U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Herman Brusselmans - De Terugkeer Van Bonanza.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=2777 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 597 woorden.

De soap in de reeks

Guggenheimer, hoofdpersonage en onafhankelijke televisieproducent, toont zichzelf als zeer intellectueel, rijk, met klasse en vooral sexueel aantrekkelijk. Dat hij in feite een man is met weinig kennis maar wel een geslepen karakter, laat hij liever niet merken.
Aanvankelijk staan de zaken er nogal rustig voor totdat er sprake is om een nieuw televisiestation op te richten en er zich in het hoofd van Meneer Guggenheimer (we komen de voornaam nooit te weten) het een en het ander begint te ontwikkelen.
Guggenheimer vindt pas een doel om naar te streven als zijn excentrieke stiefvader hem adviseert nog eens iets nuttigs te doen namenlijk "Bonanza" weer tot leven roepen. Bonanza, als de perfecte Vlaamse soap-reeks.
Collega's en concurrenten, Isabelle A, relaties, ex- vrouw en secretaresse, zij leveren allemaal hun bijdrage tot het verhaal en doen Guggenheimers hoofd meerdere malen omlopen.

Met het beeld van "meneer Guggenheimer" kon Herman Brusselmans perfect aantonen wat hij van dat "beroemde personen" mediawereldje vindt. Via gedragingen en karakterkenmerken probeert hij de kritiek die hij heeft duidelijk te maken. En deze kritiek is de moeite want de TV-stations worden geleid door onbekwame corrupte mensen en de programma's staan maar op een heel laag niveau, maar ja, zijn ze nu zelf niet vindingrijk genoeg voor iets beters of kan dat eenvoudigweg niet omdat de kijkers niets nieuws willen...

Er is een reuzengroot contrast tussen de gewone televisiekijkende mens en de programmamakers. De TV-kijkende mens wordt onderdanig afgeschilderd, zijn we echt zo zielig, zijn er zoveel mislukkelingen onder ons?
Blijkbaar wel, waarom zou de ingehuurde tatoo-specialist anders heel de boel verknoeien doordat hij teveel gedronken heeft, waarom zou de ober in één van Guggenheimers favoriete restaurants anders een homo zijn en nog aids hebben ook en waarom in godsnaam leidt een van Gugg's sexuele avontuurtjes aan kleptomanie.
En de producers, rijk en machtig maar dom, hebben toch ook zo hun eigen probleempjes zoals het heten van "de Kudt" wanneer je voor de mannen valt. Ook is dit heel duidelijk een mannenwereld waarbij elk vrouwelijk wezen tot een sexvoorwerp herleid wordt.

Hoewel het hoofdpersonage een producer is, past hij bij geen van de twee besproken groepen. Hij ziet de anderen als dusdanig en zo kan de schrijver ons laten zien wat hij wil. Met andere woorden, het hoofdpersonage is het kanaal waarlangs de boodschap gegeven wordt.
Leuk is trouwens ook om te vermelden in welke bewoording de boodschap gegeven is, er komen heel wat grappige elementen in. Ooit al van de uitdrukking " de derde hond in het kegelspel " gehoord? En eveneens schunnige of eerder "kuttige" taal. Zonder het gebruik hiervan zouden de dingen niet overkomen zoals het hoort, de juiste snaren zouden niet geraakt worden. Eén elementje dat wegvalt en het opgeroepen sfeerbeeld stort ineen.

Heel het verhaal is een stukje werkelijkheid maar dan zo in het absurde getrokken dat je het niet meer als werkelijk ervaart, het is overdreven.
Het zal voor iedereen anders zijn of men het sarcasme nu gerechtvaardigd vindt of niet en ik gun iedereen zijn eigen mening.
Zelf vind ik het geheel niet zo geslaagd, dit kan aan het genre liggen of omdat het een beetje "te" is naar mijn zin, maar in ieder geval weet je na het lezen van deze roman wel wat Herman Brusselmans denkt.


Herman Brusselmans,
De terugkeer van Bonanza,
Prometheus, 1995
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen