Boekverslag : Tim Krabbe - Het Gouden Ei
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 4280 woorden.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 4280 woorden.
Boekverslag: Het gouden ei van Tim Krabbé
Samenvatting
Rex Hofman en zijn geliefde Saskia Ehlvest, rijden ’s zomers (1 augustus) richting Frankrijk om bij de Middellandse zee hun vakantie te vieren. Rex plaagt Saskia wat en ze stoppen bij een (Total) benzinestation om te tanken. Wanneer Saskia naar binnen gaat om 2 blikjes te halen blijft ze lang weg. Rex wordt ongerust en gaat kijken waar ze blijft. Hij komt tot de ontdekking dat ze is verdwenen en een lange zoektocht brengt geen oplossing.
De Fransman Raymond Lemorne was altijd al een wat vreemde jongen. Als kind was hij ervan overtuigd dat 'een gedachte eigenlijk onvermijdelijk de daad inhield en dat een daad onvermijdelijk is, eens je er aan gedacht hebt'. Alles wat je in theorie denkt, kan je in praktijd uitvoeren. Als man van middelbare leeftijd, gelukkig getrouwd met twee kinderen en de perfecte middenklasser, heeft hij plotseling de gedachte hoe het zou zijn om een misdaad te plegen. Hij kwam op die gedachte op het moment dat hij een kind van de verdrinkingsdood redde en zichzelf afvroeg: zou ik ook een misdaad kunnen plegen? Hij bouwt zijn vakantiehuisje om en vanuit die 'misdaadbasis' gaat hij experimenteren en repeteren. Elk onderdeel van de moord op een voor hem nog onbekende slachtoffer, elk detail van zijn idee, werkt hij precies uit. Hij moest op een autoroute bij een tankstation met een mitella proberen een vrouw naar zijn auto te lokken en bewusteloos te maken door middel van een in chloroform gedrenkte zakdoek. Na enkele, tevergeefs, pogingen ontmoet hij Saskia en krijgt haar zover om in zijn auto te stappen. Zij wordt dus het slachtoffer van zijn plannetje.
Je zou denken dat Lemorne een man is die ziek is in zijn hoofd en dingen allemaal niet zo goed weer, tenminste dat willen wij, mensen, graag denken over moordenaars, maar Lemorne weet heel goed wat hij doet, hij plant het uit, alleen maar om erachter te komen hoe het is. Het is moeilijk voor te stellen dat er mensen zijn die dit doen, maar het zou ook heel goed mogelijk kunnen zijn dat ieder mens zich wel eens afvraagt of hij of zij een misdaad kan plegen. Dit proberen sommigen ook, maar dit zijn meestal kleine vergrijpen. Ik denk dat Lemorne wil weten hoe ver hij kan gaan.
Acht jaar later, tijdens een vakantie in Italië, vraagt Rex zijn huidige vriendin Lieneke ten huwelijk. Dat werd beslist door een spelletje badminton tegen 2 Fransen. Later kwam het onderwerp Saskia naar boven en Rex zei dat als Saskia er nu bij was, hij bij Lieneke zou blijven, maar als hij terug kon naar het benzinestation, hij dat zou doen. 's Nachts merkte Lieneke dat Rex een nachtmerrie had over het gouden ei, waar Saskia vroeger ook wel eens over droomde. Na die vakantie houdt Rex nogmaals een advertentiecampagne in de Franse kranten over zijn verdwenen vriendin. Lemorne komt hierop af en doet Rex een voorstel: hij kan achter het mysterie rond de verdwijning van Saskia komen, maar dan moet hij wel hetzelfde ondergaan als Saskia destijds, met de dood tot gevolg. Rex stemt toe en na het drinken van een slaapmiddel bij het bewuste benzinestation, wordt hij wakker, opgesloten in een doodskist, levend begraven.
Van Saskia en Rex werd nooit meer iets vernomen.
Het einde was verassend want ik had nooit verwacht dat Rex zou instemmen met het aanbod dat Lemorne deed. Een normaal mens zou dat denk ik nooit doen, hoewel het wel overduidelijk was dat de verdwijning van Saskia hem erg bezighield. Ik denk dat hij rust zocht en dat heeft hij uiteindelijk ook gevonden.
Wat ik erg jammer vind is dat het boek een open einde heeft, want dan ga je je afvragen wat is er nu eigenlijk gebeurd. Zou Rex gevonden zijn? Zou Lieneke hem op tijd kunnen vinden? Zouden zowel Saskia als Rex ooit gevonden worden? Zou Lemorne gepakt worden? Zou Lemorne het nogmaals hebben gedaan?
Technische gegevens
Titelverklaring
De titel 'Het gouden ei' is ontleend aan een nachtmerrie die in het boek beschreven wordt. In een flash-back in het eerste hoofdstuk wordt een nachtmerrie van een van de drie verhaalfiguren beschreven.
Toen hij met de jerrycan terugkwam had hij Saskia volkomen overstuur aangetroffen. Als een vechtend tijger had ze zich aan hem vastgeklampt, snikkend dat hij haar nooit meer alleen mocht laten. De beklemming in het kleine zwarte hok van de auto had haar bijna gek van angst gemaakt; het was even eenzaam geweest als in haar nachtmerrie van hel Gouden Ei. Toen ze klein was had ze een gedroomd dat ze opgesloten zat in een gouden ei dat door het heelal vloog. Alles was zwart, er waren niet eens sterren, ze zou er altijd in moeten ziftten, en ze kon niet doodgaan. Er was maar één hoop. Er vloog nog zo'n gouden ei door de ruimte, als ze tegen elkaar botsten zouden ze allebei vernietigd zijn, dan was het/ afgelopen. Maar het heelal was zo groot!' (p. 14)
De droom is een duidelijke zinspeling op het lot van Saskia en Rex. Beiden worden levend begraven in een kleine kist. Daarbij moet worden opgemerkt dat Rex bewust kiest voor dit lot. Als hij de kans krijgt wraak te nemen op de moordenaar van Saskia, weet hij dat hij daarmee 'de kip met de gouden eieren' zal slachten: in dat geval zal hij nooit te weten komen hoe zijn vriendin de dood heeft gevonden, Zijn wil om te weten is uiteindelijk groter dan zijn angst voor de dood.
Motieven en thema
Wat er precies centraal staat in het boek is moeilijk te zeggen.
Observeren en manipuleren daar gaan de twee hoofdpersonen, Rex en Lemorne, in ieder geval erg ver mee. Hoewel Rex van Saskia houdt, zijn zijn observaties van haar in het eerste hoofdstuk genadeloos. Bijvoorbeeld het volgende fragment.
Hij had een citaat nodig gehad uit een boek dat hij niet zo gauw kon vinden en waarvan hij wist dat zij het ook had. Terwijl hij haar nummer draaide schoot hem alsnog te binnen waar zijn exemplaar lag maar later had hij haar toch opgebeld. En terwijl zij de passage op dicteersnelheid voorlas en hij in zijn opengeslagen boek meelas had hij een griezelige wellust gevoeld. Daar stak die lieve Lieneke alweer een vork in haar vis, onwetend over wat hij met haar voor had. Dat was wreed, dat moest hij zo snel mogelijk ongedaan maken.
Lemorne, observeert en manipuleert ook, bijvoorbeeld tijdens een van zijn 'oefeningen' voor de ontvoering. Op straat spreekt hij vrouwen aan om de weg naar het postkantoor te vragen. Niet als Rex, die Saskia iets bekends laat voorlezen, vraagt hij ook naar de 'bekende weg' om te kijken hoe hij en z'n slachtoffer reageren.
In zijn achteruitkijkspiegeltje werd een meisje van een jaar of zeventien snel groter. Wankelend onder zijn hartslagen stapte Lemorne uit. ' Neemt u mij niet kwalijk, mag ik u wat vragen? 'Ja.’ "Kunt u me zeggen hoe ik bij het hoofdpostkantoor kom." 'Bent u met de auto?'Lermone knikte en ze legde het uit. Hij controleert of ze het goed deed, en bedankte haar. (...) Ondertussen moest hij af en toe een lach verbijten: die vrouwen hadden geen idee van hun rol! Ze trainden hem!
Opvallend is ook dat alle voorbereidingen die Lemorne getroffen had voor zijn ontvoering eigenlijk voor niets geweest zijn. Saskia, zijn uiteindelijke slachtoffer, gaat met hem mee vanwege de sleutelhanger en niet om hem te helpen met de aanhanger. Het doel wordt bereikt door een toevalligheid en niet door planning.
Hieruit wordt duidelijk dat dat toeval een motief is. Een aantal voorbeelden:
Omdat ze niet overnachten in Dijon (dat was handiger geweest omdat die plaats op de meest logische route naar het zuiden ligt, maar in Nuits St. Georges, komen ze langs het Total tankstation. Bovendien was het niet echt nodig om bij het Total station te tanken. De benzine was nog lang niet op, en het volgende tankstation was slechts 49 kilometer verder. Als Saskia en Rex meteen na het tanken waren doorgereden had Saskia Lemorne nooit ontmoet.
Als Rex een andere naam had gehad, bijvoorbeeld Lex, had Saskia nooit naar de sleutelhanger van Lemorne gekeken. Bij toeval komt Rex na de vakantie Lieneke tegen in de bibliotheek en als Lieneke bij een kennis om raad vraagt hoe ze Rex moet benaderen, is het advies 'hem toevallig tegen te komen'.
Het meest opvallende is natuurlijk dat Saskia in haar droom door toeval door een ander verlost zou kunnen worden, terwijl zij in werkelijk door toeval het slachtoffer van een maniak wordt.
Een aantal maal worden de woorden 'lot' en 'noodlot' ook genoemd. Opvallend is de volgende passage.
Lemorne slaagt erin een vrouw in zijn auto te krijgen, maar dan gebeurt er net een ongeluk: Zal ik dan even instappen, ' zei ze met tegenzin. Ze opende de deur en ging zit ten. Lemorne liep om, reikte met zijn rechterhand in zijn mitella en hoorde een gil, gevolgd door het geluid van remmende banden en een droge klap. Door de lucht buitelde een lichaam. Het plofte neer en bleef in een onnatuurlijke houding liggen. Van alle kanten renden mensen toe (...) Hel meisje stapte uit riep iets naar hem dat hij niet verstond en holde er ook naartoe. Even later zag Lermone haar en de man bij wie ze hoorde hand in hand bij het ongeluk staan. 'Het lot, ' dacht hij, en reed weg.
Als Rex en Lieneke badminton spelen tegen de Fransen wil Rex dat het lot zal beslissen of hij met Lieneke zal trouwen. Als ze de partij winnen, zal hij haar ten huwelijk vragen. Dit gebeurt, maar het noodlot zorgt ervoor dat het huwelijk nooit meer uitgevoerd kan worden. Die partij badminton staat voor het motief van 'het spel'. Zowel Raymond Lemorne als Rex Hofman zijn geobsedeerd door spelletjes. Ze zijn geneigd de dingen die ze aanpakken als een spel te zien. Lemorne denkt over de voorbereidingen voor de perfecte moord: 'Het was een gedachtenspel, ongelooflijk spannend.' Nog voordat hij de moord pleegt, ziet hij zichzelf als 'de oplossing van een raadsel dat nog moest ontstaan!'
Tim Krabbé doet zelf ook een uitspraak over wat er volgens hem centraal staat in Het gouden ei. Hieronder volgen enkele fragmenten uit interviews met hem. Het gouden ei, dat was een nachtmerrie die ik als kind heb gehad. Ik was nog maar zes jaar en de werkelijke droom heb ik inmiddels vervormd. Maar de essentie is gebleven: ik zweefde in dat ei door het heelal en wist dat ik er eeuwig in opgesloten zou blijven, zonder dat de dood me ooit van die kwelling zou verlossen. De eeuwige eenzaamheid. (Het Parool, 9-10-1993) Pas laat in het feuilleton (= het vervolgverhaal 'Vertraging') realiseerde ik me dat het thema dichtbij dat van Het gouden ei ligt. Dat vond ik een compliment van het verhaal aan mij. De ultieme vereniging Lussen twee geliefden is, net als in Het gouden ei, alleen mogelijk na de dood. (Vrij Nederland, 18-6-1994: Krabbé (...) wilde het boek toeschrijven naar 'het allerergste wat er volgens mij bestaat'. Onderweg verwerkte hij voorts een thema dat hem na aan het hart ligt: 'Hoe moeilijk het is de liefde te verwezenlijken en dat het misschien alleen maar kan lukken in een denkbeeldige wereld. ' In de botsing en de daarop volgende versmelting van twee, gouden eieren in het heelal, bijvoorbeeld. (NRC Handelsblad, 1-10-1993)
Het thema van deze 'eenzaamheid' en de 'onmogelijkheid van het verwezenlijken van de ware liefde hier op aarde' is het twee de motief verbonden. Dat is het motief van 'de eeuwigheid', 'het oneindige heelal' of de ruimte'. Het is opvallend hoe vaak er naar deze begrippen wordt verwezen. De eerste zin van de roman luidt: Gelijkmatig als ruimteschepen bewogen de cabines vol toeristen zich over de lange brede weg naar het zuiden.
De roman eindigt met: Van geen van beiden werd ooit nog iets vernomen ge Leken van de aardbodem verdwenen. Als Rex Saskia kwijt is, voelt hij zich eenzaam als een achtergelaten ruimtewandelaar. Over het videospel dat hij speelt lees je: (...) en dan stond hij volledig geabsorbeerd kogels af te vuren op de heelalmonsters die met borrelende en suizende geluiden op zijn ruimteschip afkwamen.!'...) in Ylarina di Gamerota was de Nederlander Rex Hofman de beste verdelger van ruimtemonsters.
Als de shuttle na het winnende punt van het badmintonspel dat Rex en Lieneke moet verenigen op de grond blijft liggen, wordt deze door Rex een tentoongestelde maanlander genoemd.
De naam van het Franse popgroepje is 'Far Out'.
Wat ook opvalt is dat het getal 8 een belangrijke rol speelt in de roman.
• Als Rex en Saskia hun munten begraven, wordt er vermeld dat dat bij de achtste paal gebeurt: Hij telde; het »as de achtste paal van het einde van het hek. Er kwam een glimlach op zijn gezicht: acht was haar geluksgetal. Ropen waren het mooist als het er acht waren, en ze vond het jammer dat hij niet een jaar jonger was dan zouden ze acht jaar schelen.
• Saskia verdwijnt ook om ongeveer acht uur 's avonds.
• De nieuwe zoektocht van Rex begint acht jaar na de verdwijning van Saskia.
• De advertentiecampagne kost 80.000 gulden.
• Lemorne is acht jaar ouder dan Rex.
• Rex is acht jaar ouder dan Lieneke.
• Het jongetje Vicenze, tegen wie Rex het videospel speelt, is acht jaar oud.
Niet alleen het getal acht komt opvallend vaak ter sprake. Ook wordt het cijfer 3 nadrukkelijk genoemd.
• De ervaring van de Italiaanse vakantie vindt drie jaar voor Saskia's verdwijning plaats.
• Saskia zit drie uur in de auto opgesloten.
• Bij het pompstation zijn drie wc's en drie pompbedienden.
• Als Rex (drie letters) de verdwijning van Saskia aan de politie meldt, zijn er drie kwartier verstreken.
• Tijdens zijn Italiaanse vakantie met Lieneke moet Rex drie 'draken' verslaan.
• Rex en Lieneke verslaan de Fransen met badminton in de derde set (een wedstrijd die zo'n drie kwartier duurt).
• De Franse popgroep bestaat uit drie personen en zij worden drie dagen na hun laatste vakantiedag weer op de planken verwacht.
• Lemorne denkt drie jaar na voordat hij begint aan de voorbereiding van de perfecte misdaad.
• De moord op Saskia is de derde moord die Lemorne pleegt.
• Op de derde dag na de advertentiecampagne worden er drie brieven bij Rex bezorgd.
• Op het moment dat Lemorne Rex ontmoet, zou Saskia 33 geweest zijn.
De getallen drie en acht vormen zo een leidmotief.
Ook wordt de getallensymboliek in verband gebracht met de grote Duitse wiskundige Georg Cantor, over wie Rex een artikel aan het schrijven is voor een populair wetenschappelijk jeugdblad. Cantor besteedde de laatste twintig jaar van zijn leven aan maar één wiskundig probleem: de 'continuümhypothese'. Hij wist deze echter niet op te lossen omdat deze onoplosbaar is (dit werd later bewezen). Cantor moest regelmatig opgenomen worden in psychiatrische instellingen. Misschien dient de verwijzing naar Cantor om aan te geven dat ook Rex' obsessie ziekelijke trekken heeft. Cantor hield zich bezig met oneindig grote getallen en het wiskundig symbool voor oneindigheid is een liggende acht.
In de naamgeving zit ook een zekere symboliek. De naam Lemorne lijkt te verwijzen naar het Franse 'morne', dat 'doods' betekent. Hofman lijkt een verwijzing naar 'de hoop die Rex koestert dat hij ooit iets van Saskia verneemt'. De namen Raymond en Rex hebben en verwantschap: ze betekenen 'sterke beschermer' en 'koning', wat verwijst naar de neiging van beide personen om tot het uiterste te gaan. De naam Saskia Ehlvest is bijna een anagram van 't leven is schaak'.
Perspectief en verteller
In Het gouden ei wordt een personale vertelwijze gehanteerd, maar het perspectief wisselt. In het eerste hoofdstuk kijkt de lezer mee over de schouder van Rex. De lezers leren zijn gedachten en gevoelens kennen. Zo leert de lezer Saskia kennen door zijn ogen. Als aan het eind van het eerste hoofdstuk Saskia verdwenen is, weet de lezer evenveel als de hoofdfiguur. De vraag wat er gebeurd is, houdt de spanning erin.
Ook in het tweede hoofdstuk ligt het perspectief grotendeels bij Rex. Nog steeds weet de lezer evenveel als de hoofdpersoon. Op het eind van dit hoofdstuk ligt het perspectief even bij Lieneke: via haar komt de lezer erachter dat Rex een nachtmerrie beleeft.
In hoofdstuk 3 kijkt de lezer mee met Raymond Lemorne. Op deze wijze wordt de lezer betrokken bij de voorbereiding op de ontvoering van Saskia. Aan het eind van het hoofdstuk is dan antwoord gegeven op één vraag: wie heeft het gedaan? De vraag wat er met Saskia gebeurd is blijft onbeantwoord.
In hoofdstuk 4 ligt het perspectief weer bij Rex. Ik vroeg mij persoonlijk af waarom Rex bij Lieneke was. Aan het eind van dit hoofdstuk wordt duidelijk hoe Saskia en Rex aan hun eind 'komen.
Hoofdstuk 5 lijkt een nawoord. Het perspectief ligt bij Lieneke. Het lijkt er een beetje op alsof er een alwetende verteller aan het woord is in zinnen als: Van geen van beiden werd ooit nog iets vernomen ze leken van de aardbodem verdwenen.
De perspectiefwisselingen zorgen vooral voor de spanning die in het gehele verhaal gehandhaafd blijft. De wisseling van het perspectief maakt ook de tankstationscene, die de lezer twee keer voorgeschoteld krijgt, bijzonder spannend.
Personages Raymond Lemorne en Rex Hofman zijn de hoofdfiguren. Op het eind van het verhaal is Rex 41 jaar (op het moment van de ontvoering is hij 33) ; Lemorne is 49 als hij Rex vermoordt (en 41 op het tijdstip van de ontvoering).
Raymond en Lemorne lijken in veel opzichten op elkaar.
Beiden zijn erop uit om te kijken tot hoever ze kunnen gaan. Voor beiden geldt: tot het uiterste
Beiden doen zich tegenover Saskia aardiger voor dan ze menen. Rex geniet van de wijze waarop hij Saskia kwelt met kleine plagerijen: Lemorne geniet van zijn plan een volkomen onschuldige te vermoorden. Wat Rex werkelijk van Saskia denkt, vertelt hij haar niet: Natuurlijk onthult Lemorne ook niets van zijn werkelijke gedachten als hij een gesprek met haar aanknoopt. Lemorne en Rex raken beiden opgewonden door de spanning van het verbodene. Op pagina 35 zegt Rex tegen Lieneke: Ik heb een erectie. Weet je waf voor erectie dat is.~Eiet van seks, dat heeft hier niets mee te maken. Het is de erectie van toen ik voor het eerst met een vriendje een sigaret rookte in ons schuurtje. De erectie van pure opwinding, iets spannends doen. Als Lemorne bezig is met de voorbereiding van zijn ontvoering, lees je: In een apotheek kocht hij een mitella. In het donkere gewelf van een parkeergarage knoopte hij die om zijn nek en po ging hij de straat op. Hij had een erectie, hij voelde zich koninklijk, als in de eerste tintelingen van een dronkenschap op goede wijn. (p.54) Zowel Raymond Lemorne als Rex Hofman zien de dingen die ze ondernemen als een spel (zie ook: thema en motieven).
Lemorne is leraar scheikunde op een middelbare school; Rex schrijft artikelen voor een populair-wetenschappelijk jeugdtijdschrift. Lemorne noteert al zijn bevindingen tijdens de voorbereidingen en Rex heeft in zijn agenda lijstjes staan met 'beschikbare' en 'te versieren' vrouwen.
Tijd
De totale vertelde tijd bedraagt 33 jaar. Het niet chronologische verhaal start in de zomer van 197a. De gebeurtenissen bij het benzinestation worden op de voet gevolgd. Van minuut tot minuut weet de lezer wat er gebeurt tot Saskia's ontvoering. Vanaf het moment dat Rex de afrit bij het benzinestation inrijdt, is er nauwelijks verschil tussen verteltijd en vertelde tijd. Het tweede hoofdstuk speelt zich af in 1983. Wat er in de tussenliggende acht jaar is gepasseerd wordt niet duidelijk. In het tweede hoofdstuk worden enkele dagen beschreven van de vakantie van Lieneke en Rex. In het derde hoofdstuk wordt er weer een sprong in de tijd gemaakt. De eerste gebeurtenis speelt zich af in 1950 als Lemorne zestien jaar is. Va één pagina vindt er tijdverdichting plaats: de volgende gebeurtenis speelt zich 21 jaar later af. Als Lemorne 41 jaar is, ontvoert hij Saskia. De exacte datum wordt gegeven: 28-7- 1975. In hoofdstuk 4 bevindt de lezer zich acht jaar na de ontvoering. De vijfde dag nadat de advertenties verschenen, ontmoet Rex Lemorne. In het eerste hoofdstuk tref je tal van vooruitwijzingen aan. We noemen een kenmerkend voorbeeld. (...) je was op zo'n eerste dag van de vakantie altijd een beetje ongerust. Er was zoveel dat mis kon gaan was de hotelreservering wel doorgekomen, vielen de mussen niet van het dak, bestond het gehuurde huisje wel. (p. 8) Er komen nauwelijks flash-backs in het verhaal voor. De belangrijkste, het voorval in Italië en Saskia's droom over het gouden ei.
Ruimte
Hoe het verhaal in de tijd geplaatst moet worden, is in de vorige paragraaf reeds duidelijk geworden. Tijden en data worden exact genoemd. Datzelfde geldt voor de aanwijzingen die gegeven worden over de plaatsen waar het verhaal zich afspeelt. Het is natuurlijk niet verwonderlijk dat de beschreven gebeurtenissen zich afspelen tegen de achtergrond van drie verschillende decors. Het eerste hoofdstuk speelt zich af op de Franse autoroute. Het bewuste Total-station 'Venoy-Grosse-Pierre' ligt 80 kilometer van Autun. In het tweede hoofdstuk bevindt Rex zich in Italië. Het plaatsje Marina di Camerota ligt ten zuiden van Napels. Het derde hoofdstuk speelt zich wederom in Frankrijk af'. Lemorne woont in Autun. Hoofdstuk 4 begint in Buitenveldert (Amsterdam, en eindigt bij het Total-station. Hoofdstuk 6 sluit het verhaal af in Amsterdam.
Bedoeling van de schrijver
De schrijver wil laten zien dat het geweten van Lemorne en Lex, dat op een bepaalde manier toch op elkaar lijken. Het geweten van Lemorne is alleen wat uitgeschakeld. Hij kan namelijk niet meer op een menselijke manier denken. Je kunt eigenlijk ook zeggen dat hij geen geweten heeft.
Mijn mening
Ik vond het boek nogal kort, maar wel erg interessant, want als je aan het lezen bent begin je steeds meer te beseffen hoe vreemd het verhaal loopt. Je hebt verschillende personen waarover word verteld. Ze wonen ver van elkaar af en op een vreemde manier hebben ze wat met elkaar te maken. Het einde van het boek had ik niet verwacht, dat was het leukste aan het boek. Bij de meeste boeken kan je al lezende voorspellen hoe het eindigt, bij dit boek niet.
Hoe kwam Tim Krabbé op het idee voor het boek “Het gouden ei”
Toen Tim Krabbé op 11 november 1983 een nieuw verhaal wilde bedenken en door zijn verzameling krantenknipsels bladerde, vond hij dit berichtje dat hij uit de Belgische krant Het Laatste Nieuws had geknipt:
JONGE VROUW UIT LUIK VERDWIJNT OP BUSREIS NAAR SPANJE
Een jonge Belgische vrouw die met een vijftigtal andere toeristen een busreis maakte naar Spanje, is op geheimzinnige wijze verdwenen toen de bus even halt hield in het noordoosten van Frankrijk. De 18-jarige Pascale Lefebvre uit Luik ging in een winkel een pakje chewing-gum kopen. De bus, die zaterdagavond in Assevillers, nabij Péronne, stopte, moest na één uur wachten zonder de jonge vrouw verder rijden. Rijkswacht en brandweer hebben in de nacht van zaterdag en ook zondag naar enig spoor van Pascale Lefebvre gezocht, maar dat leverde geen resultaat op. De bus was zaterdagmorgen vanuit Luik vertrokken met als bestemming Valencia in Spanje.
Dat berichtje leidde, in combinatie met een paar andere ingrediënten, tot de korte roman Het Gouden Ei. Krabbé verzon een gruwelijk einde voor het verdwenen meisje, maar tijdens het schrijven en in de jaren daarna vroeg hij zich wel eens af wat er in werkelijkheid met die Pascale Lefebvre was gebeurd. Hij had geen enkel idee want hij had nooit meer iets over die verdwijning gelezen.
Verdiepingsopdracht: de verschillen tussen het boek en de film.
Er zijn twee verfilmingen van het boek ‘het gouden ei’ gemaakt. Een film door een Amerikaanse filmmaatschappij en een film van Franse makelij.
De film gemaakt door de Fransen komt precies overeen met de gebeurtenissen in het boek, de personages waren precies hetzelfde en Raymond had ook in de film de chromen ‘R’ aan zijn sleutelhanger gebruikt om zijn slachtoffer te misleiden.
De Amerikaanse film wijkt niet zo veel af van het originele script maar er waren toch een aantal drastische verschillen.
De psychopathische moordenaar probeert namelijk Saskia ook met een list mee de auto in te krijgen, en uiteindelijk mee naar zijn huisje (in Amerika, want het verhaal speelt zich helemaal niet meer in Frankrijk af) maar daar weet zij te ontsnappen wanneer Raymond achter Rex aan gaat omdat hij het stelletje samen levend wil begraven. Als Saskia ontsnapt, gaat ze zoeken naar Rex waarna het spoor uiteindelijk weer terug naar Raymond’s achterafhuisje leidt. Omdat Sakia weet dat ze de poging-tot-moordenaar niet in haar eentje kan tegenhouden neemt ze een troefkaart mee, Rex’ dochter. Als Raymond en Saskia weer oog in oog staan met elkaar stelt Saskia een ruil voor. Raymond stemt daar mee in, maar Saskia moet Rex wel zelf opgraven als Raymond zich naar de plaats begeeft waar Saskia zijn dochter in de auto heeft opgesloten. Als Saskia begint te graven en Rex half stikkend weer boven komt, komt Raymond ook weer ten toneel. Na een wilde achtervolging begeeft het trio zich in een kweekkas, dat door de wilde begroeiing functioneert als een doolhof. Als Raymond Rex te pakken krijgt en er een vechtpartij ontstaat, verzamelt Saskia al haar moed om, met de schep nog stevig in haar handen, Raymond een flinke slag te verkopen.
Zij doet dat niet met de platte kant van de schep, maar slaat met een flinke klap de schep in het schouderblad van Raymond waardoor het tot aan het borstbeen in tweeën splijt. Nu is Raymond het slacht-offer.
En natuurlijk is de film, zoals een echt typisch Amerikaans werk, voorzien van een ‘eind-goed-al-goed-zoetsappig-leven-weer-lang-en-gelukkig-einde’.
Uit bovenstaande valt op te maken dat ik de Franse film het beste bij het boek vind passen en wat betreft de Amerikaanse verfilming: deze film is verknoeiing van het boek en doet zeker zijn naam geen eer aan.
Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen