U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Theo Hoogstraaten - Tussen Twee Vuren.
Deze versie komt van http://huiswerk.leerlingen.com/boekverslag/20052/ en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 804 woorden.

De hoofdpersoon uit het boek is Else (van Lingen), ze is 13 jaar. Het is een klein, broodmager meisje met donker krullende haren en ernstige ogen. Ze heeft een aardig karakter en een zachte melodieuze stem.

Andere belangrijke personen uit het boek zijn: Inge (jong klein meisje dat met Else uit Amsterdam ook komt logeren op de boerderij), Marieke, Thijs, Huug, Erik en hun ouders; boer Harm en tante Annie (gezin van de boerderij). Ook soldaat Werner duikt op de boerderij onder.



Het verhaal speelt zich af op een boerderij op het eiland Texel aan het eind van de 2e wereldoorlog.



Het verhaal duurt ongeveer 2 maanden. (van Februari tot eind April 1945)



Het boek heeft 117 bladzijden en telt 9 hoofdstukken.



Hier volgt een korte inhoud;

Aan het eind van de 2e wereldoorlog was er nergens meer voedsel te vinden in Amsterdam.

Op een dag zegt de moeder van Else dat ze maar een tijdje moet gaan logeren op het eiland Texel bij een boerenfamilie. Ze zegt ook dat daar nog volop voedsel is en dat ze moet bijkomen van de oorlog. En zo wordt Else op een vroege morgen opgehaald door een Duitse legerauto en naar Den Helder vervoerd. Onderweg naar Den Helder leert Else een jong meisje kennen, ze heet Inge. Daar aangekomen wordt ze samen met Inge naar Texel gevaren. In Texel wordt Else opgehaald door Huug en Marieke; kinderen uit een boerenfamilie. Inge wordt niet opgehaald en het kleine meisje wil met Else mee naar de boerenfamilie. En zo komen Huug en Marieke met Else en Inge aan op de boerderij. Tante Annie (zo mochten Inge en Else haar noemen) vond het geen probleem om Inge naast Else ook op te vangen en te laten bijkomen van de oorlog. Op de boerderij hebben Else en Inge het al snel naar hun zin en ze leren ook boer Harm, Thijs en Erik kennen. Lang is het vredig en rustig op Texel en merken Else en Inge weinig van de oorlog, totdat er op een avond hevig geschoten wordt op het andere deel van het eiland. De volgende morgen hoort de boerenfamilie dat de Georgische krijgsgevangen in opstand zijn gekomen tegen de Duitsers. De volgende nacht wordt er overal geschoten en ontmoeten ze in alle paniek een Duitse soldaat, die Werner heet. Hij vraagt of hij zolang mag blijven onderduiken totdat het weer rustig wordt op het eiland. Na veel overleggen besluit de boerenfamilie toch de Duitser op te vangen. (het is natuurlijk wel je eigen risico om midden in de oorlog een soldaat te laten onderduiken op je eigen boerderij.)

Het blijft erg onrustig op het eiland en er komt nog een gezin onderduiken op de boerderij. Dit gezin merkt dat de boerenfamilie de Duitse soldaat hebben laten onderduiken in een schuilplaats onder de hooiberg. Zij vinden dat niet goed en ze vertrekken daarom ook.

Nog geen paar dagen later verraden zij de boerenfamilie en de Duitsers die inmiddels de Georgiërs verslagen hebben komen naar de boerderij en vermoorden Thijs en boer Harm op een verschrikkelijke manier. Werner wordt als een Georgiër beschouwt en ook hij wordt vermoord. Inge en Else hebben deze gebeurtenis moeilijk kunnen verwerken en zullen wat ze op Texel meegemaakt hebben nooit meer vergeten.



Het is nu ook duidelijk dat de titel 'Tussen twee vuren' heet want de boerenfamilie zit tussen de twee vuren van de Duitsers en de Georgiërs in.



Ik vond dit boek heel spannend en er zitten veel emotionele delen in het boek. Ook vind ik boeken die met oorlog te maken hebben heel leuk.

Hier volgt zo'n spannend en emotioneel deel: Op dat moment klonk er gerommel achter de schuur. En toen stond Werner er, lijkbleek, de handen in de lucht.

' Diese Menschen sind unschuldig.' Dit waren zijn laatste woorden. Een bevel klonk, geweren knalden. Het leek of zijn benen onder hem werden weggeslagen. Zijn lichaam sloeg als een zak zand tegen de grond.

Als ik geweten had wat er gebeuren ging, had ik niet gekeken, alleen al om te voorkomen dat ik de rest van mijn leven door dit beeld achtervolgd zou worden. Nu herinner ik me zijn ogen nog, die een fractie van een seconde in mijn richting keken en daarna omhoog, naar het grauwe wolkendek. 'Kein Russe also?' Schreeuwde de officier tegen oom Harm. 'Wer war es den? Ein Jude etwa?' Hij brulde het van heel dichtbij in zijn gezicht. Toen deed hij een paar passen terug. 'Anlegen!'



Ik geef voor dit boek een 9 omdat: (zie mening)



Ik heb eigenlijk geen ander boek gelezen wat ik beter vond.

Dus dat betekent dat dit het beste boek is wat ik ooit gelezen heb. De andere boeken die ik gelezen heb waren dus slechter.



Nawoord: Veel delen uit dit boek hebben echt plaats gevonden. De namen zijn natuurlijk verzonnen.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen