U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Frank Martinus Arion - Dubbelspel.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=11405 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 2926 woorden.

Zakelijke gegevens



Auteur: Frank Martinus Arion

Titel : Dubbelspel

Plaats en jaar van uitgifte: Amsterdam 1975

Jaar van eerste druk: 1973





Vooraf



Ik heb dit boek gekozen omdat het bij mijn vader in de kast stond en ik iets moest lezen voor mijn Nederlandse boekverslag. Ik had voor de rest geen drijfveren voor mijn keuze.



De omslag: twee groene dominostenen op de grond, en een aan een touwtje in de lucht. Het lijkt alsof de dominostenen op een stuk hout zijn geplaatst. Achter dit tafereel is een bruine ‘berg’ en een roze gekleurde lucht. Linksboven op de omslag staat de auteur en de titel in zwarte letters. Ik vind het niet echt een mooie voorkant.



Verwachting: Ik had totaal geen verwachting. Ik wist niet waar dit boek over zou gaan, of het leuk zou zijn etc. De voorkant zag er wel saai uit, maar de titel was juist weer heel sprekend.





Titel en motto



Titel: De titel heeft eigenlijk drie betekenissen:

1. De term ‘dubbelspel’ staat voor het winnen van het dominospel door een steen aan te leggen die aan beide uiteinden van de reeks stenen aansluit.

2. Daarnaast strijden de mannen in het verhaal onderling om de persoonlijke overwinning met betrekking tot politiek en vrouwen. Hierbij behaalt de speler Janchi een dubbele overwinning.

3. De vrouwen Nora en Solema spelen dubbel spel, omdat ze beiden een buitenechtelijke verhouding hebben.



Motto:

Er stonden voor in het boek enkele citaten die samen als motto beschouwd zouden kunnen worden:



‘It is not in such matters, however, that the Tsar’s true character appeared. Politics bored him; he loved his wife and children, he liked bicycling up and down the garden paths, and he had a passion for dominoes. When his dear Alix had a pain in the feet he was pertubed, but when he lost an empire he hardly noticed it. On February 23, 1917, while he was at G.H.Q. in a last attempt to escape from the Revolution, he was worried by learning that his children had measles. He telegraphed to the Tsarina: "What a nuisance! I was hoping they would escape measles. Sincerest greetings to all. Sleep well. Nicky." On the same day he wrote: "I greatly miss my half-hourly game of patience every evening. I shall take up dominoes again in my spare time!’

(Bertrand Russel: ‘Freedom vs. Organization’)



Dit tekstfragment vertelt hoe de Russische tsaar zijn passie voor domino belangrijker acht dan de politieke onheil in zijn land.



‘Wir sitzen um ein Tischen irgendwo

Und sagen Worte, Ineinderpassen

Die Worte, die wir vor ons liegen lassen

Als spielten wir zusammen Domino.

Zu einem Bild bewegt sich Stein auf Stein

Mit Schwarzen Augen in dem Elfenbein’

(Johannes R. Becher)



Dit gedicht benadrukt het belang van het gesprek tijdens een spel. Daarnaast geeft het de onheilspellende sfeer van een dergelijk spel weer.



‘Domino is een gevaarlijk spel: Het is aan een dominotoernooi te wijten dat de Hollanders in 1625 het onneembaar geachte fort "El Moro" op Puerto Rico op de Spanjaarden wisten te veroveren.’

(Een reporter van de Antilliaanse Radio Omroep ‘V’.)



Het dominospel hield de Spanjaarden zo in de ban, dat de Hollanders het zwaarbewaakte fort in konden nemen.







Genre



Dit is een sociaal politieke roman omdat het niet alleen te maken heeft met de verbanden tussen mensen, maar ook met verbanden in de politiek.





Korte inhoud



De Ochtend



Het boek begint met de Zondagochtend. Boeboe Fiel komt thuis na een nacht doorzakken bij de hoeren in een hoerenkamp. Al zijn geld had hij daar verspild. Nora, Boeboe’s vrouw is bezorgd omdat zij nu geen geld heeft om nieuwe schoenen voor haar oudste zoon te kopen. Manchi’s vrouw Solema maakt de zondagssoep klaar en gaat daarna naar de kerk. Als ze rond acht uur ’s morgens uit de dorpskerk gaat ze eerst nog even naar haar minnaar Janchi. Janchi ligt nog te slapen. Solema maakt hem wakker en dan gaan ze met elkaar naar bed. Manchi heeft er geen idee van dat Solema vreemdgaat, hoewel dit al eens eerder is voorgekomen. Nora gaat ook naar de kerk, maar onderweg komt ze de doodgraver tegen. Omdat ze het geld hard nodig heeft gaat ze voor tien gulden met hem naar bed. De schoenen voor haar zoon kosten vijftien gulden en daarom maakt Nora zich zorgen.



De middag



Die middag spelen Boeboe, Manchi, Janchi en Chamon (een dominopartner) met zijn vieren domino onder de tamarindeboom bij Boeloe. Hoewel zij normaal niet over politiek praten krijgen ze hierover bijna ruzie.

De score van het dominospel wordt op een aparte manier bijgehouden: met schoenen. Als de ene partij tien spelletjes heeft gewonnen en de andere partij minder dan vijf, dan hangt de partij die gewonnen heeft een paar schoenen in de boom boven het hoofd van de tegenpartij. Vandaag is het een bijzondere dag. Boeboe is zeer duf en vermoeid en moet de hele tijd aan de hoer denken met wie hij vannacht heeft geslapen.



Manchi is nogal verward over Solema. Hij moet de hele tijd aan haar denken. Solema had hem beloofd om bij hem te komen wonen als Manchi zijn huis af is. Chamon zit met zijn gedachten bij Nora, omdat hij hun seksuele relatie wil beëindigen. Door Boeboe’s onoplettendheid, staan Janchi en Chamon flink voor. Door het spel heen komt Nora steeds rum brengen waarbij zij voortdurend aandacht van Chamon probeert te krijgen.



Op een gegeven moment staat de score op 4 schoenen boven de hoofden van Boeboe en Manchi, en 0 schoenen boven de hoofden van Janchi en Chamon. Manchi wordt steeds chagrijniger en Boeboe steeds slaperiger.

Nora stoot Chamon expres aan, om het duidelijk te maken dat hij naar de keuken moet komen. Maar tevergeefs want Chamon snapt ’t niet. Boeboe ziet dit wel, en begint het verdacht te vinden. Als de score 8 tegen 0 in het voordeel van Janchi en Chamon is, komen er drie mannen voorbij. De mannen zien dit tafereeltje en vinden het zeer bijzonder dat Manchi verliest. Manchi staat in hoog aanzien in het dorp en dus roepen de mannen en andere mensen bij. Als het 9-0 is, spreken de mensen van een wereldrecord en staat de hele tuin vol met camera’s en mensen.



De avond



Nora loopt af en aan voor de ‘gasten.’ Op een gegeven moment is de rum bijna op, maar Nora heeft geen geld voor nieuwe rum. Ze laat na lang tobben, haar oudste zoon een fles rum halen met het geld voor zijn schoenen. Nora’s trots wint het van haar bezorgdheid. Nora’s zoon kan het niet over zijn hart verkrijgen om een hele fles rum te kopen van het geld voor zijn schoenen en dus koopt hij een halve fles. Nora, die achteraf spijt heeft van de aankoop, laat haar zoon Chamon roepen. Chamo is op dat moment net een tv-interview aan ’t geven, maar hij komt direct. Dit trekt de aandacht van Boeboe.



Nora vraagt Chamon mee te komen achter het toilethok. Boeboe, die achterdochtig is geworden volgt hen en gaat in het toilethok zitten en luistert hen af. Nora probeert geld los te krijgen van Chamon. Intussen gaat Janchi naar huis waar hij Solema aantreft. Solema heeft besloten nu al bij Janchi in te trekken. Chamon en Nora krijgen ruzie over het geld. Op dat moment wordt het Boeboe te veel en valt hij Chamon met een ijzeren staaf aan. Chamon die bang is om vermoordt te worden, trekt zijn mes en steekt Boeboe dood. Chaos overal.



Manchi gaat naar huis toe. Nora is in paniek en zodra Boeboe’s oudste zoon terug is, laat die zijn fles rum vallen. Thuis gekomen ontdenkt Manchi dat Solema weg is. Depressief van de dubbele nederlaag, schiet Manchi zichzelf door het hoofd.



De chaos die het dominospel kan veroorzaken is aanleiding voor de dood van meerdere personen.



De gebeurtenissen spelen zich zo’n 30 jaar geleden af. Het verhaal beschrijft het verloop van een dag. Het boek is daarom ook in drie etmalen verdeeld. Het verhaal speelt zich af in Wakot, een buitenwijk van Willemstad op Curaçao. Daar speelt het verhaal zich af in Manchi’s huis, Janchi’s huis en in Boeboe’s huis.





Thema en idee





Thema: Dubbelspel behandelt de politieke en sociale misstanden op het Antilliaanse eiland Curaçao. De bevolking op deze kolonie wordt al jaren onderdrukt door de blanken. De macht en heerschappij over personen en goederen is zelfs bij het spelen van domino een belangrijk gespreksonderwerp. De bevolking moet zich, net als Solema ontwikkelen en zich uit deze greep bevrijden door moed en liefde te tonen en door het verstand te gebruiken.



Idee: Mensen door middel van een spelletje en de mensen die het spelen te laten zien hoe sommige misstanden in de maatschappij zich ontwikkelen.



Ik denk dit, omdat achter op het boek stond dat het boek over meer ging dan over slechts een spelletje. Ik ben wat gaan zoeken op het internet en ben toen op deze verklaring gestuit die ik erg goed vond.





Hoofdpersonen



Boeboe Fiel: is getrouwd met Nora. Hij heeft totaal zestien kinderen gehad. Zeven wonen er nog thuis, drie zijn al uit huis en zes zijn er overleden. Hij is taxichauffeur in Wakota en is nogal opvliegend. Ze hebben weinig geld maar Boeboe let daarentegen niet echt op zijn uitgaven. De zorg voor zijn kinderen laat hij over aan zijn vrouw, en daarmee ook de zorgen over hun opvoeding en onderhouding. Boeboe gaat vaak naar de hoeren en verspilt hier zijn geld. Hij is lui, zorgeloos en heeft totaal geen verantwoordelijkheidsgevoel. Ondanks zijn losbandige gedrag weet hij wel dat hij nooit zonder Nora zou kunnen overleven.



Manchi Sanantonio: hij is getrouwd met Solema en onderdrukt haar, door haar elke dag vijf gulden te laten betalen. Deze vijf gulden symboliseert het inkomen van een goedkope hoer. Hij is een zelfingenomen deurwaarder, die sterk van mening is, dat zwarten hetzelfde kunnen bereiken als blanken. Manchi heeft zijn vrouw jaren geleden betrapt met een jonge rechter. Daarbij eiste hij van deze rechter dat hij Manchi zou betalen voor de omgang met zijn vrouw. Manchi is er heilig van overtuigd dat hij rechter kan worden.



Janchi Pau: deze ex-zeeman heeft een relatie met Manchi’s vrouw Solema. Janchi woont in een onafgebouwd huis en heeft grote plannen voor de toekomst. Hij heeft niet alleen grote plannen voor zichzelf, maar ook voor zijn land. Janchi is een beruchte rokkenjager. Zijn dromen worden werkelijkheid als hij met Solema een meubelfabriek gaat beginnen.



Chamon Nicolas: heeft een verhouding met Nora, de vrouw van Boeboe. Chamon is rijk, al weet niemand behalve Nora daar iets vanaf. Chamon is opvliegend en agressief. Hij is de dominopartner van Janchi en staat in hoog aanzien in het dorp. Chamon is een lafaard:Als hem de grond onder de voeten te heet wordt, verbreekt hij zijn relatie met Nora en besluit hij nooit meer domino te spelen met zijn vrienden. Chamon is geboren op het bovenwindse eiland Saba, hij woont sinds twintig jaar in Curaçao. Ooit heeft Chamon in de gevangenis gezeten, omdat hij uit zelfverdediging een man had neergestoken. Uit zelfverdediging steekt hij Boeboe neer, en moet hij dus weer naar de gevangenis.



Nora Fiel: de vrouw van Boeboe. Ze is de moeder van negen kinderen en ze is erg trots. Ze wil uit alle macht een goede vrouw zijn. Omdat Boeboe steeds al het geld verkwist heeft Nora een seksuele relatie met Chamon, puur om het geld. Ondanks alle vernederingen en slippertjes van haar man, blijft ze bij hem. Ze is en blijft financieel afhankelijk van de prostitutie. Hiervan weet haar man niets af. Nora is een moedige en zelfstandige vrouw.



Solema: de vrouw van Manchi. Ze heeft een buitenechtelijke relatie met Janchi. Solema heeft in Nederland gestudeerd en is een intelligente en ambitieuze vrouw. Ze is nu lerares. Ze heeft drie kinderen bij Manchi. Ondanks de manier waarop ze wordt vernederd door haar man, krijgt ze meer zelfrespect en verlaat ze uiteindelijk haar man, om samen met Janchi een meubelfabriek op te richten. Solema is bezig met de oprichting van een politieke partij om haar socialistische ideeën te realiseren. Een erg sterke en moedige vrouw.





Verteller



Beginregels: “Tussen Blenheim, het zeventiende-eeuwse joodse kerkhof, en Campo Alegre ligt Wakota, een buitenwijk van Willemstad. Ze ligt dus ‘entre medio’, zoals de Curaçaoënaar antwoordt wanneer men hem vraagt hoe het met hem gaat. ‘Och, entre medio’, ‘tussen beide’, dat meestal betekent: tussen hangen en wurgen.



Slotregels: “Janchi Pau brengt op de Antillen enige hoop. (…) Als het allemaal lukt, wordt ze dus de eerste vrouwelijke president van Amerika misschien. Ik bedoel, Noord-, Midden- en Zuid-Amerika. Voor de laatstgenoemde gebieden vooral zou dit heel belangrijk zijn, want hier zijn de vrouwen er nog beroerd aan toe. Ook de mannen trouwens. Al spelen ze doorgaans heel veel domino.”



Verteller: Uit de afsluitende ‘Naspelen’ blijkt dat er een auctoriale / alwetende verteller is. Door de ogen van een ‘toeschouwer’ worden de belevenissen geschetst. Deze toeschouwer heeft als opdracht om voor de rechtbank alle gebeurtenissen te onderzoeken die aanleiding gaven tot de moord op Boeboe (dit merk je pas aan ’t einde van ’t boek). Daarbij verplaatst de verteller zich in de gedachten en gedragingen van de verhaalfiguren. Ook wordt via de auctoriale verteller allerlei achtergrondinformatie doorgespeeld. Voorbeelden hiervan zijn de uitleg van de dominoregels en de toelichting op de rol van de schoenen vanuit het slavenverleden.





Waardering



Ik geeft het boek een 5,7 omdat ik het op veel punten erg zwak vind, maar op een punt juist weer sterk. Ik vind dat het boek op een irritante, ‘hyperactieve manier’ is geschreven. Het was alsof de schrijver zichzelf voortdurend eraan had herinnerd, dat hij vlot moest schrijven, omdat het anders niet ‘leuk’ zou zijn. Maar er zijn juist ook weer stukken (zoals bij de uitleg van de dominoregels of politieke achtergronden) die erg vertraagd zijn, wat door mij juist weer als erg saai werd ervaren. Kortom, de schrijfstijl staat me tegen.



Ook het verhaal sprak me niet erg aan en in eerste instantie snapte ik ook niet echt wat de schrijver met dit verhaal probeerde duidelijk te maken. Het zou ook aan mijn eigen beperkte referentiekader kunnen liggen, maar ik herkende persoonlijk weinig van de situaties, wel herken ik veel van verhalen. Waarom het geen onvoldoende is, is omdat ik uiteindelijk wel begreep waar het verhaal over ging. Ik vind het erg belangrijk als een boek ergens over gaat. Nadat ik was achtergrond informatie had opgezocht, begreep ik de dubbele betekenis van het verhaal. Namelijk, dat het spel en het verhaal doelen op de politieke en sociale situatie van de mensen in Curaçao. Dit was het pluspunt.



Het boek was niet erg moeilijk om te lezen, omdat het geen gebruik maakt van ingewikkelde woorden.



Ik vond het verhaal niet erg spannend. Wel is er een spanning tussen de verschillende personen omdat ze allemaal een geheim bewaren voor elkaar (namelijk: overspel).



Ik vind Nora de leukste persoon in het boek omdat ze veel om haar kinderen geeft en alles voor ze over heeft (zelfs prostitutie). Ze is erg moedig en sterk omdat ze alle brokken die haar man maakt, probeert op te vangen. Zij gaat dan wel vreemd met Chamon, maar dit is ook uit pure geldnood. Nora probeert een goede vrouw te zijn, maar het zit haar niet mee.



Ik zou anderen dit boek niet aanraden, omdat je er weinig plezier aan beleeft als je het leest. Ik denk dat het interessanter is als je zelf van Curaçaose afkomst bent, omdat je dan wat meer herkent in het verhaal. Maar de achterliggende gedachte is niet genoeg om het boek interessant te maken.



Ik ga denk ik niet nog een boek van deze schrijver lezen, omdat dit boek mijn ook niet echt beviel.





Verwachting



Nou, omdat ik niet echt een verwachting had, is er ook niets uitgekomen. Wel vind ik de voorkant nog steeds saai en de titel goed gevonden (3 betekenissen!).



Het boek vertelde mij op zich niets nieuws, omdat ik wel wist dat er landen waren waarmee het niet echt goed ging. En dan heb ik het met name over de ex-koloniale gebieden. Wel nieuw was de cultuur. Ik kende de Antilliaanse cultuur nog niet echt en in dit boek wordt daar wel iets van getoond.



Extra opdracht nummer 31.4



Leeservaringen van andere lezers.

1. Drie meningen van andere lezers: zie bijlage.

2.

Positieve punten Negatieve punten

- Verschillende invalshoeken - Niet erg fantasierijk

- Gemakkelijk te lezen - Zet niet aan het denken

- Maakt bewust van de sociale situatie - Niet helemaal eens met de mening v.d. schrijver





3. Wat voor een soort argumenten:

Positief punt 1: moreel argument / stilistisch argument

Positief punt 2: stilistisch argument

Positief punt 3: intentioneel argument



Negatief punt 1: vernieuwingsargument

Negatief punt 2: Emotivistisch argument

Negatief punt 3: moreel argument



4. Reactie op de gelezen meningen:

In tegenstelling tot twee van de andere lezers, paste dit boek niet erg in mijn belevingswereld. Wel is het waar dat er verschillende invalshoeken werden getoond en dat het gemakkelijk te lezen was. Dat het gemakkelijk te lezen was, wist ik als, maar bij de verschillende invalshoeken, had ik nog niet bewust stilgestaan. Dat het boek je bewust maakt van de sociale situatie in Curaçao was me al opgevallen, dit heb ik ook meegewogen in mijn eigen eindoordeel.





Met twee punten van de negatieve kant, ben ik het wel eens. Het boek is niet erg fantasierijk; elke soapschrijver had zo’n verhaaltje kunnen verzinnen. Het verhaal heeft mij ook niet echt aan het denken gezet. De mening van de schrijver echter was mij niet goed duidelijk geworden omdat ik, net als de tweede recensie, vond dat de schrijver zichzelf nu en dan tegensprak. Hierdoor kom je weinig over de mening te weten en dus kan ik daar ook geen oordeel over vellen.





Mijn mening is dus wel iets veranderd door het lezen van deze drie meningen.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen