U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Anton Koolhaas - Vanwege Een Tere Huid.
Deze versie komt van http://www.scholieren.com/boekverslagen/1587 en is laatst upgedate op 21/08/1998.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 897 woorden.

Titel

Vanwege een tere huid



Auteur

Anton Koolhaas



Titel verklaring

Het boek is uitgekomen in 1973. Een aantal personen in het verhaal worden beschreven als personen met een dunne tere huid. Vanwege deze tere huid worden mensen beschermt en soms misschien wel te veel.



Opbouw

Het boek is opgebouwd uit 15 hoofdstukken en alleen het laatste hoofdstuk heeft een titel n.l. : " De reiniging ". In dit hoofdstuk gaat de schrijver alle belangrijke motieven bijlangs en vertelt hij dat alle elementen die je aan de gebeurtenissen zouden kunnen herinneren als het ware met een bezem door de oorlog en de tijd weggevaagd zijn.



Samenvatting

Jokke is een jongen van een jaar of 12. Hij fiets elke dag wanneer hij van school naar huis gaat langs een huis met een groot raam waar altijd een meisje achter zit. Hij wordt verliefd op dit meisje en maakt zich hele voorstellingen hoe het in dat huis toegaat. Op een gegeven moment krijgt hij het meisje (Takkie) te spreken als zij hem op staat te wachten en zijn voorstellingen vallen helemaal in duigen. Hij schrikt hier zo van dat hij het kontakt wil verbreken omdat hij het cadeautje zogezegd ingepakt wil laten. Hij kan er op een gegeven moment niet om heen en ze fietsen samen naar het park. Ze groeien steeds verder naar elkaar toe en ze worden verliefd op elkaar. Ze gaan daar in de buurt ook samen kanoen. In de vakantie gaan Takkie en haar ouders naar een huis waar de moeder van Takkie (Annepiet) vroeger gewoond heeft. Het is een heel groot huis dat nog steeds van hun is. Jokke gaat toevallig daar ook in de buurt op vakantie en ze spreken af om in het delta-gebied waar het huis dus in de buurt stond te gaan kanoen. Jokke huurt een kano en gaat op weg. Maar hij slaat onderweg om en bezeert z'n huid tot bloedends toe. Hij raakt zijn kano en de spullen die hij bij zich had kwijt en gaat te voet verder. Hij loopt dan twee Hoedna's (Hoedna=een soort bever) tegen het lijf die hem aanvallen. Hij wordt als een pelikaan (waar ze om bekend stonden) leeggegraven. Jokke had een hele witte huid en een roze zwembroek aan, waardoor hij een beetje op een pelikaan leek. Die twee hoedna's heten Lussel en Twenna . Ze waren vroeger door de vader van Annepiet in dat gebied uitgezet in dat gebied. Hij wilde hen aanvankelijk aan Annepiet schenken maar omdat Annepiet zo'n tere huid had en de hoedna's zulke sterke achterpoten met scherpe nagels hadden, heeft hij ze toch maar losgelaten. (Hij had deze beesten meegenomen uit het buitenland.)



Tijd

Het verhaal is chronologisch geschreven maar de schrijver maakt ook gebruik van flashbacks. Dit doet de schrijver om de lezers het heden beter te doen laten begrijpen. Bijvoorbeeld bij het duidelijk maken waarom die hoedna's daar zijn. Ook op het moment dat Jokke al dood is komt er een flashback om te vertellen hoe het bij Takkie toeging op het moment dat Jokke stierf en hoe ze erover dacht dat Jokke maar niet op kwam dagen.



Ruimte

De beschrijving van de ruimte gebeurt op zo'n manier dat je het uiterlijk en innerlijk van de personen beter leert kennen. Er loopt een duidelijke parallel tussen het innerlijk en de omgeving maar soms er is soms ook sprake van een contrast. Een contrastwerking bijvoorbeeld op het moment dat Jokke sterft en het mooi weer is en een parallel op het moment dat Jokke in een benauwde positie zit en dat het gaat regenen.



Personen

De hoofdpersonen zijn dus Takkie en Jokke.©Jokke is een jaar of twaalf, is een beetje dromerig en houd in het begin meer van het verliefd zijn op zichzelf dan op Takkie. ©Takkie is ook een jaar of twaalf en denkt al heel vroeg en heel filosofisch over de dingen in het leven na. De schrijver springt steeds over tussen de kinderen en de Hoedna's. De Hoedna's zijn speels en gelukkig als de zon schijnt (parallel) ze denken terug aan het leven voor dat ze in dat gebied geplaatst werden.



Perspectief

Het verhaal heeft een objektief-perspektief. Het heeft een alwetende verteller, je kent namelijk de gedachten en gevoelens van meerdere personen en ook die van de dieren.Het verhaal is geschreven met een sterke filosofische ondertoon.



Motieven

-Eerste liefde,en alles wat daarbij komt. Een deel in je gaat dood op zo'n moment.

-Dood, letterlijk bij Jokke maar ook figuurlijk als eerste liefde dat zeer kwetsbaar is mislukt.

-Het alleen zijn, afgesloten van de buiten¬wereld. Takkie leeft met haar ouders heel erg teruggetrokken, zodat Jokke helemaal moet verzinnen hoe het in dat huis toegaat.

-Kwetsbaarheid van de huid. Een zogenaamde tere huid (bleek) hebben, komt meermalen in het verhaal voor.



Thema

Een eerste liefde komt bij iedereen voor maar leidt altijd tot teleurstelling.



Stijl

Het is in een moeilijke en filosofische stijl geschreven die niet bij twaalfjarigen past.



Genre

ideenroman: het verhaal is een voorbeeld bij de ideeen van de schrijver.Opmerkingen: De schrijver bereidt de lezers goed voor op de dingen die komen gaan. Zoals we weten wordt Jokke door de hoedna Lussel leeggegraven. Dit wordt door Koolhaas heel goed voorbereid door steeds maar op hun sterke achterpoten met hun scherpe nagels te wijzen. Het verhaal wordt wel een beetje langdraderig, omdat volgens mij Koolhaas te lang over bepaalde onderwerpen doorfilosofeert.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen