U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Antony Horowhits - De Honden Van Aktaioon.
Deze versie komt van http://www.scholieren.be/huiswerk/show_stuk.php?id=1082 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 894 woorden.

De honden van Aktaioon



In dit boek staan er verschillende mythen en sagen:



1) De zeven granaatappelpitten

2) Glaucos en Scylla

3) De merries van Diomedes

4) De doos van Pandora

5) Het hoofd van Medusa

6) Het oordeel van Paris

7) De Achilleshiel

8) De weefwedstrijd

9) De geschiedenis van de panfluit

10) Orpheus in de onderwereld

11) Het raadsel van de Sfinx

12) Het magische bed van Procrustes

13) Het oog van de Cycloop

14) Narcissus

15) De Minotaurus

16) De honden van Aktaioon



De zeven granaatappelpitten



Demeter was godin van de landbouw en van het huwelijk. Haar haren hadden de kleur

van rijpe koren en haar ogen waren hemels blauw . Ze was dol op vrolijke kleuren

en ze tooide zich dikwijls met fleurige linten en droeg dan een gouden flambouw . Ze was een van de zachtaardigste godinnen die de Olympus bewoonden . Ze had maar een keer haar geduld verloren . Dat was toen ze een roekeloze man betrapte toen hij bezig was met prachtige bomen te kappen . Ze veroordeelde hem tot eeuwige honger . Demeter had ook een dochter genaamd: Kore. Daar hield ze meer van dan wie ook ter wereld . Helaas was er nog een god die hield van haar: Hades. Hades was een schimmige koppige heer van de onderwereld, god van de dood . Op een dag verliet Hades de onderwereld en ging naar Zeus, zijn broer .

Hij eiste Zeus dat Kore hem tot zijn echtgenoot gegeven zou worden . Die eis verbouwereerde Zeus toch wel een beetje want Kore was zijn dochter . Als hij het meisje naar de naar de onderwereld zou sturen zou Demeter het hem nooit vergeven. Boven dien vond hij het niet eerlijk om zijn dochter te verbannen naar zo’n somber oord , want het rijk van Hades was saai en troosteloos . “Ik zal erover nadenken” beloofde Zeus. En hij zette het geval prompt uit zijn hoofd . Toen het Hades duidelijk werd dat Zeus hem geen bevredigend antwoord zou geven besloot hij de zaak zelf te regelen . Kore was op dat moment met een paar vriendinnen op een weide bloemen gaan plukken . Plots zag ze een bloem die mooier was dan alle andere bloemen . Toen ze de bloem plukte begon opeens de aarde te beven en er ontstond vlak voor haar voeten een scheur in de aarde . Kore gilde en probeerde haar lichaam in evenwicht te houden maar opeens kwam er een arm uit de afgrond die haar naar de afgrond trok. De scheur in de aarde verdween even onverwachts als ze er kwam . Toen Demeter hoorde dat haar dochter verdwenen was leek haar verdriet niet meer te stelpen . Ze zocht overal waar ze kon ;Sicilië , Colonus , Hermione , Kreta , Pisa , Lerna …maar niemand had het meisje gezien .

Ten slotte wendde Demeter zich in haar wanhoop tot Helios, de god die elke dag de baan van de zon volgde en door de hemel reed op een gulden strijdwagen, getrokken door vier witte paarden .Niets ontsnapte aan zijn blik . Wat hij aan Demeter te vertellen had deed Demeter de koude om het hart slaan . “ Kore bestaat niet meer . Zoek dan liever naar Persephone – zij die de mannen neervelt - want dat is ze nu geworden , als echtgenoot van de koning van de dood” zei Helios. Demeter werd rood van woede en ging naar Zeus . “ Heb jij Hades toegestaan om met onze dochter te trouwen?” zei Demeter . “Neen “antwoordde Zeus “ dat heb ik niet gezegd” . “ Heb je hem gezegd dat hij dat niet mocht?” vroeg Demeter hem .

“Wel ui … “ Demeter werd nog woedender dan ze was en schreeuwde dat ze haar dochter terug wou . Maar ze wist al te goed dat de koppige Hades dat niet zou toestaan . En zelf als Hades het zou toestaan moest ze ook nog het geluk hebben dat Kore niet van het voedsel der doden heeft gegeten .Want als men in de onderwereld eet kan je niet meer terug . Zolang dat Kore niet terug was zal de aarde onvruchtbaar blijven besloot Demeter . Een jaar later was er bijna geen leven meer op aarde, de dieren en de mensen waren omgekomen van de honger. Tenslotte werd de toestand zo nijpend dat Hermes , de goddelijke boodschapper naar de onderwereld werd gestuurd om Persephone terug te halen . Nadat ze veel gediscuteerd hebben kon Hermes, Hades toch overhalen om Kore te laten gaan . Maar zo simpel was het niet .De tuinman van de onderwereld kwam stokken in de wielen steken . Hij had namelijk gezien dat Kore zeven granaatappelpitten had gegeten . Dat betekend dat Kore voor eeuwig in de onderwereld moet blijven . Toen de goden dit hoorden hielden ze een grote vergadering .

Langs de ene kant wou niemand dat er een einde kwam aan de wereld maar langs de andere kant konden ze Kore niet toestaan om in het land der levende te blijven . Ten slotte besloot men een compromis . Kore mocht negen maanden in het land der levenden blijven en drie maanden in het land der doden .



Deze mythe verklaart waarom het elk jaar drie maanden lang koud is en de wereld dan eruitziet alsof ze in de rouw is . En waarom de wereld in de overblijvende negen maanden feest.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen