U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Maarten ’t Hart - De Kroongetuige.
Deze versie komt van http://huiswerk.leerlingen.com/boekverslag/20054/ en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 2558 woorden.

· In dit boek is er geen sprake van een motto.

· Illustraties zijn n.v.t .

· Het boek heeft 212 bladzijden Er zijn 5 hoofdstukken, elk met een eigen titel.

Hoofdstuk 1 is onderverdeeld in 8 genummerde stukken.



· Aan het einde van het boek staat waar en wanneer het geschreven is: Leiden, zomer 1979 - Teylingerhof, zomer 1982.





Samenvatting

Thomas zat met Jenny in een café. Ze hebben allebei een heleboel gedronken. Als ze weg gaan wil Thomas dat Jenny met hem meegaat. Dat wil ze niet. Hierdoor ontstaat een korte ruzie voor het café dat ook door anderen wordt gezien. Hij heeft Jenny ontmoet in de bibliotheek. Zijn vrouw is net een week weg. Op zijn werk zegt zijn 'hulpje' Alex dat de ratten 's ochtends vroeg helemaal volgevreten lagen te slapen. Na een aantal dagen komen Lambert en Meuldijk, twee rechercheurs, hem vragen stellen over Jenny. Hij beschrijft haar dan. Later, als hij naar de bibliotheek gaat, gaat hij ook naar haar kamer. Daar komt hij weer Lambert en Meuldijk tegen die hem dan weer ondervragen. Hij vertelt dan ook over ene jurist die Robert heet. Thomas krijgt thuis ondertussen steeds vaker ruzie met Leonie en ook droomt hij vaak over hun niet-aanwezige zoontje. Hij vertelt dan Lambert dat hij Jenny die nacht had opgewacht, maar dat ze niet was gekomen. Lambert krijgt steeds meer het vermoeden dat Thomas de dader is. Hij vindt op Thomas' kleding ook bloedsporen, maar die blijken van ratten afkomstig. Na een paar weken wordt Thomas dan ook gearresteerd. Lambert denkt namelijk dat Thomas haar aan de ratten heeft gevoerd, zodat er niks terug te vinden is. In de gevangenis schrijft hij 4 brieven met Leonie, waarin hij haar een heleboel uitlegt over wat er gebeurd is. Hij vertelt haar over Jenny. Leonie gelooft haar man, ze schrijft Thomas dat ze er achter wil komen of 200 ratten een heel lichaam in 2 uur tijd kunnen wegwerken. Leonie mag van de politie dan ineens geen brieven meer met Thomas schrijven. Ondertussen gaat ze zelf op zoek naar de verdwijning van Jenny. Ze probeert erachter te komen wie de dader kan zijn. Hiervoor gaat ze onder meer op bezoek bij de man die tegenover het laboratorium van Thomas woont, hij beweert dat hij Thomas met een vrouw naar binnen heeft zien gaan en dat Thomas alleen is teruggekomen. Leonie gaat ook kijken op de kamer van Jenny en ziet aan de theekopjes dat Lambert er geweest is: zij zegt namelijk aan de kopjes te kunnen zien wie er uit gedronken heeft. Ariane, een vriendin van Jenny, vertelt haar wat over haar. Ze is lesbisch en probeert Leonie te versieren. Uiteindelijk zoenen ze met elkaar, tegen de zin van Leonie in. Wanneer Leonie bij de buurvrouw van Robert naar meer informatie gaat vragen vertelt zij dat hij met een vrouw vertrok toen het sneeuwde. Maar toen Jenny verdween was het zomer. De kleren van Jenny worden dan terug gevonden in het laboratorium van Thomas, waardoor de verdenking tegen hem sterker wordt. Samen met Alex bewijst ze dan dat de ratten Jenny nooit helemaal opgegeten kunnen hebben. Dan kijkt ze naar een filmpje wat Thomas ooit gemaakt heeft en ze ziet in het filmpje een mens op sterk water in een pot zitten. Als Leonie dan in het museum van het laboratorium gaat kijken ziet ze, na even te zoeken, ook echt een dode vrouw op sterk water in een pot zitten. Daarna vindt het proces plaats. Thomas wordt behalve van de moord ook van drugsroof op zijn werk beschuldigd omdat er namelijk grote hoeveelheden daarvan zijn kwijtgeraakt. De man die Thomas en Jenny samen had gezien bij het laboratorium vertelt zijn verhaal voor de rechter. Hij zegt dat hij Thomas zag wegrijden in een auto, terwijl Thomas geen auto heeft en zelfs niet kan rijden! Voor kerst is Thomas vrij. Jenny vertelt van de vrouw op sterk water en ze gaan naar het laboratorium om te kijken. Thomas komt kotsend uit de zaal nadat hij de dode vrouw van Robert op sterk water heeft gezien. Dan komt Lambert aanlopen, ook hij gaat kijken in de pot. Op de nacht van de verdwijning was er veel populierenpluis naar beneden gevallen, dit was wat de buurvrouw voor sneeuw had aangezien. Thomas vertelt dan aan Leonie dat hij Jenny met Robert uit het laboratorium heeft zien lopen met een tas waarin de drugs zaten. Ze zijn toen samen naar het buitenland vertrokken. Jenny had de sleutel van het laboratorium laten kopiëren: de sleutel had in Thomas' portemonnee gezeten waarmee Jenny had betaald in een restaurant. Op het eind geeft Thomas Jenny een stukje uit de krant over ivf. Dan krijgt Jenny toch nog de hoop ooit kinderen te krijgen. Ze bidt God hiervoor.





Perspectief

Het verhaal is geschreven in een meervoudige ik-vertelsituatie. In het eerste hoofdstuk is Thomas de 'ik'. B.v.: "Ga je nog mee bij me thuis iets drinken?" Vroeg ik (blz. 7). In het tweede hoofdstuk is de 'ik' afwisselend Thomas en Leonie. B.v.: "Lieve Leonie, het verhaal dat ik..." (blz. 59) Hier ligt het perspectief dus bij Thomas. "Lieve Thomas, Lambert en Meuldijk zijn nog een paar keer hier geweest om mij..." (blz. 62). Hier ligt het perspectief dus bij Leonie. In hoofdstuk drie t/m vijf ligt het perspectief bij Leonie. B.v.:"En dan denk ik: iemand die zo het licht uit, kan toch geen moordenaar zijn?"



Personages

Hoofdpersonen

Leonie

Leonie is een knappe, nuchtere en intelligente vrouw. Zij is 12 jaar getrouwd met Thomas. Ze kan geen kinderen krijgen en zit daar heel erg mee. Zij probeert erachter te komen of Thomas echt de moordenaar is van Jenny. Ze gelooft zelf daar niet in. Maar ze doet het vooral, omdat ze jaloers is op Jenny. Ze denkt dat hij zoveel van haar hield omdat ze zich tweemaal heeft laten aborteren. Ze heeft Frans gestudeerd (doctoraal), maar door haar voorliefde voor klassieke muziek bleef ze huisvrouw, omdat ze er dan beter naar kon luisteren dan ergens anders. Er is een paar keer tegen haar gezegd dat ze wel wat wegheeft van Jenny. Ariane zegt zelfs dat ze allebei heel mooi zijn, maar dat Jenny dat meer laat zien. Leonie wil eigenlijk wel wraak nemen, maar blijft Thomas toch trouw.



Thomas

Hij was de man van Leonie en werd ervan verdacht Jenny na een ruzie te hebben omgebracht. Hij werkte op een Medisch-biologisch laboratorium (farmacoloog), waar hij bezig was met proefen met ratten. Hij hoeft niet zo nodig een kind. Hij houdt heel erg van klassieke muziek en van literatuur. Dat zijn vrouw geen kind kan krijgen is eigenlijk de aanleiding voor Thomas om met Jenny om te gaan: Zij had zich al twee keer laten aborteren. In de gevangenis wil hij helemaal niet praten. Wel praat hij veel in zichzelf en droomt vaak. (O.a. over een zoon)

Thomas en Leonie zijn round-characters; Trek voor trek worden ze voor ons neergezet. Thomas is ongelovig en cynisch; misschien is hier sprake van een speaking name? Soms kan hij nogal hard zijn tegen zijn vrouw. Hij kan behoorlijk koppig zijn, maar aan de andere kant is hij ook gevoelig, getuige zijn belangstelling voor de muziek van Verdi en de gedichten van Leigh Hunt. Leonie is gevoelig en gelovig. Haar ongewilde kinderloosheid trekt ze zich erg aan en haar liefde voor Thomas is hecht en ontroerend.



De bijpersonen zijn:

Jenny Fortuyn

Zij is een jonge, twintigjarige vrouw die vermist wordt. Zij is een knappe bibliothecaresse. Ze woont samen met Arianne. Jenny is een feministe. Zij was aan drugs verslaafd, dit was waarschijnlijk een van de redenen dat zij wel wat zag in Thomas omdat hij op zijn werkt veel met drugs te maken had i.v.m de proefdieren. Zij is er dan ook met Robert en met de drugs vandoor gegaan. Jenny heeft twee keer abortus laten plegen.



Lambert

Hij is de politieagent die het onderzoek doet naar de verdwijning van Jenny. Hij heeft steeds wel weer een ander scenario voor de verdwijning/moord op Jenny. Hij blijft er steeds maar bij dat Thomas het gedaan heeft of er tenminste bij betrokken was. Hij heeft zelf ook een relatie gehad met Jenny mede omdat hij een goede versierder is. Leonie denkt dat hij er daarom ook zo fanatiek mee bezig is.



Meuldijk

Hij is het hulpje van Lambert, maar laat zich nooit ergens over uit. Hij doet gewoon wat Lambert zegt en bemoeit zich er verder niet echt mee.

Jenny, Lambert en Meuldijk zijn flat characters omdat we ze minder goed leren kennen, er vinden minder gevoelige situaties en gedachtegangen plaats.



Tijd en ruimte

Het verhaal wordt chronologisch verteld, de gebeurtenissen beginnen op 31 juli en eindigen vlak voor Kerstmis (half december), de vertelde tijd is dus ongeveer 4,5 maand. Er spelen zich enkele kleine flashbacks af; herinneringen, bijvoorbeeld de gedachten van Leonie aan het dia-avondje met de hoogleraar en zijn vrouw, en haar herinneringen aan de zwarte vogels. De briefwisseling en het dagboek van Leonie zijn later opgeschreven. In de rest van het boek wordt het hele verhaal mee verteld. In het boek komen verschillende vooruitwijzingen voor. Die vooruitwijzingen naar het slot van het boek komen uiteraard niet allemaal uit, want er is maar een schuldige. 'De zwarte vogels' is behalve een terugwijzend ook een vooruitwijzend element; de vogels geven aan dat er iets belangrijks gaat gebeuren in het leven van Leonie. Het grootste deel van het boek is verteld in de verleden tijd. Het boek speelt zich af in de jaren '70. De vermelde data komen overeen met de kalender van 1974, maar dat wil nog niet zeggen dat dit boek zich precies in dat jaar zou afspelen. Het boek speelt zich af in Leiden, maar allerlei straten, cafés en gebouwen, die in het boek worden beschreven, blijken in het echt niet of niet meer te bestaan.



Stijl

Het verhaal was makkelijk te lezen omdat er geen moeilijke woorden worden gebruikt en omdat het verhaal van deze tijd is zodat je weet waarover er gepraat wordt. Doordat de enkele flashbacks die er in het verhaal waren logisch waren geschreven is het ook makkelijk te volgen. Ik vond het verhaal spannend omdat je iedere keer denkt dat je weet wie de dader is maar later blijkt dat het dan weer helemaal niet klopt. Er komen niet echt saaie stukken in het boek voor. Ik houd meer van verhalen met een ik-verteller, zoals in dit boek, omdat je je dan veel beter in kunt leven in de hoofdpersoon.Het perspectief wordt in het boek heel mooi verwisseld, eerst kijk je door de ogen van Thomas, daarna kijk je, door eerst het dagboek te lezen, door de ogen van Leonie. Hier heb ik me helemaal niet aan gestoord, het was zelfs wel mooi.

Het taalgebruik was niet moeilijk omdat er niet al te lange zinnen werden geschreven. Ik kon me alles goed voorstellen omdat de zinnen zo geschreven zijn dat alles goed voor te stellen valt. Er zijn best veel dialogen in het verhaal aanwezig, Thomas en Leonie praten toch veel met elkaar en ze praten beide ook veel met de politie.



Thema

Het thema is een verstoorde huwelijksrelatie en raadselachtige verdwijning van een jonge vrouw. Het idee van de roman: ieder mens is voor de ander een raadsel, niemand kent iemand anders echt, ook niet de dichtsbijzijnde.

motieven:

In 'De kroongetuige' komen enkele belangrijke motieven voor: -kinderloosheid (als obsessie); -trouw en ontrouw; -raadselachtige verdwijning; -zoektocht (naar de dader); -spiegelmotief (vgl. Leonie/Jenny; Thomas is verliefd op Jenny's spiegelbeeld); -geloof (kerkbezoek, gebed); -dieren (ratten, spinnen, muizen, zwarte vogels)



Titelverklaring

De titel is ontleend aan een citaat uit een werk van Nietzsche: "Zijn niet de meeste huwelijken van dien aard dat men geen derde als kroongetuige wenst?

Hiermee wordt bedoeld dat een kind meestal in een huwelijk de beste kroongetuige is. Ook slaat het op het detectiveaspect: de kroongetuige is de oude man die tegenover het laberatorium woont. (Blz 170: " Nu is dan toch de zaak in behandeling genomen en wat blijkt: de kroongetuige in deze zaak, de man die tegenover het laboratorium woont, verklaart met grote stelligheid dat hij mijn client, nadat deze alleen uit het gebouw was gekomen, in een auto heeft horen stappen.)

De titel verwijst ook nog naar Leonie, de kroongetuige die nooit gehoord wordt.

Op de voorkant van het boek staat een foto van een schilderij van Chardin, Jongen met tol. Dit schilderij wordt door Leonie op blz 84-85 beschreven. ( Ik dwaalde door het Louvre en dacht: 'Goh, al die schilderstukken, ik begrijp er niets van, het doet me niets,' tot ik in een volle zaal, over de schouder van anderen heen, opeens een jongetje zag dat naar een tol keek. Het leek of mijn ogen vlam vatten. Snel liep ik weg - het was bijna een vlucht - ..... ) Ze verteld daar dat ze door het zien van dit schilderij er geheel van overtuigd raakte dat ze nooit kinderen zou krijgen. Ze dacht toen: 'Kijk, dat is nu je zoontje maar hij is toen al geboren en daarom kun je hem nu niet meer krijgen.'.

(bron: www.schrijvers .nl)



Biografische gegevens van de schrijver

Maarten 't Hart: geboren in 1944 te Maassluis; opgegroeid in een steng gereformeerd milieu; studeert na de HBS biologie in Leiden; promoveert in 1978; is etholoog aan de universiteit van Leiden; trouwt in 1967 met Hanneke van den Muyzenberg; woont in Warmond; is er geinteresseerd in literatuur, biologie en muziek.

Andere werken: oa 'Een vlucht regenwulpen' (1978), 'Het roer kan nog zesmaal om' (1985).

(Bron: www.startpagina.nl)



Mening

Zoals je hierboven in het stuk leest ben ik erg enthousiast over het verhaal.

Meteen toen ik het begon te lezen moest ik een beetje aan het televisieprogamma op rtl4, Baantjer, denken. Het boek vond ik wel erg dik, maar ik ben gewoon begonnen te lezen en tot mijn geluk of verbazing {hoe je het ook wil noemen} het las ontzettend lekker, voor dat ik het wist zat ik op blz 60. In het verhaal zit leven, het is constant zoeken, ook al leg je het boek weer even naast je, wie de schuldige zou zijn. Daardoor denk ik dat de schrijver met je speelt en dat is, voor mij, een heel belangerijk punt voor een goed boek.

De personages in het boek zijn ook niet zo oud bollig, hierdoor geeft het mij een indruk een geschikt boek voor mij en ik hoop dat meerdere mensen dit zullen zeggen, die het boek gelezen hebben; Het is gewoon een verdomd goed boek voor de jeugd.

Ik zou bijna geen tv meer kijken als er nog 1000den van deze boeken bestonden, het is nl. zo leuk spannend geschreven en op deze manier kan ik me eigen ideeen tot op een bepaalde hoogte creëren over; hoe mensen er uit zien, hoe de ruimte er uitziet etc.

Een duidelijk min punt blijf ik toch altijd dat verdomde uitteksel maken, vooral dit keer was het verdomd veel werk; een dik boek voor mijn doen en een lange samenvatting, omdat er in dit boek weinig punten zijn in het verhaal, die je weg kan laten. Ik hoop dat het niet te lang is.

Nou je merkt wel dat ik helemaal uit de ban ben van dit boek, meer erover vertellen heb ik hopelijk al in de rest van mijn uittreksel door laten schemeren, dus dit was het dan.

Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen