U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Jeroen Brouwers - Bezonken Rood.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=12972 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1312 woorden.

1. De boekgegevens

Auteur: Jeroen Brouwers

Titel: Bezonken rood

Uitgeverij: Van In

Plaats van uitgave: Wommelgem

Jaar van uitgave: 2002

Aantal bladzijden: 95



2. Het verhaal



- Beschrijf het verhaal in een tiental regels.


De hoofdpersoon, Jeroen Brouwers, ontvangt het overlijdensbericht van zijn moeder, met wie hij de laatste jaren geen contact heeft gehad. Soms werd hij nog wel eens door haar opgebeld, maar als hij de hoorn opnam en zijn naam meedeelde kreeg hij altijd als antwoord: "Verkeerd verbonden". Dit is typerend voor het grootste deel van de verhouding met zijn moeder: de ik-figuur zag het als verraad toen zij hem na de oorlog in een katholiek jongenspensionaat plaatste. Naar aanleiding van zijn moeders dood herbeleeft de schrijver de tijd dat hij haar "werkelijk kende": de periode die ze doorbrachten in het vrouwenkamp Tjideng bij Batavia tijdens de Japanse bezetting. Deze kleuterjaren waarin het "gewoon" was dat vrouwen geslagen of gefolterd werden hebben gemaakt dat, naaste hevige bestaansangst, de hoofdpersoon vol zit met gevoelens van minachting en gevoelloosheid ten opzichte van moeders. Dat hij toen moest aanzien dat zijn moeder tot bloedens toe in haar kruis werd geschopt door een Japanse soldaat maakte het hem nu onmogelijk bij de geboorte van zijn dochter aanwezig te zijn. ‘Zij was de mooiste moeder. Op dat moment ben ik opgehouden van haar te houden.’, dit zijn dan ook zijn woorden na de afranseling. Een kortstondige verhouding met een jongere vriendin Liza, naar wie hij later af en toe terugverlangt, heeft met dit syndroom te maken. Zij heeft immers nog geen kinderen gebaard, zij is ongeschonden. Hij gaat niet naar zijn moeders crematie. Die avond verdwaalt hij na een hevige angstaanval in de omgeving van zijn woonplaats in de mist. Het besef een goed schrijver te zijn houdt hem overeind.



- Is het verhaal goed te begrijpen? Waarom wel of niet?

Het verhaal is soms niet zo goed te begrijpen, omdat het niet chronologisch verteld wordt. Het verhaal bestaat eigenluk uit drie delen: het Jappenkamp, de relatie met Liza en de ik-figuur thuis. Deze drie onderdelen zijn dus duidelijk door de hoofdstukken heen geweven.



3. De thematiek



- Hoe vaak heb je al nagedacht over zulk thema voor je het boek las? En sindsdien?


Voordien had ik nooit over zulk thema nagedacht, omdat ik het saai vond. Maar sindsdien denk ik er wel aan, omdat ik een heel ander beeld heb gekregen over deze gebeurtenissen. Het interesseert me nu eigenluk wel. Ik wist niet dat het er zo vreet aan toe ging in deze kampen. Het heeft bij mezelf ook vragen opgeroepen. Zouden mijn gevoelens t.o.v. mijn moeder ook zo kunnen veranderen als ze me pijn zou doen?



- Verklaar de titel in alle mogelijke betekenissen.

Bezonken rood verwijst naar het Japans kamp en de Japanse vlag: een wit veld met grote rode bal: rode zon). Rood is ook de kleur van de dood die als een spat voorkomt op de Japanse vlag. Bezonken rood is verbonden met twee eerder verschenen boeken van Jeroen Brouwers namelijk "Zonsopgangen boven zee" en "Het Verzonkene". Dat deze romans met elkaar verbonden zijn zien we alleen al aan de titels waar het woordje 'zon' steeds in terugkeert.



4. Vertelperspectief



- Wie is er aan het woord: de auteur (auctorieel perspectief), een van de personages ( personaal perspectief, ik-verteller), of krijg je een mengeling van die twee?


Het boek wordt verteld door een ik-figuur, die zichzelf presenteert als de schrijver Brouwers Jeroen, waardoor de roman sterk autobiografische trekken heeft. Hij is tevens de hoofdpersonage van het verhaal. De ik-verteller zegt een paar keer dat hij dit boek schrijft.



- Welk effect geeft het vertelperspectief (weet je zo genoeg over de personages, hun gedachten, …)?

Het effect van het vertelperspectief is gevoelloosheid. Hij vertelt enkel over zichzelf en over zijn gevoelens. Dus over de andere personages kom je zo te weinig te weten en weet je al helemaal niets over hun gevoelens.



5. De personages



- Welke personage lijkt volgens jou bewonderenswaardig? Waarom?


De moeder van Jeroen Brouwers vind ik heel bewonderenswaardig. Omdat ze in het kamp veel afgezien heeft, maar het toch iedere keer opnam voor haar kinderen en haar moeder. Ze werd zelfs geslagen en gefolterd en kreeg bijna geen voedsel, maar ze bleef altijd vechten om haar familie bijeen te houden. Enkel jammer dat ze later geen contact meer heeft gezocht met haar zoon.



- Van welk personage kom je het meest te weten? Hoe komt dat?

Je komt het meest te weten van Jeroen Brouwers. Dit is normaal, want het is de hoofdpersonage en tevens de ik-verteller. Hij legt al zijn gevoelens bloot en doet heel zijn levensverhaal.



6. Structuur



- Hoe verloopt de tijd in het verhaal (chronologisch, met flashbacks of –forwards, …)?


Het boek is niet chronologisch verteld. Er worden telkens kleine stukjes uit verschillende perioden van de ik-figuur verteld. En ook binnen die perioden wordt niet-chronologisch verteld. Zo wordt eerst de dood van Nettie Stenvert verteld en dan pas de dood van de grootmoeder, terwijl op blz. 88-89 staat vermeld dat eerst de grootmoeder stierf en drie maanden later Nettie.



°Hoe zit het met de verhouding vertelde tijd? Hoeveel dagen, maanden, … worden beschreven) en de verteltijd (hoelang doet de auteur erover om de gebeurtenissen te beschrijven)?

Verteltijd en vertelde tijd lopen sterk uiteen. De totale vertelde tijd is bijna veertig jaar, de verteltijd is 95 bladzijden. De verteltijd (de 95 bladzijden) worden beschreven van 30 januari tot 2 mei 1981.





7. Stijl



- Hoe schrijft de auteur (taalgebruik, zinsbouw, logica)?


Het boek is hoofdzakelijk fragmentarisch verteld. Er wordt afwisselend gebruik gemaakt van verleden tijdvormen en de tegenwoordige tijd. Hij gebruikt afwisselend korte en lange zinnen. Er komt in het verhaal geen dialoog voor en slechts één brief. Af en toe voegt hij er fragmenten van katholieke gebeden tussen, die voor hem een sterke waarde hebben. Hij gebruikt ook veel octaviteit, vb.: p.16 “Wat mij betreft, niet veranderd zijnde ben ik totaal veranderd, ik woon nog in hetzelfde lichaam dat gelijktijdig niet meer hetzelfde lichaam is”.



- Vergelijk de sfeer van dit boek met die van een ander boek of een film die je las/zag.

Dit boek gaf net dezelfde sfeer weer als in de oorlogsfilms. Net dezelfde gruwelijke fragmenten, die je je levendig kon inbeelden bij het lezen van deze roman.



8. Appreciatie



-Geef het boek een cijfer op 10 en verduidelijk je quotering.


Ik geef het boek een 7 op 10, om de volgende redenen. Het boek is niet-chronologisch verteld en daarom is het soms moeilijk om te volgen. Op het eerste zicht lijkt er weinig aan de hand te zijn, maar als je eenmaal goed ingaat op de roman, wordt er veel duidelijk. De wreedheden in het kamp, de algemene ontkenning hiervan na de oorlog door de slachtoffers hiervan, dit alles is zeer realistisch. Ik vond het interessant om te lezen hoe het er aan toeging in de Jappenkampen. Ik vind het verder ook nog een speciaal boek, omdat het geen zo’n standaardverhaal is.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen