluerend
Persoon; De dwerg achter het raam in Emmenberger zijn kliniek spreekt mij heel erg aan. Ik heb hier zelfs over gedroomd, maar ik zou niet weten waarom. Ik weet trouwens ook nog steeds niet wat er precies met deze dwerg aan de hand was, maar toch sprak het me aan.
Plaats; de kamer met de tralies waar Barlach in komt te liggen in de kliniek van Emmenberger. Dit sprak mij erg aan omdat ik het nou niet heel normaal vind om tralies voor het raam van een patiënt te plaatsen. Hieruit blijkt gelijk wel dat Emmenberger niet helemaal deugt.
Situatie; Het stukje over Emmenberger die iemand heeft geopereerd in de bergen zonder narcose. Ik dacht toen bij mezelf al dat die man niet deugde. Dit kwam natuurlijk ook heel erg overeen met het verhaal over Nehle die in concentratiekampen mensen opereerde zonder narcose. Het lijkt me raar dat er mensen zijn die dit doen, maar blijkbaar gebeurde het toch wel echt.
Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen