U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Nicole Boumaaza - De Stille Wereld Van Yamina.
Deze versie komt van http://www.scholieren.be/huiswerk/show_stuk.php?id=1097 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 541 woorden.

De stille wereld van Yamina

Nicole Boumaâza



1. Korte samenvatting



Dit verhaal gaat over Yamina, een doofstom meisje

uit Marokko. Ze wordt er niet begrepen, en gepest door de dorpskinderen. Ze is volgens haar ouders dom,

dus kan ze niet naar school, en helpt braafjes haar

mama met het huishoudelijke werk.

Wanneer haar vader, die gastarbeider is in Antwerpen, hen komt halen om naar België te vertrekken en daar te wonen,

gaat een heel andere wereld voor haar open. In het begin vind ze het eng in dat kille huis, waar geen houtvuur, maar een gasvuur is. En waar ze de vloer niet meer met water kan schoonmaken. Later wordt ze naar een dovenschool gestuurd. Ze leert er schrijven, liplezen, praten,

rekenen en nieuwe vrienden maken die net zoals haar zijn.

Op de tram ziet ze ook een aardige jongen; Hugo, maar over

hem verteld ze thuis best niets, want zo openlijk met jongens

omgaan vind haar vader vast niet goed. Maar het kan niet

blijven goedgaan. Zoals vele gastarbeiders in België

werdt de papa van Yamina nooit verteld dat dit een

heel andere cultuur is, waar vrouwen gelijk zijn aan mannen,

en waar de vaders hun dochters niet uithuwelijken.

Wanneer ze 14 is, huwelijkt haar vader haar uit

aan een rijke boerenzoon in Marokko.

Maar Yamina wil helemaal niet, en ze wil verder blijven leren!

Haar papa stelt haar voor een harde keuze:

"Of je trouwt met Bouchiki, of je blijft achter

bij je grootouders in Marokko!"

Yamina kiest voor het laatste.





2. Ervaringsverslag



Toen ik de titel van het boek las, dacht ik eerder aan een meisje dat gepest wordt of dat heel verlegen is.

De kaft benadrukte dat, hoe ze daar zo gebogen stond,

met haar hoofdoek op. Ik dacht

niet meteen aan een doofstom kind. In het begin vond ik het boek een beetje saai, maar zoals ik altijd doe, las ik eerst de laatstepaar bladzijden en dat motiveerde mij om door te lezen. Het mooistemoment is en blijft voor mij wanneer ze het dakraam open deed en naar de lucht keek, wanneer ze de zon zag, en de vrijheid. Wat ik ook heel ontroerend vond was toen ze een hoorapparaatje kreeg, en voor het eerst in haar leven geluiden kon horen. Wat het boek zo reëel maakt weet ik niet, maar het leek echt alsof je meevocht met de hoofdpersonage in de strijd tegen de traditionele gebruiken van haar vader. Soms werdt ik echt boos terwijl ik het boek las, gelukkig dat Hugo en meneer Blunt er nog waren.

Ik vond het een heel moedige beslissing op het einde, maar ik had het niet verwacht. Ik dacht eerder dat ze zou trouwen met Bouchiki, en wegvluchtte met hulp van Hugo ofzo. Toen ik het boek uithad, voelde ik me een beetje betrokken tot die wereld. Maar ik was ook opgelucht, al weet ik niet waarom,

misschien omdat ik blij was dat ik niet in haar schoenen stond?

Enfin, ik vond het een prachtig boek waarvan ik heel wat geleerd heb!



3. Extra



Een mooi gedicht over doofheid dat bij Yamina past.



Doof zijn,

doet het mentaal pijn

of juist helemaal niet?

Ziet men niet wat de horende ziet?



Zien wat men zegt

en voelen wat men hoort,

mijn conclusie is

dat men eigenlijk niet tot gehandicapten behoort.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen