Boekverslag : Herbert Reinecker - Falle Fur Den Kommissar
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 2380 woorden.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 2380 woorden.
Het boek
De titel van dit boek is Fälle für den Kommissar. Het is geschreven door Herbert Reinecker.
Het soort boek
Dit boek is een detective. Het gaat over een commissaris die twee moordzaken op moet lossen. Het verhaal is aardig realistisch, moorden komen wel vaker voor. Maar ze worden lang niet altijd opgelost, in dit boekje dan toevallig wel.
Omdat het boek uit twee verhalen bestaat gaan de volgende drie punten gescheiden:
Messer im Rücken
De achtergrond
Dit verhaal speelt zich af in Duitsland, grotendeels in een zekere Gollierstraße. Wanneer de moord plaats vond wordt niet precies verteld, wel denk ik dat het een moord is in de jaren 90, omdat het gaat over een taxi en een taxi bestaat nog niet zo lang. En het gaat ook over fotografen.
De personen
Heer Heynold: dit is de vermoorde man in het boek. Hij was rond de 50 en hij was een rijk man. Hij had alleen problemen met zijn vrouw, want ze waren gescheiden terwijl hij dit eigenlijk niet wou, daardoor liet hij zijn eigen bedrijf in de steek.
Traufer: dit is de zwager van Heynold, hij is een man van ongeveer 45 jaar oud. Hij is getrouwd en heeft een intelligent gezicht. Hij was de manager van het bedrijf van Heer Heynold, alleen omdat Heer Heynold geen interesse meer toonde in het bedrijf en daardoor het bedrijf ten onder zou gaan, was hij kwaad op hem.
Maria Heynold: de gescheiden vrouw van Heer Heynold. Zij was ongeveer 40 jaar oud en had lang haar. Omdat zij pas gescheiden was van Heer Heynold wou hij elke keer met haar praten, terwijl zij dat helemaal niet nodig vond.
Meneer Blasek: dit is een oudere man met weinig geld. Hij dronk veel en hield veel van vissen. Hij heeft een zoon en een dochter. Ook zou hij heel graag terug naar Canada toe gaan.
Der Wirt: hij runde een soort café, en was een vriend van Blasek. Blasek vertelde altijd verhalen over Canada en der Wirt vond dat ook heel mooi.
Samenvatting
Meneer Heynold is vermoord doordat hij een mes in zijn rug geduwd kreeg. Hij heeft toen nog een stuk gelopen en is in een taxi gaan zitten en is toen dood gegaan. Hij werd voor een café vermoord. Om erachter te komen wie de moordenaar was heeft de politie foto’s gemaakt van de mensen die er op het moment na de moord waren, want misschien zit de moordenaar daar wel tussen. Daarna informeerde de politie de familie en ging direct naar ze toe. De politie vroeg waar ze de avond van de moord waren, maar iedereen had een alibi. Net toen de politie weg wou gaan werd er 3 keer aangebeld, maar er was niemand. De politie dacht dat het met de moord te maken had dus bleven ze buiten wachten. Een half uur later kwam Maria Heynold (de gescheiden vrouw van Heer Heynold) buiten en er kwam een motor aan waar zij achterop zat. De politie kon hen niet meer achterna. Toen de politie de foto's bekeek zagen ze dat Maria Heynold op de foto stond, voor een raam boven het café. De politie ging gelijk naar de plaats waar Maria stond. Ze kwamen terecht in het huis van Blasek. Blasek was een arme man, dus hij had geen grote kamer en geen slot op de deur dus iedereen kon er zomaar binnen lopen. Toen de hulp van de commissaris naar buiten keek zag hij plotseling Traufer lopen. Ze gingen naar Traufer toe en vroegen wat hij kwam doen. Traufer vertelde dat hij niet alles verteld had wat hij wist. Hij vertelde nu dat hij wist dat iemand Heynold afgehaald had en weg was gereden. Toen kwam er een motorrijder het was de zoon van Blasek. Dat was de motorrijder die ook op een van de foto's stond. Traufer vroeg aan de commissaris of hij mee wilde gaan naar zijn kantoor. Toen ze op het kantoor kwamen vertelde Traufer dat hij gister niet de waarheid had verteld, maar dat vanavond wel zou doen. Meneer Heynold had haast geen tijd meer voor het bedrijf en het verwaarloosde, omdat hij gescheiden was van zijn vrouw. Zelf wilde hij niet scheiden, maar zijn vrouw wel. Hij ging steeds naar haar toe om met haar te praten, maar dat wou ze niet. En ze werd er best wel gek van, want hij bleef maar aandringen. Zij had namelijk een nieuwe vriend: Ingo Blasek, de zoon van heer Blasek. Toen Traufer de foto's zag wou hij ze gelijk hebben.
De commissaris begreep niet waarom. Hij zei dat hij de foto wilde bewaren, omdat het over zijn familie ging en dat het niet bij de pers mocht komen, want dat zou een schande zijn voor de familie.Toen de politie naar het huis van Blasek ging kwamen zij daar Ingo en Maria tegen. Heer Blasek kwam de deur binnen en zei dat hij gelogen had, omdat hij zei dat hij niet wist waar ze waren, maar dat wist hij wel. Hij wou ze er liever buiten houden vertelde hij. Nog steeds zag de politie niks vreemd op de foto's. Traufer vertelde ondertussen aan de politie dat hij een ander alibi had, want zijn vorige alibi was niet waar. Toen opeens ontdekte de commissaris dat de auto van Traufer op de foto stond, hij vroeg aan een collega het alibi te controleren en ging intussen naar de kroegbaas. Hij vroeg aan hem waar heer Blasek van hield en hij vertelde dat heer Blasek heel erg veel van vissen en Canada hield en dat hij daar graag nog een keer als hij geld zou hebben naar toe wou. Toen kwam iedereen die de moord zou kunnen plegen binnen. Het moordwapen werd op tafel gelegd en heer Blasek zei meteen dat is mijn vismes. Toen zei de kroegbaas dat hij ook zo’n mes had. Op dat moment vertelde de kroegbaas dat hij de moord had gepleegd, omdat Traufer heer Blasek heel veel geld had geboden om Heynold te vermoorden, omdat hij dan de zaak zou erven. Heer Blasek had geweigerd en toen zei de kroegbaas, als jij hem niet vermoordt, vermoord ik hem wel. En dan ga ik naar Canada. En zo werd de moord opgelost…
Der Mord an Frau Klett
De achtergrond
Dit verhaal speelt zich ook af in Duitsland. De plaats waar de moord plaatsvond is niet bekend, Mevr. Klett werd alleen gevonden in een vuilnisbak in een hof in de LandbergerstraBe. De rest van het verhaal speelt zich op verschillende plaatsen af b.v. in het café en onder de Isarbrücke.
Wanneer het verhaal zich afspeelt wordt niet precies verteld, Ursula Klett werd in 1931 geboren, en ze was al volwassen toen ze vermoord werd, dat zal dus ongeveer in 1965 zijn gebeurd.
De personen
Ursula Klett: de vermoorde vrouw in dit boek, ze is geboren op 2 juni 1931. Zij is een arme vrouw met een zoon, Willi Klett, die zij eigenlijk nooit sprak. Het was een vrij rustige vrouw. Zij deed mee aan een drugsdeal en wou het geld houden wat zij door moest geven.
Meneer Wachsner: een oude man van 64 die kelner is en huisbaas. Het is een zeer nerveuze man. Hij weet dat Ursula Klett meedeed aan de drugshandel, om hij ReuB hier zelf op gewezen had.
Willi Klett: hij is een jongen van ongeveer 20 jaar. Hij is de zoon van de vermoorde Ursula Klett. En hij had zijn moeder ongeveer een half jaar niet meer gesproken.
Meneer Klett: de man van Ursula Klett. Ze woonden alleen wel apart. Hij heeft een vriendelijk gezicht, maar ziet er onverzorgd uit. Hij heeft ook weinig geld, maar verdient wat doordat hij voor een dierentuin allerlei dierengeluiden namaakt en dan soms wat geld krijgt van voorbij lopende mensen.
ReuB: hij is een kleine rijke man die bekend staat bij de politie, doordat hij drugs smokkelt. Hij krijgt Ursula Klett zover om voor hem geld te geven aan iemand en dan de drugs in ontvangst te nemen. Zij wil het geld alleen niet aan hem teruggeven en daarom vermoordt hij haar.
Samenvatting
Het verhaal gaat over de moord op Ursula Klett. Haar lichaam werd gevonden in een vuilnisbak. Ook lag haar tasje in de vuilnisbak, er zaten twee visitekaartjes in en de politie zocht die mensen op. Ze kwamen terecht bij meneer Wachsner. De man was geschokt van het bericht, maar wist haast niets over haar. Hij was wel haar huisbaas. Ook mevrouw Schilp wist niets bijzonder over haar. Ze zeiden allebei dat het een rustige vrouw was. Heer Wachsner deed de deur van Ursula open. Hij vertelde dat hij zelf kelner was in zijn café en dat hij last van zijn been had. Toen opeens werd er aangebeld. Het was de zoon van Ursula; Willi. Hij kwam kijken of er nog iets te erven viel, maar helaas. De commissaris vroeg of hij ons naar zijn vader wilde brengen en dat wilde hij wel. Hij zei dat hij naar de dierentuin moest gaan, want zijn vader deed allerlei dierengeluiden na en daar kreeg hij als het mee zat wat geld voor. Ook hij schrok van dit nieuws. Hij had zijn vrouw al een half jaar niet meer gezien zei hij. De politie had ondertussen ook de buren ondervraagd, zij zeiden dat mevrouw Klett altijd al het schoonmaakwerk in het huis deed, zodat mevrouw Schilp het niet hoefde te doen. Mevrouw Schilp zou dus geen baat hebben bij de moord. De politie zocht uit waar meneer Wachsner kelner was en ging naar het café toe. Toen de commissaris met zijn politieagenten binnen kwam mocht meneer Wachsner niet met hem praten, want anders zou hij ruzie krijgen met zijn baas. Ze spraken een andere kelner aan en die vertelde hen dat mevrouw Klett hier bijna iedere avond zat en als Wachsner klaar was ging zij met hem mee. Toen zagen de politieagenten dat meneer Wachsner weg was. Een van de politieagenten ging in de wc kijken en daar trof hij meneer Wachsner in elkaar geslagen aan. Toen meneer Wachsner zich gefatsoeneerd had kwam hij van de wc af en de politie nam hem mee. Toen vroegen de politieagenten of het waar was dat mevrouw Klett elke avond in het café zat en hij zei dat dat klopte. Hij zei dat ze daar niets deed, ze zat alleen maar in haar eentje naar een glas bier te staren. De politieagenten zeiden dat ze dachten dat degene die hem vandaag heeft neergeslagen ook de moordenaar is van mevrouw Klett. Meneer Wachsner vond dat de politie een grote fantasie had, maar hij begon wel te zweten.
De commissaris wilde nog een keer met Willi praten. Hij zei dat hij naar zijn werk moest, maar reed naar het café waar zijn moeder elke avond zat. Hij zei dat hij dat echt niet wist en hij praatte toen nog even met de commissaris en vertrok toen weer. Ondertussen verhoorde een andere politieagent Wachsner. Hij vroeg waarom de politie hem niet met rust liet. De politie vroeg aan hem wie hij denkt dat de moord zou kunnen hebben gepleegd. ReuB zei hij. Het was een klant van het café en was al eerder in aanraking geweest met de politie. En toen de politie nog meer vragen wou stellen zei Wachsner dat hij alles zou vertellen wat hij wist: op een dag kwam ReuB naar mij toe om te vragen of hij nog wel wat geld kon gebruiken. Hij weigerde, maar ReuB vroeg door. Hij vroeg of ik iemand kende die nog wat geld kon gebruiken ik zei dat mevrouw Klett dat misschien wel zou willen, en ja ze ging akkoord. Ze moest 80000 mark omruilen voor drugs. De commissaris had meneer Klett gezocht en hij vond hem bij de Isarbrücke. Toen de commissaris vroeg of hij wist wat er gebeurd was gaf hij toe en vertelde dat Ursula het geld dat zij om moest wisselen in drugs niet meer terug wou geven. Ze kwam toen naar deze plaats toe, omdat ze wist dat ik hier zou zijn, we hadden ons hele leven nog nooit zoveel geld gehad en nu zij het had wou ze het ook niet meer weg geven. Daarom is ze dus vermoord. In die middag was Willi naar het café gegaan om te kijken of ReuB er ook was, en ja, hij was in de wc. Willi vroeg aan ReuB of hij zijn moeder vermoord had. ReuB pakte een mes, maar Willi greep ReuB bij zijn keel. Toen kwam de commissaris binnen en ReuB werd opgepakt. Willi barste in tranen uit. En weer een moord was opgelost…
Eigen mening
Dit boekje was leuk om te lezen, wel een beetje moeilijk door de onbekende woorden maar uit tekstverband snap je het meeste toch wel. Het eerste verhaal was spannender dan het tweede, omdat de tweede nogal voorspelbaar was. Maar al met al was het toch wel leuk en vooral leerzaam.
Duitse woordkennis
Feudal - zeer voornaam
Hinzufügen - eraan toevoegen
Abhauen - weglopen
Der Schweiß - het zweet
Pressen - hard drukken
Die Empfindung - het gevoel
Nachahmen - namaken
Hinterlassen - achterlaten
Die Seelsorge - diaconie
Die Neigung - de interesse
Keuzeopdracht
Lief dagboek....
Vandaag was een erg bijzondere dag voor mij. Misschien wel de meest belangrijke van mn leven. Nouja, de op een na belangrijkste dan, geboren worden is toch belangrijker dan sterven...
Vandaag ben ik vermoord. Dat was een, tjaaaa, hoe moet ik het zeggen, unieke ervaring.
Je maakt het tenslotte maar een keer in je leven mee! Als je pech hebt dan...
Mijn man en Willi waren helemaal geschokt, stelletje aanstellers... Ze hadden al een half jaar niets van zich laten horen! Maarja, dat kan ook aan mij gelegen hebben...
Ik zal het veraal over mijn moord even kort vertellen: ik werd gedwongen tot drugssmokkel door ene Reuß, ik had er niet erg veel zin in maar het geld kon ik goed gebruiken. Na het klusje te hebben geklaard moest ik ineens het verdiende geld teruggeven! Ja dacht het niet dus, dat heb ik lekker zelf gehouden. Maar dat vond Reuß niet zo grappig dus die heeft me maar even vermoord. Ik vond het allemaal wel best maar ik vond et toch niet zo’n pretje om vervolgens in die vuilnisbak gegooid te worden! Maar gelukkig ben ik snel gevonden, met handtasje en al, die die Reuß bij me had gegooid... Lekker slim, want daar zaten visitekaartjes in die de politie uiteindelijk naar hem heeft geleid... Maar goed, al met al was het een fantastische ervaring die ik nooit weer zal meemaken!
Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen