U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Rudi Van Dantzig - Voor Een Verloren Soldaat.
Deze versie komt van http://huiswerk.leerlingen.com/boekverslag/20607/ en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1724 woorden.

Boekverslag.



1. Technische gegevens.

Rudi van Dantzig, Voor een verloren soldaat, eerste druk: 1986.



2. Motto en opdracht.

Opdracht: Voor Berendina, Hermina, mijn moeder en mijn Friese disgenoten in dank.

Motto: Een stukje uit het gedicht van Ida G.M. Gerhardt.

[…] dan vouwen zij de handen,

de disgenoten in het huis.

Van tafelrand tot tafelranden

Geschikt tot een onzichtbaar kruis.

Dit gedicht beschrijft hoe de mensen in die tijd leefden.



3. Verklaring van titel en ondertitel.

“Voor een verloren soldaat”: Jeroen krijgt in het verhaal seksueel contact met een soldaat (Wolt). Hij raakt zeer gesteld op die soldaat. Op een dag is Wolt weg. Waarschijnlijk was hij verder het land ingetrokken om nog meer dorpen te bevrijden van de Duitsers. Jeroen gaat hem zoeken maar kan hem niet vinden. Voor Jeroen is Wolt dan “een verloren soldaat”.



4. Soort literatuur.

Het boek is een roman want het is een uitgebreid verhaal waarin de daden en gedachtes van de hoofdpersonen worden beschreven.



5. Structuur.

Het boek is in drie stukken verdeeld: Hongerwinter, Bevrijding en Vrijheid/blijheid.

In “Hongerwinter” brengen de ouders van Jeroen hem naar een busje om naar Friesland te gaan. De titel slaat op de ouders van Jeroen want in Amsterdam hebben ze bijna niks meer te eten.

In “Bevrijding” ontmoet Jeroen Wolt (de Amerikaanse soldaat). Door Wolt ontdekt Jeroen dat hij homo is.

In Vrijheid/Blijheid is Jeroen weer terug in Amsterdam. Hij verlangt terug naar Wolt en Laaxum.

Als er een paar jaar later een hele groep Canadese oorlogsveteranen in Nederland komt, denkt Jeroen terug aan de tijd in Laaxum.



6. Samenvatting.

In het vroege najaar van 1944 gaat een groep Amsterdamse kinderen naar Friesland. Daar is nog genoeg eten want in Amsterdam wordt het steeds minder. Ook Jeroen moet mee. Hij komt bij een vissersfamilie terecht, in een klein dorpje (Laaxum). Hait en Mem hebben zeven kinderen. Vijf daarvan wonen er nog thuis. Jeroen is een heel ander leven gewend. In Laaxum is alles anders; de taal, het eten, het bidden, de kerkgang en de christelijke school. De enige die hij kent, is zijn buurjongen Jan Hogervorst die in een ander dorp was ondergebracht. Als Jan en Jeroen een keer gaan zwemmen laat Jan hem zijn erectie zien. Een paar weken later krijgt Jeroen ook een erectie als hij het been van Jan aanraakt.



Op een dag krijgt de familie Visser te horen dat de Duitsers gevlucht zijn. Overal lopen Amerikaanse soldaten in het dorp. Jeroen kan zijn ogen niet geloven als hij de gespierde lichamen van de soldaten ziet. Een van hen geeft hem een pakje kauwgum en stelt zich voor als Wolt. Hij wil graag “friends” worden. Ze maken een ritje met de auto en als Jeroen wil uitstappen kust Wolt hem. Jeroen is geschrokken en begint te huilen. Thuis wordt hij ziek en krijgt nachtmerries over wat er die dag is gebeurd. Toch gaat hij de volgende dag weer naar Wolt. Ze hebben nu weer sex, alleen nu is het iets minder wild. Er volgen nog meer ontmoetingen en Jeroen wordt steeds gekker op Wolt. Hij is dan ook heel erg geschrokken als hij hoort dat de Amerikaanse soldaten zijn vertrokken.



Jeroen is zo onder de indruk van zijn gebeurtenissen dat hij helemaal niet meer terug wil naar Amsterdam. Zijn moeder komt hem ophalen maar hij twijfelt of hij in Laaxum zal blijven. Hij besluit toch om met haar mee te gaan. Thuis in Amsterdam blijft hij Wolt zoeken en stopt er pas mee als hij naar school moet.



In het laatste hoofdstuk is Jeroen vijfendertig jaar ouder. Een groep Canadese oud-strijders komt terug om de bevrijding van Amsterdam te vieren. Even hoopt Jeroen Wolt terug te zien. De herinneringen aan de laatste paar oorlogsmaanden en de moeilijke tijd daarna komen weer boven.



7. Tijd.

Tijd van handeling: 1944-1945 en het laatste hoofdstuk speelt zich af in 1980.

De vertelde tijd is 273 bladzijdes.

Het boek is in een chronologische volgorde geschreven.



8. Ruimte.

Het verhaal speelt zich af in Amsterdam en in Laaxum.



9. Figuren.

Jeroen: Jeroen is in het begin van het verhaal elf jaar. Er breekt oorlog uit en hij wordt door zijn ouders naar Friesland gestuurd omdat het steeds erger wordt in Amsterdam.

Jeroen was altijd een buitenbeentje. Als hij in Friesland woont is hij dat ook. Hij kan met niemand goed opschieten en heeft helemaal geen vriendjes.

Terug in Amsterdam voelt hij zich nog steeds hetzelfde. Vooral hij nu weet dat hij homo is. Jeroen is een Round Character.



De ouders van Jeroen: De ouders van Jeroen sturen hem naar Friesland met goede bedoelingen. Maar Jeroen ziet dat niet zo en voelt zich verraden door zijn eigen ouders. Verder wordt er eigenlijk niks over zijn ouders gezegd, dus zijn ze Flat Characters.



Wolt: Wolt is de soldaat waarop Jeroen verliefd word. Het is een Amerikaanse soldaat die Nederland komt bevrijden van de Duitsers. Wolt is een Flat Character.



Jan Hogervorst: Jan is een jongen die samen met Jeroen naar Friesland is gekomen. Jan was een van de populairste jongens van Jeroen zijn school. Hij is ook totaal anders als Jeroen. Jan is een Flat Character.



Hait en Mem Visser: Hait en Mem hebben zeven kinderen. Jeroen wordt bij hen ondergebracht. Ze zijn zeer gelovig en hebben het beste met Jeroen voor. Hait en Mem zijn Flat Characters



10. Vertelwijze.

Het verhaal wordt verteld in de ik-vertelsituatie (het verhaal wordt verteld door Jeroen). In het laatste hoofdstuk (35 jaar later) wordt teruggekeken naar de gebeurtenissen die zich toen afspeelden.



11. Stijl.

Het taalgebruik is niet echt moeilijk. Er worden soms engelse woorden gebruikt maar dat is wel te snappen.



12. Thema.

Seksualiteit: De nadruk ligt op de seksualiteit van Jeroen. Er wordt beschreven hoe Jeroen erachterkomt dat hij zich aangetrokken voelt door het mannelijk geslacht.



13. Symboliek.

Er zit een speaking name in. Dat is de achternaam van Hait en Mem Visser want Hait is van beroep visser.



14. Bio- en bibliografie.

Rudi van Dantzig werd geboren op 1933 in Amsterdam. Hij heeft op de lagere school al het gevoel anders te zijn. Hij is eenzaam en wordt vaak gepest.

Als hij de film “De rode schoentjes” ziet weet hij dat hij balletdanser wil worden.

In de jaren 50 en 60 danst hij bij het Nederlands Ballet (dat later het Nationaal Ballet wordt).

Sinds 1971 is hij gestopt met dansen en is hij balletstukken gaan schrijven.

Zijn eerste choreografie maakte hij in 1955. Nachteiland. Andere bekende werken zijn:

Monument voor een gestorven jongen 1965

Vier letzte lieder 1977

Het zwanenmeer 1988

Aartsengelen slachten de hemel rood 1990

Op dit moment is hij een succesvol choreograaf.



B. Evaluatie.

Emotieve argumenten:

Het boek roept heel veel verschillende gevoelens bij mij op. Er komen veel zielige stukjes in voor. Maar ook stukken dat je je opgelucht voelt. Ik leefde heel erg met Jeroen mee. Het was net alsof ik het meemaakte. Als er iets gebeurde zat je helemaal mee te denken hoe jij het zou hebben opgelost. Toen Wolt bijvoorbeeld Jeroen voor de eerste keer had gekust. Dan begin je na te denken “Wat zou ik doen, al zou dat mij overkomen?” Ik vond het ook zo zielig dat Jeroen helemaal niemand had om over zijn problemen en gedachtes te praten. Hij heeft zoveel meegemaakt en toch heeft hij er nooit over gepraat. Ook niet toen hij terugkwam in Amsterdam.



Esthetische argumenten:

Als je van plan bent dit boek te gaan lezen. Denk je “Hier ben ik wel even zoet mee”. Het boek is niet echt dun maar voordat je het weet is het boek uit. Er gebeuren zoveel dingen dat je de tijd helemaal vergeet. Als je even moet stoppen, baal je en zou je het liefst verder lezen. Daarom vind ik dit een heel mooi boek.



Morele argumenten:

Rudi van Dantzig heeft het zelf ook meegemaakt. Hij moest ook op zijn elfde naar Friesland omdat het oorlog was. Hij heeft veel van zijn ervaringen in het boek verwerkt. Rudi van Dantzig wil met dit fantastische boek duidelijk maken dat je respect moet hebben voor mensen die een andere seksualiteit hebben als jij. Hij zegt dat je niks oplost met een oorlog. Mensen die niks met de oorlog te maken hebben zijn meestal het slachtoffer.



Realistische argumenten:

Het realiteitsgehalte is zeer hoog. In de recensie staat dat Rudi van Dantzig het zelf ook heeft meegemaakt (hij moet ook op zijn elfde naar het Friese platteland).

In het boek lees je hoe iemand zich ontwikkeld naar een volwassen persoon. En ook hoe iemand in het dagelijks leven met zijn gevoelens omgaat. Je bent eerst nog een kind die denkt dat de wereld alleen maar uit lol maken bestaat. Als je ouder wordt merk je, dat het zo niet gaat. Dat gebeurde ook bij Jeroen maar op een hele vroege leeftijd.



Structurele argumenten:

Het boek is onderverdeeld in drie grote hoofdstukken. Er komen niet echt moeilijke woorden in voor en het boek is goed ingedeeld. Samengevat: het boek is goed te begrijpen.



Intentionele argumenten:

De schrijver wil met het boek zeggen; dat iedereen anders is, dat je respect moet hebben voor de medemens en dat de mensen in de oorlog heel wat meegemaakt hebben. Hij probeert daarmee ook te zeggen dat er nooit meer oorlog moet komen.Daar heb je alleen onschuldige mensen mee.



C. Verdieping.

Ik heb deze recensie uit het computerprogramma Literom. Het is geschreven door J.Huisman en de publicatiedatum is 14-06-1986.

“De overweldiging, waardoor het kind bang is, en er tegelijk steeds verlangend, maar vol schuldbesef aan terugdenkt, brengt vooral Jeroen in geestelijke nood en verwarring”.

Ik vond dit een hele goede beschrijving van het boek.

J. Huisman beschrijft in een zin hoe Jeroen zich voelt. En al kan je dat uit de tekst halen, heeft de schrijver van het verhaal het heel goed gedaan.



“Het is dan ook een wonder dat de roman niet doorslaat naar de sentimentele en kitscherige kant, al scheelt het soms maar een haartje”.

Toen ik het boek had gelezen en die zin zag staan dacht ik: “Waar slaat dit op?!”

Met deze zin ben ik het totaal niet eens. Het is wel een zielig verhaal, maar ik vind niet dat er humor bij hoort. Het is een serieus onderwerp waar je geen grappen over moet maken en wat je serieus moet nemen. De humor heb ik dus totaal niet gemist.









Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen