U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Russell Artus - Zonder Wijzers.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=4822 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 2533 woorden.

Titel: Zonder wijzers
Schrijver: Russel Artus
Genre: Roman, fictie
Uitgeverij: Meulenhoff
1e druk: 1995
Aantal bladzijdes: 228
Aantal hoofdstukken: 5

Beschrijven


Titelbeschrijving

In het boek leer je steeds meer te weten over Nigel en zijn omgeving. Hij wil te weten komen wat er met zijn vader is gebeurd. Door allerlei verschillende verhalen van mensen uit dezelfde familie leer je steeds meer te weten. Nigel weet steeds meer, zonder te weten waar hij moet zoeken. En jij als lezer ook. Zonder wijzers word je verwezen naar de werkelijkheid.

Uiterlijke beschrijving

Op de kaft staat groot de titel en de schrijver vermeldt. Verder zie je twee handen. Een kleine hand en een grote hand. De kleine hand staat symbool voor Nigel, de jongen die opzoek is naar antwoorden over de mysterieuze dood van zijn vader. De grote hand staat symbool voor de hand van de vader. Op de kaft raken de handen elkaar bijna aan. Alsof de vader zijn hand uitsteekt naar zijn zoon om hem te helpen.

Samenvatting

Het boek bestaat uit losstaande verhaallijnen. Het begint met Nigel, die thuiskomt bij zijn moeder nadat hij lange tijd in het buitenland is geweest. Nigel heeft zijn moeder Jane een brief gestuurd vol met aftershave. De brief was onleesbaar en Jane vraagt hem om uitleg over dingen in de brief die hij niet begrijpt. Zo raken ze aan de praat over vroeger. Ook over het feit dat de moeder van Nigel lang heeft verzwegen wat ze wist over de dood van zijn vader. Hij neemt dit haar kwalijk.
In het volgende verhaal, leert hij zijn vriendin Deborah kennen. Ze pleegt een merkwaardige zelfmoord. Nigel had er geen erg in dat ze hier mee bezig was, misschien wel evenmin als Deborah zelf. Na een feest als Nigel dronken is rijdt Deborah hen naar huis. Ze rijdt dan echter in een sloot en verdrinkt. Nigel weet uit de auto te ontsnappen, maar doet geen pogingen om Deborah te redden.
Het derde verhaal gaat over zijn tante Karen en moeder Jane. Karen is in eerste instantie de vriendin van Stambh. Stambh, de vader van Nigel, is afkomstig uit India. Hij kan wel wat bijles gebruiken in Engels die Jane hem dan ook aanbied. Uiteindelijk gaan de bijlessen niet meer over engels. Jane en Stambh krijgen een relatie. Jane raakt zwanger en ze trouwen. Ze krijgen 4 kinderen Bhav, Nigel en twee meisjes. Stambh is niet veel thuis omdat hij vaak weg moet voor zijn werk.
In het vierde verhaal wordt behandeld hoe een jongen omgaat met zijn homoseksualiteit. Hij wordt lid van de onverzadigbaren. Een groepje wat zegt zich bezig te houden met dichten. In werkelijkheid gaat het vooral om drank en seks. Dit speelt zich af in Marseille. Hij komt hier Nigel tegen. Hij wordt verliefd op hem. Nigel geeft hem een ring wat veel voor hem zou betekenen en zijn telefoonnummer. Als bij de onverzadigbaren een gedicht van Nigel binnenkomt ontdekt hij dat een van de andere leden ook seks heeft gehad met Nigel. Dat lid heeft Nigel toen een ring gegeven. Zo ontdekt hij dat de liefde van Nigel voor hem, niet echt was. Hij probeert het telefoonnummer nog, maar deze blijkt nep.
Het laatste verhaal is de ontplooiing. Nu ontdek je hoe het leven van de vader van Nigel werkelijk was verlopen. Bijvoorbeeld dat hij met Jane was getrouwd, zij was ten slotte zwanger van hem, maar werkelijk van Karen hield. Op het moment dat hij weet dat hij de ziekte van Hodgkin heeft vertrekt hij. Hij neemt afscheid van zijn kinderen en vrouw. Zonder dat zij weten dat het zijn afscheid is. Aan Jane vertelt hij weg te moeten voor zijn werk. Hij belt haar dan ook braaf om de 14 dagen om te vertellen hoe het ermee gaat. Hij wil echter nu het ene kind van Karen die hij altijd al wilde. Op de begrafenis komt Karen met een kind van Indonesische afkomst. Het kind van Stambh.



Beoordelen


1. Het onderwerp

Het onderwerp wordt interessant uitgewerkt. Je zou natuurlijk een chronologisch verhaal kunnen vertellen over een zoon die opzoek gaat naar het mysterieuze geheim achter de dood van zijn vader. Het wordt echter in verschillende verhalen, met verschillende invalshoeken op Nigel zijn leven. Eigenlijk leer je in dit boek meer over Nigel en zijn familie dan over de vader. Ik denk niet dat dit onderwerp me in een ander boek net zo zal interesseren als in bij dit boek. Het ligt niet binnen mijn belevingswereld, het was dan ook vooral de uitwerking van het onderwerp dat mij boeide. Door het boek word je verplicht aan het denken gezet. In elk verhaal weet je weer iets meer over de familie en het leven van Nigel. Dat moet je voor jezelf allemaal even op een rijtje zetten. Het heeft me echter niet aan het denken gezet over gebeurtenissen in het dagelijks leven.


2. De gebeurtenissen

Als je het boek helemaal uit hebt is eigenlijk pas duidelijk waarom sommige stukken zijn verteld. Verhalen lopen niet in elkaar over, maar staan los van elkaar. Worden ook niet in chronologische volgorde verteld. Een voorbeeld hiervan is dat je eerst leest hoe zijn vriendin zelfmoord pleegt en daarna lees je een verhaal van toen hij net geboren was. Pas als je het laatste verhaal hebt gelezen, begrijp je hoe alles in elkaar zat. Niet alle gebeurtenissen hadden overigens met de dood van de vader te maken. Bijvoorbeeld het twijfelen van Nigel over zijn homoseksualiteit. Dit is meer om het karakter van Nigel beter te leren kennen. Sommige verhalen boeide wat meer dan andere. Het verhaal van de vriendin die zelfmoord pleegde was voor mij niet helemaal duidelijk en boeide mij dan ook minder dan de andere verhalen. Het einde was niet onvoorspelbaar, dus was ook niet echt bevredigend of juist onbevredigend.

3. De bouw

Het verhaal komt gelukkig meteen op gang. Het is een dialoog wat ik altijd wel makkelijk vind lezen. Zoals al eerder verteld hangt alles wel samen, maar zijn het duidelijk verschillend invalshoeken. De functie van alle gebeurtenissen is mij niet helemaal duidelijk zoals ik bij punt 2 al heb gezegd. Het effect van de vele korte scènes werkt misschien voor sommige verwarrend, maar ik vind het juist wel fijn. Zo voorkom je zeer langdradige verhaallijnen waar maar geen eind aan lijkt te komen. Wel is het in dit boek zo dat de verschillende verhaallijnen soms moeilijk met elkaar in verbinding zijn te brengen. Ook wordt er veel met de tijd gespeelt. In het ene verhaal is Nigel een student, en in het verhaal erop is Nigel net geboren. Het werkt heel afwisselend, maar ook verwarrend doordat je steeds alles weer op een rijtje moet zetten voor jezelf. Wel grappig is het dat in het ene verhaallijn iets leest waar je op dat moment nog niet veel snapt en het dan ineens het daarop volgende verhaallijn naar voren komt.





4. De personages

In elk verhaal was er een ander persoon belangrijk. De hoofdpersoon is natuurlijk Nigel, die in elk verhaal naar vore komt. In hem kon ik me dan ook het beste inleven, omdat je van hem het meeste weet. Verder is er niet echt een persoon die herkenbaar voor me was of waarmee ik mee meeleefde. De moeder van Nigel, Jane, gedraagt zich niet zoals als het hoort. Ze pakt de vriend van haar zus op slinkse wijze af, zeurt dat ze een groter huis wil etc. Het is natuurlijk ook niet netjes van de vader van Nigel, Stambh, dat hij wegloopt van zijn gezin waanneer hij weet dat hij dood gaat. En dan ook nog een kind krijgt bij Karen. Al met al is het wel begrijpelijk van hem. Iets wat ik onaanvaardbaar vind van Nigel is dat hij een jongen in Marseille op deze manier bedriegt. Hij doet alsof hij verliefd op hem is en geeft hem iets wat zogenaamd waarde voor hem heeft, maar dit alles is niet waar. Misschien ook wel omdat hij twijfels had over zijn homoseksualiteit. In dit verhaal kwam Nigel verder heel sympathiek over, hij heeft bijvoorbeeld steun gegeven aan een blind ernstig ziek meisje. Nigel was de enige die ze had. En hij bleef bij haar totdat ze stierf.

5. Het taalgebruik

Het taalgebruik in dit boek was niet moeilijk. Alles is goed te begrijpen, ook is het best beeldend beschreven waardoor ik me dingen goed kon voorstellen. In het eerste verhaal werd gebruik gemaakt van dialogen. Dat vind ik heel erg makkelijk en snel te lezen. Wel werden er soms dingen vreemd beschreven. Bijvoorbeeld op het moment dat hij ziet dat zijn oom zichzelf aan het bevredigen is, dit wordt vergeleken met een vioolspel. Nigel is op dit moment heel klein en weet niet wat het is wat hij aan het doen is. De vergelijkingen die in dit boek beschreven staan zijn best humoristisch. Dit deel staat op blz. 135.

6. Eindoordeel

Ik vond dit een leuk boek. Vooral omdat het niet langdradig werd door de verschillende verhaallijnen. Hierdoor werd het nooit saai. Wel was het soms wat verwarrend. Je moest voor jezelf steeds de dingen op een rijtje zetten. Toch had ik het boek snel uit doordat ik wilde weten wat er in het volgende verhaal naar voren zou komen. Het grappige was dat ik het boek tijdens het lezen erg leuk vond, maar dat toen ik het uit had niet meer. Misschien omdat ik sommige passages in het boek toch nog niet helemaal begreep. Het verhaal bleef dan ook niet erg lang in mijn hoofd zitten, wat ik bij andere boeken die ik mooi vond wel heb.

7. Overzicht bijlagen

Helaas voor mij was er op het internet en in de mediatheek geen enkele informatie te vinden over Zonder wijzers. Misschien omdat de schrijver nog geen echte bekendheid kende na dit boek.


Interpreteren

Motto

In dit boek staat alleen: voor K.B. Niet echt een motto. Waarschijnlijk heeft hij het boek aan iemand opgedragen of na een gebeurtenis van diegene geschreven.

Tijd

Dit verhaal is in discontinu verteld. Ook is het niet chronologisch verteld. Dit blijkt uit het volgende: In het begin is Nigel volgens mij +/- 30 jaar (kan ook ouder zijn.) In het verhaal hierna is hij een student, hij zal dus rond de 20 zijn. Hierna wordt het verhaal vanuit zijn moeder en tante vertelt, waar voorkomt als baby tot 6-jarig jongetje. In het verhaal hierna is hij denk ik rond de 25 jaar oud. In het laatste boek komt Nigel maar een paar keer voor, maar je weet doordat de vader dit verteld en dus leeft dat hij hier 6 geweest moet zijn.
De vertelde tijd is langer dan de verteltijd. Het verhaal duurt in sommige delen maanden of zelfs jaren, natuurlijk doe je er geen maanden over om het te lezen.

Ruimte

De verhalen spelen zich op verschillende plekken af. Het eerste deel Jane thuis in Nederland. Het hier op volgende deel ook in Nederland, maar dan in de leefsituatie van Nigel zelf. Het derde verhaal bestaat uit twee delen, het eerste deel speelt zich af in het ouderlijk huis van Jane en tante Karen in Groot-Brittanie. Het tweede deel vooral in het huis van Stambh en Jane in Groot-Brittanie. Dan het vierde verhaal speelt zich af in Marseille. Het laatste verhaal weer in Groot-Brittanie. Qua klimaat gebeurt er niks bijzonders in dit boek.

Personen

Eigenlijk zijn het allemaal platte karakters. Er is niet een persoon die je echt leert kennen of begrijpen. Je leert meer weten over hun bestaan, maar zeker niet over hun karakter. Het enige wat je komt te weten dat Nigel twijfels heeft over zijn seksualiteit, maar dit zegt verder niet veel over een persoonlijkheid. Je kunt ze echter ook geen type noemen omdat ze niet een bepaald groep mensen vertegenwoordigen.
Als je een sociogram zou maken, zie je dat Nigel een soort rode draad is door het verhaal heen. Iedere persoon in dit boek heeft op een of andere manier wel iets met Nigel te maken.

Vertelperspectief

Het vertelperspectief verscheelt nogal eens per verhaal. In het eerste deel wordt bijvoorbeeld gebruik gemaakt van dialogen, terwijl in het tweede deel duidelijk Nigel degene is die verteld. In het derde deel vertelt een buitenstaander de gebeurtenissen. In het vierde deel wordt alles verteld vanuit Rolf, een homo die in Marseille een relatie met Nigel heeft gehad. Dan in het laatste verhaal wordt er verteld vanuit Stambh’s ervaringen.




Thema en Motief

Het thema is de dood. Het hele verhaal draait om de mysterieuze dood van de Stambh, de vader van Nigel.
Er zijn stukken in het boek die een aantal keer terugkomen in het boek. Zoals de poster van een vrouw met 4 armen die op de werkkamer van Stambh hing. En zo zijn er nog veel meer kleine dingetjes die alle verhalen toch tot 1 geheel maken.
Misschien wordt er in dit boek gebruik gemaakt van het Vatersuchermotief. In dit motief gaat de zoon opzoek naar zijn vader. In dit verhaal is dit bijna gelijk alleen gaat hij opzoek naar de werkelijkheid van de dood van zijn vader.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen