U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Jan Arends - Keefman.
Deze versie komt van http://scholieren.samenvattingen.com/documenten/show/6406424/ en is laatst upgedate op 16/05/2001.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1659 woorden.


Hoofdstuk 1










1.  

Informatie:



Titel: Keefman

Schrijver: Jan Arends

Eerste Druk: 1972

Uitgever: de Bezige Bij, Amsterdam



2. Samenvatting:



Het boek ‘Keefman’ is een bundel met 13 verschillende verhalen.
Elk verhaal is verschillend, maar in elk verhaal staat de psychologisch
gestoorde mens centraal. Ik kan niet van elk verhaal apart een samenvatting
geven, daarom zal ik alleen het titelverhaal wat uitgebreider bespreken.



Het titelverhaal, Keefman, gaat over een psychisch gestoorde patiënt
die in een inrichting zit. In het verhaal schrijft hij brieven aan zijn
arts, dokter Bos. Hij noemt hem in de aanhef van zijn brieven steeds ‘Vriend’.
Dat is opmerkelijk, want deze brieven staan eigenlijk bol van verwijten.
Niemand weet wat er precies mis met hem is, niemand begrijpt hem en niemand
kan hem op de juiste manier helpen. Het tehuis stinkt en hij hoort hier
niet. Hij zou zelf dokter moeten zijn. Hij is ervan overtuigd dat hij
die taak stukken beter zou kunnen vervullen dan de mensen in het tehuis.
Maar hij heeft geen mulo-diploma kunnen halen en daarom heeft hij geen
werk. En dat is de schuld van de artsen en verplegers die niet willen
begrijpen, dat zijn hele probleem bij zijn gehoor ligt. Het hele verhaal
gaat hierover, over zijn verschrikkelijke leven. En niemand wil hem helpen,
het enige wat de verplegers willen is hem wegkrijgen. Hij bezorgt hen
alleen maar last, ze moeten van hem af.

Daarom wordt hij ook weggestuurd. Aan het einde van het verhaal zegt de
dokter dat hij genezen is, en dus mag hij naar huis. Maar dat wil hij
helemaal niet! Hij wil geholpen worden, niet gedumpt worden! Daarom gaat
hij de inrichting terroriseren. Hij blijft de hele dag aanbellen bij het
gekkenhuis. En hij denkt serieus dat hij ze op deze manier terugpakt.
Voor de buitenwereld is Keefman gek. Hij zelf echter ziet dit heel anders,
de dokters zijn gek. De dokters en verplegers zijn in zijn ogen een grote
samenzwering waartegen hij moet vechten. Dit zal hem echter nooit lukken,
aangezien niemand hem op deze manier serieus neemt. Hij zit vast in een
vicieuze cirkel.



De andere 12 verhalen zijn wat het onderwerp betreft niet veel anders.
Zo is er een verhaal, ‘Een visser’, over een man die
elke dag gaat vissen, maar nog nooit wat heeft gevangen. Hij denkt dat
de mensen hem uitlachen, maar hij weet zelf ook wel dat er geen vis in
de gracht zit. Hij komt er alleen voor de rust.

Koninginnedag’ gaat over een man die nadenkt over de
dag dat hij de prins met een tak wilde slaan. Hij werd hiervoor gearresteerd,
maar het enige wat hij wilde doen is de prins tot ridder slaan!

Ook is er een verhaal over een bejaardentehuis, ‘Het ontbijt’.
Mijnheer Koopman is jarig en van de zuster krijgt hij een feestontbijt,
met ei! Dit wil hij echter helemaal niet, en dus gaat hij in een boom
zitten. Nu verandert hij in een aap. Pas als het gaat regenen komt hij
eruit. Hij pakt het ei en gaat in zijn bed liggen, hij wil het ei gaan
uitbroeden.



Zo gaat het de hele tijd door. Het ene verhaal is nog gekker en lachwekkender
dan het andere. In het hoofd van elke hoofdpersoon gaan dingen om die
een leek echt niet kan begrijpen. Ze beschouwen de vreemdste dingen als
normaal en normale dingen kunnen ze absoluut niet accepteren.










3.  

Motivatie:



Voor de tweede leesopdracht moesten we een thema kiezen dat ons enigszins
kon boeien. Ik heb gekozen voor psychologisch gestoorde mensen. Ik vind
het altijd interessant hoe mensen precies denken. Wat gaat er in hun hoofd
om? Nu, vooral bij ‘gekke’ mensen is dit natuurlijk sterk afwijkend.
Waar wij iets heel gewoons aanschouwen, kunnen zij volledig uit hun bol
gaan. Ik had van dit boek dan ook verwacht dat het heel interessant zou
zijn, dat de hersenkronkels van al die mensen echt duidelijk uitgelegd
zouden worden op een manier dat je echt staat te kijken. Maar dat viel
me eigenlijk een beetje tegen. In ‘Keefman’ in onze geestelijk
gehandicapte medemens een beetje met spot afgeschilderd. Het zijn eerder
lachwekkende dan boeiende verhaaltjes.



Hoofdstuk 2










1.  

De Schrijver:











2.  

Recensies:



1.  Ik heb voor deze opdracht twee recensies gelezen. Een uit
‘Vrij Nederland’ en een uit de Volkskrant. De recensent van
Vrij Nederland is eigenlijk heel positief over het boek. Hij vindt het
vlotte taalgebruik een verademing boven het “golfplatenproza van
de geneeskundige stand”.
Hij vindt ‘Keefman’ het beste
deel van de hele bundel, samen met het tweede verhaal; ‘Vrijgezel
op Kamers’. Over Jan Arends (is hij Keefman?) zegt hij: “Vol
geheime listen heeft hij u overrompeld. Niet alleen voor psychiaters is
hij een gevaarlijk schrijver. Keefman is overal even welkom als een hond
in een kegelspel’.


Kees Fens van de Volkskrant vindt ‘Keefman’ helemaal niks. Hij
noemt de verhalen continu rechtlijnig en systematisch. Het verhaal is
eigenlijk te lang om het niet doorzichtig te laten lijken. Er is te weinig
op de lezer ingespeeld en het verhaal lijkt teveel op een documentair
geschrift. Hij gaat nog even door met afkraken en hij sluit af met: “Sommige
boeken hebben door hun wat specialistische stof het nadeel, dat je gelijksoortig
werk van anderen gaat herlezen. Keefman is zo’n boek. Helaas”.




Analyse:



Het boek bestaat uit voorwerk, eigenlijke tekst en nawerk.

Het voorwerk van het boek is opgebouwd uit de voorkant, inleiding, motto,
titelpagina en inhoudsopgave.

Het motto is een soort raar liedje: “Daar komen de mannen met
witte

jassen hoera.









Ze doen mij een schoon dwangbuis aan hoera.










Ho ho, hi hi, ha ha.










Ze nemen mij eindelijk mee










ha ha.










Ze nemen mij eindelijk mee.










Ze nemen mij eindelijk mee










ha ha.










Ze nemen mij eindelijk mee.”

Waar dit vandaan komt weet ik niet, maar het heeft duidelijk betrekking
op het verhaal. Het gaat waarschijnlijk over een psychiatrische inrichting,
waar Keefman zich dus ook bevindt. “Ze nemen mij eindelijk mee”
zou kunnen betekenen dat hij eigenlijk het liefst dood wil. Misschien
is dat ook wel heel begrijpelijk. Als je zo met jezelf in de knoop zit,
kan ik me heel goed voorstellen dat je het liefst gewoon weg wil. En ik
denk dat Arends dat ook bedoelt.



Genre, Thema en Motieven:



“Keefman” van Jan Arends is een psychologische roman. (Het eerste
verhaal is een briefroman)



Het thema van dit boek is de psychologisch gestoorde mens. In elk
verhaal staat iemand centraal die niet helemaal begrepen wordt door de
rest van de wereld. Wat ook een thema zou kunnen zijn, is dat de schrijver
duidelijk wil maken hoeveel manieren er zijn om gek te worden. Alleen
al in dit boek zie je zoveel verschillende manieren van verwardheid. Kun
je nagaan hoe dat in onze maatschappij zit.



De motieven zijn:

• armoede

• verafschuwt worden

• gek zijn/worden

• hoe de maatschappij reageert op ‘gekken’

• is ‘gekheid’ op te lossen



Hoofdstuk 2A



Aangezien Jan Arends zelf ook een bekende dichter is, heb ik ervoor gekozen
om een aantal gedichten toe te voegen aan dit leesverslag. Het was dan
ook eigenlijk mijn bedoeling om gedichten te nemen die hij zelf geschreven
heeft. Ik heb er wel een gevonden, maar vond ze niet echt bij het thema
van de verhalen in het boek passen. Dit komt waarschijnlijk doordat ze
in een bundel stonden met voornamelijk liefdesgedichten. Toch zal ik er
eentje opschrijven:



IK HEB VANNACHT



Ik heb vannacht

met Haleine geslapen

Ik ben de bijzit

van mijn eigen vlees

geweest.



Ik heb

onder een donkere maan

naar een liefelijke

blauwe lucht

geslapen.



Twee vogels

hebben stro

in mijn handen gelegd.



Twee vogels

hebben gefloten

als fluiten,

als noodweer,

als kwade dagen

in aantocht.



Ze zijn weer weggevlogen.



Alleen Haleine

is gebleven.



Jazeker,

Haleine verlaat mij niet.




Door: Jan Arends (1925-1974)

Uit: ‘Ik heb de liefde lief ‘(Willem Wilmink)



Voor het tweede gedicht heb ik gekozen voor een werk wat voor mijn gevoel
past bij het thema van het boek.

Kenmerkend voor ‘Keefman’ vond ik dat het allemaal zo chaotisch
was. Eigenlijk slaat het totaal nergens op, maar dat is ook juist de bedoeling,
want alle personages zijn compleet gestoord. Bij dit gedicht zie ik dat
chaotische ook terug. Misschien dat dat helemaal niet de bedoeling van
de schrijver was, maar zo zie ik het wel. Een soort wanorde in diegene
zijn hoofd.



VOORJAAR



gek van ongeluk wil ik nu alleen

nog naar nachtgeluiden luisteren

terwijl mijn lichaam piept en knarst

in een reeds opgeruimde kamer



bang ben ik om niet van deze tijd te zijn

terwijl iedereen van alle tijden is

rond zijn we rond en veilig opgeborgen

altijd overal onuitstaanbaar goede morgen



hoor in de stad wordt

de middelmaat uitgelaten

mijn hand in het donker slaat de maat

ik sta op om de orde te verstoren




door: G.A. ten Kate

uit: ‘Stil gaan de dingen



Hoofdstuk 3



Mijn mening
:



Ik vond Keefman een heel vreemd boek. Aan de ene kant is het heel leuk
om te lezen, het leest heel vlot door en het is grappig. Het is leuk om
je te verplaatsen in al die gekke karaktertjes die Jan Arends in dit boek
schept en ik heb me dan ook prima vermaakt tijdens het lezen van dit boek.

Aan de andere kant echter vond ik het een beetje oppervlakkig. Toen ik
ging lezen over psychologische gekken had ik heel wat anders voor ogen.
Echte gekke mensen met waanideeën en enge gedachtenkronkels. Dit
is bij Keefman echter niet het geval. Hij gaat absoluut niet in op de
verschillende personages. Van niemand in dit boek weet ik veel meer dan
hun naam. Ze blijven allemaal heel ‘flat’.



Wat dat betreft ben ik het dus het meest eens met de recensent van de
Volkskrant. Ik vind dat hij gelijk heeft als hij zegt dat er te weinig
op de lezer wordt ingespeeld. Het is wat saai, na vijf verhaaltjes had
ik het ook wel zo’n beetje gezien. Het is een beetje voorspelbaar
allemaal, wat juist heel anders had kunnen zijn als je schrijft over gekken.



Kortom, ik vond het geen vervelend boek om te lezen, maar het had voor
mij wat dieper gemogen. Wat meer spanning en onverwachte gebeurtenissen.




Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen