U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Waar Ze Haar Thesis Afwerkte - Idealen - Godsdienst Ingezonden Door: Funky Chicken .
Deze versie komt van http://www.scholieren.be/huiswerk/show_stuk.php?id=1010 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Overig en het aantal woorden bedraagt 1000 woorden.

Werk GODSDIENST:

De idealen van Els De Temmerman →→







EEN KORTE BIOGRAFIE:



Els De Temmerman is een Vlaamse, alleenstaande vrouw. Ze heeft geen kinderen. Ze heeft alleen een wat ongewone passie …

Ze ging naar school bij de zusters Bernadines in Oudenaarde. Daar werd de kiem gelegd van haar Afrikamicrobe. Die zusters hadden ergens in Afrika ook een klein schooltje gesticht.

Ze wou eigenlijk al van op jonge leeftijd Afrika en zijn culturen verkennen en hoe die andere mensen in die andere culturen dachten.

De kans om dat te ontdekken kwam nog tijdens Els’ studentenjaren. Na even verpleegsterstudies te overwegen, koos ze voor Germaanse talen. Aan het einde van haar studies vroeg een vriendin haar of ze zin had mee naar Azië te reizen om in Taiwan Engelse les te geven. Een niet te missen kans om iets van de wereld te zien, vond Els. Dus vertrok ze samen met haar vriendin naar Taiwan, waar ze 2 jaar lang Engelse les gaf. Maar toch bleef haar interesse voor Afrika. Ze ging terug naar België. In Leuven (waar ze haar thesis afwerkte) ontmoette ze een Vlaamse dokter die voor Artsen Zonder Grenzen werkte. Ze praatten uren door over hun gemeenschappelijke interesse: ziekenzorg in Afrika. De man bood haar aan om bij hem te komen werken. Ze solliciteerde officieel en werd aangenomen.

In de zomer van 1987 vertrokken ze naar Afrika. Overal gingen ze rond in kleine, arme dorpjes om materiaal en medicijnen uit te delen, maar ze was zelf (naar eigen zeggen) te naïef om te begrijpen dat de inwoners die vreemde invloeden op hun eigen tradities niet konden begrijpen, dat ze die niet konden gebruiken.

Ze kwamen uiteindelijk, na een vermoeiende reis en vele bezoeken aan verscheidene onbekende gehuchten, aan in de hoofdstad, waar grote hongersnood heerste. Ze probeerden zoveel mogelijk zieken te verzorgen, maar konden de reusachtige ramp niet afwenden. Ruim een half miljoen Dinka’s kwamen om dat jaar, door hun verscheurende honger of door aanvallen van vijandige gemeenschappen.

Na die verpletterende teleurstelling besloot ze te stoppen met hulpverlening. Ze bleef met te veel vragen zitten over het nut van haar werk, dat oneindig leek…

Ze schakelde over op journalistiek, waar ze haar eigen touch in kon leggen. Na enkele jaren verslagen maken in gebieden in oorlog, kreeg ze een grote klap: haar vriend, Wim van Boxelaere, medewerker bij het internationale Rode Kruis, werd doodgeschoten tijdens een voedselbedeling in Somalië. Ze besloot over de hele situatie in Nairobi als freelancer een reportage maken. De eerste jaren had ze het echt hard, had ze amper de middelen om te overleven…

Nu heeft ze al enkele boeken geschreven, waaronder “De meisjes van Aboke”, dat gaat over het leven van de kindsoldaten in Afrika. Haar levenswerk is nu slachtoffers en ontsnapte kinderen van de verschrikkelijke toestanden in dat leger op te vangen, te steunen en een sponsor voor hen te zoeken zodat ze naar school kunnen gaan en de kansen krijgen die wij vanzelfsprekend vinden…







HAAR IDEAAL:



Door al haar werk voor het helpen van de kindsoldaatjes is haar levenswerk nu dus die kinderen die lichamelijke verwondingen en emotionele trauma’s hebben, te helpen opnieuw opgenomen te worden in het gewone alledaagse leven, waar ze niet constant over hun schouder moeten kijken en weer kunnen proberen verdergaan met hun leven. Ze zegt over haarzelf dat ze obsessioneel met die dingen bezig is, dat ze er ver voor wil gaan. Dat is volgens Els haar sterkte en haar zwakte. Samen met Johan Van Hecke en met medestanders uit diverse landen heeft Els De Temmerman op de hoogste niveaus geijverd om een reddingsoperatie voor de Oegandese kindsoldaten op gang te krijgen. Hun inspanning lijken vruchten af te werpen.

Ook hier in België organiseert ze veel acties. Ze geeft overal in Vlaanderen lezingen (zoals onlangs hier in Eeklo) over de situatie in het zo verre Oeganda, met foto’s, getuigenissen en eigen verhalen. Met een deel van het geld worden de kinderen vrijgekocht uit het Weerstandsleger van de Heer. En met het geld dat van sponsors komt, steunt ze een organisatie die de getraumatiseerde kinderen opvangt en hun helpt om weer in het leven gelanceerd te worden. Met het geld kunnen die kindjes ooit weer naar een goede school en een diploma halen. Ze streeft ernaar om elk kindje zo’n sponsor te bezorgen en naar eigen zeggen is ze daar al in geslaagd voor meer dan 300 kinderen, wiens foto’s ze in dikke mappen bewaard.





Waarom heb ik haar gekozen?



Ik vind haar een enorm sterke vrouw. Els De Temmerman heeft een bijna onbegrijpelijk groot doorzettingsvermogen. Ik vind dat uit alles wat zij doet een ijzersterk overlevingsinstinct blijkt. Zo heeft ze namelijk al veel doodsbedreigingen ontvangen en toch denkt ze er niet aan om te stoppen of zich ergens te verstoppen. Ook heeft ze in het begin van haar carrière ondanks het gebrek aan levensmiddelen en geld toch volgehouden en het toch overleefd in een land dat zo ver weg is en dat zo veel verschilt van België. Ze zet zich al zo lang in voor het nastreven van haar idealen en dat bewonder ik. Ze was ook de eerste waar ik aan dacht omdat ze onlangs op de Dullaert een lezing heeft gegeven en mijn zus die heeft bijgewoond. Zij is die dag heel “ontroerd” thuisgekomen en vertelde mij en mijn moeder over alles wat ze gehoord had en dat raakte ons. Tegenwoordig wordt er ook veel aandacht besteedt aan het kindersoldatenfenoneem. In elk artikel daarover wordt de naam van Els De Temmerman wel minstens een keer vernoemd want door boeken en artikels haar werd de aandacht van de westerse wereld op het immense probleem gevestigd. Ze heeft al zoveel bewonderenswaardige dingen gedaan dat het zelfs moeilijk was om ze allemaal op te sommen in die biografie.

Ik wou ook iemand “recent”, iemand die iets deed aan de situatie van vandaag, niet die van enkele 100-den jaren geleden… En zoals ik al zei, Els De Temmerman was de eerste persoon die zijn idealen zo intens nastreeft waar ik aan dacht.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen