U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Jan Arends - Ik Had Een Strohoed En Een Wandelstok.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=9355 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 860 woorden.

Schrijver: Jan Arends (Eelke de Jong)

Titel: Ik had een strohoed en een wandelstok

Eerste druk: 1974

Druk die ik gelezen heb: derde druk uit 1983

Boek gelezen op: 16-12-01



Waarom ik voor dit boek gekozen heb:



Bij de bibliotheek heb ik een lijst gevraagd van boeken met als onderwerp opvoeding en onderwijs. Daar stond dit boek ook tussen. Ik las de eerste bladzijde van het boek. Dit kwam uit het 'Haarlems Dagblad'. Deze was heel positief over dit boek. Daarbij kwam dat het niet zo'n dik boek is (75 bladzijden).

Ik verwachtte een saai boek, omdat ik vind dat de titel saai klinkt. Dat viel mee. Toch vond ik het geen leuk boek.



Beknopte samenvatting:



Het boek bestaat uit 8 prozateksten:

'Ik had een strohoed en een wandelstok': Over de jeugd van de schrijver en zijn verdere leven. Zijn moeder was een vondeling en opgevoed door de nonnen. Toen raakte ze zwanger van hem en ze trouwde.

'Haar kamertje was altijd een snoepwinkel geweest': Marie is getrouwd met Kees. Kees doet niks. Dan besluit ze weg te lopen en verdwaalt. Ze komt in een tehuis terecht.

'Jan en ik gaan trouwen': Een vrouw vertelt aan de groentevrouw dat ze haar man gaat vergiftigen en met Jan trouwt.

'De man had een sigaret tussen zijn lippen gestoken': Deze man gaat en café binnen om een sigaret te roken.

'Hij dacht, als je vijfenveertig bent hoor je toch getrouwd te zijn': Een man trouwt op zijn vijfenveertigste een vrouw met twee baarmoeders.

'Brief': Een man probeert iemand ervan te overtuigen hem in dienst te nemen als huisknecht.

'Jan Arends I presume'(geschreven door Eelke de Jong): Een man heeft op zijn vijfenveertigste vier zelfmoordpogingen gedaan en drinkt. Hij schrijft.

'Ik wil weten wat er wel van klopt en wat er niet van klopt'. Een man schrijft een slecht boek en er komt geen water uit de kraan.



Reactie op het boek (werk):



Het boek sprak mij niet zo aan. Ik kon mij namelijk niet goed in de hoofdpersonen verplaatsen. Bijvoorbeeld Marie, die loopt ineens weg bij haar man en doet of ze hem niet meer kent. De schrijver deed denk ik ook geen moeite om lezers zoals ik, van mijn leeftijd, zich in de hoofdpersonen te kunnen laten verplaatsen. Ik denk dat het boek geschreven is voor mensen die ouder zijn dan vijftien of zestien jaar.

De gebeurtenissen in de verschillende verhalen vind ik best wel vaag. Het zijn zeker geen alledaagse gebeurtenissen, die iedereen hadden kunnen overkomen. Zoals bij een man in het café van het ene op het andere moment zijn sigaret aan is. En als hij buiten komt, is deze in een keer weer uit. Alhoewel het ene verhaal toch wel geloofwaardiger was dan het andere. Die over Jan Arend zijn leven zijn bijvoorbeeld wel realistisch.

Toch heeft het boek mij niet geraakt. Ik vond het niet verdrietig of juist grappig. Ik kan niet zeggen dat ik bijvoorbeeld medelijden heb met de personen uit de verhalen of dat ik blij ben voor hen, omdat de schrijver dat denk ik ook niet wilde bereiken. Bij mij heeft hij dat in elk geval niet bereikt. Ik weet niet wat het doel is van de schrijver of wat hij wel wilde bereiken met het schrijven van deze kort en vaak niet eens afgemaakte verhalen.



Opdracht A (passage):



Deze passage speelt nadat Marie is weggelopen bij haar man Kees. Ze zit hier al een tijd in het tehuis:



En toen was het opeens lente. En alle vrouwtjes die goed gezond waren gingen de tuin in, en daar was zij ook bij. Ze vond het prettig in de tuin, want de zon was mild en er was een boom vol mooie bloesem.

Toen zag ze Kees opeens. Hij stond achter het hek. Hij keek haar heel verdrietig aan met ogen die wel bang leken. Alsof hij smeekte.

Ze pakte de arm van de zuster steviger vast en ze begon te huilen. 'Wat is er dan?' vroeg de zuster, en ze zei, 'Die man daar, ik ben bang voor hem.'



Ik heb deze passage gekozen, omdat ik deze goed begreep. Ik kon me goed inleven in Kees. Toen ik het boek uit had is dit een van de passages die ik me nog goed herinnerde.

Ik vind dit een hele zielige passage. Ik heb medelijden met Kees. Hij is ziek en kan niet voor zichzelf zorgen. Op een bepaald moment is zijn vrouw opeens weg. Waarschijnlijk is hij haar gaan zoeken. Dan heeft hij haar eindelijk gevonden (ze liep namelijk in de winter weg, nu is het al lente) en dan begint zij te huilen en zegt dat ze bang voor hem is. Ik denk niet dat Kees er iets van begrijpt.

Marie herinnert zich nog wel dat ze Marie heet, maar toch zegt ze dat ze Kee heet. Het zou dus best kunnen dat ze zegt dat ze bang voor Kees is, terwijl ze hem wel herkent. Zodat hij niet kan zeggen dat hij haar man is en dat ze mee naar huis moet. Het beviel haar namelijk heel goed daar in het tehuis. Het kan ook zo zijn dat ze hem niet herkend en echt bang is. Maar dat lijkt mij minder waarschijnlijk, omdat zij geen enkele reden heeft om bang voor hem te zijn.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen