Boekverslag : Peter Handke - Die Angst Des Tormanns Beim Elfmeter
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1196 woorden.

ZAKELIJKE GEGEVENS

-Schrijver: Peter Handke

-Titel: Die Angst des Tormanns beim Elfmeter

-Jaar van druk: 1970



PERSOONLIJKE GEGEVENS



-Motivatie voor de boekkeuze:

Ik wist niet wat voor boek ik moest lezen. Ik heb toen raad gevraagd aan een vriendin. Zij vertelde me dat dit een leuk boek was. Ik heb het toen geleend en ben begonnen met lezen. In het begin snapte ik het niet echt, maar hoe verder ik las, hoe duidelijker het werd.



-Eerste persoonlijke reactie:

Toen ik dit boek nam, dacht ik dat het over sport/voetbal ging. Maar toen ik begon met lezen, bleek dus dat het niet zo was. Maar dat maakte niet uit want ik vond het een goed boek en las het zo uit.



SAMENVATTING

De monteur Josef Bloch, vroeger een bekend keeper, komt ’s morgens op zijn werk en besluit meteen om maar weer weg te gaan. Als Bloch op zijn afdeling verschijnt, kijkt van zijn collega’s alleen de voorman op. Bloch vat dit op als zijn ontslag. Hij neemt de taxi en laat zich naar het centrum (van de stad waar hij werkt) rijden. In het centrum gaat hij naar de bioscoop. Hij verbaast zich over de vanzelfsprekendheid waarmee de caissière het geld dat hij op de draaischijf legt voor een kaartje inruilt. Hij staat verstelt van de ongelooflijke snelheid van de handeling. ’s Avonds gaat Bloch terug naar de bioscoop in de hoop om de caissière te kunnen zien. Ze is al naar huis.

In het hotel, waar Bloch voorlopig zal logeren, in de café’s waar hij rondhangt, in het voetbalstadion waar hij een wedstrijd bezoekt, overal lijkt alles automatisch te functioneren. Bloch neemt deze automatismen heel bewust in zich op en probeert er afstand van te nemen.

De volgende avond volgt hij de caissière van de bioscoop tot in haar flat, en hij brengt de nacht met haar door. Het gesprek dat Bloch en het meisje de volgende dag tijdens en na het ontbijt met elkaar hebben wordt voor Bloch steeds onverdraaglijker. Op een vraag van haar geeft hij zonder na te denken antwoord, zoals ook het meisje op een vraag van hem klakkeloos met een antwoord komt. Dit stoort Bloch steeds meer, tot hij plotseling het meisje wurgt, alsof hij zichzelf met deze daad uit het web van automatismen en werktuiglijkheden wil bevrijden. Na alle sporen in de flat uitgewist te hebben haalt de keeper zijn tas op uit het hotel en betaalt. Vervolgens probeert hij zijn scheerapparaat en zijn flitsapparaat te verkopen omdat hij tijdens zijn vlucht geld nodig heeft. Dan reist hij met de bus naar een grensplaats waar een vroegere vriendin van hem een restaurant gepacht heeft.

Maar ook hier kan Bloch niet ontsnappen aan het systeem van steeds terugkerende handelingen en gesprekken. Bloch voelt zich een vreemdeling, hij dwaalt enkele dagen onrustig door het dorp en zijn omgeving. Nergens voelt hij zich betrokken bij datgene wat er om hem heen gebeurt.. een nieuwe ontwikkeling in Blochs gedrag is, dat hij er steeds meer toe neigt alle dingen om hem heen bewust waar te nemen en te analyseren. Dit vergroot zijn gevoel van de wereld vervreemd te zijn.

Vanaf het moment dat Bloch in de krant leest dat er een zoekactie naar hem op touw is gezet in verband met de moord die hij gepleegd heeft, wordt zijn obsessie groter. Hij is gevangen in een wereld waarin alle dingen een eigen leven gaan leiden; niets past meer in een groter geheel, Bloch kan alleen nog maar details zien. Zijn rusteloosheid neemt toe, hij beseft nu pas dat hij bij een moord betrokken is. Hij wordt zenuwachtig door het voortdurende zoeken van de politie naar een sinds enkele dagen vermist jongetje, omdat hij hierachter een speurtocht naar hemzelf vermoedt. Bloch voelt zich steeds meer opgejaagd en in het nauw gedreven.

Langzamerhand begint Blochs verhouding tot zijn omgeving uit te groeien tot een soort taalneurose. Bij zichzelf noemt hij de namen van alle dingen die hij ziet, waardoor die dingen uit hun samenhang worden gehaald en een zelfstandig leven gaan leiden. Ze worden voor Bloch tot ver- en geboden, die hem onvrij maken. De taal wordt een soort kooi, waarin hij als gevangen dier doelloos heen en weer loopt. Hij doet verwoede pogingen de omgeving als een logisch opgebouwd geheel te zien, waarin alles hem natuurlijk voorkomt.

Wanneer Bloch naar een voetbalwedstrijd staat te kijken, zegt hij tegen een hem onbekende man, dat hij het zo’n vreemd gezicht vindt de keeper zonder bal, maar wel geconcentreerd de bewegingen van de tegenstander in de gaten houdend, in zijn doel heen en weer te zien rennen. Wanneer de keeper even later een strafschop moet proberen te stoppen, blijft hij onbeweeglijk midden op de doellijn staan, waarop de speler die de strafschop neemt de bal precies in de handen schiet…



PERSONAGES



Josef Bloch

-Karakter: Hij voelt zich onrustig bij het vanzelfsprekende in het leven.

-Gedrag: Hij gedraagt zich onrustig en heeft op een gegeven moment alleen nog maar oog voor details.

-Verhouding tot de andere personages: Hij leeft een eenzaam bestaan en er zijn nauwelijks dialogen. Hij neemt meer dingen waar.

-Veranderingen in de loop van het verhaal: Hij raakt steeds meer geobsedeerd bij het vanzelfsprekende en automatische van het leven.

-Milieu: Hij raakt zijn werk kwijt en leidt een zwervend bestaan. Hij moet een aantal dingen verkopen om te kunnen vluchten, dus veel geld heeft hij nu niet meer.

-Invloed op de andere personages: Hij kan niet leven in deze voorgeprogrammeerde wereld en pleegt zelfs moord om dit gevoel te doorbreken.



TIJD

Het verhaal speelt zich af in de tegenwoordige tijd. Het is een chronologische geheel.



RUIMTE

Het verhaal speelt zich af in de buurt van Wenen en in een Oostenrijkse dorp vlakbij de Jugoslavische grens.



PERSPECTIEF

Het verhaal wordt verteld door een alwetende verteller. Wat de hoofdpersoon meemaakt lees je in chronologische volgorde.



STRUCTUUR

Ik ben van mening dat het verhaal een open einde heeft. Je komt niet te weten of Josef Bloch wordt opgepakt wegens moord. Er zijn ook andere vraagtekens die in je hoofd blijven hangen na het lezen van dit boek.



THEMATIEK

De ex-keeper Josef Bloch die zich van het probleem bewust wordt dat de taal geen wezenlijke inhoud meer heeft. Hij gaat koortsachtig op zoek naar die inhoud, waarbij het probleem voor hem tot een neurose wordt, omdat de tal zich helemaal van de werkelijkheid heeft losgemaakt. Hierdoor ontstaat er een barrière tussen Bloch en de werkelijkheid. De voortdurende spanning die hieruit voortkomt, neemt af wanneer Bloch constateert dat alleen bij de keeper, die rustig op zijn plaats blijft staan, de bal precies in de handen wordt geschoten. Blochs situatie in deze roman vertoont grote gelijkenis met die van de in zijn doel heen en weer rennende keeper.



MIJN MENING

De gebeurtenissen over het algemeen waren niet zo boeiend. Hij nam namelijk dingen waar en daardoor gebeurden er niet zoveel spannende dingen. De moord op de caissière was natuurlijk wel spannend, zeker omdat het zo plotseling gebeurde. Josef Bloch vond ik een vreemd en onvoorspelbaar type. De moord die hij pleegde zag ik absoluut niet aankomen. Daarom vond ik vooral dat stuk erg goed geschreven. Het thema vond ik moeilijk te begrijpen en ik had daarbij zeker het uittreksel nodig. Het taalgebruik was goed te begrijpen.



BRONNEN

www.scholieren.com

uittrekselbank

uittrekselboek
Andere boeken van deze auteur:

Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen