U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag :  - De Ordening.
Deze versie komt van http://scholieren.samenvattingen.com/documenten/show/6483744/ en is laatst upgedate op 18/12/2003.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 978 woorden.


Kees van Beijnum heeft 5 boeken geschreven, waaronder: “Dichter op de Zeedijk” en “De oesters van Nam Kee”. Het werk van Kees van Beijnum werd verfilmd en vertaald. En ook werd zijn werk genomineerd voor vele literaire prijzen.



“De ordening” is een moeilijk boek?!



‘ “Weet je wie ik ben?”

“Het wil me niet te binnen schieten”

“De Heus Verolmen”

Ik liet die naam even op me inwerken . Plotseling begonnen het gezicht en de naam samen te vallen met korrelige krantenfoto’s, fragmenten uit het nos-journaal.

“De wéduwe De Huis Verolmen” zei ze langzaam.

Nu wist ik het. De zwarte weduwe. Ik knikte.’

Dit was een stukje uit het boek, wat laat blijken wat ik van het boek vind, omdat ik mij de beelden die hier genoemd worden niet kan voorstellen, omdat ik te weinig van de Tweede Wereldoorlog weet.

Dit boek moet je niet lezen als je het moeilijk vind om informatie van 100 bladzijden ervoor moet onthouden om het verhaal te begrijpen. Je moet het lezen als je dit niet moeilijk vind en van spannende boeken houdt.



Stella is een 23-jarige vrouw die nog niet echt weet wat ze met haar leven wil. Als ze een advertentie in de krant ziet om privé-archieven te ordenen, reageert ze en wordt aangenomen door een weduwe. Door het lezen van haar brieven, dagboeken en documenten, komt ze erachter dat die vrouw niet zo’n onschuldig oorlogsverleden heeft. Ondertussen ontmoet ze daar de tuinman Andreas, die de kleinzoon blijkt te zijn van de man met wie zij een geheim deelde. Ook blijkt de weduwe nog steeds contact te hebben met duistere mensen uit het verleden. Als ze bijna klaar is met het archiveren, besluit de weduwe haar archieven te laten verbranden door de tuinman. Dan besluiten ze met z’n drieën naar Oostenrijk te gaan, omdat de oudere dame dat graag wil. Zij wil nog een keer het schilderij, dat het geheim blijkt te zijn dat zij met de grootvader van Andreas had, zien. Als ze het gezien heeft, laat ze het schilderij aan Andreas en Stella na. Dan rijden ze de bergen in, en als het te koud wordt, loopt Stella een Hotel in. Als ze later weer naar buiten gaat, is de auto weg en komen Andreas en de weduwe niet terug. Dan gaat ze naar huis en ze krijgt ineens geld uit Zwitserland, waaruit ze opmaakt dat het schilderij verkocht moet zijn en dat Andreas nog in leven is. Andreas blijkt geen Andreas te zijn, en ze zal nooit weten wat er met de vrouw is gebeurd en ook zal ze nooit weten wie Andreas werkelijk was.



Ik kan mij helaas niet identificeren met de hoofdpersoon, wat ik wel jammer vind, omdat zij andere interesses heeft dan ik, veel ouder is en omdat zij erg onverschillig is. Zij laat dit merken, omdat ze ondanks dat haar broer haar zegt dat ze niet voor de vrouw moet blijven werken omdat ze een NSB-verleden heeft, toch voor haar blijft werken.

Het boek is zowel realistisch en fantastisch. Dit komt doordat het boek gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, over Rost van Tongeren, en dus is er ook een stuk fantasie aan toegevoegd. Het zou namelijk echt waar kunnen zijn dat een vrouw tijdens het archiveren bij een weduwe achter een vertrouwelijk geheim van die weduwe komt. Dit spreekt mij wel erg aan, omdat als de schrijver alleen het echt gebeurde verhaal had verteld, het boek waarschijnlijk veel saaier was. En in dit geval heeft de schrijver het verhaal alleen een beetje aangepast, waardoor in ieder geval ík het een leuk boek vind.

Het verhaal loopt open af, Stella zal nooit exact weten wat er met de weduwe gebeurd zou kunnen zijn. Ook ziet ze op het einde, de man die zich Andreas noemde, lopen en volgt hem. Het boek eindigt bij dat ze hem verder aan het achtervolgen is, maar de lezer weet niet hoe die achtervolging eindigt, waardoor het verhaal open afloopt. Dit is best verwarrend, vind ik, maar des te leuker, omdat je dan zelf verder kan fantaseren hoe het afloopt tussen de twee.

Ik denk dat het thema van dit boek oorlogsverleden is, omdat Stella achter een geheim uit het verleden, in de Tweede Wereldoorlog, van de weduwe komt. Dit thema spreekt mij best wel aan, maar omdat ik niet zo heel erg veel van de Tweede Wereldoorlog weet, is het wel een moeilijk thema om te lezen, maar het is niet zó moeilijk dat je het niet kan lezen.

Het taalgebruik in het boek neigt toch een beetje naar moeilijk. Je concentratie kan erg verstoord worden door de soms enorm lange zinnen, maar ik heb een tip: lees het in stukjes. Hierbij een duidelijk beeld van het taalgebruik in dit boek: ‘Het kostte me moeite deze broze, schimmige vrouw met het maanbleke gezicht dat door een menigte fijne rimpeltjes kriskras doorsneden werd, in verband te brengen met de consternatie die de media had beheerst.’ En ook:

‘Ik dacht aan de tamme ratten in de dierenwinkel. In hun kooien, rillend van angst onder de weerzinwekkende, schelle dreigementen van hun wilde soortgenoten, een angst waar geen naam voor bestond.”

De indeling van het boek is enorm overzichtelijk, wat mij erg aanspreekt omdat ik snel verward kan raken als er plotseling van tijd veranderd wordt. Het boek is overzichtelijk door de driedeling die erin zit, waardoor je de verandering in tijd makkelijker herkent (erg handig). In het eerste deel van de drie, vertelt Stella over haar leven. In het tweede deel vertelt Stella het verhaal over wat ze allemaal had meegemaakt met de weduwe en Andreas. Het derde deel is het vervolg op het eerste deel, maar dan in de tegenwoordige tijd.



Dus: “De ordening” is een moeilijk boek?!

“De ordening” is een moeilijk boek om te lezen voor iemand van mijn leeftijd (leesniveau), maar als ik de argumenten bij elkaar optel, zou ik het zeker aanraden om te lezen. Het is een heel spannend boek.




Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen