U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Louis Paul Boon - Mijn Kleine Oorlog.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=14766 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 666 woorden.

3.1 Primaire gegevens van het werk



Auteur: Louis Paul Boon

Titel: Mijn Kleine Oorlog

Ondertitel: -

Verschenen in: 1947

Aantal blz.: 140

Genre: oorlogsroman



3.4 Eerste reactie achteraf



Het boek is één grote chaos. Het was interessant om te lezen, omdat het goed verteld is, rechtstreeks. Dat levert soms mooie verhaaltjes op. Toen ik dit boek uit had heb ik er nog vaak over nagedacht. Iets wat ik bij andere boeken eigenlijk nooit doe.



3.5 Korte samenvatting van de inhoud



Een uitgebreide samenvatting is eigenlijk niet te geven. Het verhaal bestaat uit allemaal korte verhaaltjes, er wordt steeds een beschrijving gegeven van een gebeurtenis in WOII. Allemaal dingen die de schrijver zelf heeft meegemaakt. De verhaaltjes zijn niet chronologisch geordend, alhoewel het redelijk klopt. Onder elk verhaaltje staat er in een paar zinnetjes nog een korter verhaaltje bij, soms over hetzelfde onderwerp, soms ook over totaal iets anders.



4.1 Tijd en ruimte



Alle verhaaltjes gaan over het begin van WOII, tot een eindje na de oorlog, dan slaat de schrijver een stuk over en eindigt in 1960. De verhaaltjes op zich gaan echter over gebeurtenissen die soms maar een half uur duren, of wat langer.

Alles speelt zich vooral af waar de schrijver woonde, bij het Albertkanaal in België. Soms maakt hij iets mee tijdens een reisje en dan speelt het zich daar af, het blijft wel binnen België.



4.2 De wijze van vertellen



Elk verhaaltje is een herinnering die de schrijver verteld, af en toe geeft hij er wat commentaar bij.



4.3 Spanning



Er is bijna geen spanning op de manier van “iets eng vinden”, want daarvoor is het veel te nuchter geschreven. Toch denk ik dat veel mensen dit boek uit lezen, want je vraagt je af wat hij nog allemaal te vertellen heeft en hoe hij dat zal gaan doen.



4.4 Thema en motieven



Het thema is de oorlog, en dan vooral hoe hij dat als simpele man meegemaakt heeft en heeft beleefd. In het verhaal wordt duidelijk dat Louis Paul Boon het niet zo op het doen en laten van mensen heeft. Gewetensloosheid is daarom een van de motieven. “Schop de mensen tot zij een geweten krijgen”.



4.5 Personages



In alle verhaaltjes komen in totaal veel verschillende personen voor, iedereen die bij hem in de buurt woont uiteraard, maar ook mensen van verder weg en soldaten. De hoofdpersoon is Louis Paul Boon zelf, uiteindelijk gaat het hele boek over hoe hij de oorlog heeft beleefd, en in veel van de dingen die hij meemaakt en beschrijft komt hij zelf natuurlijk ook voor. Hij komt over als een bittere man, die moppert over alle mensen. Later is hij een soldaat, zo ongemotiveerd als maar kan, hij laat ook duidelijk merken dat hij bang is.

Vervolgens zijn er nog heel veel mensen die worden aangeduid met “Dinges”. In totaal zijn er misschien wel 6 verschillende “Dingessen” voorbij gekomen, soms meerdere in één dialoog.

Bijna alle mensen uit de buurt hebben een bijnaam, vaak vertelt die bij bijnaam iets over die persoon: “Vieze” is de bedelaar van het dorp, “De Rat” wordt ook wel “De Ekster” genoemd en geeft elk beetje geld wat hij heeft uit aan gokken en de hoeren. Dan zijn er nog een aantal kolendieven waarop gemopperd wordt.



4.6 Titel, ondertitel en motto



De titel maakt eigenlijk meteen duidelijk waar het boek over gaat: hoe beleefd een simpele ziel de oorlog. Omdat de schrijver niet echt een hoge pet op heeft van zichzelf noemt hij het een kleine oorlog. Er is geen ondertitel, maar wel een motto:



Ge schrijft uw Kleine Oorlog

Ge zoudt liever een ander boek schrijven - grootser, dieper, mooier. Ge zoudt het dan noemen 'dit zijn de vloeken en gebeden van de kleine man tegenover de grote oorlog, dit zijn zangen, dit is DE BIJBEL VAN DE OORLOG'. De volgende dag wenst ge niets liever dan uw pen stuk te stampen - het is opwindend zoiets, maar ge zijt verplicht u de volgende dag een nieuwe pen te kopen - want schrijven doet ge toch, het is een natuurlijke behoefte. De ene mens vloekt zich dood, de andere loopt zijn kop tegen de muren stuk.

Gij schrijft uw Kleine Oorlog.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen