U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Diederic Van Assenede - Floris Ende Blancefloer.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=7389 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 2101 woorden.

Diederic van ASSENEDE - Floris ende Blancefloer

Vlaanderen, 1986vertaling,12601e



Motto:

Dit boek heeft geen motto.



Opdracht:

Dit boek heeft geen opdracht.



Samenvatting:

Koning Fenis (mohammedaanse koning uit Spanje) ging met zijn ridders het land plunderen waar de Christenen wonen. Ze doodden iedereen die maar weigerde zijn bezit af te staan. Ook gingen zij de bergen in, hier was een groep mensen aan het wandelen. De ridders doodden allen behalve een mooi jong zwanger meisje. Zij werd gevangen genomen als dienstmeisje van de koningin. De koningin en het meisje konden goed met elkaar opschieten en het gebeurde toevallig dat zij allebei zwanger waren, en allebei een kind kregen op palmzondag. De koningin kreeg een jongen (Floris) en het dienstmeisje een dochter (Blancefloer). Deze kinderen waren de mooiste ter wereld. Floris en Blancefloer waren toen ze vijf waren al verliefd op elkaar. Het dienstmeisje voedde beide baby’s op en de vriendschap tussen deze twee bleef maar groeien. Ze deden alles samen (school) ze konden niet meer zonder elkaar.



Toen Koning Fenis hiervan hoorde wilde hij Blancefloer onthoofden omdat hij wou dat Floris met iemand van zijn stand en geloof zou trouwen (Blancefloer was Christen). De koningin was het hier niet mee eens maar omdat zij de koning niet kon tegenspreken bedacht ze wat anders: "ze zouden Floris naar een school in Montoro sturen en ondertussen Blancefloer verkopen op de markt. Ze zouden daarna tegen Floris zeggen dat ze overleden was, en hem dan haar prachtige graf laten zien." Zo gezegd zo gedaan, Floris werd weggestuurd en Blancefloer werd goed verkocht op de jaarmarkt. De handelaren namen Blancefloer mee naar Babylon. Daar werd ze voor nog meer geld aan de machtigste emir te verkopen. Deze emir was zo ingenomen met Blancefloer dat hij haar tot vrouw zou nemen en haar heel haar leven trouw zou blijven. Normaal had de emir een vrouw voor een jaar en werd ze dan onthoofd. De trouwdag zou over een jaar plaatsvinden, eerst komt Blancefloer in de haremtoren te zitten, op de hoogste verdieping.



Floris heeft ondertussen de list ontdekt en is hier zo bedroefd van dat hij zelfmoord probeert te plegen. Hierdoor besluiten zijn ouders hem de waarheid te vertellen. Hierop gaat Floris op zoek naar Blancefloer. Hij probeert erachter te komen waar Blancefloer naar toe is gegaan. Door veel geluk (soms afgedwongen met geld en goederen) vindt hij uit in welke richting Blancefloer is gegaan. Als hij uitvindt dat Blancefloer in de haremtoren zit weet hij door de poortwachter zo te stemmen dat deze hem belooft hem trouw te zijn. Deze belofte verkrijgt Floris door tegen de poortwachter schaak te spelen en dan nadat hij van de poortwachter heeft gewonnen hem toch te belonen met rijke geschenken (o.a. de mooiste beker in het land die is betaald aan de koning voor Blancefloer). Door zich te verstoppen in een mand die overdekt is met lelies weet hij de haremtoren binnen te komen. Hij wordt bij Clarijs afgeleverd, deze is een vriendin van Blancefloer en verraad haar dus niet. Ze roept Blancefloer en Floris en zij zijn helemaal buiten zinnen. Floris blijft in de toren en hij slaapt bij Blancefloer. Op een dag moeten Clarijs en Blancefloer de emir wassen. Clarijs roept Blancefloer. Deze zegt dat ze komt maar valt weer in slaap tegen Floris. Als de kamerheer van de emir gaat kijken waar Blancefloer is dan ziet hij Blancefloer en Floris in elkaars armen, maar hij ziet niet dat het Floris is maar hij denkt dat het Clarijs is. Hij gaat terug naar de emir en verteld hem dat Clarijs en Blancefloer in elkaars armen liggen maar dit kan niet want Clarijs staat voor de emir. Zo wordt Floris ontdekt, de emir wil ze (Floris en Blancefloer) meteen laten onthoofden maar hij bedenkt dat het tactischer is om ze te laten

berechten.



Op de dag dat ze berecht (en geëxecuteerd) zullen worden zegt Floris dat hij zich wil opofferen voor Blancefloer en Blancefloer zegt dat zij zich juist voor Floris wil opofferen. De rechters en edelen zijn zo ontroerd dat ze besluiten (ze praten de emir om) ze allebei vrij te laten. De emir kiest Clarijs zot zijn allerlaatste vrouw.

Samen reizen Floris ende Blancefloer naar huis. Thuisgekomen wordt Floris Christen, hij trouwt met Blancefloer en wordt koning van zijn vaders land (Spanje) en hij erft van een oom Hongarije en Bulgarije. Hij wordt een machtig vorst.



Thema:



Wat de schrijver wil zeggen verteld hij ons letterlijk in het begin van het boek. Hier een citaat uit de proloog: "U zult zien, dames en heren, dat de liefde de wonderbaarlijke eigenschap heeft dat het verdriet haar op de voet volgt." Vervolgens wil hij ons meegeven dat we dit verdriet alleen kunnen beheersen door aan de liefde vast te houden.

In het boek wordt geëindigd met de volgende alinea:

"Hier moet ik deze geschiedenis besluiten. Blancefloer heeft Floris heel wat moeilijkheden bezorgd, maar hij kwam ze door zijn inspanningen te boven en God stond hem bij. Moge Hij ook ons altijd bijstaan zodat wij op de dag des oordeels met een gerust hart over onze daden kunnen laten oordelen."

Liefde tussen twee personen kan alles overwinnen. En daarbij hebben we dan nog alleen hulp van God nodig.

De schrijver wil zijn verhaal dan ook alleen kwijt aan iedereen die het verschil tussen goed en kwaad beseft. M.a.w. mensen die wat aan het verhaal hebben.



De idee:



De schrijver wil ons laten zien dat we niet alleen aan onszelf moeten denken. Koning Fenis denkt alleen aan zijn eigen status en geloof, de dood doet ook wat het wil en gaat zijn eigen weg. Dat dit fout is laat de schrijver zien doordat de koning uiteindelijk tot inkeer komt en doordat de dood tot twee maal toe niet z’n gang kan gaan (Blancefloer leeft en Floris en Blancefloer worden niet berecht). Vervolgens wil de schrijver ook nog laten zien dat het geen zin heeft om echte liefde te verstoren want deze komt toch wel weer bij elkaar.



Titelverklaring:



De titel is zeer simpel te verklaren. Het verhaal is waarschijnlijk altijd mondeling verteld en had dus geen titel. Later toen het verhaal in schrift kwam is het de naam van de twee hoofdpersonen gegeven. Floris ende Blancefloer.



Tijdsopbouw:



Er is een proloog: hierin verteld de schrijver zijn lezers dat hij een liefdesgeschiedenis zal vertellen. Alleen beschaafde en verstandige lieden zullen dit verhaal op de juiste waarde kunnen schatten. Hij wekt hun interesse.

Verder vertelt de schrijver zijn verhaal chronologisch. Hij maakt wel eerst het verhaal over Blancefloer af (licht verdicht) voordat hij het verhaal over Floris (licht dehnung) hervat. Als de twee weer bij elkaar zijn gaat het verhaal gelijk op verder.



De hoofdstuktitels vormen tezamen een duidelijk beeld over de verhaallijn en geven als het ware een korte samenvatting.

De tijdsdichtheid blijft aardig hetzelfde, er is dus weinig verdichting en weinig dehnung.

De schrijver geeft van tevoren alle informatie die nodig is om het verhaal simpel te maken, een zogenaamde ‘ab ovo’ stijl.



Perspectief:



Het perspectief is heel duidelijk het meest voorkomende perspectief in oudere boeken. Namelijk het ‘alwetende verteller’ perspectief. Je wordt alles van de persoon verteld (dit hang ook samen met de ‘ab ovo’ stijl), je kent z’n gevoelens en z’n gedachten. Je weet wat ze willen.

De schrijver laat wel heel duidelijk zien dat hij een verhaal vertelt. Denk aan: "Nu zwijg ik voorlopig over Blancefloer en ga ik u eerst vertellen...".



Ruimte:



De ruimte is een reële plaats waar dit verhaal zich in een werkelijkheid heel dicht bij de werkelijke werkelijkheid afspeelt. De plaatsen zijn logisch gekozen.

Frankrijk had altijd al wat met Spanje. Frankrijk is Rooms-Katholiek en dus is het logisch om daar een Christen vandaan te halen.

Spanje is op zich een land dat vanuit Frankrijk (oorspronkelijke schrijver een Fransman/vrouw) werd gezien als een land met een andere cultuur en toch een machtig land (NL was wel machtig maar had niet een heel erg andere cultuur (geloof e.d.)). Dus een land dat zich bij uitstek leent om voor machhebber te spelen.

Babylonië en Montoro zijn gebieden/plaatsen die toevallig goed liggen en die in die tijd (de schrijver schrijft voor het gewone volk) bekend zullen zijn geweest.



Symboliek:



De schrijver gebruikt eigenlijk geen symboliek, ondanks dat hij zegt: "Ik ga een liefdesverhaal vertellen dat niet voor de oren van lomperiken en dwazen bestemd is. Het doet er niet toe of U een geleerde, een leek of een hoofse dame bent. Ook wil ik het luisteren niet verbieden aan alle beschaafde personen die het verschil tussen goed en kwaad beseffen." Hij vindt dus dat de lezer het verschil tussen goed en kwaad moet kennen, maar voor de rest moet het boek voor een ieder leesbaar zijn. Dus zo makkelijk mogelijk en zonder symboliek.



Originaliteit:



Het boek is erg origineel. Het is een van de eerste boeken/verhalen waarin de schrijver zijn verhaal doet, en voor het volk. Het volk moet lering trekken uit wat er gebeurt in het verhaal. De schrijver laat je dus kennis maken met hoe het niet moet, hij laat dit duidelijk en overdreven zien. De koning krijgt zo ontzettend veel voor Blancefloer dat de lezer er zich voor zou gaan schamen. Het was natuurlijk in de Middeleeuwen al iets dat veel voorkwam (dus voor toen origineel), maar het is iets dat vandaag de dag nog veel meer voorkomt omdat er veel meer middelen zijn gekomen om macht uit te oefenen. Dus het is in de loop van de tijd alleen nog maar origineler geworden.



Relevantie:



Relevant!! Wie er bij dit boek nog aan de relevantie van dit boek twijfelt heeft z’n hersens op de verkeerde plaats zitten. Dat dit boek relevant is, is overduidelijk voor diegene die uit zijn ogen kijkt, diegene die even een kijkje achter de voorkant van veel gezinnen neemt. In veel gezinnen komt het voor dat er een ouder is die precies bepaald wat er gaat gebeuren, en die dit bepaald vanuit zijn eigen visie. Wat hij (ik noem de ouder hem omdat ik het in dit geval als man meerdere malen heb meegemaakt/meemaak) vindt, wat hij wil en wat hem het beste uitkomt. Het is een boek wat elke ouder gelezen zou moeten hebben en waar elke ouder lering uit zou moeten trekken. Want het kan echt niet, het is in erg extreme gevallen zelfs inhumaan.



Stijl:



Iemand die in dit boek (alle verschillende originele versies / vertalingen / samenvattingen) een stijl kan aanwijzen is erg knap, want de stijl van de oorspronkelijke schrijver is al zo vaak veranderd. De oorspronkelijke stijl is trouwens niet meer beschikbaar want het verhaal is allang bedacht voordat het werd opgeschreven. Het enige wat duidelijk is, is dat het verhaal omwille van de duidelijkheid en de eenvoudigheid (o.a. bij het mond op mond overdragen) duidelijk en op rijm onder woorden is gebracht.



Literaire kwaliteit:

Verwachtingen:




De verwachting die ik van het boek had waren niet super hoog gesteld. Ik dacht dat een boek uit die tijd niet een kwalitatief goed doordacht, actueel thema aan de orde zou stellen. Het tegendeel bleek waar en ik was ‘blij’ verrast. De ellende van deze wereld was toen ook al een groot probleem van de dag. En ach, als je nu terugdenkt, natuurlijk dom, het was er toen ook al.



Gebeurtenissen:



Als vanzelfsprekend spreken de gebeurtenissen in het boek me niet aan. Wat er gebeurd is niet leuk, maar het is wel goed want het is de harde werkelijkheid, jammer genoeg. Het is iets wat veel voorkomt dus ook in mijn omgeving, en niet een keer! Wat er gebeurt zet hopelijk iedereen die het leest goed aan het denken over dat dit toch echt te gek voor woorden is.



Personen:



De personen in het verhaal zijn personen van vlees en bloed. Personen met echte gevoelens die in het dagelijks leven ook voorkomen, al misschien niet zo extreem in onze versleten maatschappij. De hoofdpersoon neemt enorme risico’s die ik in ieder geval niet in een dergelijk tempo had genomen. Maar zijn moed en geluk zal iedereen aanspreken die ook wil vechten tegen de macht die op je wordt uit geoefend of die wil vechten tegen de macht die je kan uitoefenen. Ja, je leest het goed, er zijn ook ouderen die de macht die ze hebben verafschuwen en deze het liefst niet willen gebruiken of die deze in overleg willen gebruiken.



Opbouw:



Het verhaal is goed en logisch opgebouwd. De verteller maakt eerst voor de duidelijkheid het verhaal van Blancefloer af tot het moment waar zij Floris uiteindelijk weer gaat zien. De opbouw van het verhaal zit dus heel goed en goed begrijpbaar in elkaar.



Taalgebruik:



Ja, taalgebruik. Wat moet je daar over zeggen. Als je het authentieke verhaal leest is het uiteraard geen gemakkelijk taalgebruik. Een beetje middeleeuws zullen we maar zeggen. Wel erg leuk en interessant overigens. Er staan stukken in die ik niet wil benoemen waarvan ik zeg: "Juist: zo is het, precies goed omschreven.".>

Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen