U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Marion Bloem - Games 4 Girls.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=13385 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1431 woorden.

1. Beschrijving van de leeservaring



1.1 Primaire gegevens van het gelezen werk




Auteur: Marion Bloem

Titel: Games 4 girls

Ondertitel: -

Verschenen in: 2001

Aantal blz.: 267

Leestijd: ongeveer 3,5 uur

Uitgelezen op: 03-10-‘02



1.2 Verantwoording van de keuze



Ik heb dit boek al wel vaker in de bibliotheek zien staan en het leek me wel een leuk boek. Hij stond ook op de lijst van aanraders, en de andere boeken die erop stonden leken me allemaal wel saai, dus heb ik dit boek maar gekozen.



1.3 Verwachtingen vooraf



Het leek me een leuk boek zoals ik al eerder gezegd heb. Dit kwam doordat het boek wel een titel heeft die wel leuk klinkt en de kaft ziet er leuk uit. Ook het onderwerp: vriendschap, waar dit boek over gaat sprak me wel aan. Ik had eigenlijk verwacht dat het een beetje zoetsappig boek zou zijn, dat lijkt zo door de kaft, die zit helemaal vol met poëziegedichtjes en plaatjes.



1.4 Eerste reactie achteraf



Ik vind dit werk:



1 = niet

2 = een beetje

3 = erg



- Spannend: 1

- Meeslepend: 2

- Ontroerend: 2

- Grappig: 2

- Realistisch: 2

- Fantasierijk: 3

- Interessant: 2

- Origineel: 3

- Goed te begrijpen: 2



Dit werk heeft mij aan het denken gezet: ja

Ik heb iets aan dit werk gehad: een beetje



Dit werkt spreekt me wel aan omdat het weer eens heel anders is om te lezen, het is origineel. Het gaat over een heel hechte vriendschap waar toch uiteindelijk een einde aan komt.



1.5 Korte samenvatting van het boek



Het boek Games4girls gaat over een meisje, Zohra, die terugkijkt op de hele hechte vriendschap die zij had met twee meisjes, Nouschka en Sonja, tien jaar terug. Zohra, Nouschka en Sonja deden alles samen. Ze hebben een soort verbond gesloten dat ze ook met bloed bezegeld hebben. Het is een vriendschap voor altijd, spreken ze af. Ze veranderen hun naam: Zohra wordt Xohra, Nouschka wordt Nous Qua en Sonja wordt Son-Ya. Zohra, Nouschka en Sonja hebben alledrie gemengd bloed. Daardoor zijn ze eigenlijk buitenbeentjes en het dorpje waar ze wonen. Maar dat is niet het enige wat hun van de anderen buitensluit, ze zijn anders dan de anderen. Ze hebben een vriendschap dat ze alles met elkaar delen, ze wonen bijna bij elkaar. In het boek zeggen ze: “Apart zijn we gewetensvol, braaf, oplettend, goedgezind enz. maar samen zijn we heftiger dan water en ongebluste kalk. We veroorzaken een reactie”. Door die “reactie” durven ze alles, ze zijn voor niets en niemand bang. Ze halen heel veel streken uit met hun broertjes maar ook met toeristen als ze op een camping zijn. Ze houden ervan iedereen in de maling te nemen. Ze kwetsen mensen opzettelijk. Hun moeders vinden het maar lastig, ze geven bijna altijd Zohra de schuld als de drie meisjes weer iets uitgehaald hebben.



Wat ook een belangrijke factor in het boek is, is Zohra’s vader. Zohra’s lijdt aan een ernstige ziekte, waardoor hij dingen vergeet (iets als dementie). Hij wordt na een tijdje opgenomen in Zonnehof: een psychiatrische inrichting. Zohra’s zegt ook in het begin van het boek: “Wij terroriseerden de hele buurt dankzij, ter ere, en ondanks haar vader”. Zohra woede had hier heel veel mee te maken, ze is heel bang dat zij het ook krijgt omdat het geërfd kan worden, ze is ervoor op de vlucht.



De meisjes hebben al jong besloten dat ze alledrie actrices worden. Ze hebben een videocamera, alles wat ze doen zetten ze op video. Ze doen auditie voor de opleiding die je ervoor moet doen, maar Zohra gaat te ver en laat video’s zien die ze niet moet laten zien, ze worden niet toegelaten wegens ontoelaatbaar gedrag. Zohra, Nouschka en Sonja vinden het verschrikkelijk dat hun droom in duigen is gevallen. Nouschka en Sonja geven Zohra de schuld dat hun droom niet door kan gaan. Als ze op de terugweg van een wild feest zijn, stapt Zohra de trein uit. Ze gaat er vandoor. Vervolgens laat ze tien jaar niets meer van haar horen. Ze werkt aan een site waar haar dromen, en die van haar vriendinnen wel werkelijkheid kunnen worden. Ze bedenkt spelletjes waar je alles van je leven zelf kunt verzinnen: perfecte vader maken enz. Het blijkt dat ze op Zonnehof woont. Ze probeert haar vriendinnen via haar site weer mee te laten doen aan hun dromen. In het boek wordt steeds verwezen naar de site www.xohra.nl maar natuurlijk zijn de spelletjes nergens te bekennen.



2. De verdieping



2.1 Tijd en ruimte




De vertelde is denk ik ongeveer 12 jaar, van toen Zohra ongeveer 8 was totdat ze 20 was. Natuurlijk gaat het boek ook een beetje over voor die tijd en na die tijd maar het grootste deel van het boek gaat het daarover. De verteltijd is ongeveer 8 uur denk ik.

Het verloopt wel ongeveer chronologisch maar niet helemaal. Er zijn stukjes waar ze weer naar een andere keer terugblikt: een flashback dus. Eigenlijk is het 1 grote flashback want ze is dertig jaar en kijkt terug op haar jeugd.



De topografische plaats: het speelt zich vooral af in het dorpje H. Ze gaan vaak naar Zonnehof: het psychiatrische tehuis waar Zohra’s vader zit maar ook gaan ze vaak naar de camping om grappen uit te halen met toeristen en ze zijn wel eens gewoon in het huis van een van de drie, Zohra, Nouschka of Sonja.



De klimatologische omstandigheden: het speelt niet echt een grote rol in het boek, er wordt nooit over de weersomstandigheden vertelt.



2.2 De wijze van vertellen



De auteur vertelt het verhaal op de manier van de ik-verteller. Zohra is de ik-persoon en de auteur beschrijft precies wat zij voelt of denkt alsof hij in die persoon gekropen is.



2.3 Spanning



Er gebeuren niet echt veel spannende dingen in het boek.



2.4 Thema en motieven



Thema: kwaadaardigheid, vriendschap, op de vlucht zijn (voor de ziekte)

Motieven: het steeds grappen uithalen met mensen komt steeds terug, in het hele boek houden de drie meisjes alle mensen voor de gek, eigenlijk op een kwaadaardige manier. Maar ook het bang zijn voor de ziekte die Zohra’s vader heeft, is een terugkerend element. In het boek staan tussendoor stukjes waardoor blijkt dat zij steeds bang is, op de vlucht is.



2.5 Personages



Hoofdpersoon: Zohra

Ook hoofdpersonen maar iets minder belangrijk: Nouschka en Sonja

Bijpersonen: Broertjes van Zohra (Dimitri), Nouschka en Sonja (Patrick en Stefan). Ouders van Zohra, Nouschka en Sonja.



Zohra: groene ogen, donkerblond dik haar, blanke huid (bronsachtig in de zon). Zohra is iemand die eigenlijk graag de baas speelt (zij heeft ook eigenlijk de leiding in de “meisjesbende”). Ze is heel fantasierijk, zij bedenkt meestal wat ze met z’n drieën gaan doen. Zij krijgt dan ook meestal de schuld.



Nouschka: kroeskrullen, dun. Verzint graag andere woorden voor woorden die zij niet goed vind passen. Ze vindt het erg belangrijk om later actrice te worden en vind het dan ook heel erg als hun droom niet werkelijk wordt.



Sonja: dun, zwart haar, koreaans. Verzint niet veel zelf maar doet mee met Zohra en Nouschka. Zegt af en toe een beetje domme dingen.



2.6 Titel, ondertitel en motto



De titel is Games4girls. Er wordt denk ik op al de spelletjes die zij met mensen uitgehaald hebben, alle grappen die zij hebben verzonnen, soms ook kwaadaardig gedoeld. Het zijn dus spelletjes voor meisjes. Er is geen ondertitel of motto.



3. Eindoordeel

Persoonlijke beoordeling




Onderwerp: Ik vind vriendschap een leuk onderwerp om over te lezen, en dit boek gaat echt om een heel hechte vriendschap die dachten zij toen, levenslang zou duren.

Gebeurtenissen: Ik vond het wel leuk eigenlijk om te lezen wat Zohra, Nouschka en Sonja allemaal uithaalde met mensen. Het einde vond ik niet heel leuk, omdat ze geen contact meer met elkaar houden, ze gaan heel raar uit elkaar.

Personen: Ik vond het apart om te lezen wat de gevoelens van de personen waren, hoe zij zo’n hechte vriendschap hadden en daarom alles durfden te doen.

Opbouw: Het boek is wel goed opgebouwd, alleen soms is het moeilijk stukjes te begrijpen, dan staat er zomaar iets tussendoor en je weet niet waarom.

Taalgebruik: Het taalgebruik was wel makkelijk te begrijpen.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen