U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Renate Dorrestein - Verborgen Verbreken.
Deze versie komt van http://www.verslagen.com/index.php?page=boek_toon&boek_id=656 en is laatst upgedate op 30/11/-0001.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1497 woorden.

Renate Dorrestein, Verborgen gebreken, Groningen 2000



Motivatie

Wij hebben thuis een aantal grote lijsters in de kast staan, ik heb daarvan Verborgen gebreken gekozen.



Samenvatting

Het boek begint als het gezin Jansen de laatste voorbereidingen aan het treffen is voor de vakantie naar Schotland. Het gezin bestaat uit moeder Sonja, haar kinderen Waldo(16), Christine(10) en Tommie(4) elk van een verschillende vader, en haar veel jongere minnaar Jaap. Het gezin staat onder grote spanningen; Christine is gewelddadig en doet nooit wat haar gevraagd wordt en Tommie praat erg weinig. De onuitgesproken gebeurtenissen die de oorzaak zijn van dit abnormale gedrag zijn de ouders onbekend. Langzamerhand kom je als lezer echter te weten dat Waldo incest pleegt met Christine en waarschijnlijk ook met Tommie, dit blijkt de reden voor de spanningen.

Als het gezin in Schotland is aangekomen, wil Waldo niet mee met de pont; hij gaat liever zelf bergen beklimmen op Skye Ysland, tegen de wil van zijn moeder in. Waldo besluit alleen te vertrekken naar Skye en Christine en Tommie gaan hem uitzwaaien. Vlak voordat Waldo wil vertrekken geeft Christine hem (per ongeluk of met opzet?) een duw, waardoor hij met zijn hoofd op de kade valt en onder water verdwijnt. Christine beseft maar half wat ze heeft aangericht en vlucht weg met Tommie, bang voor de gevolgen van haar daad. Ze verstoppen zich samen in een auto op de pont. Deze auto blijkt van de zeventigjarige Agnes Stam te zijn, die op weg is naar het zomerhuis van haar familie met de as van haar overleden broer op de voorbank. Voor het eerst is ze alleen op weg, omdat nu al haar vijf broers zijn overleden en omdat haar schoonzussen hun kinderen niet meer aan haar toevertrouwen. Als ze Christine en Tommie op de achterbank ontdekt besluit ze Christine en Tommie een tijdje onder te brengen. Ze vraagt niet naar de reden waarom ze zijn weggelopen.

Agnes vermaakt de kinderen met allerlei spelletjes en toevallig zijn ze net bezig met een verkleedpartij als er een inspecteur van Scotland Yard aan de deur staat om Agnes de foto’s van de vermiste kinderen te laten zien. Agnes geeft de kinderen niet aan omdat ze hen niet terug wil sturen naar het gezin waarvan ze zijn weggelopen, maar ook omdat de kinderen haar eenzaamheid verlichten. Als ze in de krant een bericht leest over de vermiste kinderen begrijpt ze pas echt dat ze in een lastige situatie verkeert. Ook leest ze in het artikel over Waldo die verondersteld wordt in Skye aan het wandelen te zijn. Ze zegt dit tegen Chris, die opfleurt omdat ze denkt dat alles toch wel goed is afgelopen met Waldo na haar duw. Als lezer weet je wel zeker dat Waldo dood is.

De volgende morgen komt er een man van een verhuurbedrijf langs: Agnes’ schoonzus heeft zonder Agnes’ medeweten het zomerhuis laten verhuren. Agnes is helemaal overstuur hierdoor en als Chris dit ziet gaat ze de luchtbuks halen, die ze onder Anges’ bed gevonden had, en schiet ze de man neer. Agnes krijgt van schrik een beroerte en valt op de grond. Chris helpt haar mee naar binnen en wil daarna het lijk wegslepen, maar dat blijkt zomaar verdwenen te zijn. Vervolgens geeft Agnes Chris en Tommie een papiertje met het adres van het hotel waarin Sonja en Jaap verblijven en zegt dat er op dat adres een verassing op hun wacht. Chris en Tommie gaan liften en worden weer herenigd met hun moeder. Christine wil Sonja en Jaap mee nemen naar Agnes en het boek eindigt met hun autorit naar het zomerhuis. Ze lijken weer een gelukkig gezin, maar de lezer weet dat hun nog veel onheil te wachten staat.

Uitgebreide persoonlijke reactie

Het onderwerp van Verborgen gebreken is volgens mij incest of van andere (hechte) familierelaties en de invloed daarvan op mensen. Behalve dat Christine seksueel misbruikt wordt door Waldo, blijkt uit het verhaal ook dat Tommie misbruikt wordt. Beiden gedragen zich hierdoor niet normaal voor hun leeftijd; Christine is brutaal en dwars, en Tommie heel stil. Anges heeft een sterke band gehad met haar overleden broers, en zelfs verliefd geweest op haar broer Robert. Zij vertrouwt de weduwes van haar dus ook broers niet.

Het boek is boeiend, behalve omdat er natuurlijk een taboe op incest rust, maar vooral omdat in het boek zelf veel aan de gedachtes van Christine en Anges wordt besteed en relatief weinig aan de incest zelf.

Ik zelf vind het een goed idee van Dorrestein om de incest niet letterlijk of uitgebreid te noemen, de lezer wordt niet erg gechoqueerd en kan zich dus goed op de gedachtes van Anges en Christine richten. Ik vind het onderwerp dan ook goed uitgewerkt.

Het onderwerp ligt (gelukkig) niet in mijn belevingswereld, ik ken zo ver ik weet niemand die met incest te maken heeft.



Ik vind de belangrijkste gebeurtenis in het boek de moord op Waldo en dat Christine en Tommie in Anges’ auto gevonden worden. Want door de moord vluchten Chris en Tommie, en doordat ze instappen bij Anges, ontmoeten de twee partijen elkaar, Dit is zo belangrijk, want door de beschrijvingen uit beiden, kun je als lezer bepaalde verbanden leggen die de hoofdpersonen zelf niet kunnen leggen.

De gedachtes en gevoelens van de personages spelen duidelijk een grotere rol in Verborgen gebreken dan de gebeurtenissen. Hoewel de moord, de incest, het verhuren van Anges’ huis zonder haar medeweten aangrijpende en schokkende gebeurtenissen zijn, heeft Dorrestein hier relatief weinig aandacht aan besteed. Dat maakte het boek wel interessanter.

Het boek was best goed te lezen, ik hoefde niet te worstelen. De gebeurtenissen en de samenhang zijn makkelijk te verklaren, omdat -hoewel een groot deel van de gebeurtenissen op toeval berust- de logica ertussen niet zo moeilijk te verklaren is.



Chris is in een opzicht wel een heldin, omdat ze haar broertje altijd beschermt. Maar beetje jammer dat ze zo moordlustig is. Anges vind ik totaal geen heldin, omdat ze haar huis zomaar laat verhuren, in plaats van op zijn minst ruzie te schoppen met haar schoonzus(zij zorgde ervoor dat het huis verhuurd werd).

Ik vind de karaktereigenschappen goed beschreven, omdat ik Anges en Chris goed genoeg leerde kennen. In dit boek is het belangrijk dat je het karakter van de hoofdpersonen kent, zodat je het boek zelf beter begrijpt.

Ik vind de hoofdpersonages levensecht, omdat zo’n situatie best wel kan voorkomen op deze wereld en omdat ze noch perfect, noch anti-held zijn. Ze zijn beiden round characters. De andere personages zijn flat characters, en daarom voor mij niet levensecht.

Ik keur dus Anges’ lafheid af, en ik keur het af dat Christine het geweer pakte om iemand te bedreigen. Dat doe je niet, alleen al omdat er een risico is dat het mis gaat. Agnes en Chris vind ik wel weer sympathiek naar elkaar toe, omdat ze voor elkaar opkomen en elkaar helpen.

Sommige beslissingen vind ik begrijpelijk van de personages en andere weer niet, omdat ik zelf niet zo gereageerd zou hebben, ik denk dat dit van verschil in opvoeding afhangt.

De opbouw van het verhaal was redelijk makkelijk om te begrijpen ; de flashbacks waren duidelijk te herkennen en ook de periodes waarin je weer terugging naar het heden.

Ik vond het sterkste punt uit het boek toch wel dat je het verhaal dan weer door Christines ogen, dan weer door Anges’ ogen beleeft. Het verhaal wordt zo spannend, omdat jij als lezer een voorsprong hebt op de personages. Ook was het spannend omdat er aangrijpende dingen gebeurden.

Het einde is, zoals zo vaak bij open eindes, onbevredigend. Maar hier kun je voor de familie Jansen makkelijker zelf een einde verzinnen dan voor Agnes. Ik weet niet wat er in godsnaam met Agnes gaat gebeuren. Ik denk niet dat ik dat ook wil weten; ze heeft zo'n triest leven geleid en dat zal alleen nog maar erger worden door haar familie. Hier is dus een open einde op zich op zijn plaats; van Agnes wil ik het einde niet weten en van Chris en haar familie kun je het zelf verzinnen. Bij dit verhaal vind ik het niet zo erg dat er een open einde is; het geeft je de gelegenheid om eens verder te mijmeren over de hoofdpersonen en hun motieven voor hun acties en hun gevoelens.



Het taalgebruik was redelijk simpel. Dorrestein gebruikt normale zinnen, qua lengte en qua zinsbouw. Ze gebruikt ook weinig moeilijke woorden. De tekst leverde dus weinig problemen op.

Verhouding dialoog en beschrijving is prima. De gesprekken tussen Chris en Anges zijn leuk om te lezen.

De quotes uit de Genesis die voor elk deel staan waren opvallend, omdat dit afwijkend, namelijk Bijbels, taalgebruik is.



Eindoordeel

Goed boek, vooral goed dat vanuit twee personen werd beschreven, het boek was dan ook makkelijk om doorheen te komen. Ik vind het boek goed tot deel zes. Daarna wordt het boek overdreven en ionwaarschijnlijk. T’is bijvoorbeeld een beetje jammer dat de man van het verhuur bedrijf werd neergeknald. Dat was voorspelbaar, maar ook jammer omdat er zo echt een open einde aan het boek moest komen.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen