U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Klaas Bond - Gevoelige Snaren.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=14466 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1812 woorden.

Algemeen:

Auteur: Klaas Bond

Titel: Groener Gras

Uitgever: Van Holkema & Warendorf

Jaar van uitgave: 2002

Genre: psychologische roman



Hoofdpersonen:

„h Marco Altena: een jongen van 15 jaar.

Hij heeft bruin haar en groene ogen.

Hij is heel aardig behulpzaam en goed in voetbal.

Zijn leven verandert als er een nieuwe jongen in zijn klas komt.

Hij heet Ramon Diaz het word zijn beste vriend.

Ramon laat Marco een andere kant van het leven zien,

de kant met de drugs, drank en meiden.

In ruil daarvoor leert Marco, Ramon zijn traptechniek.



Bijfiguren:

„h Ramon Diaz (of van Schoonhoven): een grote en brede gevaarlijke jongen, met pikzwart haar en een trieste achtergrond. Hij komt uit Barcelona. Ook wel een jongen met een klein hartje.

„h Marco¡¦s moeder: een zorgzame vrouw die veel voor haar zoon over heeft al beseft Marco dat niet.

„h Marco¡¦s vader: een man die zoent met een andere vrouw en veel werkt.

„h Emi: een heel lief klein blond knap meisje waar alle jongens achter aan zitten. Wel een beetje verlegen



Ik heb dit boek gekozen omdat u dat boek voorlas in de klas en dat sprak me heel erg aan ik ben gelijk naar de bibliotheek gegaan en heb hem gehuurd. Ik vind hem leuk omdat het ook een beetje jongens zijn van mijn leeftijd, en het kan overal gebeuren bijv toen met moerad werd er een leraar dood geschoten en hier is hij alleen maar gestoken en kwam hij er nog goed van af. Hij is heel geloofwaardig en ook heel spannend.



'Toe Ramon, doe dat mes weg...' Marco zag dat zijn moeder een stap naar voren deed. Ramon draaide zijn hoofd naar haar toe. Het mes liet Emi's kin los, zakte.

Meer had Marco niet nodig. Als een steen uit een katapult schoot hij naar voren, hij pakte Ramons pols vast en draaide die met al zijn kracht naar zich toe.

Ramon slaakte een kreet, wankelde. Het mes viel. Toen hij ernaar reikte, sloeg Marco hem keihard in zijn nek. Ramon duikelde voorover, rolde op zijn rug. Marco voelde de spanning in zijn lichaam ontladen toen hij boven op hem sprong en hem in zijn gezicht sloeg, en nog eens, en nog eens...

'Hou op, Marco Stop!' Zijn moeder en Van Der Schim trokken hem van Ramon af.

Hijgend keek hij rond, Klanders, buiten kennis, liggend op zijn zij, handen in zijn buik gedrukt. Het plasje bloed waar hij in lag, werd langzaam groter. Was hij dood? Van Der Schim, die nu naast hem knielde met de telefoon in zijn hand. Emi. met een van angst vertrokken gezicht, nat van tranen. Zijn moeder. die over Ramon zat gebogen, een roerloze Ramon. Marco staarde naar de gang die vol bloed lag. Opeens werd zijn adem afgesneden en begon zijn maag te schokken. Hij draaide zich om, greep de prullenmand en kotste zijn angst eruit.



Ik heb dit nummer gekozen om dat er maar heel weinig waren te vinden over agressie. En ramon diaz bleef eerst ook met zijn woede lopen en toen kwam het eruit hij stak het mes tussen de leraars ribben. En dat legt hans teeuwen hier ook uit. En ik zie het verhaal weer gewoon terug als ik dit gedicht lees. Hij is gemaakt door hans Teeuwen. En ik heb hem vandaan bij www.google.nl en dan zoeken bij songteksten over agressie.



Hans Teeuwen met het nummer Agressie



Kijk, je moet dingen nooit opkroppen.

Da's het stomste wat je kunt doen he.

Kijk, je gevoel he, je gevoel heeft ruimte nodig.

Je gevoel moet je uiten want als je je gevoel niet uit he, dan blijft het hier zitten zo en op een slechte dag dan spat 't eruit en dan kunnen de gekste dingen gebeuren.

Dus nooit doen, nooit opkroppen.

Agressie bijvoorbeeld, NOOIT OPKROPPEN.

Ik heb zelf noue eh, vrij veel ehh AGRESSIE.

En dant komt bij mij altijd naar boven als dingen mij irriteren.

En dat kan van alles zijn he, 'n geluidje, 'n kleurtje, ouwe mensen, kinderen.



En vroeger jongen, ik kropte 't maar op.

Ik kropte alles maar op en ik werd godverdomme sacherijnig d'r van man.

En toen dacht ik Ho !

't Moet niet ten koste gaan van mij he.

En toen heb ik geleerd om die agressie om te zetten in DADEN.

Ooh, en dat bevalt mij zo goed he.



En ik moet zeggen, zeker in het begin, mijn omgeving reageerde vrij ehh, ja, paniekerig he.

Ja, die hadden allemaal zoiets van, dat kan je toch nie maken.

Kijk toch eens wat je doet.

Maar ja, da's angst he, da's angst.

En daar moe je nooit naar luisteren.

Angst is een slechte raadgever en ik voelde dat zij bang voor me zijn, maar ja, ik ben relaxed.

En dan denk ik, wat is belangrijker.



Maar door dat ik nu die overtollige spanning kwijt ben, ben ik over veel dingen ook veel helderder gaan denken.

En belangrijke dingen, wezenlijke, essentiele dingen.

AUTORITEITSVERHOUDINGEN.

Da's belangrijk.

Autoriteit van de baas over de knecht, van de man over de vrouw, maar ook autoriteitsverhoudingen tussen de verschillende rassen.



Kijk, het ene ras is bijvoorbeeld heel goed in leidinggeven, terwijl het andere ras weer veel beter is met hardlopen en ritmes.

En als iedereen zich daar gewoon aan houdt is er niks aan de hand.

Da's de natuur en je bent niet sterker dan de natuur.

En ik zeg heel eerlijk, ik houd me daaraan, ja, ik houd me daaraan.

Ik zal geen wc's gaan schoonmaken, dat gaat niet, dat zit niet in mijn roots.

Da's belangrijk, je roots.



Ja, ja, God, ja God nee.

Het is vreselijk belangrijk natuurlijk he, je roots ja, in het Nederlands zeggen we je wortels.

Je wortels, vreselijk belangrijk, waar je vandaan komt he.

Waar je je veilig voelt, waar je het gevoel hebt, hier zijn de mensen zoals ik.

Jouw plek voor jouw mensen, waar je dat heerlijke geborgen veilige warme gevoel.

En als ik hier vanavond zo eens om me heen kijk zo .

Misschien een paar uitzonderingen.

Maar dan denk ik mensen, wij horen bij mekaar, wij zijn EEN GROEP.

Da's ons land he, ons land ja.



En wij zijn trotse Batavieren.

En 't is ons land, want heel lang geleden zijn de Batavieren hier gekomen en toen zeiden ze :

"Ehh, dit is ehh van ons"

Dus ja.



En we moeten ons land terug veroveren, want ze komen van alle kanten.

En wat wij moeten doen, wij moeten ons als groep sterk maken en dan moeten we al die andere groepen, de vijand zeg maar, die moeten we bij mekaar drijven.

Mannen, vrouwen, kinderen, bij mekaar en dan ...., en dan....

KAPOT, KAPOT, KAPOT.



En dan wordt het weer gezellig.

En nu klinkt dit alsof dit allemaal lang gaat duren en dat dit veel organisatie vergt en veel tijd gaar kosten, maar dat is 't niet.



Niet als wij samen komen. Niet als wij de handen ineen slaan en schoon schip durven maken.

En ik weet dat 't kan, want als ik de kranten lees, dan lees ik daar over andere landen waar kleine groepjes tegen mekaar vechten en mekaar kapot maken voor hun ding.



Voor hun kleine, kleine, kleine, kleine ding en dan denk ik mensen : ALS DAT DAAR KAN





Titel: Gevoelige snaren

Schrijver: Klaas Bond

Uitgeverij: Van Holkema & Warendorf

Jaar van uitgave: 2001

Genre: psychologische roman



Hoofdpersonen:

„h Peter : gitaarspelen is zijn lust en zijn leven,

hij heeft een alcoholistische vader en

Peter heeft een oogje op Kim.



Bijfiguren:

„h Moeder: zij weet zelf niet hoe ze met haar

alcoholistische man moet omgaan.

„h Vader: hij is heel erg verslaaft aan drinken

en kan maar niet stoppen tot dat het fout gaat

„h Kim: ze is een goede vriendin van Peter,

zij krijgt alles weten over de omstandigheden

bij Peter thuis.

„h Dokter: hij probeert Peter¡¦s vader van de drank af te

krijgen en geeft hun informatie en steun.



We moesten 2 boeken met dezelfde schrijver en dit was het enige boek met groener gras van klaas bond in de bibliotheek. Dus moest ik deze wel kiezen want ik vond groener gras zo leuk en wou die heel graag lezen en koos deze erbij. En toen ik de achterkant van gevoelige snaren las leek mij het ook een heel leuk boek en de voorkant zag er goed uit dus toen had ik ze geleend.



Peter zijn oom en tante waren bij peter hij moest een liedje spelen op zijn gitaar.

Zijn vader kwam dronken aan lopen en peter zag hem vallen hij probeerde zich niet eens zelf op te vangen. Iedereen riep ¡¥dokter, dokter¡¦.

Zijn vader had heel de tijd spa op maar toen ging hij heel even naar boven.

Hij was niet veel later terug. En toen viel hij om. Hij klapte met zijn gezicht op de tafel.

Ze onderzochten het hele huis naar wat die gedronken kon hebben. Toen liepen ze peters kamer in en ze roken iets raars. Hij zag hij een fles jenever liggen maar het rook niet naar jenever. Dat was een jenever fles die peter had gevuld met water daar kon die toch niet dronken van zijn. Toen zag hij een flesje met op het etiket 70%.

Peter zijn vader moest snel naar het ziekenhuis toe. Hij had chemische alcohol op vermengd met water. Zijn vader had een alcohol vergiftiging.



Ik heb deze gekozen omdat peter zijn vader het heel moeilijk met het stoppen van drinken had. En problemen had met drank dat legt ze hier ook uit. En zijn vader wil het later weer proberen goed te maken en dat staat er hier ook in dus ik vond hem er wel bij passen.

Ik vond het gedicht zelf ook heel mooi. Hij is gemaakt door Christa het is een AA-groep hij komt uit Groningen en is gemaakt op 16 maart 1997. Ik heb hem vandaan bij www.google.nl en dan naar gedichten over alcohol.



ALCOHOL

Het beheerste mijn hele leven

en deed mij boven de afgrond zweven.

Aldoor maar die afschuwelijke alcohol

dat maakte mij hartstikke dol.



Stoppen kon ik op een gegeven moment niet meer

ik moest aldoor maar meer keer op keer.

Veel ellende en verdriet heb ik iedereen aangedaan

en bijna was ik zelf kapot gegaan.



Gelukkig gingen mij ineens de ogen open

en kon ik op herstel gaan hopen.

Van vele mensen kan ik steun verwachten

ik weet ik ben in hun gedachten.



Dit maakt me sterk en blij

en straks weer helemaal alcoholvrij.

Het wordt een hard gevecht

Maar op "echt leven" heb ik toch recht?



Geluk in de toekomst daar geloof ik weer in

het leven heeft veel goeds in zin.

Voor eens en voor altijd ga ik met alcohol afrekenen

en laat mij er beslist niet langer door tekenen.



Ik leer nu weer te houden van het leven

dat mij niet voor niets is gegeven.

Hiervan ga ik genieten met volle teugen

zonder die verdomde leugen, leugen, leugen!



Dit geeft mij een heel goed gevoel

en ik weet ik bereik mijn doel.

Aldoor maar die afschuwelijke alcohol

dat maakte mijn leven hartstikke dol.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen