U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Leon De Winter - Serenade.
Deze versie komt van http://www.scholieren.com/boekverslagen/2321 en is laatst upgedate op 28/07/1999.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1199 woorden.

Titel

Serenade



Eerste druk

1995



Genre

Novelle



Opgedragen

Serenade is opgedragen aan 'Annie de Winter-Zeldenrust (1910-1994)'.



Verhaalopbouw

Het boek is opgebouwd uit 14 ongenummerde en ongetitelde hoofdstukken.



Het boek heeft zowel geen proloog als een epiloog



Thema



1) Oorlog ('de vijftigste mei'):

Anneke heeft een oorlogstrauma uit de Tweede Wereldoorlog. In de periode dat het verhaal speelt, heerst er oorlog in het voormalige Joegoslavië. De onmacht daartegen valt Anneke zwaar. Toch vindt ze, dat je op z'n minst moet proberen iets te doen. Ben, lid van de nieuwe generatie, sluit zich juist af voor deze oorlog. 'De vijftigste mei' staat voor de viering van bevrijdingsdag, vijftig jaar na de Tweede Wereldoorlog. Het boek is namelijk in 1995 als boekenweekgeschenk uitgegeven. Het wordt duidelijk dat de vorige generatie en die van nu heel anders tegen het begrip 'oorlog' aankijken.



2) Ongeneeslijke ziekte:

Help je mensen door niet te vertellen dat ze ongeneeslijk ziek zijn? En heb je het recht om zoiets belangrijks achter te houden?



3) Moeder-zoon-relatie:

Ben denkt dat hij zijn moeder door en door kent. Hij ontdekt echter, dat zij enkele dingen voor hem verborgen heeft gehouden. Hij had er geen idee van, dat zij nog zoveel moeite had met haar oorlogsverleden.



Plaats / Ruimte

De plaats waar het verhaal zich afspeelt, is Amsterdam. Ook speelt een gedeelte zich in Split, Kroatië, af. De weersomstandigheden op zich spelen niet zo´n belangrijke rol.



Tijd en tijdvolgorde

Het verhaal speelt zich af in de jaren negentig, tijdens de oorlog in voormalig Joegoslavië. De vertelde tijd is niet precies te bepalen. Wel is duidelijk dat het verhaal begint met het bericht dat Anneke niet lang meer te leven heeft. Het eindigt als zij al een tijdje overleden is. De vertelde tijd is vermoedelijk ongeveer een jaar. Het verhaal wordt verteld in chronologische volgorde. Er zijn wel enkele flash-backs. Ook wordt er af en toe tijdverdichting gebruikt.



Begin van het verhaal:

Het verhaal begint in media res, want de eerste gebeurtenis in het verhaal vindt plaats in 1942 en de eerste gebeurtenis in het boek vind plaats in 1994 (dit is af te leiden aan het feit dat ze nu 74 jaar is en in 1942 22 jaar was, dus is het begin van het boek in 1994).



Slot van het verhaal:

Het verhaal heeft een gesloten einde, want aan het einde gaat Ben weer schrijven, piano spelen en liedjes schrijven. Zijn leven zal geen andere wending meer krijgen. Anneke die is overleden.



Karakterbeschrijving en –ontwikkeling / Onderlinge relaties:



Ben Weiss:

Ben is de joodse ik-figuur in het boek. Hij componeert (met succes) reclamedeuntjes en top veertig-muziek. Zijn moeder is erg trots op wat hij doet, maar zelf wil hij eigenlijk wel eens serieuzer werk schrijven. Zijn vader is al op jonge leeftijd overleden en hij is enig kind. Hij houdt erg veel van zijn moeder, maar ergert zich af en toe aan haar dagelijkse telefoontjes over onbelangrijke zaken. Ben heeft een joods uiterlijk, is van middelbare leeftijd, maar wordt meestal jonger geschat. Hij is een rond karakter



Anneke Weiss-IJsman:

Anneke is de moeder van Ben. Ze is een 74-jarige weduwe. Anneke is een zeer levenslustige vrouw, nieuwsgierig naar alle dingen om haar heen. Ze gaat altijd heel netjes gekleed en heeft haar haar bruin geverfd. Op latere leeftijd wordt ze verliefd op Fred. Tijdens de reisjes die ze maakt, maakt ze gebruik van betaalde liefde. Anneke heeft kanker, maar weet dat zelf niet. Uit het verhaal blijkt, dat ze een oorlogstrauma heeft, waarover ze nooit praat. Ze is de hoofdfiguur in het boek, een rond karakter.



Fred Bachman:

Fred is de vriend van Anneke. Ook hij is joods en nog zeer vitaal. Hij draagt spijkerbroeken en heeft een staartje. Hij is een vlak karakter.



Inge:

Inge is de vriendin van Ben. Zij is journaliste en heeft een eigen etage, waar ze kan werken, zonder gestoord te worden. Ze is een vlak karakter.



Perspectief

Het perspectief is een Ik-perspectief



Titelverklaring

De auteur draagt het boek op aan zijn overleden moeder. Het werk is eigenlijk een serenade voor haar. In het boek wordt beschreven hoe de hoofdpersoon zich op de muziek stort en een muziekstuk componeert ter nagedachtenis aan zijn moeder. Hij noemt dit Serenade no.1.



Eigen visie

Ik vind het boek niet zo boeiend, het is namelijk niet zo spannend. Het eerste deel van het boek (wat zich in nederland afspeelt) vind ik wel een beetje boeiend, maar het tweede deel (wat zich in Kroatie afspeelt) vind ik zéér saai. Op sommige momenten is het verhaal wel komisch. Ik vond het boek best lastig omdat er zoveel flashback in zitten en je daarom soms niet weet of je in een flashbackback zit of niet. Soms heb je als je in een boek begint dat je gelijk wilt weten hoe het afloopt, bij dit boek had ik dat absoluut niet en heb ik er ook best lang over gedaan (ook al is het boek zo dun). Al met al vond ik het niet zo´n leuk boek.



Samenvatting

Ben Weiss, een joodse componist, krijgt van de artsen van zijn moeder het bericht, dat zij niet lang meer te leven heeft. Zij lijdt aan kanker. Ben besluit het zijn moeder, Anneke, niet te vertellen. Hij denkt dat zij dan niet meer van haar leven zal kunnen genieten. Ze is namelijk op haar 74e nog steeds een levenslustige vrouw. Zij is trots op haar enige zoon en belt hem elke dag op om allerlei kleinigheden te bespreken. Ben ergert zich daar eigenlijk aan.



Na de dood van haar man, is ze reizen gaan maken. Ook heeft ze een man leren kennen, met wie ze sinds een paar maanden een relatie heeft. Het lijkt erop dat ze op deze Fred Bachman verliefd is en een nieuw leven met hem wil beginnen. Toch is ze op een dag verdwenen. Ben neemt aan dat zij weer eens op reis is, maar hij krijgt niet het gewoonlijke telefoontje vanuit haar vakantiebestemming. Fred weet ook niet waar ze is.



Uit de rekening van een reisbureau, die bij de post van Anneke zit, blijkt dat ze een reis heeft geboekt naar Split, in Kroatië. Ze wilde naar Sarajevo, nadat ze het televisieprogramma Nova had gezien. Er vloog echter geen enkele vliegtuigmaatschappij op Sarajevo. Omdat Split hier het dichtst bij in de buurt ligt, heeft ze een reis naar Split geboekt. Ben en Fred reizen samen naar Kroatië. Tijdens hun zoektocht naar Anneke, gaat Fred vreemd. Hij verdedigt zich door te zeggen dat Anneke ook wel buiten haar boekje gaat. Ben hoort dan verhalen over de betaalde liefde, waarvan haar moeder tijdens haar reisjes gebruikmaakte .



Uiteindelijk vinden ze haar, via een vriend van Fred. Ze blijkt voor 175.000 gulden te zijn opgelicht. Een man zou voor wapens voor Sarajevo zorgen, zodat de stad zich zou kunnen verdedigen, maar het wapentransport is nooit aangekomen. Anneke is helemaal van de kaart en gaat met Ben en Fred mee naar Nederland. Daar sterft zij enkele dagen later aan haar ziekte.



Ben en zijn vriendin Inge hebben na de dood van Anneke een gesprek met een psychiater. Deze is gespecialiseerd in oorlogstrauma's en Ben ontdekt dat zijn moeder hem eens heeft bezocht. Uit dit gesprek blijkt, dat Anneke vanwege haar eigen oorlogstrauma plotseling naar het oorlogsgebied is vertrokken om daar een daad te stellen. Ben besluit nu eens een echt muziekstuk te schrijven, ter ere van zijn moeder. De titel luidt: Serenade no.1.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen