U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Anke De Vries - Opstand.
Deze versie komt van http://www.studentsonly.nl/uittreksels/bv.asp?BvID=244 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1417 woorden.

Samenvatting
De auteur van het boek is Anke de Vries. Anke de Vries is op 5 december 1936 geboren in Sellingen, dat ligt in Groningen. Ze had na haar middelbare school veel reizen gemaakt. Ze trouwde met de Fransman Laurent Felix-Faure. Na haar huwelijkgingen ze onder andere in Pakistan en Frankrijk wonen. Samen kregen ze een zoon en twee dochters. In 1964 gingen ze in Den Haag wonen. Daar volgde ze een schrijverscursus, en ging jeugdverhalen publiceren. Al snel werd ze een van bekendste Nederlandse schrijfsters. Haar boeken werden in meerdere talen vertaald. Ze kreeg een ZilverenGriffel voor Het geheim van Mories Besjoer. Er werd een hoorspel gemaakt van het boek Belledonne kamer 16. Anke de Vries vertelt waarom ze haar personages altijd dicht bij huis zoekt: ‘Kinderen uit mijn buurt staan vaak model voor mij boeken, maar ze herkennen zichzelf nooit, want ik verander hun uiterlijk. De gebeurtenissen die ik beschrijf , moeten voor mij heel herkenbaar zijn, ik moet er iets van afweten en ik moet me er ook bij betrokken voelen. Ik zou het bij voorbeeld niet in mijn hoofd halen om over een ruimtevaarder te schrijven of over een land waar ik nog nooit geweest ben. Dan ga ik de mist in, want de lezer voelt onmiddellijk aan dat het onecht is. Voor mij is de omgeving waar het boek zich afspeelt, heel belangrijk Ook hier kies ik weer plaatsen die me bekend zijn. Voor Het geheim van Mories Besjoer heb ik mijn eigen buurt gebruikt. Het hofje waar Mories woont, bestaat.De Franse dorpjes, zoals Nizier in Belledonne kamer 16, en Magnan in Weg uit het verleden zijn dorpen die ik ken, al geef ik ze andere namen. Ik weet hoe de sfeer is in die dorpen , ik ben vertrouwd met de geur, de geluiden.’ Veel van boeken van Anke de Vries zijn opgebouwd als detectiveverhalen en zijn vlot en eenvoudig verteld. Ze probeert altijd haar verhalen zo geloofwaardig mogelijk over te laten komen. Ze wil niet duidelijk een boodschap in haar boeken stoppen maar ze laat in elk boek het idee dat mensen elkaar beter zouden kunnen helpen in plaats van tegenwerken. Hoe ze haar boeken schrijft, wil Anke het volgende kwijt: ‘Er zijn talloze manieren om een boek te schrijven. De een maakt van tevoren een zorgvuldig uitgewerkt plan en de ander schrijft een verhaal zonder het verloop of het einde precies voor ogen te hebben. Ik zelf schrijf op de laatste manier. Hoewel ik geen duidelijk plan heb voor een boek,denk ik wel eerst veel over het onderwerp na. Tegen de tijd dat ik mijn pen pak, weet ik wie de hoofdpersoon is, hoe hij of zij eruit ziet, leeftijd, karakter, enz. Ik probeer in hun huid te kruipen.’

Opstand is in 1988 uitgegeven door uitgeverij Lemniscaat. Het genre van het boek is geschiedenis en strijd. Opstand speelt zich in het begin van deze eeuw in Zuid-Frankrijk af.
Thomas is op weg naar de drie olijfbomen daar wacht zijn neef Gérard op hem. Hij had iets
belangrijks te vertellen. Bij de drie olijfbomen aangekomen zit Gérard er al. Gérard verteld dat
hij naar Lyon gaat om werk te zoeken.Omdat vroeger de druifluis hele oogsten had verwoest. Er werd toen geen wijn meer gemaakt, door de druifluis. Daarom werd er goedkope wijn ingevoerd. De mensen raakte gewend aan de goedkope wijn. Dat alles was een hele tijd geleden gebeurd en nu de boeren weer genoeg wijn verbouwde kocht niemand de wijn meer. De wijn was te duur. Daarom gingen de boeren in prijs omlaag maar de goedkope wijn werd nog steeds ingevoerd.Tegen de invoer was geen wet. De boeren verkochte niets meer en daardoor kwamen ze in armoede. Er was wel een man( Marcelin Albert) die voor de rechten van de wijnboeren opkwam (voor de tijd van de armoede). Hij zag wel in dat het fout zou gaan, maar niemand geloofde hem. En waar Marcelin Albert voor waarschuwde kwam uit. In die tijd ontmoette Thomas een meisje Sandrine die hij in de klas had gehad. Hij had haar al lang niet meer gezien. Ze zeiden dat de moeder van Sandrine bovennatuurlijke gaven bezat ze kon mensen genezen met haar handen. Zij verbouwde geen druiven maar groente, fruit en kruiden. Thomas werd verliefd op Sandrine en ze kregen iets. Marcelin Albert krijgt eindelijk gehoor. En de bevolking gaat eindelijk wat ondernemen. Maar niemand luistert naar de boeren. Na een tijd gaan ze naar de burgemeester Ferroul van een andere stad die hen wegstuurt. Al gauw groeit de groep. De burgemeester gaat overstag en sluit zich aan bij de menigte maar met andere bedoelingen. Marcelin Albert wil geen geweld en hij wil niets met politiek te maken hebben. Maar Ferroul had andere ideeën, als de eerste minister Clemenceau niet binnen twee weken aan de eisen voldeed van de wijnbouwers dan volgde er een belastingstaking dan zouden alle regeringsamtbenaren hun werk erbij neerleggen. Clemenceau voldeed niet aan de eisen en stuurde het leger er op af. Alle leden van het comité van Marcelin Albert zouden worden gearresteerd. Marcelin Albert gaat niet volgens belofte naar de gevangenis maar na Clemenceau. Daar probeert hij de minister te overtuigen van de armoede. Dat lijkt te lukken. Maar Clemenceau licht de journalisten in en hij verdraait de helft. Aangekomen in zijn dorp word Marcelin aangevallen door de bevolking. Intussen is Thomas naar de grote stad omdat Gérard hem wil spreken. Gérard is soldaat geworden en moet tegen zijn eigen volk vechten. Voor Thomas ogen word Gérard doodgeschoten. Sandrine is al die tijd al tegen de opstand ge-
weest zij vind dat je ook iets anders kunt verbouwen dan alleen druiven. Thomas wist niet wat
Gérard tegen hem had te vertellen tot dat hij een brief krijgt die Gérard had geschreven voor
dat hij doodging. Daarin staat dat hij een droom had gehad waar hij naar de drie olijfbomen
loopt en dan een perzik krijgt van de moeder van Sandrine. Hij schrijft dat de grond voor
nog meer geschikt is dan alleen druiven. Intussen staat Ferroul als de leider van de menigte
het volk op te fokken. Dit wilde Ferroul bereiken, dat hij de grote leider was. Thomas komt
terug naar zijn dorp en ziet dat Marcelin aangevallen wordt. Hij grijpt in samen met Rooie
Berthe een vroedvrouw die Marcelin ook steunt. Ze haalt de bevolking over en vertelt
dat het allemaal een vergissing was en de bevolking snapt dat zij een fout hebben gemaakt.
De moeder van Sandrine komt Marcelin iets geven voor de moeite het zijn groentes en fruit.
Marcelin snapt dan dat je nog andere dingen kunt verbouwen in plaats van druiven. Ondanks
alles had Clemenceau toch een wet tegen de goedkope wijn ingevoerd. Als hij dat eerder had
gedaan had hij een hoop ellende kunnen voorkomen.

Thomas; Zware stem, gespierd, halflang zwart haar, lang, armoedig gekleed.
Aardige jongen, soms positieve gedachten, verliefd, actief, wisselende stemmingen, gevoel
van onmacht, hield veel van Sandrine.


Sandrine; Grote grijsgroene ogen, gitzwart lang haar, mager.
Bovennatuurlijke gaven, verliefd, bezorgd, snel ongerust, ze kon genezen met handen,
helpt haar moeder met groentes verbouwen, waakt over kudde geiten, hield veel van
Thomas.


Rooie Berthe; Rond gezicht met talloze sproeten, vuurrood haar, brede heupen.
Betrouwbaar, ze kon zwijgen als het graf, iemand de waarheid vierkant in het gezicht
vertellen, zwak voor Marcelin Albert, vroedvrouw.


Marcelin Albert; Opvallende verschijning, gitzwarte (geverfde) baard, benig gezicht,
opvallende oogopslag, soms was zijn blik zacht en lankmoedig of fel en dwingend, houd
ervan om er onberispelijk uit te zien, zag er een beetje als een profeet in burgerkleding uit, sterk dun haar. Zeven jaar lang gestreefd voor gerechtigheid, was een goede spreker, volhouder, voelde zich vaak alleen, ijzeren doorzettingsvermogen, hield veel van de wijnstreek, kon heel het publiek voor zich winnen, goede tekenaar, goede acteur, wilde dat de mensen
hem nog lang herinnerde, wilde naar de toneelschool maar moest dienstplicht vervullen.


Mening: Ik vond het een prachtig boek. Ik heb het in één keer uitgelezen. Het was
allemaal heel echt. Het kon jou ook gebeuren. Ik vond het wel grappig dat ik zo kwaad
werd op de bevolking toen ze Marcelin aanvielen. Dat vind ik het mooie aan dit boek
dat je je zo kunt inleven. Wel vond ik het jammer dat ze Thomas en Sandrine niet zo
goed beschreef, maar ik kon me wel een beetje voorstellen hoe ze eruit zagen. Toen
ik dit boek nam, nam ik het eigenlijk omdat ik redelijk veel van de schrijfster wist. Som-
mige boeken had ik al gelezen, maar dat is al heel lang geleden. Eerlijk gezegd dacht ik
dat het heel langdradig zou zijn. Dat was gelukkig niet het geval het was spannend
en niet zo heel moeilijk te begrijpen.


Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen