U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Simon Vestdijk - Ivoren Wachters.
Deze versie komt van http://www.scholieren.com/boekverslagen/2238 en is laatst upgedate op 18/08/2000.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 3780 woorden.

Beschrijvingsopdracht





Complete titelbeschrijving



Auteur: S. (Simon) Vestdijk

Titel: Ivoren wachters

Soort: roman

Uitgever: Uitgeverij ‘De bezige Bij’ – 1968 – Amsterdam

Copyright: 1951, S. Vestdijk Doorn

Gebruikte druk: negende druk 1968

Aantal bladzijdes: 228 – toelichting betekenis Latijnse woorden: blz. 230 en 231

Aantal hoofdstukken: XXV is 25 hoofdstukken

Motto: geen



Motivatie van mijn boekkeuze



Het boek is een psychologische roman. In dit boek ligt de nadruk op de gevoelens en gedachten van de hoofdpersoon. Dat soort verhalen vind ik wel mooi, waar je dan de gevoelens en gedachten van de hoofdpersonen te weten komt. Je kan je dan goed inleven in de hoofdpersoon en dat vind ik altijd erg belangrijk. Het is ook een realistische roman. Eén van mijn zussen had het boek bij mij aangeraden en zei dat ze het een goed boek vond. Dus leek het mij ook leuk, om te kijken of ik het ook net zo interessant vind.



Samenvatting van het verhaal



De laatste dag van de vakantie krijgt de hoofdpersoon Philip Corvage weer eens vreselijke kiespijn door de okkernoot die hij gekraakt heeft met z’n tanden en hij besluit een bezoek aan tandarts Brandt te brengen. Aangezien zijn oom hem geen geld voor behandeling wil geven, schrijft Philip in de wachtkamer een sonnet (Ivoren wachters) om het vullen van zijn kies mee te betalen. Thuis, aan tafel, gaat zijn oom Selhorst zoals vaker vreselijk tegen hem te keer, tevergeefs gekalmeerd door zijn zus. Philip wordt naar zijn kamer gestuurd, waar later zijn maaltijd gebracht wordt door de dienstbode, Nel. Selhorst heeft deze keer niet gezegd, dat zijn vader een oplichter was. De oplichterij van Philips vader is de oorzaak dat Selhorst een hekel heeft aan zijn neef.

Op de eerste schooldag wordt de nieuwe leraar Frits Schotel de Bie door zijn

verloofde Lida Feltkamp naar school gebracht. Frits heeft zijn lessen goed voorbereid,

en zijn houding voor de klas. De collega's die hij ontmoet in de leraarskamer vindt hij maar vreemde mensen, daar voor had hij een gesprek met de rector die hij ook een vreemde man vindt. Het verhaal over Justus van Effen, dat hij vertelt in klas zes A, zijn eerste klas, verloopt helemaal goed, tot het vreselijk slechte gebit van Philip hem opvalt. Hij kan zich niet inhouden en maakt een vreselijke opmerking tegen Philip: ‘Zeg, hé, hou je afgebrande kerkhof ‘n beetje voor je, zeg!' Na afloop van de les, vertelt hij aan de rector wat er gebeurd was. De rector mag Philip erg, maar keurt het optreden van Frits niet af. De klas is verontwaardigd en vindt dat Frits zijn excuses aan moet bieden. Philip zelf lijkt er niet echt door geraakt te zijn. Lida krijgt weinig te horen over de school, wat ze niet erg leuk vindt.

Philip kan het goed vinden met Nel en hij schrijft gedichten voor haar, waar haar

jaloerse echtgenoot bezwaar tegen maakt. Nel is ook op Philip gesteld.

‘s Avonds na het eten wil Philip naar Schotel de Bie, maar hij komt op het adres van

Lida terecht. Hij vertelt haar uitvoerig wat er die dag gebeurd is en eist dat Schotel de

Bie zijn excuses aanbiedt voor de klas. Lida gaat naar Frits (die pas verhuisd is) en vertelt hem wat Philip wil. Frits weigert er op in te gaan en Lida verlaat zijn kamer na een grote ruzie. Dan vertellen Philip en Lida elkaar hun levensgeschiedenis. Uiteindelijk zoent Lida Philip, omdat Lida wil bewijzen dat Philips gebit niet afstotelijk is. Verder drukt ze hem op het hart niet meer te accepteren, dat Selhorst zijn vader een oplichter noemt. Als hij dan thuis komt, noemt Selhorst Philips vader een oplichter, met in zijn

hand een brief van de tandarts die om betaling vraagt. Philip verliest zijn zelfbeheersing en vliegt zijn oom aan. De oude man krijgt opdat moment een beroerte, maar de jongen denkt dat hij hem vermoord heeft. Nel troost hem en verzint een plan om Philip te helpen. Ze stuurt hem er op uit om de dokter en zijn tante te halen en geeft zelf Selhorst de doodklap met een wandelstok. Nadat Philip dat gedaan heeft, gaat hij naar Lida om haar verantwoordelijk te stellen voor wat er gebeurd was. Zijn voorstel om samen te vluchten wijst ze gelijk af. Vervolgens gooit hij een gulden, omwikkeld met een papiertje met een Latijnse spreuk, door de ruit bij de tandarts, en gaat hij naar Nel. Zij wordt dan bang als haar echtgenoot, een chauffeur en ex-crimineel, thuiskomt en kwaad wordt, dat Philip er is. Ze vertelt haar man wat er aan de hand is.

Philip wordt dronken gevoerd en moet vervolgens met de chauffeur mee. Hij wordt uitgehoord over zijn verhouding met Nel en als hij bekent dat ze gezoend hebben, wordt hij gelijk naar het kanaal gebracht. Philip wordt dan bevolen om uit te stappen en krijgt dan een knal van de chauffeur, dan stort hij in het water.

De volgende dag hoort Schotel de Bie van de ‘zelfmoord'. Hij gaat naar klas zes A,

biedt zijn excuses aan en heeft het gevoel dat alles weer goed is. Enkele leraren twijfelen eraan, dat Philip zelfmoord heeft gepleegd.

Lida verbreekt per brief de verloving en Frits wordt een eenzaam, oud mannetje.



Personages



Philip Corvage: De hoofdpersoon is een 19 jarige leerling van het gymnasium. Op z’n zevende jaar stierf z’n moeder en sindsdien wordt hij opgevoed door z’n oom. Z’n vader was een oplichter die zelfs z’n familie heeft opgelicht. Philip heeft blond haar, is vrij lang, charmant en aantrekkelijk. Het opvallendste aan z’n uiterlijk is z’n gebit dat hij met opzet verwaarloost en door z’n leraar als een ‘afgebrand kerkhof ‘ wordt beschreven. Hij eet extreem weinig omdat, hij zichzelf dan wil bewijzen. Dat z’n geest sterker is dan z’n lichaam. Zo eet hij heel weinig en verwaarloost hij z’n gebit. Zijn gebit staat hierbij symbool voor zijn lichaam en z’n wil om z’n gebit te verwaarlozen staat symbool voor zijn geest. Philip is heel intellectueel ingesteld. Ondanks z’n niet al te beste resultaten (behalve voor Latijn) is hij heel geliefd onder de leraren. In een gesprek van de rector met Schotel de Bie noemt de rector Corvage “ een bijzondere jongen, een dichter die wel wat consideratie verdient” (blz 74 en 75). Zijn gedrag is opvallend, omdat hij voortdurend mensen met woorden te slim af wil zijn. Hij zegt veel Latijnse spreuken, hij draagt gedichten voor en houdt midden op straat redevoeringen. Door deze houding wordt hij bewonderd, maar plaatst zichzelf boven iedereen. Aan de ene kant bevalt Philip dit wel, zo kan hij tenminste niet gekwetst worden, maar aan de andere kant maakt dit hem ook eenzaam. Hij probeert mensen naar zich toe te trekken d.m.v. gedichten. Hij is erg bang voor zijn oom (Selhorst) en vindt het ook niet leuk als zijn oom z’n vader oplichter noemt. Hij wil het dan voor z’n vader opnemen.

Na de dood van Selhorst ontwikkelt Philip meer gevoel en belangstelling, wat hij daarvoor niet echt had. De ene keer dat Philip van het huis van Lida naar het huis van Nel loopt is erg belangrijk, omdat Philip dan nadenkt over de afgelopen dag. Gevoelens als medelijden, veel verdriet en dan soms plotselinge vreugde worden dan voor het eerst beschreven. Zijn ondergang (dood) laat zien dat hij zijn geest niet boven het aardse kan stellen.



Frits Schotel de Bie: de tweede belangrijke figuur in het boek, is een pas afgestudeerde leraar Nederlands. Frits is heel goed en laat dat aan iedereen om zich heen merken. Hij lijkt alleen geïnteresseerd in zichzelf te zijn. Zelfs voor zijn verloofde Lida heeft hij geen volledige belangstelling. Schotel de Bie gebruikt zijn arrogante houding om zijn onzekerheid te verbergen. Op bladzijde 128 wordt een mooi voorbeeld gegeven van zijn arrogante houding en van beperkte leefwereld: ‘Schotel de Bie zit op zijn nieuwe kamer en hij hoort dat de bel gaat. Hij verwacht Lida en in plaats van dat hij enthousiast opendoet laat hij zijn hospita opendoen, want dat vindt hij ‘exquiser’ staan. Vervolgens pakt hij de ‘Souterliedekens` op en ´keek ernaar zoals een man aan de vooravond van zijn huwelijk naar de bruidssponde kijkt, waarvan hij de zachtheid berekent, het verende, het koele en het warme.’ Zijn rug staat symbool voor die leegte in zijn leven: hoe slechter het met Frits gaat, hoe krommer zijn houding is.



Oom Selhorst: oom Selhorst heeft in het verhaal de rol van Philips opvoeder. Hij is een oude, verbitterde ex-brandweerman die na een beroerte niet veel meer doet dan de hele dag in z’n stoel zitten. Selhorst is kinderloos en weduwnaar. Sinds de dood van z’n vrouw ergert hij zich aan alles en maakt van alles een probleem. De relatie met z’n neef was altijd goed, maar nu ziet hij Philip vooral als een kopie van zijn broer; Philips vader: de oplichter. Als Selhorst kwaad is op Philip (en dat is hij vaak) is hij niet redelijk meer en noemt hij Philip vaak ‘oplichter’ en dat maakt Philip erg woest.



Lida Feltkamp: Lida is de verloofde van Frits Schotel de Bie. Ze heeft haar HBS- opleiding nooit afgemaakt, doordat haar moeder ziek werd. Zodra ze het huis uitkon is ze bibliothecaresse geworden. Naast dat ze heel knap is (ze wordt vergeleken met een Egyptische koningin), is ze ook nog heel intelligent. Omdat ze zo slim is, kan ze goed met Frits meepraten, maar ze wordt door Frits niet helemaal geaccepteerd. Ze is te min voor hem. Lida is heel erg geïnteresseerd in het schoolleven (omdat ze haar school nooit heeft kunnen afmaken), maar Schotel De Bie lijkt haar weinig over z’n school te willen vertellen. Zodra Lida in contact komt met Philip, blijft ze vooral met hem praten omdat ze alles over de school wil weten. Lida is de enige die Philip vertrouwd en vertelt haar ook heel veel over zichzelf. Door die gesprekken ziet Lida in dat ze haar leven wil veranderen: ze gaat alsnog studeren en ze verbreekt haar verloving met de man die toch niet helemaal om haar geeft.



Nel: Nel is de dienstbode in het huis waar Philip woont. Zij is een beetje verliefd op Philip, maar ze is al getrouwd. De gedichten die Philip voor haar schrijft strelen haar ego. Als Philip weer eens de volle laag van z’n oom heeft gekregen, vangt zij hem op en verzorgt ze hem. Wanneer Philip z’n oom bijna vermoord heeft, stuurt ze Philip weg en zorgt ervoor dat Selhorst ook werkelijk doodgaat. Zij wil dus Philip helpen, maar uiteindelijk brengt ze Philip nog verder van huis.



Elly Temminck: Philips beste vriendin. Zij mocht ook als enige mee, bij de tandarts binnen in de wachtkamer. Veel mensen denken dat ze iets met elkaar hebben, maar zelf ontkennen zij dit hard.



Piet: Piet is de jaloerse echtgenoot van Nel. Hij is taxichauffeur en ex-crimineel. Omdat hij wraak wil, is hij uiteindelijk degene die Philip aan z’n einde helpt.



Rector Hovenius: de rector is een man die voortdurend allerlei Latijnse spreuken uitkraamt. Hij ziet Philip als een van zijn lievelingsleerlingen. En mag hem ook heel erg, omdat Philip zelf ook Latijnse spreuken uitkraamt.



Verder zijn er nog de leraren, wat vrienden van Philip, het winkelpersoneel en de tandarts.



Het hele verhaal speelt zich af in een middelgrote stad in Nederland.

Kenmerkend voor de stad zijn de grachten en singels. Vestdijk lijkt de omgeving aan het verhaal aan te passen, waardoor je de gevoelens en gedachten van de hoofdpersonen nog beter kunt begrijpen. Een voorbeeld daarvan is dat als het verhaal spannender wordt, ook de omgeving duisterder en donkerder wordt: als Philip net Selhorst heeft aangevallen en hulp wil halen, loopt hij door een oude, vervallen buurt zonder verlichting.



Uitgewerkte persoonlijk reactie



Het thema van dit verhaal is de ondergang van een intellectuele en getalenteerde leerling van het gymnasium. En de ondergang, maar dan niet letterlijk, van een briljante, slimme leraar Nederlands; Schotel de Bie. Die door zijn arrogantie ook zijn ondergang vindt. Hierbij zie je dat arrogantie en jezelf boven de samenleving plaatsen ook slechte gevolgen kan hebben en dat slim en intellectueel zijn zich niet altijd van de voordelige kant laten zien. Ik vind het onderwerp wel interessant en leerzaam, zo bekijk je het weer van een andere kant. De afloop vond ik een beetje ontroerend, ik had niet verwacht dat Philip en Frits zo hun ondergang zouden ondervinden. De motieven zijn wraak, ongevoelloosheid en innerlijke strijd. Ik had niet echt bepaalde verwachtingen van het boek. Ik had natuurlijk al wat gehoord van anderen, maar zelf had ik niet echt bepaalde duidelijke verwachtingen van het boek. Ik vind dat de schrijver; Vestdijk het onderwerp wel goed uitwerkt, want hij beschrijft alles heel nauwkeurig en diept alles heel erg goed uit. Dat kan je merken aan, dat hele pagina’s zijn volgeschreven met gevoelens en gedachten van Frits of Philip. Ik heb een tijdje geleden de film van het boek gezien, niet helemaal, maar gedeeltelijk. Ik vond dat toen een vage film en begreep ik er helemaal niets van. Nu ik het boek gelezen heb, begrijp ik veel meer van het verhaal. En ik vind dat het boek het best het verhaal beschrijft. Je kan je altijd veel beter inleven, ook al heb je met een film beeld en geluid. Toch vind ik het boek het mooiste.



In het boek komen verschillende gedichten voor, zowel de zelfgeschreven gedichten van Philip, als die van anderen. Omdat Philip voortdurend mensen met woorden te slim af wil zijn, vind je spreuken, gedichten en zelfs hele redevoeringen in het boek terug. Heel veel spreuken zijn in het Latijn, want Philip heeft van de rector de gewoonte overgenomen om wanneer dan ook Latijnse spreuken en dichters te citeren. De vertalingen staan achter in het boek. Een belangrijke gebeurtenis vond ik toen Lida en Philip elkaar hun levensgeschiedenis vertelden, nadat Lida met Frits ruzie had gehad. Lida komt er dan achter wat ze eigenlijk wil en dat vind ik erg belangrijk. Philip heeft dan ook iemand die hij kan vertrouwen en voelt zich dan niet eenzaam. Alle gebeurtenissen worden goed uitvoerig beschreven. In dit boek ligt heel duidelijk de nadruk op de gevoelens en de gedachten van de hoofdpersoon, waardoor de ontwikkeling die hij doormaakt op de voet te volgen is. In Ivoren Wachters hebben de gebeurtenissen een tweede plaats. Zo kan je je helemaal goed inleven, je weet dan precies hoe de hoofdpersoon zich voelt, of wat hij denkt. De gedachten en de gevoelens van de hoofdpersonen boeit me wel, want dat maakt het verhaal spannend. De verbanden zijn niet moeilijk te leggen tussen de gebeurtenissen, alleen op het begin had ik er moeite mee.



In dit boek is niet duidelijk wie de held of heldin is, dat is niet belangrijk. Daar gaat het dus niet om. Je leert de hoofdpersoon echt kennen in dit boek. Hij wordt dan ook helemaal uitvoerig beschreven. De personages zijn ‘levensecht’, want het is een realistisch verhaal. Bepaalde ideeën, daden, gevoelens of gedachten hebben mij niet echt beïnvloedt. Behalve dat Philips gedachten erg uitvoerig beschreven worden, konden mij gedachten wel eens beïnvloeden, ik had dan zelf de neiging om dan op zo’n moment ook erg diep en uitvoerig na te denken. Maar ik heb geen ideeën, gedachten of gevoelens overgenomen. Ik kon me heel goed verplaatsen in Philip en Frits, omdat zij erg uitvoerig beschreven staan. Ik vind Lida sympathiek, omdat zij normaal reageert en niet zo uitvoerig zoals Frits en Philip. Die vind ik erg hoogmoedig. Omdat ze beiden alles beter denken te weten. Ik vind het ook heel knap van Lida, dat er uiteindelijk achter komt wat ze wil. Sommige beslissingen begreep ik niet, bijv. toen Lida Philip kuste, alleen om te laten zien dat zijn gebit niet afstotelijk is. Ik vind niet dat de personages voorspelbaar reageren. Vooral Philip niet, die heeft telkens andere reacties, alleen zijn zijn reacties erg uitgebreid.



Opbouw is niet echt moeilijk als je al in het verhaal zit, maar op het begin begreep ik er echt niet veel van, hoe alles in elkaar zat, maar als je al verder in het verhaal bent, kom je er wel achter hoe alles in elkaar zit. Er zat wel spanning in, ik was wel benieuwd hoe het zou aflopen met Frits, Lida en Philip. En als je ergens benieuwd naar bent, lees je ook veel beter. Er zaten enkele flashbacks in, toen Lida en Frits hun levensgeschiedenis gingen vertellen. Het onderwerp was best wel moeilijk, omdat niet helemaal duidelijk was, waar het nou om ging en daar paste de opbouw van de tekst wel bij, want het was niet altijd prettig lezen als een hele pagina vol staat geschreven met moeilijk gedachten en gevoelens. Je ziet de gebeurtenissen door de ogen van twee personages, namelijk die van Frits en die van Philip. Dat vond ik wel leuk lezen, dat je niet alles door de ogen van één personage ziet. Dat maakt het spannender lezen. Je bent dan benieuwder naar bepaalde gebeurtenissen, omdat beiden een hele andere kijk op de gebeurtenissen hebben. Dat maakt het verhaal boeiend. Het was een gesloten einde, je wist wat er ging gebeuren met Philip en Frits. Het boek boeide me, toen de eerste schooldag begon, de personages Philip en Fris komen dan bij elkaar (in de klas).



Ik vond het taalgebruik op zich niet moeilijk, alleen die Latijnse uitspraken waren irritant, en het uitvoerig beschrijven, je raakte dan soms de draad kwijt. Er zat niet veel dialoog in, maar heel veel beschrijvingen. Over dat uitvoerig beschrijven heb ik overeen gelezen en niet te veel bij nagedacht, alleen als ik het belangrijk vond. Het taalgebruik past bij de personages. Philip en Frits denken erg diep en moeilijk, ze worden dan ook moeilijk en uitvoerig beschreven.





Verdiepingsopdracht





Ik had geen verwachtingen van het boek. Ook van het onderwerp had ik geen verwachtingen, ik kwam er bijv., toen ik in het verhaal was, achter wat Ivoren Wachters voor betekenis had. Dus ook van de titel had ik niet echt verwachtingen. Ik ben gelijk gaan lezen en ik had wel wat reacties gehoord van andere personen, maar zelf had ik geen verwachtingen.



Het boek heeft een verhaallijn; alle gebeurtenissen in het boek hebben direct of indirect met elkaar te maken. Het verhaal begint met Phillip die in een winkel okkernoten en chocolade koopt. Waarom hij dat doet en waarom deze situatie typisch voor hem is, wordt later pas duidelijk. Je kunt dus zeggen dat het boek midden in een handeling begint. Op het begin beleef je de gebeurtenissen van Philip en dan beleef je weer de gebeurtenissen van Frits, als je dan weer een paar hoofdstukken verder bent, hebben die twee personages weer met elkaar te maken en verloop het verhaal hoofdzakelijk met hen. Het boek heeft heel duidelijk een gesloten eind, je weet hoe het met de hoofdpersonen (Philip en Frits) afloopt.



Het boek heeft duidelijk een auctoriaal perspectief. Een alwetende vertelsituatie dus. Hierdoor kunnen de personages heel goed beschreven worden, ze worden echt uitgediept. De alwetende verteller staat ook boven het verhaal, hij weet precies wanneer en waar het gebeurt en hij weet ook wat er gebeurd was in het verleden en wat nog komt. Het gebruik van ‘flashforwards’ worden ook vaker gebruikt bij een auctoriaal perspectief. Het is een betrouwbare vertelsituatie, alles klopt in het boek, over wat er gaat gebeuren en wat er gebeurd was. Het is dus waarheidsgetrouw.

Functie vertelsituatie: de alwetende verteller weet alles al van het verhaal en de personages denken ook al alles te weten.

Ik vind een auctoriaal perspectief niet altijd prettig lezen, sommige gebeurtenissen worden te veel uitgediept of beschreven.



Indeling: Ivoren Wachters bestaat uit 25 hoofdstukken en een verklarende woordenlijst, de rector (Hovenius) en Philip gebruiken Latijnse citaten. Elk paar hoofdstukken vormen een deel van het verhaal. De hoofdstukken 1 tot en met 5 vormen de inleiding van het verhaal, de dag voor de eerste schooldag. De hoofdstukken 6 tot en met 12 vertellen over de eerste schooldag. De hoofdstukken 12 tot en met 18 gaan over de avond na de eerste schooldag. De hoofdstukken 19 tot en met 23 gaan over de nacht na de eerste schooldag. In de hoofdstukken 24 en 25 vormen de afsluiting van het verhaal.



Ik heb geen artikelen kunnen vinden over de secundaire literatuur. Ik had wel een aantal beschrijvingen van de secundaire literatuur van dit boek, maar de artikelen zelf kon ik echt niet vinden. Ik heb ook nog heel lang op internet gezocht. Ik weet wel dat er heel veel uit bepaalde kranten kwam. Dat stond namelijk in die beschrijvingen. Als er artikelen uit een krant komt, is dat artikel meestal erg subjectief, dat betekent dat er duidelijk een mening in voor komt. Vooral als het gebruikt is voor een boek.

Maar, omdat ik dit deel van de opdracht niet heb, heb ik in de beschrijvingsopdracht de personages erg uitgebreid beschreven en heb ik dat als deel van de opdracht erbij gedaan. Dus heb ik het een beetje gecompenseerd.





Evaluatieopdracht





Ik vond het boek erg boeiend, maar wel moeilijk. De verhalen die verteld worden over Philip en Frits vind ik erg leuk om te lezen, alleen vond ik het wel moeilijk om te lezen, omdat het soms overdreven uitgediept of beschreven werd. Het boek is niet echt dik, maar het leest wel moeilijk, dus heb ik er wel lang over gedaan.

Mijn oordeel is niet veranderd na de verdiepingsopdracht.

Ik ben erg tevreden over het uitvoeren van de beschrijvingsopdracht, alleen de verdiepingsopdracht lukte niet echt. Ik begreep de opdracht niet echt en ik had ook niet alles van de opdracht en ik heb er ook nog lang aan gezeten om dat uit te werken. Maar uiteindelijk ben ik over het geheel erg tevreden.

Het lezen was dus best wel moeilijk, het was wel in normaal Nederlands geschreven, maar wel met moeilijke woorden en uitspraken, dus was dat best wel lastig.

Ik heb nog het langst over de beschrijvingsopdracht gedaan, omdat die erg uitgebreid was. Ik had wel het idee, tijdens het werken hieraan, dat ik de benodigde vaardigheden en voldoende kennis bezat, om deze opdracht uit te werken. Heel soms moest ik wat opzoeken in het informatieboek, maar dat viel wel mee.

De volgende keer begin ik eerder met het maken van deze opdracht, want ik had op het laatste tijdgebrek. En probeer ik de verdiepingsopdracht helemaal en beter uit te voeren. Maar over het geheel ben ik wel tevreden met deze opdracht.





Voltooiing manuscript: 16 juni 2000
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen