Anne Provoost, Vallen
1. Biografie schrijfster
Anne Provoost is in 1964 in Properinge, Belgie, geboren. Na de middelbare school
studeerde Germaanse filologie en pedagogiek. Ze heeft een aantal jaren in Minneapolis,
Amerika, gewoond. Daar begon ze met het schrijven van kinderverhalen voor Amerikaanse en
Belgische tijdschriften. Haar eerste boek, Mijn tante is een grindewal, verscheen in 1990.
Dit debuut kreeg de Boekenleeuw en de Interprovinciale Prijs voor de Jeugdliteratuur.
Vallen ontving in 1995 de Libris Woutertje Pieterse Prijs, de Boekenleeuw, de Gouden Uil
voor kinder- en jeugdliteratuur en een Zilveren Griffel. Anne Provoost woont tegenwoordig
weer in Antwerpen, waar ze het schrijven combineert met een deeltijdbaan als office
manager bij een instantie die zich richt op uitwisselingsprogramma's voor middelbare
scholieren.
2. Titelverklaring
In Vallen beschrijft Lucas eigenlijk zijn val. Hoe hij door BenoTt wordt beinvloed en
dingen gaat doen die hij eigenlijk nooit gewild heeft. Zo raakt hij echter steeds dieper
in de problemen en valt hij dus steeds verder.
3. Thema
Ik denk dat het thema van het verhaal vreemdelingenhaat is, want daar draait het
verhaal eigenlijk om. Lucas krijgt daar mee te maken als hij BenoTt ontmoet en dan
natuurlijk de acties die ze ondernemen, zoals een demonstratie en dan het stadhuis
afbranden, dat is allemaal tegen de vreemdelingen.
4. Tijd
Het verhaal speelt zich in deze tijd af. Het wordt geheel in de verleden tijd verteld
en daardoor krijg je dus ook het gevoel dat het echt gebeurd is. Het verhaal is
niet-chronologisch verteld. De schrijfster laat Lucas zijn verhaal niet bij het begin
beginnen te vertellen, maar waar het bijna eindigt. Lucas staat dan langs de kant van de
weg en wacht op de ambulance die Caitlin weer terugbrengt naar het klooster. Het enige wat
duidelijk wordt is dat Caitlin haar voet is verloren en dat Lucas daar wat mee te maken
heeft gehad. Na deze "inleiding" volgt een lange flash back waarin duidelijk
wordt wat er is gebeurd. Het sujet is dus ook niet gelijk aan de fabel.
Er zitten geen terugverwijzingen maar wel een aantal vooruitverwijzingen in het
verhaal. Dit is een voorbeeld daarvan: "Soms denk ik terug aan onze treinrit naar
hier en vraag ik me af of ik misschien een voorgevoel had. Misschien wilde ik niet komen
omdat ik wist dat mijn hele leven door elkaar gehaald zou worden?" Het verhaal is
niet-continu verteld. Zo staat er aan het begin van een nieuw hoofdstuk: "Een tweetal
dagen ging voorbij zonder dat er iets gebeurde."
De vertelde tijd is ongeveer drie weken. De verteltijd is 259 bladzijden. De
schrijfster heeft wel veel vertraging gebruikt, want alles wat Lucas doet wordt uitvoerig
beschreven. Ook het gedrag van verschillende mensen en de omgeving worden uitvoerig
beschreven.
5. Ruimte
Het verhaal speelt zich af in het Zuidbelgische stadje Montourin. Er zijn eigenlijk
drie plaatsen die belangrijk zijn. Als eerste het huis van grootvader. Daar verblijft
Lucas namelijk en daar is hij dan ook vaak.
Ten tweede speelt de Cercle een belangrijke rol in het verhaal. Dit is een buurt waar
veel buitenlanders, voornamelijk arabieren, wonen. Lucas wordt hier een keer in elkaar
geslagen en een aantal acties van BenoTt, Alex en Lucas tegen buitenlanders vindt hier
plaats. In de Cercle staat namelijk een oud stadhuis waar men asielzoekers in wil
plaatsen. BenoTt is het hier niet mee eens en dus doet hij er alles aan om het tegen te
houden. Op het laatst gooit hij zelfs molotov-cocktails naar binnen zodat het gebouw
afbrandt. Dan huisvest het stadsbestuur de asielzoekers echter in het klooster waar
Caitlin met haar moeder logeert. Dit maakt het klooster de derde belangrijke plaats. Ook
verbleven daar in de Tweede Wereldoorlog joodse mensen die de opa van Lucas destijds
verraden heeft. Dit komt in het verhaal verscheidene keren tersprake in bijvoorbeeld
gesprekken tussen Caitlin en Lucas. Ook is dit de reden voor BenoTt om Lucas deel te laten
nemen aan zijn acties en vriendschap met hem te sluiten. Als zijn opa niet die joodse
mensen had verraden, zou BenoTt Lucas waarschijnlijk nooit hebben aangesproken.
6. Verteller
We beleven het verhaal door de ogen van Lucas en het is dus in de ik-vertelinstantie
geschreven. Dit is een voorbeeld daarvan: "Ik hakte de boomstronk in hanteerbare
stukken en legde ze op mijn grootvaders houtvim."
7. Motieven
Een motief voor het thema is, denk ik, dat er veel werkloosheid is en dat de mensen uit
Montourin hier de vreemdelingen, de Arabieren, de schuld van gaan geven. Ook wordt er in
het stadje veel ingebroken en ik denk dat dat ook een motief is tot vreemdelingenhaat,
want ook hier zoeken de mensen een zondebok voor en dat zijn weer de Arabieren.
8. Personages
De hoofdpersonage is Lucas Beigne en de bijfiguren zijn BenoTt, Caitlin en Alex. Lucas
is een karakter, want zijn gevoelens en gedachten worden beschreven. Ook heeft hij
meerdere karaktertrekken en diepgang. BenoTt, Caitlin en Alex zijn types, want zij
bezitten in het verhaal maar JJn specifieke karaktertrek.
Lucas Beigne is 16 jaar. Hij woont samen met zijn moeder in een grote stad. Daar had
hij zich net aangesloten bij een jeugdclub en veel nieuwe vrienden gemaakt. Hij had dus
ook helemaal geen zin om de zomervakantie in het huis van zijn grootvader door te brengen.
Hij is een rustige jongen. Hij is echter ook makkelijk te beinvloeden.- Caitlin:"Wat
me zo in jou beviel was je kwetsbaarheid."- BenoTt maakt daar dankbaar gebruik van.
Hij weet zo op Lucas in te praten en hem te overtuigen van zijn denkbeelden dat
buitenlanders terug naar hun eigen land moeten en alleen maar slechte bedoelingen hebben.
Eigenlijk is Lucas het hier niet mee eens en aanvankelijk protesteert hij wel, maar dan
"stelden ze mij een vraag en lieten me vervolgens praten tot ik mezelf
vastredeneerde." Na een tijdje durft hij niks meer te zeggen en gaat hij gewoon maar
mee met BenoTt en Alex. Mede ook omdat hij BenoTt graag te vriend wil houden. BenoTt heeft
namelijk een grote aantrekkingskracht op Lucas en dus wil Lucas hem niet teleurstellen.
BenoTt is een twintiger. Hij kan heel goed praten en is de kalmte zelf. Hij is het
brein achter de acties, hij bedenkt alles maar zorgt dat als het er op aan komt hij er
zelf niet bij is. Alex zegt over hem: "Over alles heeft hij nagedacht. Hij heeft over
alles een mening."
Caitlin is even oud als Lucas. Ze komt uit Amerika en is danseres. Lucas is eigenlijk
verliefd op haar. Ze is erg zefbewust.- Lucas:"Ik krijg geen hoogte van je, heb ik op
een keer gezegd. Ze heeft zich een kwartslag gedraaid en geantwoord:Als je altijd van
woonplaats moet veranderen, maak je geen vrienden meer.-
Alex is de vriend, of eigenlijk meer het hulpje van BenoTt.- BenoTt:"Alex is mijn
rechterhand." Hij is werkeloos en daarom gaat hij ook wat makkelijker mee met BenoTt,
die zegt dat alle arabieren het werk inpikken. Hij is meer de domme kracht en als er wat
gedaan moet worden is hij degene die het uitvoert.
9. De idee
Ik denk dat de schrijfster met dit boek heeft willen aantonen hoe beVnvloedbaar mensen
zijn en hoe snel ze zich laten aanzetten tot daden en uitspraken waar ze later spijt van
krijgen.
10. Opbouw
Het begin van het verhaal is dus eigenlijk het einde van alle gebeurtenissen. Als Lucas
bij de weg staat en de ambulance van Caitlin opwacht. Het is dus in media res, want er is
meteen sprake van actie en pas later worden de voorafgaande gebeurtenissen verteld.
Het probleem waar de hoofdpersoon voor komt te staan is of hij in de acties van BenoTt
mee moet gaan of dat hij met BenoTt moet breken. Steeds als BenoTt weer wat verzint, vindt
hij dat eigenlijk toch wat te ver gaan, maar Benoit weet hem elke keer om te praten.
Uiteindelijk gaat hij door Caitlin inzien dat hij, vooral door de behoefte "erbij te
horen", zich zo door BenoTt heeft laten inpalmen. En dan breekt hij met BenoTt.
Ik denk dat de belangrijkste gebeurtenis en het hoogtepunt van het verhaal samenvallen.
Dat is wanneer Caitlin haar voet verliest bij een ongeluk. Ze raakt dan met haar auto de
grip op de grond kwijt en valt van de heuvel af. De auto vliegt in brand. Caitlin ligt
bewusteloos in de auto en Lucas wil haar eruit halen. Haar voet zit echter vast onder een
stang en hij zaagt met een kettingzaag haar voet eraf. BenoTt grijpt deze kans aan om te
zeggen dat Lucas dit expres gedaan heeft omdat Caitlin joods is. Zeker nadat blijkt dat de
stang los zat en Lucas hem zo had weg kunnen schuiven, dit had Lucas in alle paniek echter
niet gezien.Ik denk dat dit belangrijk is omdat het een onverwachte wending aan het
verhaal geeft. En het hoogtepunt omdat hier van het begin af aan naar toegewerkt wordt,
doordat het steeds genoemd wordt, vooral aan het begin. Vanaf het begin is er een grote
spanningsboog die zich bij elke ontmoeting tussen Caitlin en Lucas steeds groter wordt.
Bij het ongeluk komt die tot uitbarsting .
Het boek heeft een gesloten einde. De vakantie van Lucas is dan afgelopen en hij gaat
weer naar huis. Caitlin is dan weer terug uit het ziekenhuis, alleen is de vriendschap
tussen Caitlin en Lucas waarschijnlijk voor altijd verpest. Caitlin: "Ik wil alles
doen wat ik kan om me jou te herinneren als mijn redder, niet als iemand die me verminkt
heeft."..........."Ik heb niet de behoefte me te wreken." Dan stelt Lucas
voor om nog een paar dagen te blijven om te helpen met het inrichten van het klooster voor
de asielzoekers. Caitlin:"Laat dat nog maar even zo." De vriendschap tussen
BenoTt en Lucas is ook over, want nadat Caitlin haar voet is kwijtgeraakt wil Lucas niet
meer met BenoTt spreken en omgaan.
11. Stijl
Ik vond het taalgebruik niet echt moeilijk, maar de zinsbouw echter wel. Ik kon het
boek daarom ook niet echt snel doorlezen. Er zitten aardig veel dialogen in het boek, maar
ook wel veel gevoelens en beschrijvingen.
12. Genre
Vallen is een realistische roman. Het onderwerp racisme speelt een belangrijke rol. Ook
behoort het boek tot de epische proza.
13. Samenvatting
Lucas en zijn moeder brengen, net als altijd, de zomer door in het huis van grootvader.
Grootvader is deze winter echter overleden en de mensen in het dorp brengen zijn negatieve
oorlogsverleden weer naar boven. Lucas wist hier echter niks van af en voelt zich verward
en buitengesloten. Hij sluit vriendschap met BenoTt, die dezelfde ideeNn heeft als zijn
opa destijds. Hij raakt steeds meer betrokken bij de acties die BenoTt tegen buitenlanders
onderneemt. Hij zit echter tussen twee vuren, aan de ene kant BenoTt en aan de andere kant
zijn vroegere vriendinnetje en danseres Caitlin, die joods is. Caitlin laat hem
uiteindelijk inzien hoe naVef hij is geweest en hij breekt met BenoTt. Dan krijgt Caitlin
echter een ongeluk waarbij ze, door toedoen van Lucas haar voet verliest en Benoit grijpt
die kans aan om wraak te nemen.
14. Eigen mening
Ik vind het boek erg geloofwaardig en het zet me ook aan het denken. Het is namelijk zo
goed beschreven dat je je kan voorstellen dat het echt gebeurd is. En het onderwerp,
discriminatie, is natuurlijk erg actueel.
De gebeurtenissen vond ik verrassend en onalledaags. Zoals wanneer Lucas, Alex en
BenoTt molotov-cocktails in het oude stadhuis gooien. En natuurlijk als Caitlin haar voet
kwijtraakt, dat vond ik best wel schokkend en erg. Dat ze danseres is en nu nooit meer kan
dansen vond ik heel erg zielig. Ik vind het ook wel weer leuk dat er zulke gebeurtenissen
inzitten, want dat maakt het verhaal interessant en origineel.
De personages vond ik geloofwaardig, want zo zijn veel mensen in het echt ook. Neem nou
BenoTt, veel mensen hebben dezelfde denkbeelden als hij. Ook Lucas, die zich zo makkelijk
laat leiden door Benoit is heel herkenbaar.
Het onderwerp vind ik, zoals ik al zei, erg actueel en dat maakt het dan natuurlijk ook
erg herkenbaar. Ik vind het goed dat er over dit onderwerp nog een boek is gemaakt, want
het zet je toch zeker tot denken aan omdat het boek je laat inzien dat discriminatie niet
goed is. En dat is, vind ik, in deze tijd dat de vreemdelingenhaat bij veel mensen weer op
gaat spelen, erg goed.
De bouw van het verhaal vind ik erg duidelijk, want er wordt duidelijk uitgelegd wat er
van te voren gebeurd is en dan wordt het begin ook duidelijk. Eerst snapte ik daar
namelijk niets van. En alle gebeurtenissen worden uitgebreid en rustig verteld en zo wordt
alles goed opgebouwd. Dat vind ik erg goed en dat maakt het boek ook leuk om te lezen.
Het taalgebruik vind ik makkelijk, dat is gewoon zoals de mensen tegenwoordig praten.
Kortom, het was een mooi boek om te lezen en ik vond het een boek waar veel diepgang in
zit. Andere boeken die ik meestal lees zijn veel simpeler. Ik vind het vooral mooi dat
heel veel dingen uitvoerig beschreven zijn en dat je je daarom goed kan inleven.
|