U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Anoniem, Waarschijnlijk Een Vlaming Willem Genaamd - Van Den Vos Reinaerde.
Deze versie komt van http://www.studentsonly.nl/uittreksels/bv.asp?BvID=323 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1088 woorden.

Samenvatting
schrijver: anoniem, waarschijnlijk een Vlaming Willem genaamd
Over de precieze auteur bestaan meerdere theorieën:
1. Arnout is de schrijver van het eerste deel, tot de terdoodveroordeling, en Willem heeft de rest toegevoegd
2. Willem heeft de hele Reynaert geschreven
3. Arnout is een verschrijving voor Perrout, de auteur van Li Plaid. Willem heeft het eerste deel gebaseerd op Li Plaid, en daarna zijn eigen slot toegevoegd

eerste uitgave: eind 12e eeuw, bewerking 14e eeuw (moraliserender en uitgebreider)
gelezen editie:
bezorger:

2. Feiten van het werk

opbouw: Inleiding als opening van het gedicht, daarna het verhaal
vorm: gedicht
genre: Epiek, dierenepos in dichtvorm. Licht didactisch, maar vooral satirisch. De woordkeus lijkt erg op die in hoofse romans -wat het parodische effect versterkt

taal: Diets, delen vertaald uit het Frans door ‘Willem’.
personages: Koning Nobel
Bruun, beer
Grimbeert, das (neef Reynaert)
Coppe, kip
Isengrijn en Hersint, wolven
Cortois, hondje (in ‘t Frans)
Tibeert, kater
Pancer, bever
Cuwaert, haas
Hermeline, vrouw van Reynaert
Reynaert, vos
Cantecleer, haan (vader van Coppe)
Lamfroit, timmerman
titel: Van den vos Reinaerde=over de vos Reynaert
motieven: slimheid, bedrog, hebzucht, wantrouwen
opmerkelijk: De Reynaert eindigt met een acrostichon: B I W I L L E M E

3. Thema van het werk

Het idee achter het verhaal is dat je, als je maar zorgt dat je je hersens beter gebruikt dan je vijanden, jezelf heel lang in leven kunt houden. Wanneer je het niet met geweld kunt doen, moet je slim zijn en de anderen bij de neus nemen, inspelen op hun zwakheden. Daarnaast moet je de "verdeel en heers"-tactiek goed toepassen.

4. Periode waarin het werk geschreven is

Middeleeuwen, 12-14 eeuw. God staat centraal, individu is niet erg belangrijk, fabels zijn populair om moralen over te brengen, epos is op rijm om beter te kunnen onthouden. De toestanden aan het Vlaamse hof worden an de kaak gesteld. Je was je leven niet zeker als je dat met ‘echte’ personages zou doen en dus was een fabel een prima alternatief.



5. Gegevens over de auteur

Waarschijnlijk een Vlaming Willem genaamd
Over de precieze auteur bestaan meerdere theorieën:
1. Arnout is de schrijver van het eerste deel, tot de terdoodveroordeling, en Willem heeft de rest toegevoegd
2. Willem heeft de hele Reynaert geschreven
3. Arnout is een verschrijving voor Perrout, de auteur van Li Plaid. Willem heeft het eerste deel gebaseerd op Li Plaid, en daarna zijn eigen slot toegevoegd.

6. Samenvatting van het werk

Inleiding
Willem -de vermaarde auteur- opent het gedicht met er zijn spijt over uit te drukken, dat de avonturen van Reinaert tot nu toe in het Diets ongeschreven zijn gebleven. Hij is, zegt hij, na Franse boeken te hebben geraadpleegd, aan het werk gegaan om dit tekort goed te maken

De Hofdag
Koning Nobel (leeuw) houdt met Pinksteren een hofdag. Alle dieren komen, behalve Reynaert. Die heeft vrijwel ieder dier tot vijand gemaakt door zijn gedrag, alleen zijn neef Grimbeert, de das, is hem nog gunstig gezind.
Allerlei dieren beklagen zich over Reynaerts' gedrag. Isengrijn dringt erop aan om Reynaert ter dood te veroordelen. Grimbeert houdt daarop een betoog waarin hij zijn oom verdedigd.
Dan worden de stoffelijke resten van Coppe binnengedragen: Vermoord door Reynaert.
Nobel besluit de vos te dagvaarden en stuurt Bruun met de boodschap naar Reynaert toe.

Bruun en Reynaert
Bruun meldt de vos wat er van hem wordt verwacht. Reynaert antwoordt dat hij graag mee zou gaan, ware het niet dat hij buikpijn heeft van het eten van te veel honing. Hij maakt de beer wijs dat er honing zit in een eik die door Lamfroit, de timmerman, gespleten is. Zodra Bruun zijn kop ertussen steekt trekt de vos de wiggen weg en verdwijnt lachend. De dorpelingen, met Lamfroit en de pastoor voorop, houden zich met het toetakelen van Bruun bezig. Die weet uiteindelijk tocht te ontsnappen en brengt verslag aan de koning.

Tibeert (ont)komt ook
De volgende om Reynaert te halen is Tibeert de kat, vanwege zijn intellect uitgekozen. De vos maakt hem echter wijs dat er vette muizen zitten in de schuur van de geestelijke, waar hij weet dat er een strik is gezet. Tibeert tuint erin en raakt ernstig gewond maar ontkomt door de Pape half te ontmannen.

Grimbeert tenslotte
Uiteindelijk moet de das zijn oom maar naar het hof halen. Na een roerend afscheid van vrouw en kinderen gaat de vos mee. Onderweg veinst hij berouw en biecht hij zijn misdaden op. Maar als ze langs een klooster komen kost het hem grote moeite niet even een kippetje te "scoren".

Aan het hof
Aan Nobel verzekert Reynaert dat er geen trouwer onderdaan bestaat dan hijzelf, toch wordt hij tot de strop veroordeeld. De bloedverwanten vertrekken, zijn doodsvijanden (Isengrijn, Bruun, Tibeert) gaan de galg vast opstellen.
Op dat moment grijpt de vos zijn laatste kans: Hij speelt in op het wantrouwen en de hebzucht van de koning, en verzint een verhaal over een staatsgreep door Bruun, Isengrijn en Tibeert. Dit plan zou worden betaald met een schat, die door Reynaerts vader, ook een samenzweerder, zou zijn gevonden. Nobel slikt het alles voor zoete koek en scheldt de vos zijn schulden vrij en sluit de vermeende staatsvijanden op.

Op boetereis
Reynaert maakt de koning wijs dat hij, om van een pauselijke ban af te komen, op boetetocht moet, naar Rome en het heilige land. Hij krijgt hem zo ver dat de huiden van Bruun en de wolf en wolvin tot schoenen en reistas worden verwerkt.
Hij gaat op weg, en regelt dat Belijn, de ram en Cuwaert, de haas, hem vergezellen tot Maupertuus -het kasteel van Reynaert. Hij lokt de haas mee naar binnen, waar hij en zijn familie zich aan hem te goed doen, en geeft vervolgens de afgekloven kop mee aan Belijn, als een expressebestelling voor de koning.
Als deze merkt dat hij bedrogen is, schreeuwt hij het uit van woede. Hij laat zijn gevangenen weer los, belooft de beren en wolven de familie van Belijn, en verklaart Reynaert en zijn hele familie vogelvrij. Maar die is inmiddels al naar veiligere oorden afgereisd

7. Socio-culturele invloeden in het werk

De toestanden aan het Vlaamse hof zijn de bron voor dit epos. Blijkbaar is dat van alle tijden, want de bewerking is van de 14e eeuw terwijl het origineel uit de 12e eeuw is. Het volk houdt van dit soort satire.

8. Waardering

cultuurhistorisch: Aangezien dit verhaal in vele talen voorkomt in West-Europa, is het een belangrijk stuk om het tijdbeeld te begrijpen. Openlijke satire was niet gewenst, maar een ‘lied’, een verhaal van een onbekende was niet vervolgbaar. Een goede reden voor de fabel.
didactisch: Wie niet sterk is moet slim zijn. Toch vind ik Reynaert een draak van een personage en vanuit opvoedkundig oogpunt beslist geen aanrader. Het kan natuurlijk ook zijn dat het Hof zo streng was dat het volk zijn toevlucht moest nemen tot list en bedrog.
esthetisch: Na het voor de zoveelste keer gelezen te hebben, snap ik eindelijk een beetje waar het over gaat.


Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen