U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Isabel Allende - Liefde En Schaduw.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=7772 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 2182 woorden.

1. Primaire gegevens van het gelezen werk

Auteur: Isabel Allende (vertaald uit het Spaans door Giny Klatser)

Titel: Liefde en schaduw (oorspronkelijk: De amor y de sombra)

Ondertitel: -

Motto Een lente: Alleen de liefde en haar wijsheid maakt ons weer onschuldig. Violete Parra

De schaduwen: Nog bewaart de lauwwarme aarde de laatste geheimen. Vicente Huidobro

Lief vaderland: Ik reis met ons grondgebied en ook ver weg leven de langgerekte vormen van mijn vaderland met mij mee. Pablo Neruda

Betekenis Motto: Een lente: Alleen de liefde is een goed excuus voor sommige gebeurtenissen.

De schaduwen: De aarde bewaart veel geheimen, vele mensen zijn in de grond gestopt zonder dat familieleden dit weten. Zo kan ook Evangelina in de lauwwarme (verse) grond gestopt zijn.

Lief vaderland: Irene vertrekt uit haar vaderland weg maar ze zou ooit wel eens terugkeren

Verschenen in: 1e druk in september 1986, gelezen 25e druk uit augustus 2000.

Aantal bladzijden: Het boek bevat 295 bladzijden. Het boek is verdeeld in drie delen:

- Een lente, De schaduwen, Lief vaderland

Leestijd: Ongeveer 10 uur

Uitgelezen op: 25 februari 2001

Titelverklaring: Er ontstaat een liefde tussen Irene en Francisco. Er ontstaat tevens een zoektocht naar mensen (Evangelina) die in de schaduw staan van de revolutie en de dictatuur. (dode en vermiste mensen)



2. Verantwoording van de keuze

Ik heb dit boek gekozen en gelezen, omdat het verplicht was voor het vak CKV.



3. Verwachting vooraf

Ik heb vooral negatieve verhalen over dit boek van mijn medeleerlingen gehoord. Toch heb ik uiteindelijk besloten dit boek ook voor het vak Nederlands, omdat ik dan niet helemaal opnieuw een boek moest lezen binnen twee tot drie weken.



4. Samenvatting van de inhoud

Deel 1 Een lente

Beatriz Alcántara de Beltrán is de moeder van Irene en is de eigenaar van het bejaardenhuis. De moeder vindt het beroep van Irene, journalist, een verdacht beroep, en is er van overtuigd dat de aanstaande echtgenote van een legerofficier (kapitein Gustaco Morante, haar neef) zich zulke vrijheden nu eenmaal niet kan permitteren. Vroeger was Beatriz getrouwd geweest met Eusebio Beltrán, maar deze had haar verlaten nadat Beatriz hem had bedolven onder een stortvloed van verwijten en scheldwoorden, omdat ze boos op hem was vanwege zijn ontrouwe gedrag. Eusebio Beltrán was in het niets verdwenen en liet Beatriz achter met hoge schulden. Irene was toen op het geniale idee gekomen om de benedenverdieping te verhuren. Hier werkt tevens ook Rosa. Irene werkt altijd samen met de fotograaf Francisco.

Hilda is getrouwd met professor Leal. Ze zijn de ouders van Francisco, José en Javier. Volgens de Hilda en de professor zijn er maar drie redenen om het ouderlijk huis te verlaten: oorlog, huwelijk of priesterschap. Later zouden ze er nog één aan toevoegen: voor de politie vluchten. Professor Leal is gevlucht uit zijn vaderland Spanje vanwege het daar aan de macht zijn van Caudillo. Ondertussen is hij al dood, maar nu is generaal Franco aan de macht. Ze hebben elkaar ontmoet tijdens de Spaanse burgeroorlog. Beide “bestrijden” nu de dictatuur.

Omdat er geen werk in de psychologie was, besloot Francisco fotograaf te worden. Hij had nog een oud toestel op de zolder liggen en kwam terecht bij een damesblad. Omdat hij wel eens voor zijn moeder het blad kocht, wist hij de naam Irene Beltrán, een journaliste die vooral vrijmoedig schreef. Hij had bij de receptie om haar gevraagd en haar plompverloren verteld had dat hij werk zocht. Het is voor Francisco liefde op het eerste gezicht. Ze raken al snel met elkaar vertrouwd. Vrijwel vanaf de eerste proefavond vergezelde hij haar vrijwel overal op het journalistieke pad. Pas later krijgt hij te horen dat ze verloofd is.



Digna Ranquileo is getrouwd met de clown Hipólito. Samen hebben ze een aantal kinderen gekregen. Een van haar dochters heette Evangelina (15), die last had van aanvallen. Volgens buitenstaanders was dit het werk van duivels, maar door Digna’s ervaringen als moeder was ze tot de conclusie gekomen dat hier sprake was van een lichamelijke en geestelijke ziekte die niets te maken had met goddelijkheid of hekserij. De echte ouders van Evangelina zijn de familie Flores. Doordat Mamita Encarnación in de gevangenis zat wegens het onwettig uitoefenen van de geneeskunde, was Digna gedwongen in het ziekenhuis te bevallen. Hier was haar dochter en de dochter van de familie Flores verwisselt. Omdat de directeur van niks wilde weten en de moeders niks onwettig wilde doen, werden de kinderen niet bij hun eigen moeder opgevoed. Janico is de jongste van het gezin Ranquileo, eigenlijk een kleinzoon van Digna, de bastaard van haar oudste dochter en een vreemde kerel. Elke dag om twaalf uur ‘s middags precies krijgt Evangelina aanvallen.

Digna was te rade gegaan bij verschillende mensen. Toch hielpen al hun adviezen niet en de aanvallen werden er niet minder heviger door. Al snel kreeg de kerk er lucht van en dagelijks kwamen er voortaan paters langs. Een van de bezoekers raakte het meisje met zijn onder de wratten overdekte handen aan, en de volgende dag waren de wratten als door een wonder verdwenen. Dit wonder deed al snel de ronde en een tijdje later gaan Irene en Francisco ernaar toe om een reportage te maken. Om twaalf uur precies krijgt Evangelina een aanval en plotseling waren er militairen die het huis gewapenderhand bezette. Luitenant Juan de Dios Ramírez liep op het bed af en pakte de zieke bij haar arm. Voordat er iemand op verdacht was, sloeg Evangelina’s vuist in het gezicht van de luitenant, die hierdoor achterover viel. Het meisje tilde de luitenant op als een veertje, liet hem op de grond vallen en sloeg en schopte hem. Nadat ze het fototoestel van Francisco hadden vernield, vluchtten de militairen hals over kop.

Deel 2 De Schaduwen

Francisco heeft een fotosessie gemaakt in de Militaire Academie. Hier heeft hij een hechte, innige vriendschap gesloten met Mario, een kapper, zonder liefde (Mario was een homoseksueel). Nu, een week later, komt Irene eten bij de familie Leal. Ze besluiten om de volgende dag naar de Ranquileo’s te gaan, omdat daar een varken zou worden geslacht. Hier krijgen ze van Digna te horen dat Evangelina was gearresteerd door luitenant Ramírez en dat Pradelio (Digna’s oudste zoon die in het leger zat) overgeplaatst was. Digna schaamde zich ervoor dat ze Evangelina niet goed had kunnen beschermen en was in rouwkleding naar de familie Flores geweest. Evangelina Flores hoorde alles wat Digna zei en besloot de taak op zich te nemen die haar later de hele wereld door zou voeren om recht te vragen. Irene belooft aan Digna dat ze naar haar dochter zou gaan zoeken in de hoofdstad.

Vergezeld van José Leal gingen Francisco en Irene een overvol lijkenhuis in, gevangenen kampen, politieposthuizen, de verboden afdeling van het Psychiatrisch ziekenhuis en alle andere in aanmerking komende plaatsen. Ze gaan hierna naar het park om bij te komen, waar ze elkaar voor het eerst kussen. Door al de gruwelijkheden die ze deze dag heeft gezien, werd Irene bang voor Gustavo. Dezelfde week nog hangt Javier zichzelf op, omdat hij werkloos was en het gezin hierdoor ineenstortte.

Irene was naar Digna gegaan, die haar vertelde dat ze niet meer naar Evangelina Ranquileo hoefde te zoeken, omdat de aarde haar wel zou hebben opgeslokt. Later dacht Irene wel eens na wat haar ertoe gedreven had naar de kant van de schaduwen over te lopen: ze zou namenlijk alles gaan doen om Evangelina te vinden, eventueel zelfs de aarde overhoop halen. Tijdens een avondmaal van Irene en Francisco komt Digna langs, die vertelt dat Pradelio onder gedoken was en dat een vriend de luitenant midden in de nacht had gezien met Evangelina. Hij was later alleen teruggekomen met in de vrachtwagen een schop met daaraan verse aarde gekleefd. Irene en Francisco worden naar Pradelio gebracht, en hij verteld hen over de verlaten mijn van Los Riscos. Irene en Francisco besluiten de volgende dag de mijn in te gaan.

Deel 3 Lief vaderland

Op maandag gaan Francisco en Irene de mijn in. Hier vinden ze het lijk van Evangelina. Na alles weer in originele staat gebracht te hebben gaan ze naar een vervallen Hut. Hier hebben ze voor het eerst seks met elkaar. De volgende dag keren ze terug en vertellen ze het nieuws aan Digna. Francisco gaat naar de schuilplaats van Pradelio en komt erachter dat hij vertrokken is. Even later besluiten Irene en Francisco terug te keren naar de mijn om de ander gang te openen, die is afgesloten met een betonnen muur. Ze vinden in deze gang een massagraf. Ze brengen hun bewijs naar de kardinaal. De kardinaal zorgt ervoor dat er de volgende dag een commissie van journalisten, waarnemers van internationale organisaties en advocaten is die de mijn gaan onderzoeken. Het nieuws is al snel over de hele wereld bekend. Irene breekt inmiddels de verloving met Gustavo.

Omdat het schandaal van de mijn na een week al in het vergeetboek raakt, besluit Irene zelf actie te ondernemen. Het wordt een ware obsessie voor haar om de moordenaars te vinden en de namen van de dode. Ze krijgt van sergeant Faustino Rivera het verhaal te horen hoe het waarschijnlijk met Evangelina is afgelopen, namenlijk verkrachting met als gevolg de dood, waarna de luitenant haar heeft ingegraven. Dezelfde avond nog wordt de sergeant overreden waarbij hij sterft. Dertig uur later wordt Irene beschoten en wordt ze meerdere malen in haar buik geraakt. Ze wordt snel geopereerd, en wonder boven wonder overleeft ze het. Mario krijgt dit ook te horen en stelt alvast een vluchtplan op. Ondertussen moet de luitenant met enkele manschappen voor de rechtbank verschijnen. Ook Evangelina Flores getuigt, maar moet hierna wel vluchten uit angst voor de geheime politie.

Irene geeft enkele bandopnames waaronder gesprekken met de sergeant aan de kardinaal, die een week later deze bandopnames bekend zal maken en laten publiceren in de media. Deze week is nodig zodat Irene en Francisco kunnen vluchten. De luitenant wordt veroordeeld maar even later weer vrijgelaten, omdat hij in het leger zit en dus onschendbaar is, hij wordt zelfs bevorderd tot kapitein. Wel krijgt hij te horen dat er een man is gesignaleerd die wraak wil nemen op de persoon die zijn zus Evangelina heeft vermoord. Gustavo wordt door de geheime politie vermoord, omdat hij enkele broeders ervan probeerde te overtuigen dat de dictatuur verkeert was. Irene en Francisco verlaten het land en proberen een democratisch land te bereiken, of Francisco’s moederland Spanje te bereiken.



5. Opbouw

a. Het boek heeft geen proloog/epiloog.

b. Het boek is in drie hoofdstukken verdeeld

c. De hoofdstukken hebben titels: Een lente, De schaduwen, Lief vaderland

d. Nee

e. –



6. Plaats en ruimte

a. Het verhaal speelt zich af in Chili. De plaatsen waar het zich afspeelt zijn: een verlaten mijn in Los Riscos, Het huis van de familie Leal in de staden het huis van de familie Ranquileo op het platteland.

b. Het land Chili is van belang voor het verhaal, de plaatsen zijn tamelijk willekeurig gekozen.



7. Tijdsduur

a. Het verhaal duurt ongeveer 10 tot 12 maanden

b. Kleiner



8. Tijdsvolgorde

a. Het verhaal is niet chronologisch verteld. Er komen veel flashbacks in voor. Het verhaal is een media res.

b. De functie van de flashbacks zijn het verduidelijken van de geschiedenis van de hoofdpersonen en de beweegredenen van hun keuzes.



9. Perspectief

a. Er is sprake van een alwetende verteller

b. Dit perspectief wisselt niet in het boek.



10. Vertelwijze

a. Er zijn zeer veel beschrijvingen, veel herinneringen aan vroeger en het verhaal is allemaal in de verledentijd vorm geschreven. Het boek bevat weinig dialogen.

b. Het boek heeft geen eigenaardigheden.



11. Spanning

a. Het verhaal is vanaf hoofdstuk 2 spannend

b. De auteur probeert het spannend te maken door alleen de hoofdpersoon de gebeurtenissen laten ontdekken, en de lezer geen extra informatie te geven.



12. Personages

a. De hoofdpersonen van het boek zijn Francisco Leal en Irene Beltrán

b. Ze zijn beide karakters

c. Andere belangrijke personen zijn:

Evangelina Ranquileo (het meisje dat vermist was), Digna Ranquileo (de moeder van Evangelina), Pradelio Ranquileo (de broer van Evangelina die in het leger zit), Luitenant Juan de Dios Ramírez (de moordenaar van Evangelina), Mario (de kapper die Irene en Francisco helpt te ontsnappen), Gustavo Morante (de ex-verloofde van Irene), Professor en Hilda Leal (de ouders van Francisco), Beatriz de Alcàntara (de moeder van Irene), Sergeant Faustino Rivera (goede vriend van de Ranquileo’s en een waardevolle bron van informatie over Evangelina. Hij helpt ook Pradelio te ontsnappen)

d. Dit zijn allemaal karakters, op de luitenant en de sergeant na

e. Francisco Leal: Werkzaam op het gratis adviesbureau van de parochie, zoon van professor Leal en Hilda Leal. Francisco is een afgestudeerde psycholoog met een doctoraalexamen. Omdat dit in de nieuwe maatschappij geen nut had, had hij besloten werk te gaan zoeken als een fotograaf, waarin hij niet veel concurrentie zou hebben. Fracisco is 20 jaar. Francisco is erg direct, heeft weinig zelfvertrouwen en wil ten koste van alles de waarheid achterhalen. Hij probeert ook zo goed hij kan iedereen te helpen.

Irene Beltrán: Iirene heeft een haarkleur die op de geografische breedtegraad zeldzaam is. Haar vader was al in haar jeugd weggelopen van huis en ze kent hem dus niet zo goed. Ze helpt haar moeder met het werk in het bejaardenhuis van haar moeder Beatríz. Ze kan goed met deze oude mensen omgaan en is erg begripsvol. Irene deint nergens voor terug en is in sommige zaken wel toekomstdenkend. Ook Irene is rond de 20. Van beroep is ze een journalist die erg vrijmoedig schrijft.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen