U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Herman Brusselmans - De Terugkeer Van Bonanza.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=12895 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1641 woorden.

BRUSSELMANS, H., de terugkeer van Bonanza, Prometheus, Amsterdam, 1995.



1. De Geschiedenis

Meneer Guggenheimer, een onafhankelijk televisieproducent, wil programma's produceren voor een nieuw commercieel televisiestation dat over een paar maanden op de Vlaamse kabel zal komen. Voor het directeurschap zijn aan het begin drie kandidaten: Van Dam, De Kudt en Bauwens. Als Guggenheimer Ivo de Vos ontmoet, een tekstschrijver, zegt hij Ivo dat hij een aantal afleveringen voor hem moet schrijven over een tv-spelletje dat 'De derde hond in het kegelspel' moet gaan heten. Guggenheimer bezoekt Van Dam, De Kudt en Bauwens geregeld om hen over te halen hem als producent te kiezen mochten ze directeur worden.

Op een dag gaat Guggenheimer naar zijn dementerende stiefvader. Als deze over Bonanza begint, krijgt Guggenheimer het idee om een nieuwe, Vlaamse versie van Bonanza, een westernserie uit de jaren '60, voor het nieuwe tv-station te produceren.

Guggenheimer vraagt aan Nico de Vos of hij ook een aantal afleveringen voor Bonanza wil maken, maar als hij ze af heeft worden ze samen met de afleveringen van 'De derde hond in het kegelspel' afgewezen. Als nieuwe scenarioschrijver vindt Guggenheimer Willem Versluis, die er wel in slaagt een goed scenario op papier te zetten. Door te zoeken en te intimideren vindt hij voor de acteurs in Bonanza De Greve voor Pa Cartwright, Godefroid voor dikke Hoss, Gugg voor Adam en Van der Hoeven voor Little Joe. De nieuwe directeur van het tv-station wordt De Donder, omdat De Kudt sterft aan AIDS en Bauwens en Van Dam een auto-ongeluk krijgen. Uiteindelijk komt het nieuwe tv-station er, genaamd B.O.N.A.N.Z.A. met als hoofdattractie de nieuwe Vlaamse versie van Bonanza met Guggenheimer als producent.



2. Motieven en thema

Thema1 : De corruptie in de televisiewereld.

Motieven :

Meneer Guggenheimer schuimt heel wat café ’s en restaurants af en vertelt de bazen dat hij hun zaak zal gebruiken als rode draad in zijn programma dat hij wil maken rond de horeca in Gent. Hierdoor wordt een cafénaam op zijn aanraden omgetoverd tot Bonanza, krijgt hij dikwijls zijn consumpties, steeds een wodka met ijs en zonder citroen, gratis.





Thema 2 : Meneer Guggenheimer, een onafhankelijk televisieproducent, wil een nieuwe Vlaamse versie van Bonanza, een westernserie uit de jaren '60 maken.

Motieven:

De titel van het boek verwijst rechtstreeks naar dit thema, namelijk dat er een nieuwe Vlaamse serie van Bonanza op til staat.

De demente stiefvader van Guggenheimer dringt, steeds als zijn zoon op bezoek komt, er op aan dat er een remake komt van de serie Bonanza.

Als hij een belangrijke afspraak heeft i.v.m. zijn nieuwe programma spreekt hij steeds af in een of andere taverne.Daar drinkt hij zijn afspraken onder tafel en krijgt zo de meest gunstige overeenkomsten van hen gedaan.

Guggenheimer weet voor elk personage wel een geschikt acteur, zijn enige probleem is dat hij met het grootste deel van hen niet echt goed opschiet.

Op allerlei linkse manieren slaagt hij er dan toch in hen te klissen voor de serie.



Thema 3 : Gratis seks met zoveel mogelijk verschillende vrouwen.

Motieven:

Elke interessante vrouw die zijn pad kruist slaat hij aan de haak door valse beloftes.In dit geval belooft hij hen allen aan te werven voor hun droomjob.In de veronderstelling deze ook te krijgen gaan ze met hem naar bed om zeker te zijn van de job.

De secretaresse van Guggenheimer, Debbie is erg losbandig en bevredigt meneer Guggenheimer telkens het hem invalt, heel vaak dus.



3.Tijd

Het verhaal wordt in een chronologische volgorde verteld. Slechts enkele malen wordt er een ellips van een paar dagen ingelast omdat er dan niks echt interessant gebeurde.De vertelde tijd neemt een paar maanden in beslag. Vooruit - en terugwijzingen zijn er niet. Het verhaal speelt zich af in onze tijd; er wordt gesproken van tv-zenders en van BMW ’s. Ook zijn er veel verwijzingen naar de Vlaamse actualiteit, zoals Isabelle A , Willy Sommers en Kamagurka.



4.Ruimte

Het verhaal speelt zich af in Gent. De belangrijkste ruimtes waarin het verhaal zich afspeelt zijn: Guggenheimers kantoor, zijn bovengelegen woonruimte, het verzorgingstehuis van zijn vader “Ter Linden” in Merelbeke en tal van kroegen en restaurants . De meeste kroegen draaien niet goed, wat vooral komt omdat dat ‘out’ is. Hierdoor krijg je het idee dat je in een grote stad zit.

De ruimte is heel waarheidsgetrouw , er worden verscheidene bestaande straatnamen en bestaande restaurants vermeld zoals de Amadeus.

Dit restaurant wordt heel gedetailleerd beschreven: de menukaart wordt deels vermeld en ook het feit dat er steeds een fles tafelwijn gereed staat.

Het verhaal speelt zich nauwelijks buiten af. Hiermee wordt een werksfeer gecreëerd en benadrukt dat Guggenheimer niet van de natuur houdt.

De sfeer is zeer onpersoonlijk. Guggenheimer kraakt alles af en is zeer pessimistisch. Zo krijg je geen vrolijke kijk op het leven.

Het verhaal draait om mensen die met de tv-wereld te maken hebben, deze zijn over het algemeen rijk. Ook komen er mensen uit cafés voor, die armer zijn en er zijn mensen als Nico de Vos, die erg arm zijn.





5.Personages

Het hoofdpersonage,meneer Guggenheimer heeft een rond karakter. Hij let erg op zijn uiterlijk. en is erg rijk, vrij dom, is onvoorspelbaar en heeft geen gevoel voor humor. Omdat de rest van de personages nog dommer is, lijkt hij nog vrij slim. Hij haat alles en kraakt iedereen af, behalve als hij profijt kan halen uit de personen in kwestie.Verder zijn zijn enige interesses en tevens hobby’s wodka’s drinken met veel ijs en zonder citroen, seks en zijn BMW parkeren zo dicht mogelijk bij de plaats waar hij moet zijn .



Meer belangrijke personen zijn er niet omdat Guggenheimer zich de belangrijkste persoon vindt op aarde en de rest onbelangrijk. Daarom enkele nevenpersonages met een vlak karakter.



Debbie: Guggenheimers secretaresse. Zij is in Guggeheimers ogen vrij intellectueel en ze is een James-Joyce kenner. Zij is erg knap en vrijt vaak met Guggenheimer.



Nico de Vos: Guggenheimers eerste tekstschrijver. Is erg lelijk, heeft last van acne, heeft een lelijk kapsel, loopt in lompen gekleed en is erg arm. De Vos is erg zenuwachtig, maar erg gemotiveerd in het werk wat hij doet en wordt depressief als Guggenheimer hem afwijst.



Israël Guggenheimer: De compleet geflipte superrijke bejaarde stiefvader van Guggenheimer en heeft de aanzet gegeven tot de remake van Bonanza.Zijn reacties zijn totaal onvoorspelbaar en hij heeft net als zijn stiefzoon een zwak voor vrouwen.



Verder komen er nog heel wat nevenpersonages in het verhaal voor waaronder zowel fictieve als niet-fictieve.



6. Perspectief

Er is sprake van een personale (of personele ) vertelsituatie omdat je uit de ogen van het hoofdpersonage, Guggenheimer, kijkt. Het boek wordt geschreven zoals hij denkt dat de wereld om hem heen is, en dat is zeer pessimistisch. In dit boek is er geen afwisseling met auctoriale passages.Er is dus geen overvloeiing met andere vertelsituaties. Brusselmans heeft waarschijnlijk voor een personale vertelinstantie gekozen omdat het hoofdpersonage een erg egocentrisch man is en geen rekening houdt met de anderen.



7. Stijl en taal

De woordkeuze in dit boek kan je op zijn minst plat en ongemanierd noemen. Het gebruik van schunnige taal wordt niet geschuwd, hier een klein fragmentje : blz.10 regel 2-7 'Erotiek zeg je. Hoever mag het gaan ? Niet verder dan tieten in slow motion onder de douche of mogen kutten ook ? Grote en/of kleine schaamflappen ? Een lesbo-triootje met twee negerinnen en zo'n halfjapanse geile teef ? Kan dat ? Of heb je zoiets van : nee, dat gaat te ver, er kijken kinderen mee, de adverteerders gaan het niet pikken, bla, bla, bla ?'. Brusselmans drukt zich soms op een heel grappige manier uit. Zo vindt hij zelf uitdrukkingen uit. Ooit al van " de derde hond in het kegelspel " gehoord? Zonder het gebruik hiervan zouden de dingen niet overkomen zoals het hoort, de juiste snaren zouden niet geraakt worden. Eén elementje dat wegvalt en het opgeroepen sfeerbeeld stort ineen.

Deze hilarische roman wordt bestempeld als fictie-proza.De manier waarop Brusselmans schrijft is typisch voor hem. Er wordt regelmatig verwezen naar de actualiteit en reële personen worden gebruikt als personages en zelfs dikwijls door het slijk gehaald.





8. Interpretatie en evaluatie

Guggenheimer is een ongelooflijk verwaande kwast die niets dan zijn eigen zinnetje wil en daar ook alles aan probeert te doen. De eeuwige geluksvogel is ongelooflijk egoïstisch en denkt dat de hele wereld rond hem draait. Personen als deze zijn erg zeldzaam me dunkt.Hoe die man met zo een slecht geweten kan rondlopen , het is werkelijk ongelooflijk.Al die valse beloftes die hij maakt en die hij weet dat hij ze niet kan nakomen, het zou voor minder kwaad bloed zetten!

In het begin was de verhaallijn een beetje verwarrend, je wist niet echt waar het over ging. Pas na een paar bladzijden, kwam je er echt achter wie wie was en waar het om ging. Uiteindelijk is het niet zo een verwarrend of onduidelijk boek als aanvankelijk gedacht.

Brusselmans heeft zich in het verleden wel meer bezondigd aan herhalingen en variaties op een thema. Binnen de kritiek wordt de auteur wat negatief geëvalueerd, men verwijt hem een grote muil op te zetten en slechts minnetjes te presteren. Toch heeft De terugkeer van Bonanza mij een paar uur leesplezier bezorgd. Het boek is humoristisch, zij het niet van die aard dat je voortdurend plat ligt van het lachen.Dit is het enige boek waar ik ooit zo een losbandig taalgebruik, wat het nou net zo leuk maakt, heb gevonden.

Het verhaal zelf kan niet anders dan komisch zijn, want het speelt in het wereldje van de commerciële televisie.

Het is een goed, grappig geschreven boek, waar je niets van leert, maar wel ongelooflijk mee vermaakt. Het voldeed helemaal aan mijn verwachtingen, waardoor het een goed boek is. De grappen die worden gemaakt, zijn erg droog, Guggenheimer is nu eenmaal een droogstoppel , maar grappig. De verhalen worden op een leuke manier beschreven en de handelingen van de personages, zijn ook humoristisch. Gelukkig zijn er nog 2 vervolgen op dit boek uitgegeven…
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen