U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Anoniem, - Mariken Van Nieumeghen.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=10 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1065 woorden.

Mariken van Nieumeghen

Schrijver: Waarschijnlijk een Antwerpse rederijker
Plaats en jaa van uitgave: plaats onbekend, rond 1500

Samenvatting:

Mariken woont bij haar oom Gijsbrecht. Haar moeder is dood (zus van Gijsbrecht).
Zij moet naar Nijmegen om boodschappen te doen, want ze hadden geen eten meer. Omdat het zo’n lange reis was moest zij bij haar tante overnachten.
Toen ze alles gekocht had wat ze nodig had, ging ze naar haar tante, maar daar eenmaal aangekomen was haar tante niet zo gastvrij, want ze schold Mariken uit voor een hoer en een slet. Ze verweet Mariken dat zij veel dronk en alle mannen verleidde. En zelfs dat zij een verhouding zou hebben met haar oom (Gijsbrecht). Ze wordt weggestuurd door haar tante en overstuur vlucht zij. Op de terugweg ontmoet zij een man ‘Moene’ (dit blijkt later de duivel te zijn). Hij verleidt haar met zijn praatjes en zij gaat met hem mee naar ‘s-Hertogenbosch en Antwerpen. Hij leert haar de negen kunsten: rethorica, musica, logica, grammatica, geometrie, arithmetica, alcherie en alle talen van de wereld.
Om met hem mee te gaan mag zij zichzelf geen Mariken meer noemen, want dit lijkt te veel op Maria. Ze noemt zich voortaan Emmeken. Ook mag zij geen kruisteken meer slaan. Zij moet dit aan hem beloven, zij doet dit waardoor zij zijn metgezel wordt.
In ‘s-Hertogenbosch zitten ze in een café en dan komen er drie mannen bij zitten. Wanneer Emmeken dan een versje gaat vertellen ontstaat er ruzie en uiteindelijk wordt er iemand vermoord. De dader wordt onthoofd.
Door toedoen van Emmeken en Moene worden er vele mensen vermoordt. Moene geniet hiervan. Maar Emmeken voelt zich soms schuldig. Maar zij denkt dat ze toch niet meer terug kan en geeft haar tante de schuld van haar zondige daden.
Na zeven jaar, haar oom heeft al die tijd nooit meer iets van haar vernomen, komt Emmeken weer terug in haar oude woonplaats. Ze wil daar komen kijken naar een toneelspel in de buitenlucht.
Van Moene mag Emmeken niet blijven kijken, omdat hij bang is dat ze zich schuldig gaat voelen over haar daden. Maar ze blijft toch kijken. Ze wordt boos op Moene en ze wil zich bekeren. Moene wordt dan boos en neemt haar mee in de lucht. Veel mensen staan te kijken. Moene laat haar dan naar beneden vallen. Haar oom, die ook in het publiek staat, gaat haar helpen. Ze leeft nog maar ze heeft al haar botten gebroken.
Een tijd later als ze weer genezen is, gaat ze samen met haar oom naar de kerk om daar om vergiffenis te vragen aan god. Geen enkele priester kan dit doen, ze heeft te veel gezondigd. Uiteindelijk gaan ze naar Rome, naar de Paus. Hij vergeeft haar, maar ze moet wel ringen om haar nek dragen. En deze zullen er vanaf vallen wanneer god het haar echt vergeven heeft. Ondertussen leest ze de bijbel en wordt non in een klooster. God vergaf haar al haar zonden, hij zond een engel naar Emmeken om bij haar de ringen af te doen.

Thema’s en motieven:

Het thema in dit boek is; hoe zwaar de mens ook zondigt, oprecht berouw zal hem altijd van zijn geestelijke ondergang kunnen redden.
Mariken heeft spijt dat ze ooit met Moenen (de duivel) meegegaan is en ze gaat naar de paus. Ze moet van de paus ijzeren ringen omdoen. Een om haar hoofd en twee om haar armen. Als ze afvallen doordat ze versleten zijn, is haar definitieve vergiffenis geschonken.

De motieven in dit boek zijn; geloof in God, berouw, vergiffenis en machteloosheid.

Essay:

Het toneelspel "Mariken van Nieumeghen" is geschreven tussen 1485 en 1510. Dit was de overgangstijd van de middeleeuwen naar de Renaissance.
In de Middeleeuwen stond God centraal, hij kwam dan ook in vrijwel alle boeken voor. In die tijd was er ook sprake van een sterk groepsgevoel. Er heerste totaal geen individualisme.
De Renaissance was een periode van de wedergeboorte van principes en idealen uit de klassieke oudheid. Mariken van Nieumeghen valt dus net tussen deze twee periodes in. De mensen zijn katholiek, maar het humanisme komt op gang en er lijkt een einde te komen aan het eeuwenoude rijk van de christelijke eenheid. In de Middeleeuwen had men nogal wat kritiek op de rederijkers, terwijl dat in de Renaissance absoluut niet het geval was. De rederijkers werden toen steeds populairder.
In Mariken van Nieumeghen is van de geloofsverandering niets te merken. God speelt een belangrijke, zo niet de belangrijkste, rol. Wat wel duidelijk merkbaar is, is dat men niet weet hoe men over de rederijkers moet denken. In het boek staat namelijk een gedicht over de miskenning van de ware rederijkerskunstenaar, waarin nogal wat kritiek op de rederijkers wordt gegeven, terwijl in het boek, dat een rederijkersdrama is, ook een paar kenmerken terug te vinden zijn: zo gebruiken de rederijkers nieuwe woordvormingen en ze besteden veel aandacht aan het rijm. Rederijkers waren namelijk erg veel bezig met literatuur, vandaar dat dit kenmerken zijn.
De overgang van de Middeleeuwen naar de Renaissance was eveneens een periode van heksenprocessen, van een zich ontwikkeld nieuw mensbeeld en van de angst voor en tegelijkertijd het verlangen naar het onbekende. Ook dit is terug te vinden in het boek. Mariken stelt namelijk een heks voor, ze sluit een verbond met de duivel. Dit doet ze onder andere omdat ze verlangt naar kennis en zelfontplooiing iets wat een typisch kenmerk was voor die tijd.
Over het algemeen past het toneelstuk "Mariken van Nieumeghen" heel goed in zijn tijd.
Het is een rederijkersdrama, de rederijkers kwamen toen ook net op gang. Er zitten nog wat kenmerken in van de Mideleeuwen, namelijk de aandacht voor God en ook voor andere geestelijken zoals de paus.
Maar vooral de vernieuwing is goed merkbaar. Het verlangen naar zelfontplooiing komt naar voren en ook heeft de schrijver artistiek tegen de mensen en dingen aangekeken. Dit verraadt de nieuwe tijd.
Doordat in het boek duidelijk naar voren komt dat men aan de ene kant twijfelt aan de rederijkers maar aan de andere kant de rederijkers bewondert, wordt het erg duidelijk dat het boek in de overgang van de Middeleeuwen naar de Renaissance is geschreven.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen