U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : 30 Maart 1811-16 Augustus 1899 - De Bunsenbrander Ingezonden Door: Lars Categori.
Deze versie komt van http://www.scholieren.be/huiswerk/show_stuk.php?id=1044 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Overig en het aantal woorden bedraagt 453 woorden.

De bunsenbrander





bunsenbrander

Brander die door dhr. Bunsen zijn uitgevonden. Het nieuwe aan deze brander was, dat onderaan de 'schoorsteen' een instelbare hoeveelheid lucht meegezogen kan worden, zodat het gas goed kan verbranden. Om een schone vlam te krijgen, moet het mengsel ongeveer 2 keer zoveel lucht als gas bevatten.





Een voorbeeld van de bunsenbrander:



Robert Bunsen

Robert Wilhelm Bunsen (30 maart 1811-16 augustus 1899) was een Duits chemicus die vooral bekend is het verbeteren van door de naar hem vernoemde Bunsenbrander? Van Michael Faraday. Hij werkte op het gebied van emissie spectroscopie? Van verhitte scheikundige elementen

Michael Faraday



Michael Faraday (22 september 1791 - 25 augustus 1867) Brits natuur- en scheikundige.

Faraday verkreeg zijn fascinatie in de wetenschap door een baan bij een boekbinderij in Londen. In 1823 ontdekte hij hoe chloor vloeibaar gemaakt kon worden en in 1825 ontdekte hij de dan onbekende verbinding benzeen.

De door Faraday opgestelde theorieën over magnetische inductie stelden Maxwell in 1865 in staat om zijn samenvattende Wetten van Maxwell te postuleren. Faraday legde ook de basis voor de elektrochemie met een aantal experimenten met elektrolyse?.

Naar hem zijn genoemd de eenheid van Elektrische capaciteit? De Farad, de kooi van Faraday? En de wet van Faraday.

Robert Wilhelm Bunsen

Geboren: 31 maart 1811 in Göttingen.

Overleden: 16 augustus 1899 in Heidelberg.

Duits schei- en natuurkundige.



Studie

Hij studeerde vanaf 1828 scheikunde aan de universiteit van Göttingen, waar hij in 1831 promoveerde. In 1833 verkreeg hij er zijn bevoegdheid van privaatdocent.



Loopbaan

In 1836 werd hij docent aan de Gewerbeschule in Kassel en in 1839 hoogleraar-directeur van het Chemisch Instituut aan de universiteit van Marburg. In 1851 was hij hoogleraar in Breslau (Wroclav) en van 1852 – 1889 in Heidelberg, als opvolger van L. Gmelin.



Belangrijkst werk

Zijn bijdragen aan de ontwikkeling van het chemisch onderzoek liggen op velerlei gebied, zoals de analyse van gassen en de ontwikkeling van de zink-koolstof-batterij (Bunsen-element; 1841). Het meest bekend is de naar hem genoemde brander (1857), die met zijn maximumtemperatuur van ca. 1400 °C een onmisbare schakel was in de door hem ontwikkelde spectraalanalyse (1859). Verder vond hij de waterstraalpomp uit (1865) en ontdekte, samen met J. R. Kirchhoff, de elementen cesium (1860) en rubidium (1861). Hij ontdekte het magnesiumlicht en wordt gezien als één van de grondleggers van de fotochemie.



Zijn bekendste leerlingen waren H. Roscoe, J. Volhard, V. en L. Meyer, E. Erlenmeyer, F. P. Treadwell, F. K. Beilstein en T. Curtius.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen