U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Leon De Winter - La Place De La Bastille.
Deze versie komt van http://www.scholieren.com/boekverslagen/2319 en is laatst upgedate op 05/03/2000.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1778 woorden.

Boekverslag van een roman.



1. Praktische gegevens



1.1 Titel: La place de la Bastille



Auteur: Leon de Winter



1.2 Jaar van uitgave: de eerste druk verscheen in 1981, ik heb de uitgave van de rainbow pockets gelezen, uit 1986.



1.3 Aantal bladzijden: 156



1.4 Datum boekverslag: dit boekverslag is onderdeel van het schrijversproject dat op donderdag 20 januari gepresenteerd moet worden.



2. Inhoud en opbouw



2.1 Typering: La place de la Bastille is een psychologische roman.



2.2 Samenvatting:

Paul de Wit is een 37 jarige geschiedenisleraar, heeft een vrouw en twee dochters. Zijn ouders zijn omgekomen in de tweede wereldoorlog. Sindsdien is hij een joodse oorlogswees. Paul heeft zijn ouders nooit gekend. Daardoor kent hij ook zijn eigen verleden en biologische familie niet. Hij heeft daar eigenlijk altijd al onvrede mee gehad. Waarschijnlijk heeft hij daardoor ook een hekel aan zijn werk en groeien hij en zijn vrouw steeds meer uit elkaar. Ook zijn kinderen kan hij niet de aandacht geven die ze verdienen.



Om zijn onvrede over het leven en vooral over het verleden te onderdrukken gaat Paul‘s avonds en ‘s nachts video kijken. Hij wordt hierdoor een hulpeloos en lamlendig mens. Paul was ooit begonnen om een boek te schrijven over de vlucht van Lodewijk XVI naar Varennes maar hij heeft het nooit af kunnen maken, zijn hoofd stond er niet naar en al zijn werk had hij al tig keer veranderd en nog was hij niet tevreden. Paul heeft namelijk een bepaald idee over de geschiedenis. De geschiedenis bestaat volgens hem namelijk niet uit feitelijke zekerheden maar uit een toevallige samenloop van omstandigheden die wij dan tot feiten maken. Daarom wil hij de vlucht van Lodewijk XVI ook herschrijven alleen dan met een andere afloop. Om informatie over dit onderwerp in te slaan moet hij naar Parijs.



Als Paul aan het einde van de eerste helft het schooljaar in een gigantische kolk terecht is gekomen zegt zijn vrouw dat het hem goed zal doen als hij naar Parijs zou gaan om daar zijn boek af te maken. Dat doet Paul. Maar eigenlijk gaat hij niet naar Parijs om daar zijn boek af te maken maar hij vlucht voor wat hij voelt en wat hij niet weet. Eigenlijk zou je ook kunnen zeggen dat hij op zoek gaat naar wat hij niet weet.



In Parijs ontmoet Paul Pauline. Zij is een Joodse zionist. Ze kunnen het erg goed met elkaar vinden en beginnen een relatie. Paul maakt in die kerstvakantie veel foto’s. Waaronder drie foto’s van Pauline op het kale plein la place de la Bastille.



Als Paul weer thuis is voelt hij zich een stuk prettiger en dat heeft zeker invloed op zijn gezinsleven en zijn werk. Maar dan bekijkt hij samen met een collega de foto’s van die afgelopen kerstvakantie. Pauline staat daar op het plein maar achter haar staat nog iemand. Iemand die heel veel op Paul lijkt.



In de zomervakantie gaat Paul weer naar Parijs, en in de kerstvakantie daarna weer. Maar deze laatste keer gaat hij niet naar Pauline maar gaat hij naar Parijs om zijn tweelingbroer, Philip, die op de foto van het la place de la Bastille staat, te zoeken. Maar aan het einde van zijn zoektocht komt Paul erachter dat het niet Philip was die op de foto achter Pauline stond maar hijzelf. Hij was op zoek naar zichzelf en kwam zichzelf tegen op de foto.



2.3 Tijd:



a –Het verhaal speelt zich in één jaar tijd af. Van de kerstvakantie in 1979 tot de kerstvakantie in 1980.



b –De verhaaltijd is dus één jaar en mijn leestijd was ongeveer zes uur.



c –Het verhaal wordt niet chronologisch verteld. Eerst wordt er een stukje over vandaag de dag verteld, daarna wordt er teruggegaan in de tijd. Eén jaar ingedeeld in acht hoofdstukken en daarna wordt zijn ervaring (vision par derriere) over dat afgelopen jaar beschreven. Een belangrijke vertraging vind ik de eerste kerstvakantie in Parijs in de winter van 1979. In deze vakantie ontmoet Paul Pauline. Van haar maakt hij foto’s. Waarvan drie op la place de la Bastille. Op deze foto’s staat achter Pauline een man die erg veel op Paul lijkt. Naar deze man gaat hij in de rest van het boek op zoek. Deze vertraging staat van bladzijde 51 tot en met bladzijde 76.



d –Een belangrijke versnelling in het boek is de periode tussen de eerste kerstvakantie en de zomervakantie. Deze periode wordt kort beschreven. Eerst voelt Paul zich namelijk heel goed maar al snel valt hij terug in zijn oude patroon. Maar als het dan eindelijk zomervakantie is en hij naar Parijs, naar Pauline, gaat voelt hij zich weer een stuk beter. Deze tussenperiode is verder in het verhaal ook niet echt van belang, behalve dan dat Paul de foto’s voor het eerst bekijkt.



e –Ja, er zijn flashbacks in het verhaal. Eén daarvan is het moment waarop Paul Pauline vertelt over de vlucht van Lodewijk XVI. Hij beschrijft de vlucht zoals hij toen is gegaan. Dit staat op blz. 83 tot en met blz.89.



De functie van deze flashback is dat Paul naar Parijs is gekomen om dingen over deze gebeurtenis in het verleden te onderzoeken. En doordat hij daarvoor in Parijs is komt hij dingen over zichzelf te weten.



2.4 Ruimte:



a –Het grootste deel van het boek speelt zich af in Amsterdam en Parijs (en de treinreis daartussen).



b –Ik denk dat la place de la Bastille een belangruimte is. Omdat het een koud en verlaten plein is waar bijna niemand loopt. Het is overgebleven uit de Franse revolutie. Om dat er zo weinig mensen komen en het zo stil en verlaten is en omdat het betrekking heeft tot de Franse revolutie wil Paul er een foto van maken, met Pauline. Door deze foto ontdekt hij Zijn eigen identiteit en daar draait het boek om!



2.5 Personen:



a –Paul de Wit is de hoofdpersoon. In het boek wordt een jaar van zijn leven beschreven. Hij is een Joodse oorlogswees die eigenlijk nooit echt rust heeft gevonden wat zijn ouders en de rest van zijn familie betreft (zijn verleden). Eigenlijk is hij onbewust steeds op zoek naar wat er is gebeurd en waar hij vandaan komt. Op een gegeven moment wordt dat een soort obsessie voor hem en zijn vrouw stuurt hem dan naar Parijs om daar dingen uit te zoeken over zijn familie en het verleden. Aan het einde van het boek komt hij erachter dat hij niet opzoek was naar zijn broer of ouders maar naar zichzelf.



Verder is Paul getrouwd, hij heeft een vrouw en twee dochters. En hij werkt als geschiedenisleraar. Naast zijn gewone werk schrijft hij een boek over de vlucht van Lodewijk XVI naar Varennes. Hij schrijft over een gebeurtenis uit het verleden omdat hij zo zijn eigen opvattingen heeft over de dingen die in het verleden hebben plaatsgevonden. De meeste mensen beschouwen de gebeurtenissen uit het verleden als feiten. Sommige mensen denken zelfs dat het was voorbestemd om dingen zo te laten lopen zoals ze zijn gegaan. Maar Paul denkt dat bijv. de vlucht van Lodewijk XVI net zo goed anders had kunnen lopen en daarmee de gevolgen van dien.



b -



Paul de Wit = Hoofdpersoon Mieke = zijn vrouw Mirjam en Hanna = zijn dochters Pauline = zijn minnares in Parijs Philip = zijn “tweelingbroer”



(denkt Paul)





2.6 Vertelwijze:



Het hele verhaal is geschreven in de ik-verteller. Vanuit Paul de Wit, de hoofdpersoon. Je leest eigenlijk zijn gedachtegang. Je leest hoe hij over dingen denkt en zijn gesprekken met andere daarover.





2.7 Structuur:



a –Het boek begint met een proloog, daarna volgen er acht hoofdstukken en het Boek wordt afgesloten met een epiloog.



b –In de proloog wordt je ingeleid in het leven van de hoofdpersoon op dat moment van zijn leven.



c –Ik denk dat het boek een gesloten einde heeft omdat Paul op het einde van het boek, in de epiloog, vind waar hij eigenlijk het hele boek lang, zijn hele leven lang, al naar op zoek is.



3. Motieven en Thema



3.1 Motieven in het boek zijn: twijfel over eigen identiteit, onzekerheid en niet wetendheid.



Bewijs voor alle drie:



“Terwijl ik de foto’s in gedachten korrel na korrel onderzocht, klonk steeds luider de vraag of ik daar niet zelf stond, daar achter Pauline op dat lelijke plein, of ik niet een voorbijganger gevraagd had een foto van mij en de jonge vrouw te maken en vervolgens enkele meters achter Pauline had plaatsgenomen. Stond ik daar niet zelf, lachend naar de onbekende fotograaf, huilend om alles dat ik niet was maar wilde zijn?”



3.2 Iemand die vastloopt in zijn leven op alle gebieden (huwelijk, beroep, studie en liefdesrelatie) doordat hij op zoek is naar zijn eigen identiteit.



3.3 Ik vind la place de la Bastille een logische, goede en mooie titel voor het boek. Omdat het boek gaat over iemand die eigenlijk niet weet wat hij met zijn leven aanmoet en door een foto te maken op la place de la Bastille komt hij in feite achter zijn eigen identiteit, waardoor hij écht kan gaan leven. Door de foto van dat plein vindt hij eigenlijk zichzelf!



4. Persoonlijke mening

4.1 Ik vind eigenlijk geen één stuk in het boek echt heel mooi, maar een treffend stuk vind ik het moment waarop Paul de Wit zichzelf vindt. Als iemand zijn hele leven lang op zoek is naar zichzelf (en zijn familie) vind ik het een treffend moment wanneer iemand eindelijk ontdekt wie hij is.



4.2 Ja, in ‘het verrotte leven van Floortje Bloem’ gaat Floortje (de hoofdpersoon) ook op zoek naar wie ze is en waar ze vandaan komt en dat brengt ook allemaal problemen met zich mee.



4.3 Ik vond het niet echt een leuk boek om te lezen. Ik vind de manier van schrijver ten eerste al niet zo interessant en het onderwerp vond ik ook niet echt boeiend. Het is wel zo dat hoe verder in het boek ik kwam hoe leuker ik het begon te vinden. Maar desondanks vind ik het nog steeds geen leuk, interessant of fascinerend boek. Ik zou het ook nooit iemand aanraden om te gaan lezen. Of dat komt door de schrijfstijl van Leon de Winter die mij gewoon niet aanspreekt of door het onderwerp weet ik niet. Ook heeft het boek niet iets speciaals, behalve dan dat dit mijn eerste Nederlandse boek was dat ik las waarin een proloog en een epiloog voorkomen. Dat vond ik nog best leuk. Het heeft wel iets weg van een film, met op het einde zoiets als “drie jaar later” of “de volgende herfst”. En dat vind ik dan wel weer leuk omdat je dan meer een soort gesloten einde idee krijgt. Je hoeft niet meer zelf na te denken over de afloop maar dat heeft de schrijver al gedaan.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen