U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Philippe Claudel - La Petite Fille De Monsieur Linh / Het Kleine Meisje Van Meneer Linh.
Deze versie komt van http://www.scholieren.com/boekverslagen/26797 en is laatst upgedate op 24/10/2007.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 855 woorden.

1 Schrijver, titel, genre
Schrijver: Philippe Claudel
Titel: La petite fille de monsieur Linh
Uitgever: Stock
Plaats en jaar van uitgave: Parijs, 2005
Druk: 1e druk
Aantal bladzijden: 162
Genre: Psychologische roman

2 Samenvatting

Meneer Linh vlucht uit zijn vaderland voor de oorlog samen met zijn kleindochter Sang Diû. Ze reizen met andere overgeblevenen per boot naar een vreemd land. Daar worden ze gehuisvest op een etage van een groot gebouw, een tijdelijke verblijfsplaats blijkt later. De asielzoekers moeten zichzelf zien te vermaken en ook eten maken moeten ze zelf. Er wordt goed gezorgd voor meneer Linh: elke keer staat er eten voor hem klaar, terwijl hij er zelf niets voor hoeft te doen. De mensen sporen meneer Linh aan om een wandelingetje te gaan maken, omdat dat goed voor hem is. Wanneer hij dit uiteindelijk doet ontmoet hij tijdens zijn wandeling meneer Bark. Ze zien elkaar vaker na die ontmoeting en er ontstaat een band, terwijl ze elkaar niet verstaan. Op een gegeven moment wordt meneer Linh verplaatst naar een bewaakt bejaardentehuis. Wanneer meneer Linh zijn vriend wil bezoeken in de stad, wordt hij tegengehouden. Hij raakt helemaal in paniek: hij kan zijn vriend nu niet meer zien. Dan verzint hij een plan om te ontsnappen samen met Sang Diû en het lukt! Maar meneer Linh weet niet waar ze hem naartoe hebben gebracht en weet dus niet hoe hij bij meneer Bark moet komen. Meneer Linh begint te zwerven door de stad en net wanneer hij het zoeken opgeeft, hoort hij uit de verte zijn naam. Het is meneer Bark! Meneer Linh is zo blij, rent op hem af, maar steekt zomaar de weg over. Hij wordt aangereden en meneer Bark is doodsbang, want er is overal bloed en belt de ambulance. Daarna opent meneer Linh zijn ogen en zegt hem goedendag. Dan weet meneer Bark dat alles goed gaat komen.

3 Verhaaltechniek
Ruimte: Het grootste gedeelte van het boek speelt zich af in het onbekende land: de naam wordt niet genoemd, maar ik verwacht Engeland. Ook speelt er zich een deel af in het bejaardentehuis en in de stad.

Tijd: Het verhaal speelt zich waarschijnlijk af in de 20ste eeuw. De vertelde tijd is ongeveer 2 weken.

Verhaalfiguren:
- Meneer Linh: is de hoofdpersoon in dit verhaal. Hij is een oude man en is zijn vaderland uitgevlucht voor de oorlog. Zijn leven staat volledig in het teken van Sang Diû, die het als enige van de familie met hem heeft overleefd. Meneer Linh is erg zorgzaam en heeft een sterke overlevingsdrang, maar voelt zich wel erg eenzaam, want kan niet goed meekomen in de asielzoekergroep en spreekt de taal van dat land niet. Wanneer hij Meneer Bark ontmoet is zijn eenzaamheid voorbij. Meneer Linh heeft een oorlogstrauma en is dement (aan het worden). De kleren die hij draagt zijn een beetje armoedig. Hij is met weinig tevreden. Verder lijkt het me een attente, vriendelijke en vooral aardige man.
- Meneer Bark: is de vriend van Meneer Linh. Ook hij is redelijk oud en heeft pas kortgeleden zijn vrouw verloren. Daardoor is hij ook eenzaam en vindt hij gezelschap bij Meneer Linh. Hij mist zijn vrouw erg veel. Hij is een kettingroker en houdt van lekker eten, waardoor hij erg fors is. Meneer Bark is een praatgraag en voornamelijk hij is dan ook aan het woord.
- Sang Diû: is het “kleinkind” van Meneer Linh. Eigenlijk is ze een pop. Meneer Linh is erg trots op haar en beschermt haar met zijn leven. Zij houdt hem eigenlijk in leven, want zijn overlevingsdrang heeft hij om die kleine meid/pop.

Thema:
Oorlog(strauma), dementie, vriendschap, asielzoekerprobleem en heimwee naar het vaderland.

Titelverklaring: De titel “La petite fille de monsieur Linh” betekent letterlijk: “Het kleine meisje van meneer Linh.” Deze titel slaat op Sang Diû, want zij was het kleine “meisje” van meneer Linh.

Schrijfstijl: De schrijfstijl van Philippe Claudel is in dit boek best ingewikkeld. Hij schrijft op een poëtisch en gebruikt dus ook poëtische zinnen. Soms snapte ik het dan niet, maar het verhaal bleef ik wel begrijpen.

5 Beoordeling
Ik vond het een zeer ontroerend verhaal. De passage waarin duidelijk wordt dat Sang Diû geen echte baby is, maar in werkelijkheid een pop is, vond ik erg verrassend. Toen ik het boek las, dacht ik niet van “Hé misschien is zij wel een pop.” Mijn moeder heeft dit boek ook gelezen en zij had het echter wel in de gaten dat het een pop was: halverwege het verhaal wordt meneer Linh wakker en ziet hij dat er wordt overgegooid met Sang Diû.
Wat ik erg mooi vond was de vriendschap die meneer Linh heeft met meneer Bark. Ze spreken elkaars taal niet, maar toch begrijpen ze elkaar.
Het was een mooi boek om te lezen, maar niet zozeer leuk of komisch. Het is een erg serieus verhaal. Toch vond ik het een leuk boek, het slurpte mijn aandacht op en werd helemaal met mijn gedachten het boek in gezogen. Het taalgebruik was hier en daar best moeilijk en je had die aandacht dan ook wel nodig om het verhaal te snappen. Ik zou een ander dit boek zeer zeker aanraden, omdat het een aangrijpend, ontroerend en vooral een mooi boek is.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen