U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Belcampo, - Bevroren Vuurwerk.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=8222 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1198 woorden.

BEVROREN VUURWERK - Belcampo



Uittreksel:



Uitvaart (Tussen hemel en afgrond 1959)

Een man zit gevangen in een mensenkuil, waar niemand beweegt om zo lang mogelijk in leven te blijven. Dan verschijnt er plotseling een licht. Mensen boven in de grot hebben een feestelijk diner, en als ze dronken zijn, werpen ze eten naar beneden. Iedereen beneden in de grot vecht op leven en dood om een stukje eten te bemachtigen. In de rand van de grot stonden allemaal vrouwen, en de mannen probeerden erheen te klimmen. Als de hoofdpersoon een vrouw heeft bereikt, vallen ze samen naar beneden. Ze zijn allebei dood.



De achtbaan (Liefde’s verbijstering 1953)

Over een tijdje zal het mogelijk zijn om gedachten te verkopen. In een gezin besluiten een man en een vrouw de laatste gedachte die ze aan elkaar hebben voor veel geld te verkopen, de gedachte over hoe ze elkaar hebben ontmoet. Als ze thuis komen, herkennen ze elkaar niet meer. Ze ontmoeten elkaar eigenlijk opnieuw en hebben weer een huwelijk zoals het in de eerste jaren was.



Het museum (Sprongen in de branding 1950)

Een man die voor zijn gevoel overal wordt aangesproken, gaat naar een museum om even rust te hebben. Er zijn inderdaad weinig mensen, maar alle zaalwachters beginnen spontaan tegen hem te kletsen over de meest maffe dingen.



De dingen de baas (Sprongen in de branding 1950)

Als een gezin op een dag op wil staan, kan het niet. De lakens houden hen tegen. Dan lopen ineens alle dingen weg, ook de lakens en hun kleding, alleen het lege huis blijft staan met het stof. Vele dagen zitten ze in een leeg huis. De pop van het meisje komt de familie af en toe opzoeken en brengt het kleren en gebroken borden om te maken. Zo heeft de familie iets te doen. Op een gegeven moment praat de aarde zelf en binnen 24 is alles weer normaal.



Het verhaal van Oosterhuis (Nieuwe verhalen van Belcampo 1946)

Een man komt een oude vriend van hem tegen, die het verhaal vertelt. Oosterhuis valt naar beneden in een kloof. Hij is een paar dagen bewusteloos, maar als hij bijkomt, verzorgt een mooie vrouw hem. Ze vertelde hem dat in de kloof maar een korte tijd per dag de zon scheen, en dat alle mensen dan bij elkaar kwamen, en zich uitkleedden, om zo lang mogelijk in de zon te zijn. Na allerlei vreemde voorvallen, gaat hij weg uit de kloof, terug naar huis, naar zijn gezin.







Het grote gebeuren (Nieuwe verhalen van Belcampo 1946)

Vele dingen gebeuren op aarde, maar dit was nog nooit gebeurd. Eerst ziet een man een vreemd wezen op aarde. Het was geen vogel maar het kon wel vliegen. Na het dier gevangen te hebben, zag de man nog zo’n onbekend wezen. Hij dacht eerst dat het andere beest ontsnapt was, maar toen hij naar huis terugkeerde, zag hij dat het een ander wezen was. Kort daarna zat de hele aarde onder met deze wezens, en ze bleken gewelddadig te zijn. Ze gingen alle huizen binnen om de mensen te vermoorden. De man verkleedde zich in een duivelkostuum, dat leek op de wezens, en ze lieten hem met rust. De beesten verdwenen langzaam, al was er nog maar weinig over van de bevolking.



De driesprong (De verhalen van Belcampo 1935)

Koning Wurm II verzon een wet die de bevolking niet aanstond. De geest mag alleen bewogen worden in overeenstemming met het bestaande. Goochelaars werden verboden en kerken werden gesloten. Woedende burgers onthoofden de koning. Een chirurg maakte in een sigarenkistje met een kunstmatige bloedsomloop erin, en de koning leefde voort. Maar hij werd het kistje snel zat en liet een beter lichaam maken. Dit lichaam was een piano. De kat van de koning sprong op de toetsen, en om de kat weg te jagen, beet de koning in zijn staart. De kat sprong eraf en de piano viel om. De koning overleed.



De verwarring (De verhalen van Belcampo 1935)

Durgerdam was in rouwtoestand, de burgemeester was net overleden. Naast het lijkenhuis, waarin de burgemeester lag, was de brandweer en toen iemand ’s avonds gilde: Brand! Brand! Pakte men snel de brandweerspuit en probeerde het vuur te blussen. Na een tijdje hadden ze pas door dat ze het verkeerde huis binnen waren gegaan, en dat ze de brand probeerden te blussen met de dode burgemeester.



Bekentenis (De verhalen van Belcampo 1935)

Twee identieke mannen komen elkaar tegen in de trein, alleen hun levensstijl is anders. Ze verlangen allebei naar elkaars leven, en besluiten te ruilen voor een jaar. Dat bevalt hun goed en om het jaar wisselen ze nu van leven.



Recensie

‘Bevroren vuurwerk’ is een verhalenbundel geschreven door Belcampo (Herman Schönfeld Wichers) dat bestaat uit negen verhalen uit verschillende boeken. Het oudste verhaal komt uit ‘De verhalen van Belcampo’ dat in 1935 uit kwam, het nieuwste verhaal komt uit de verhalenbundel ‘Tussen hemel en afgrond’ dat in 1959 verscheen.

Belcampo’s werk is niet in te delen in een van de bestaande genres, al zijn verhalen kunnen in de werkelijkheid niet gebeuren, maar toch vallen ze niet onder de categorie fantasieverhalen. De verhalen die door deze man worden geschreven zijn absoluut onmogelijk, dat valt op tijdens het lezen, maar het komt niet als totale onzin op je af.

In de verhalen van Belcampo leven niet alleen mensen, in het verhaal ‘de dingen de baas’, komen alle voorwerpen tot leven, en in het ‘het grote gebeuren’ komen buitenaardse wezens naar de aarde toe om de mensen te vermoorden.

Sommigen vinden dat er in de verhalen van Belcampo een clou zit dat in een zin is op te schrijven, maar die clou komt absoluut niet op mij over, en als ik dan begrijp waar een verhaal over gaat, dan zie ik niet in hoe het in één zin is samen te vatten. Sommige verhalen bevatten ook talloze uitweidingen, waardoor het verhaal moelijker wordt om te begrijpen. Bij veel woorden heb ik de neiging om een woordenboek erbij te pakken, en voor mij was dit boek te langdradig om te lezen.



Beoordeling

Het leukste verhaal uit dit boek vond ik ‘De achtbaan’. ‘De achtbaan’ is een onmogelijk verhaal, maar tijdens het lezen realiseer je je dat niet, omdat je echt met je gedachten midden in het verhaal zit. Daarom sprak dit verhaal me ook het meest aan.

Een verhaal dat me veel minder aansprak was ‘De dingen de baas’. Op zich was het verhaal wel grappig, maar er gebeurde heel weinig in een hele lange tekst, vergeleken met de andere verhalen. Er kwamen lange toespraken in voor en ik heb voor M’n gevoel er een paar uur over gedaan om er doorheen te komen. ‘Het grote gebeuren’ leek me in het begin erg spannend, maar al snel werd het erg vervelen om te lezen en was het erg langdradig.

Ik vond deze verhalenbundel wel leuk om te lezen, maar sommige verhalen waren erg langdradig en de tekst was in sommige verhalen erg oubollig. Over deze verhalen heb ik voor m’n gevoel uren over gedaan om het te lezen.

Ik zou anderen dit boek niet aanraden om te lezen, sommige verhalen wil ik wel aanraden, maar andere weer absoluut niet. Dit komt omdat sommige verhalen erg vervelend zijn om te lezen, en daarom begin je aan sommige verhalen echt met tegenzin.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen