U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag :  - Onder Valse Vlag.
Deze versie komt van http://scholieren.samenvattingen.com/documenten/show/6479154/ en is laatst upgedate op 09/04/2003.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1611 woorden.


1. Bibliografisch adres


Antwerpen, Manteau, 2002, 291p., 1ste druk oktober 2002

2. Biografie


Pieter Aspe werd geboren op 3 april 1953 in Brugge. Pieter Aspe,pseudoniem van Pierre Aspeslag, was tijdens de woelige jaren zestig actief in de jeugdbeweging en de schoolraad. Hij studeerde Latijn-wetenschappen aan het Sint-Leocollege in Brugge.

In 1972 huwde Pieter Aspe met Francine De Duytsche. Hij heeft twee kinderen:Tessa (°1972) en Mira(°1974) en een kleindochter: Lisa(°2000). Zijn huwelijk liep enkel maanden geleden op de klippen.

Hij is de meest succesvolle misdaadschrijver in Vlaanderen en Nederland. De loopbaan van Aspe beperkt zich niet tot zijn schrijverscarrière. Tussen 1972 en 1985 werkte Aspe o.a. als magazijnier, verkoper, seizoenagent bij de zeevaartpolitie, fotograaf, studiemeester,… Tussen 1985 en 1996 was Pieter Aspe conciërge van de Heilige-Bloedkapel in Brugge.

Sinds 1996 is hij voltijds auteur en scenarist. Pieter Aspe schrijft misdaadromans met als hoofdpersonen adjunct-commissaris Pieter Van In en substituut (officier van justitie) Hannelore Martens, die in zijn debuut Het vierkant van de wraak zijn geliefde wordt. De verhalen spelen zich in Brugge af.



Het vierkant van de wraak

De Midasmoorden

De kinderen van Chronos

De vierde gestalte

Het Dreyse-incident

Blauw bloed

Dood Tij

Zoenoffer

Vagevuur

De vijfde macht

Onder vals vlag

Pandora (in de maak)



Novelle

Grof wild



De Japanse tuin



Jeugdboeken van Pieter Aspe

Bloedband

Luchtpost

3. Het boek zelf:


a. samenvatting van de inhoud


De dag begint zeer beloftevol voor Hannelore en Van In: een ontbijt in de tuin met een flesje bordeaux. Maar brigadier Versavel komt zijn baas ophalen op zijn vrije dag, want er is een driedubbele moord gepleegd aan de Damse Vaart.

Wilfried Traen, directeur van een computerbedrijfje, heeft zijn gezin uitgemoord en daarna zelfmoord gepleegd. Dit is één van de veronderstellingen over de misdaad, want het boterde niet zo goed meer tussen Wilfried en zijn vrouw. Maar wat heeft hem er toe aangezet dit te doen, en heeft HIJ het wel gedaan? Wat is er die vorige avond gebeurd?



Versavel en Van In starten de zoektocht. Het onderzoek is volop bezig wanneer er een moord is gepleegd op de luxe call-girl Kitty Smulders. De zaak wordt nu wel heel gecompliceerd voor de vermoeide commissaris, die geplaagd wordt met een huwelijkscrisis.

Traen zou een klant zijn bij Kitty, ook de minister Vandevijvere staat in het adresboekje van de vermoorde call-girl. Vandevijvere verdenkt de vader van Wilfried Traen voor de moord op Kitty en hij heeft het bij het rechte eind. De vader van Wilfried Traen heeft Kitty vermoord met een machete om ze te doen zwijgen over haar ‘relatie’ met Wilfried Traen. Hij werd gechanteerd door haar, ze beweerde nog geld van zijn schoonzoon te goed te hebben.

Vandevijvere legt ook een link tussen Echelon ( een Amerikaansbritse organisatie met als doel het verzamelen van informatie over vriend en vijand) en Wilfried Traen. De minister wilde kost wat kost zichzelf beschermen (zodat hij niet in slecht daglicht wordt gesteld), en hiervoor mocht wel een pion zoals David Starr opgeofferd worden. Maar wie is David Starr?



Via een vriend, de directeur van Europol in België, komt Van In eerst te weten dat Starr voor Echelon werkt en Traen bezorgde hem de informatie die ze kwijt wilden. Later komt Van In te weten dat Starr, Traen had gerekruteerd onder valse vlag (d.m.v. chantage) en dat Vandevijvere gewoon meegespeeld heeft omdat zijn relatie met Kitty, op wie hij smoorverliefd was, niet aan het licht zou komen.



David Starr is een Amerikaans spion. Nadat hij over de dood van Kitty Smulders las, belde hij anoniem naar de politie om een zeker Stefaan Bonheure aan te geven voor moord op het gezin Traen. Stefaan Bonheure is een alcoholist en (gefrustreerde) ex-werknemer van NOWEEST, het bedrijf dat Wilfried Traen zogenaamd leidde? Dit deed hij natuurlijk om zichzelf te beschermen en zich erbuiten te houden. Maar Van In is niet zo snel op het verkeerde pad te brengen. Na Bonheure een eind gevangen te houden en ondervraagt te hebben, laat hij hem weer vrij (gevolgd door 2 agenten). Hij weet dat Bonheure niet alles heeft gezegd en dat hij iemand probeert te beschermen. Door hem te volgen, komt Van In op het spoor van Starr. Maar bij een ondervraging omzeilt Starr gemakkelijk de vragen. Ze proberen dan weer Bonheure terug aan te houden, maar bij hem thuis vinden ze alleen zijn teer beminde vrouw dood in bad… zelfmoord! Bonheure is spoorloos.



Later via een spannend avontuur tussen Van In, ongewapend, Bonheure, stomdronken maar helder van geest en D.Starr, gewapend met een sniper, komen we eindelijk de waarheid te weten. Bonheure moest namelijk op die beruchte avond Wilfried Traen neerschieten van Starr. In ruil kreeg hij veel geld. Maar hij kon het niet over zijn hart krijgen en vertelde alles aan Traen. Wilfried belde direct zijn vrouw en kinderen op die bij een vriendin van zijn vrouw



waren. Maar Starr zond Bonheure weg naar huis en klaarde de klus zelf. Hij heeft dus ook de vrouw en de kinderen gedood omdat ze er, weliswaar onvoorzien, bij betrokken geraakten. Ze kwamen namelijk thuis op het moment dat hij Traen aan het vermoorden was.



Voilà weer een moordzaak opgelost door Van In, Versavel & Hannelore.

b. Analyse


Heel het boek door proberen Van In en Versavel één bepaalde vraag op te lossen. Wie heeft de moord op de familie Traen gepleegd en met welke reden? Was het, zoals het op het eerste zicht lijkt een familiedrama? Heeft Traen dus zelf zijn vrouw en zijn dochter doodgeschoten en zijn zoon met een hamer de kop in geslagen? Of was het misschien Bonheure, de aan de drank verslaafde ontslagen werknemer van het bedrijfje van Traen? < ‘Doe geen moeite, commisaris’, zei Stef Bonheure. ‘Het is mijn schuld dat Traen en zijn gezin dood zijn.’ p.117>

En wat hebben de Amerikaan Starr die in Brugge woont en de vermoorde callgirl Kitty Smulders er mee te maken? Starr is een spion: Er wordt op zoek gegaan naar de sleutel om het mysterie op te lossen (zie cover).



Van In is het belangrijkste personage in het boek, maar ook Versalvel en Hannelore zijn hoofdpersonages. Versavel is een homo en een zeer goede vriend van Van In. Ze gaan voor elkaar door het vuur.

Van In is zeer meevoelend met Versavel wanneer hij terugdenkt aan het nachtje met die blonde Duitser. Versavel vreest immers dat hij aids heeft. Dit is ook een motief doorheen het boek. <’Ik weet wat je bedoelt’, zei Versavel.‘Het antwoord is nee. We hebben geen condoom gebruikt. Ik had voorzichtiger moeten zijn.’p.92 - Zijn hele leven als volwassene had hij zijn lichaam verzorgd alsof het een tempel van God was. Hij rookte niet, dronk zelden een glas en vermeed verzadigde vetten. De kans dat hij de tachtig haalde, was statistisch gezien bijzonder groot. Was één keer onveilig vrijen voldoende op dat allemaal teniet te doen? p.95> Versavel is bang dat hij iets heeft opgelopen en dit is terecht, want verder in het boek blijkt dat de Duitser aids heeft.



In het boek hebben Hannelore en Van In een hevige ruzie. De kern van de ruzie is de ene zin die Van In tegen Hannelore heeft gezegd. <’ Je zou je beter scheren.’p.146> Hannelore is boos op Van In, maar ook op zichzelf. Hannelore is de vrouw van Van In en onderzoeksrechter. Vrouwen zijn ook een motief door het hele boek. Van In heeft een zwak voor mooie vrouwen. <’Een pintje, een Duvel en een perrier’, zei Van In. Grietje knikte. Ze droeg een spijkerbroek en een katoenen bloesje dat heerlijk openwaaierde toen ze de trap opliep. p.122> Dit brengt mij meteen bij het volgend motief: Drank. Iedereen drinkt wel in het boek. Van In drinkt Duvels en de Poolse arts Zlotkrychbrto whisky-cola. Bonheure en zijn vrouw waren echte drankverslaafden. Ook Hannelore drinkt in het boek wanneer ze de ruzie met Van In probeert te verwerken.



Deze misdaadroman is geschreven vanuit het standpunt van Van In. Zijn gedachten worden zeer goed verwoord. Het taalgebruik is niet zo moeilijk. Ik vind het een zeer kleurrijk taalgebruik met een grappige tint.

Het boek speelt zich vooral af in en rondom Brugge. Aspe is ook een rasechte Bruggeling. Je kan door het boek te lezen uit afleiden dat Pieter Aspe van Brugge houdt.

Nu woont hij in Blankenberge en dit heeft voor gevolg dat deze badstad ook meer en meer in zijn boeken voorkomt.



Het verhaal speelt zich af in deze tijd. Het kan zich gerust vandaag afspelen. Maar Van In is zeker geen moderne politieagent, daarvoor gaat hij ietsje te onorthodox te werk. Hij is dus nog een van de oude stempel en wil het allemaal zelf achterhalen. Er moet een tijd overgaan, hij krijgt de oplossing niet graag voorgeschoteld.



Het verhaal is chronologisch opgebouwd, er wordt wel veel teruggegaan naar het verleden( de misdaad, het koloniaal leven…).

d. Leeservaring


Ik vond het een zeer goed boek. Ik had nooit verwacht dat ik het zo vlot zou kunnen uitlezen. Je wordt echt meegesleept in het avontuur en je wordt zelf aan het denken gezet. Je probeert samen met Van In en Versavel de zaak op te lossen. Het is wel niet zo dat Van In een held is in mijn ogen, maar hij kan zij job wel goed. Ik ‘bewonder’ zijn niet te emotioneel worden wanneer hij de lijken ziet liggen. Maar dit is nodig voor zijn job. Je moet het lijk, de mens, als een soort object zien waarvan je zijn verleden moet proberen te achterhalen.



Wat me aan het denken heeft gezet is het spionagesysteem Echelon, en alles in verband met de staatsveiligheid en Europol. Het is toch angstwekkend dat ze alle telefoongesprekken kunnen afluisteren en dat de Amerikanen voortdurend Europa in het oog houden. Overal in de wereld zitten Amerikaanse spionnen. De Amerikanen willen niet dat de Europese economie die van hen voorbij steekt en ze zijn tot alles in staat dit te verhinderen.



Ik vind misdaadromans niet zo hoogstaand, maar het is leuk en ontspannend. Je moet nergens een diepere betekenis achter zoeken. Het is een soort Panes et Circences voor de massa. Je kunt het ook zien aan het aantal boeken Aspe verkoopt. Je moet nu niet denken dat ik de misdaadroman daarom minderwaardiger vind, integendeel.

Ik vind het ook goed dat Van In als dichtstbijzijnde medewerker Versavel heeft. Je waardeert zo meer de homo’s. Het zijn mensen zoals jij en ik, alleen ligt hun smaak wat anders.



Ik vond het wel zeer moeilijk om van dit boek een samenvatting te maken. Het boek is als een boom met vele vertakkingen, je moet echt goed zoeken om de wortels te vinden




Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen