U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Anke De Vries - Blauwe Plekken.
Deze versie komt van http://www.verslagen.com/index.php?page=boek_toon&boek_id=516 en is laatst upgedate op 30/11/-0001.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1804 woorden.

Titel: Blauwe plekken



Auteur van het boek: Anke de Vries



Jaar van eerste uitgave: 1992



Genre: Probleem roman, het boek gaat over de problemen van Judith met haar moeder.



1. Titel:



De titel van het boek vind ik heel goed passen met waar het boek over gaat. Omdat Judith mishandeld word zit ze heel vaak onder de blauwe plekken.



2. Bespreking:



Het boek gaat over een meisje; Judith.



In het boek staat niet precies hoe oud ze is maar ik schat haar twaalf jaar omdat ze ook nog op de basisschool zit. Het speelt zich voornamelijk bij haar thuis en op school af. Judith wordt mishandeld door haar moeder.



Ze is onwijs inzichzelf gekeerd en durft er met niemand over te praten.



Ze snapt het niet; waarom word zij wel door haar moeder mishandeld en haar kleine broertje Dennis niet?



Inmiddels heeft ze alle hoeken van de kamer gezien en is ze al op heel veel scholen geweest, omdat ze vaak thuis bleef omdat ze ziek was. Maar in werkelijkheid was ze niet ziek maar kon ze niet omdat ze helemaal onder de blauwe plekken zat door een woede aanval van haar moeder.



Op school leert ze Michiel kennen, een jongen die net nieuw in de klas is.



Hij vertelt over zijn vader hoe moeilijk hij het gehad heeft vroeger bij hem.



Ze woonden eerst in Nederland toen verhuisden ze naar Amerika. Michiel wou weg bij zijn vader, hij had heel veel moeite met leren en zijn vader steunde hem daar niet in, hij zei dat Michiel gewoon niet wou leren, terwijl hij heel erg zijn best deed.



Michiel verhuisde toen naar zijn tante en oom in Nederland.



In Amerika had hij een vriendinnetje; Steffie.



Michiel gaf heel veel om haar en voelde zich nu aangetrokken tot Judith omdat zij zo op Steffie leek.



Maar het grootste geheim wou Judith niet aan Michiel vertellen; haar moeder.



Het werd steeds erger en Judith moest ook op deze school steeds vaker ziek thuisblijven. Als Michiel na de paasvakantie bij hun thuis aanbelt doet er niemand open. De bovenbuurvrouw vertelt hem dat ze verhuist zijn en vertelt hem ook dat Judith door haar moeder geslagen werd.



Michiel kan zijn oren niet geloven en schrikt onwijs.



Judith had tegen hem gelogen, ze zei dat ze door jongens in elkaar geslagen werd als ze weer eens onder de blauwe plekken zat, maar het was haar moeder!



Als Michiel erachter komt waar ze woont zoekt hij haar op.



Judith vertelt haar hele verhaal en Michiel voelt zich onwijs gekwetst dat ze hem niet in vertrouwen heeft genomen.



Hij zegt tegen haar dat ze er iets tegen moet doen!



De volgende dag pakt Judith haar spullen en vertrekt...



(Dit verhaal heeft een open einde, je moet kan er zelf nog een goed einde aan verzinnen)



3. Mening:



Ik vond Blauwe plekken een heel mooi boek om te lezen.



Je wordt geconfronteerd met iets waar je niet elke dag aan denkt.



Het verhaal is werkelijk, het zou bij iedereen kunnen gebeuren.



Ik denk dat veel boeken over het onderwerp mishandeling gaan , alleen dan meer dat het met pesterijen te maken heeft.



Dit boek ging over mishandeling door Judith haar eigen moeder.



Ik vond het boek heel zielig. Je merkt dat Judith onwijs met zichzelf bezig is en er met niemand over durft te praten. Ze heeft toch wel personen die ze in vertrouwen kan nemen; haar beste vriend Michiel en haar meester hebben al door dat er iets mis met haar is.



Op sommige momenten in het boek was het wel spannend.



Judith was telkens ontzettend bang en zenuwachtig als haar moeder er was.



Als haar moeder haar vroeg om af te wassen liet ze gelijk van de zenuwen alles vallen, of de blik waarop Judith keek maakte haar moeder al zo boos dat ze Judith in elkaar sloeg.



Het verhaal had een verassend einde.



Er werd verteld dat haar moeder zo deed omdat Judith onwijs op haar moeders broertje leek. Toen haar moeder klein was ging ze met haar broertje schaatsen. Haar broertje kwam in een wak terecht en verdronk.



Judith haar moeder heeft daar altijd de schuld van gekregen terwijl ze hem geprobeerd heeft te redden.



Omdat Judith zo op haar moeders broertje leek werd haar moeder er telkens aan herinnerd. Later in het boek pakte Judith haar spullen en verdween.



4. Personen in het verhaal:



Judith haar moeder:



De moeder van Judith vindt niks goed wat Judith doet. Alles doet ze fout. Soms heeft ze opeens een woede aanval en slaat en schopt ze Judith zonder dat daar een reden voor is. Als Judith dan naar haar kamer toe gaat en in haar bed gaat liggen komt haar moeder elke avond na zo’n woede aanval nog bij haar langs.



Judith doet dan net alsof ze slaapt en op de een of andere manier moet haar moeder dan altijd huilen. Judith denkt dat dat komt omdat ze denkt dat Judith dood is. Maar als ze dat zou doen zou ze toch om Judith geven, waarom slaat ze haar dan?



De volgende dag probeert haar moeder altijd extra aardig te doen.



Als ze op een gegeven moment als cadeau om het goed te maken een rode trui voor haar heeft gekocht moet Judith hem gelijk weer uittrekken.



Als haar tante Lies op bezoek komt trekt Judith hem aan. Ze denkt dat haar moeder dat juist leuk vindt omdat het een nieuwe trui is en ze heel erg blij is dat ze dat zomaar heeft gekregen. Als ze de kamer in loopt komt haar moeder op haar afgestormt en moet ze hem gelijk weer uittrekken. Later hoort ze dat ze dat had moeten doen omdat ze in die trui onwijs op haar moeders broertje leek, waardoor het ook kwam dat Judith mishandeld werd.



Dennis:



Dennis is het broertje van Judith en is ongeveer 3 jaar oud.



Hij snapt er niks van als zijn moeder Judith slaat.



Meestal slaat Judith’s moeder Judith alleen maar als Dennis er niet bij is. Judith houd onwijs veel van haar broertje.



Nico:



Nico is de vriend van Judith’s moeder, ze



kennen elkaar van het werk en zijn collega’s



Als ze samen thuis zijn moet zij altijd naar boven.



Steeds vaker mist Judith’s moeder geld en daar krijgt zij dan de schuld van.



Op een gegeven moment ziet Judith hoe Nico geld uit haar moeders jack pakt. Als ze dit tegen haar moeder verteld wordt ze heel erg kwaad.



Pas aan het einde van het verhaal komt de waarheid naar boven.



Tante Lies:



Tante Lies is onwijs aardig voor Judith.



Als Judith weer terug naar boven gestuurd wordt omdat ze haar nieuwe rode trui aan heeft, hoort ze tante Lies zeggen dat het onwijs leek. Alleen op wat?



Haar moeder werd boos van die opmerking en tante Lies en zij krijgen ruzie.



Als tante Lies s avonds bij Judith op de kamer slaapt vraagt Judith op wie ze dan lijkt. Tante Lies vertelt haar over haar moeders jeugd en haar broertje en dat ze in die rode trui precies op hem leek.



Judith is zo blij als tante Lies bij hun thuis logeerd, met haar kan ze overal over praten. En ze spreken later ook af dat Judith een keer bij haar komt logeren.



Michiel:



Michiel is de beste vriend van Judith.



Judith heeft nog wel een paar vriendinnen.



Maar ik vindt ze allemaal een beetje vaag, ze zeggen dat Judith lelijke kleren aan heeft enzo, dan ben je geen vriendin.



Judith voelt zich heel erg op haar gemak bij Michiel.



Michiel ook bij haar maar hij vindt het wel vreemd dat ze de hele tijd door jongens in elkaar geslagen wordt, zonder dat ze het uitlokt.



Als Judith weer in elkaar geslagen wordt, is hij onwijs boos en wil Judith niet meer alleen laten fietsen, maar hij weet niet dat in werkelijkheid die blauwe plekken komen doordat ze mishandeld wordt door haar eigen moeder.



Tante Elly en oom Bob:



Dit zijn de oom en tante van Michiel, die bij hen is gaan wonen omdat hij weg was gegaan bij zijn vader.



Judith mag elke dag tussen de middag bij Michiel zijn oom en tante komen eten.



Dat vindt ze onwijs gezellig alleen mag haar moeder er absoluut niet achterkomen dat ze dat doet, dan zou ze gelijk niet meer mogen komen.



Haar moeder denkt dat ze gewoon op school overblijft.



Tante Elly vindt dat Judith er soms wel heel erg wit uit ziet. Later in het verhaal als Michiel haar vertelt dat Judith mishandeld word snapt ze ook waarom.



Ineke:



Ineke is de leidster van de creche van Dennis.



Elke middag uit school komt Judith haar broertje daar ophalen.



Ineke vindt dat Judith altijd heel erg gestresst doet als ze hem komt, ze moet altijd gelijk weg en word helemaal wit als Ineke zegt dat haar broertje iets heeft.



Als Ineke merkt dat Judith een vriendje heeft moet ze beloven dat ze het niet tegen haar moeder zegt.



Als Ineke aan haar vriend over Judith vertelt, vertelt hij haar een verhaal over een jongen uit zijn oude klas die mishandeld werd en die ook helemaal niks mocht. Aan het eind van het verhaal lijkt dat het nog best wel klopt met wat er met Judith aan de hand was.



De meester:



Judith haar meester weet niet wat er met haar aan de hand is.



Ze is heel vaak ziek en doet bijna nooit mee met gym omdat ze altijd zo’n hoofdpijn heeft. Maar Judith durft niet omdat ze helemaal onder de blauwe plekken zit en dan zouden de kinderen er allemaal vragen over gaan stellen en dan zou haar moeder kwaad worden! De meester probeert een gesprek met Judith haar moeder aan te vragen maar als hij naar hun thuis belt verzint haar moeder telkens een excuus of gooit de hoorn erop. Als hij naar Judith haar vorige scholen belt blijkt dat Judith heel vaak niet mee deed met gym en dat ze dezelfde excuses gebruikt op deze school als op al die anderen scholen. Als de meester daarvoor belt naar haar moeder verhuizen ze zodat Judith weer naar een nieuwe school kan.



Als de meester van Michiel de werkelijkheid hoort achter alles is hij heel erg geschrokken en probeert samen met Michiel het adres te vinden waar Judith heen verhuist is.



Onderlinge relatie's:



Je merkt niet dat er duidelijke veranderingen voorkomen bij Judith.



Toch denk ik dat ze door haar beste vriend Michiel wel te weten komt



dat het niet normaal is wat haar moeder bij Judith doet.



Als ze tussen de middag bij tante Ellen en oom Bob gaat eten ziet ze dat het ook heel anders kan, Judith word bij hen geaccepteerd.



Als Michiel in een discussie gaat met zijn tante word ze niet eens boos, ze moet er zelfs om lachen dat Michiel gelijk wil hebben. Judith weet zeker dat zij allang in elkaar geslagen was als ze zoiets tegen haar moeder zei.



Judith vond het iets wat erbij hoorde, ze wist niet anders, van kleins af aan werd ze al mishandeld.



Aan het einde van het boek heeft ze wel door dat het zo niet verder kan, als ze dit gewoon door laat gaan word ze op een gegeven moment nog dood geslagen.



Daarom pakt ze haar spullen in en gaat weg uit het huis, weg van haar moeder.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen