U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Pam Conrad - Holding Me Here / Het Laat Me Niet Los.
Deze versie komt van http://www.scholieren.com/boekverslagen/245 en is laatst upgedate op 03/12/2000.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1381 woorden.

Titel: Het laat me niet los.

Auteur: Pam Conrad (vert. uit het Engels door Ank Van Wijngaarden).

Druk: 1e druk, 1986 (?1e Nederlandse druk).

Uitgeverij: Antwerpen, Amsterdam.

Aantal pag.: 124.

Indeling: Verdeeld in 20 Hoofdstukken.

Genre: Echtscheiding.



Auteur:



Pam Conrad werd geboren in New York. Ze studeerde er en volgde een opleiding aan een toneelschool. Op dit moment woont ze met haar twee dochters in New York. Ze schrijft artikelen, die in verschillende tijdschriften gepubliceerd worden, gedichten voor volwassen, die in een aantal bloemlezingen staan, en boeken voor kinderen en

jongeren.

Pam Conrad schrijft al sinds kinds af aan: “ik hou van schrijven, ik denk niet dat ik niet zou kunnen schrijven.Terwijl ik aan het schrijven ben doe ik veel ontdekkingen over de personen in mijn boek. En dan lijkt het wel alsof ik dingen over mezelf ontdek.”

Haar eerste jeugdboek ging over het harde leven van de pioniers die naar het Westen van Amerika trokken en verscheen in 1985.

Pam Conrad heeft enige belangrijke prijzen gewonnen. Ze kreeg de prijs van de ‘International Reader Association’, Bedoeld voor nieuwe, veelbelovende auteurs. Haar eerste boek werd uitgeroepen tot ‘ALA Beste jeugdboek van 1986’ en kreeg de ‘Horn Book Award’.



Inhoud:



Het verhaal begint eigenlijk bij de scheiding van Robins ouders. Robin woont bij haar moeder in huis. Soms gaat ze een weekend naar haar vader. Robin en haar moeder wonen in een groot huis.

Daarom heeft haar moeder een advertentie opgehangen. In deze advertentie stond dat er bij hun een kamer te huur was. Mary Walker reageerde hier op. Toen Mary kwam deed Robin open. De eerste indruk van Robin was dat Mary er verwaarloos uit zag.

Haar moeder had duidlijk gemaakt dat ze niet op de kamer van Mary mocht komen. Een week na Mary’s komst werd Robin toch wel nieuwsgierig waarom Mary er zo verwaarloosd uit zag en zo verdrietig was. Ze besloot om op een avond toen ze alleen thuis was eens rond te neuzen in Mary’s kamer. Toen iedereen weg was ging ze naar boven, ze bleef nog even voor de deur staan maar ging toch naar binnen. Toen ze binnen was keek ze eens goed in de rondte. Het zag er netjes uit. Robin zag een kastje bij het raam staan en liep er heen. Ze aarzelde maar deed toch een la open. Er lagen een paar truien, maar Robin zag er iets onder liggen. Ze haalde de truien uit de la en keek wat het was. Het was een lijst met daar twee foto’s in. Onder een foto stond een naam: Leslie. Toen ze verder wou zoeken hoorde ze de auto de oprit oprijden. Ze deed alles weer snel terug en ging naar beneden. Het was haar moeder die thuis was gekomen.

Haar moeder was de laatste tijd erg laat. De telefoon rinkelde. Robin nam op en vroeg met wie ze sprak. Deze man zei:” met Tom spreek je, mag ik je moeder even?” Robin gaf de telefoon aan haar moeder. Ze vond het maar verdacht, want er belde nooit een man voor haar moeder behalve haar vader dan. Toen het gesprek was afgelopen kwam moeder terug van de t.v kamer waar ze getelefoneerd had. Robin vroeg aan haar moeder wie dat was. “Oh, een vriend van het werk.” had haar moeder gezegd. Robin geloofde haar niet en vroeg maar door over Tom. Na een tijdje had haar moeder er genoeg van en had ze het haar verteld. Haar moeder ging wel eens uit met Tom.

Na een paar dagen was Robin weer eens alleen. Ze ging weer naar de kamer van Mary om verder te zoeken. Toen ze weer in de laden keek zag ze een dagboek liggen. Het dagboek was niet dicht. Robin begon te lezen. Hierin stonden verhalen over haar man en kinderen. Mary schreef dat ze het erg vond dat ze haar kinderen had verlaten. Robin kon er niet uit opmaken waarom ze bij haar kinderen was weg gegaan. Toen ineens hoorde ze de voordeur open gaan. Ze deed snel de dingen weer terug en wou naar haar kamer gaan, maar toen stond Mary voor haar neus. Zij vroeg wat Robin in haar kamer deed. Robin verzon snel een smoes en zij dat ze geen kleerhanger meer had.

Op school hadden we een actie voor Kerstmis en iedereen moest langs de deuren om kerstspullen te verkopen. Toen Robin thuis kwam ging ze meteen op weg. Later toen Robin terug was, had Robin de hele buurt gehad en had veel bestellingen opgenomen.

Op een avond toen Robin en haar moeder aan het eten waren kwam Mary thuis. Ze bleef een tijdje staan praten met Robin’s moeder. Toen viel iets uit haar jaszak. Het was een kaartje met een adres op en de naam van Mary. Robin stopte het snel in haar zak. Toen ze later op haar kamer zat, las ze het kaartje en dacht dat het het adres van Mary’s kinderen was. Robin wilde graag iets voor hun doen. Daarom besloot ze om in die woonplaats kerstspullen te verkopen.

Twee dagen later ging ze erheen. Een paar huizen eerder dan het adres begon ze met het verkopen van kerstspullen. Toen ze bij het huis aankwam deed er een oudere vrouw open. Het was de oma van de kinderen. Zij kocht ook iets. Toen Robin binnen was zag ze het meisje. Het meisje was heel ongelukkig. Het meisje kwam naar haar toe en vroeg haar of ze wist waar haar moeder was. De oma stuurde Leslie weg en zij tegen Robin dat haar moeder bij haar was wegelopen en ze aan iedereen vroeg of die wisten waar haar moeder was.

Toen Robin later weer thuis was op haar kamer, dacht ze:”ik moet dit gezin weer bij elkaar brengen”. Robin bedacht een plan en voerde dit uit. Het plan liep als volgt : Robin belde naar Leslie en zei wie ze was. Ze sprak met Leslie af om ook Kerst spullen te brengen. Toen ze bij elkaar waren vertelde Robin alles aan Leslie. Ze spraken af dat Robin nog naar Leslie zou bellen hoe het verder zou aflopen.

Robin sprak met Mary af dat ze samen op maandag met z’n tweeën zouden eten. Robin belde Leslie en zij dat ze haar maandag op school zou komen ophalen. Leslie was zo blij dat ze haar moeder weer kon zien.

Op die maandag na school ging Robin Leslie ophalen. Leslie en Robin stikten van de zenuwen. Robin hoopte maar dat Mary er blij mee zou zijn. Toen ze bij Robin thuis kwamen was er niemand. Robin had verwacht dat Mary thuis was. De telefoon rinkelde en Robin nam op. Het was Mary om te zeggen dat ze moest overwerken. Robin zei: “Nee,nee,nee dat kan niet, je moet naar huis komen”. Mary zei dat het niet kon. Toen zei Robin dat haar dochter Leslie er was. Mary zei overstuur dat ze er aankwam. Toen ze er was kwam ze kwaad naar Robin toe en zei dat ze alles had verpest. Robin begreep er niets van. Mary zei dat ze Leslie naar huis bracht en nog met haar zou spreken.

Toen Mary terug kwam was ze kwaad en overstuur. Robins moeder kwam net binnen en vroeg wat er aan de hand was. Mary legde haar alles uit wat Robin had gedaan. Later vertelde ze de reden waarom ze kwaad was. Deze reden was dat haar man haar vaak sloeg en dronken was. En ze wou alles opnieuw opbouwen en daarna haar kinderen halen. Dit kon nu niet meer. Dezelfde avond vertrok ze.

Robin voelde zich schuldig en zei dagen niets meer. Haar moeder raakte ervan overstuur en ze bracht Robin naar haar vader. Misschien dat ze daar iets losliet.

Toen Robin bij haar vader was begon ze te huilen. De reden van alles was dat ze de scheiding van haar ouders nog niet verwerkt had.



Eigen mening:

Ik vind het een heel goed boek. Het is heel waardevol om het te lezen. Ik vind het waardevol, omdat het belangrijk is dat een gezin bij elkaar blijft. Hier gaat het boek dan ook over. Je kunt het vooral merken aan de reacties van de kinderen Leslie en Robin.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen