U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Http://www.destandaard.be - De Herverdeling Van Het Vlaamse Politieke Landschap Ingezonde.
Deze versie komt van http://www.scholieren.be/huiswerk/show_stuk.php?id=620 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Geschiedenis en het aantal woorden bedraagt 4644 woorden.

De laatste verandering, de versmelting van de NCD met de VLD is nog NIET toegevoegd, evenals de verdeling van Spirit. Het werkje gaat van juli 2001 tot ongeveer half april 2002.


De verwijzingen zijn naar artikels uit de Standaard. Deze zijn vermeld helemaal onderaan zodat je ze op de site van de Standaard (http://www.destandaard.be) kan opzoeken. Je moet je er wel even registreren, maar het is de moeite waard.






--------------------------------------------------


De herverdeling van het Vlaamse politieke landschap


--------------------------------------------------






1. Inleiding


------------


Het is niemand ontgaan dat er het voorbije jaar van alles veranderd is in de Vlaamse politiek: partijen zijn van naam veranderd, politici veranderen van partij, partijen vallen uit elkaar en andere partijen proberen samen te werken. Er is niet toevallig net op dit moment zo'n herverdeling, na de vorige parlementsverkiezingen in 2000, kozen de Vlamingen voor een ander bestuur. De CVP (nu CD&V), was voor het eerst in lange tijd uit de coalitie en voor het eerst kwam een paars-groene regering uit de bus. Door deze nederlaag, wilden sommige de partij grondig veranderen. Maar ook andere partijen doen een grondige verandering. De SP (nu sp.a) wil moderniseren en de VU splitst omwille van verschillende idealen, hoewel beide partijen wél in de regering zitten. Laten we even het hoe en waarom van de veranderingen binnen deze drie belangrijkste bekijken.






2. Versnippering of herverdeling?


---------------------------------


De meeste veranderingen in de politiek op dit moment zijn het afscheuren van deelgroepen, dus is het zinvol om ons af te vragen of we over een herverdeling mogen praten en in de plaats daarvan het niet beter hebben over een versnippering, zoals we horen in artikel B2: Theo Rombouts van het ACW ziet alleen maar nieuwe deelgroepjes ontstaan die elk proberen hun eigen publiek aan te spreken. Het mooiste voorbeeld daarvan is VU-ID van vroeger. Spirit, N-VA en de groep rond Sauwens, die ondertussen is opgedoekt. Deze drie partijen hebben dezelfde idealen, maar leggen elk op zich andere accenten. Dan is het natuurlijk vrij duidelijk dat er een versnippering is, maar tegelijk is er ook een andere verandering die dit kan relativeren, zoals in artikel B1 wordt vermeld. Agalev werkt al jaren samen met de VU en de SP. Bert Anciaux, met Spirit, wil niet worden opgenomen in een andere partij, maar ziet een samenwerking wel zitten, net zoals de nieuw ontstane NCD het zeer waarschijnlijk wel ziet zitten om een verregaande samenwerking met de VLD op te bouwen, maar daar komen we later nog op terug.


In theorie is er dus duidelijk een versnippering, maar in praktijk zal er, in tegenstelling tot wat er in artikel B2 wordt gezegd toch sprake zijn van een herverdeling, aangezien groepen zich afscheuren en met een andere partij zullen samenwerken.






3. Partijtrouw


--------------


Een belangrijk aspect van de politieke herverdeling is de partijtrouw van de politici. Verschillende politici zijn veranderd van partij of hebben zich afgescheurd om met een andere partij samen te werken. In artikels B3 komen enkele politici aan bod die onlangs van partij zijn veranderd: Johan Van Hecke is opgestapt omdat hij de met CD&V graag toenadering zou krijgen tot de VLD om zo een nieuwe, brede volkspartij op te richten, Johan Sauwens is naar de CD&V overgelopen, omdat zijn afscheuring van de VU niet genoeg stemmen behaalde bij interne verkiezingen. In artikel B4 praten politici die in hun principe tegen "overlopers" zijn en de partijtrouw verkiezen, maar het kunnen begrijpen dat mensen naar een andere partij overlopen omwille van idealen. In artikel B5 en B6 komen politici aan bod die de partij verkiezen boven hun eigen imago en alles voor de partij over hebben: Stefaan De Clerck heeft het moeilijk gehad dat enkele collega's naar andere partijen zijn vertrokken en Jef Sleeckx is in 1999 gestopt met de politiek omdat de SP niet meer socialistisch genoeg was.






4. Van CVP naar CD&V


--------------------


Op het partijcongres van eind september 2001, stelde de CVP (Christelijke Volkspartij), naast haar nieuwe naam ook een nieuw partijprogramma voor (artikel B8), de CVP hoorde ook bij de jongerenafdeling om de vernieuwing van de CVP in hun woorden uit te schrijven (artikel B9). Hieruit blijkt dat ze kiezen voor een sterk Vlaams karakter, zodat Vlaanderen een belangrijke rol speelt bij beslissingen nemen, m.a.w. moet Vlaanderen meer zelfbeslissingsrecht krijgen in een confederaal België.


Enkel de naam verwijst al naar het meer Vlaamse karakter dat de CD&V (Christen-democratisch & Vlaams) vanaf nu zal krijgen. Ook organisatorisch verandert er van alles binnen de CD&V, de partijraad wordt opgedoekt en kleine lokale groepen worden belangrijker (artikel B11) en de standenpartij, waarin personen met een bepaalde "stand" (bvb. een ACW-lid of een middenstander) een bevoorrechte plaats op de lijst krijgen, wordt afgelast (artikel B2). De kernideeën van de CD&V vinden we terug in artikel B12, waarin Stefaan De Clerck drie belangrijke pijlers opnoemt: een mens is geen nummer, verbondenheid is belangrijk (bvb. verenigingen, onderwijs, leefomgeving) en de menselijke zekerheid moet vergroot worden, waarin onderwijs de belangrijkste rol speelt. Toch is er veel commentaar op de nieuwe ideeën en de uitstraling van de partij, zelfs binnenin de partij (artikel B17). De bedenkingen gaan over ethische kwesties, over de standen (de auteurs maken de bedenking dat de christelijke organisaties nog steeds een grote band behouden met de CD&V) en over de geloofwaardigheid van de vernieuwing, aangezien de auteurs denken dat eigenlijk enkel de naam verandert.


Volgens CD&V zelf is de partij meer een ideeënpartij dan vroeger (artikel B19) en veranderen er toch een aantal belangrijke thema's: veiligheid is belangrijk, dus wil de CD&V meer buurtagenten; er moet een Tobin-taks worden ingevoerd; echt gratis onderwijs; een statuut voor vrijwilligers; een confederale staat waarin Vlaanderen meer zelfbeslissingsrecht heeft; een knelpunt in de vernieuwing in de partij is het migrantenstemrecht waarover nog onenigheid bestaat, maar dat op het partijcongres door 60% van de leden toch werd afgekeurd.






4.1. Karel Pinxten: van CD&V naar een brede volkspartij?


-------------------------------------------------------


Karl Pinxten, één van de stemmentrekkers van CD&V, liet op 17 oktober weten dat hij voorstander is van een nieuwe volkspartij (artikel B21). Volgens hem is het onmogelijk om de CVP te hervormen omdat de standen in de partij ingebakken zijn en er onmogelijk zijn uit te krijgen. Hij oppert voor een samenwerking in het centrum, samen met de VLD, als rechtse pool en de christen-democratische partij als linkse pool. Hierdoor hoopte Pinxten een groot kiezerspubliek te bereiken. Hij verkiest een samenwerking met de VLD boven een samenwerking met Agalev en VU-ID, omdat hij de behoefte groter vindt om voldoende stemmen te halen. Dit was echter buiten De Clerck gerekend. De voorzitter van de CD&V, wimpelt de plannen van Pinxten af en met hem kant heel de CD&V zich tegen de plannen (artikel B22).


Enkele dagen later zal Pinxten in de partij van Johan Van Hecke stappen.






4.2. Johan Van Hecke: de afscheuring van de NCD


-----------------------------------------------


Volgens Stefaan De Clerck begon de samenwerking van Van Hecke en de VLD al in juli, toen beiden in Toscanië in een landhuis verbleven. Het beroemde "GSM-gesprek" dat De Clerck meent te hebben gehoord, maakte een begin aan de verscheuring van de CVP/CD&V (artikel B23). Van Hecke richtte een nieuwe beweging, de CDV (Christen-democratische Vernieuwing) op binnen de CD&V en even nadat Pinxten zijn voorstel deed binnen de CD&V om samen te werken met de VLD, richtte Johan Van Hecke de NCD (Nieuwe Christen-democraten) op (artikel B25), met een duidelijke voorkeur om met de VLD samen te werken. De volgende dag wordt Van Hecke dan ook definitief uit de CD&V gezet (artikel B26). Even later verlaat Pinxten de CD&V voor de nieuwe partij van Van Hecke.


Van Hecke en Pinxten geloven dat ze veel aanhang hebben en duizenden kiezers van de CD&V meenemen naar de NCD (artikel B27), dit in tegenstelling tot Stefaan De Clerck, die denkt dat maar weinigen de CD&V zullen verlaten (artikel B24).


Binnen de NCD beweert men de situatie nog even af te wachten vooraleer tot een echte samenwerking te komen met de VLD (artikel B28), Van Hecke wil zich eerst bezighouden met het opstarten van de beweging, ze wil een fatsoenlijke partij opbouwen. Van Hecke en Pinxten krijgen alvast waardering uit onverwachte CD&V-hoek, bvb. van Wilfried Martens, die sympathie heeft voor de nieuwe beweging, maar toch trouw blijft aan zijn partij. Enkele andere bekende CD&V'ers hebben zich al "bekeerd" tot de NCD, onder hen zijn Luc Beaucourt, Niki De Boeck en Ergün Top (artikel B29).






5. De verdeling binnen de Volksunie


-----------------------------------


Er is al een hele tijd onenigheid binnen de Volksunie, die zijn oorzaak vindt in belang van de onafhankelijkheid van Vlaanderen. De onenigheid verdeelde de partij in twee groepen, de Vlaams-nationalisten willen een onafhankelijk Vlaanderen boven alles, de Toekomstgroep vindt de onafhankelijkheid van Vlaanderen niet meer belangrijk en vindt thema's zoals migrantenstemrecht belangrijker. Een derde groep bestaat uit politici die de ruzie beu zijn en die niet willen splitsen (artikel B30). Er werd besloten om een interne verkiezing te houden. De beweging met de meerderheid van de stemmen erft het partijapparaat, de andere groepen kunnen nog een deel van de structuren erven. De leden kregen tijd van 16 augustus tot 15 september om hun stem uit te brengen. De enige belangrijke VU'er die zich niet uitspreekt over "zijn" voorkeur is Fons Borgignon, de interim-voorzitter van de VU, hoewel uit zijn interview (artikel B36) blijkt dat ook hij niet wil splitsen en daarbij behoort tot de fractie van Sauwens. Na de verkiezing komt Bourgeois met zijn N-VA als overwinnaar uit de bus(artikel B37). We bekijken nu even elk van de partijen afzonderlijk






5.1. Geert Bourgeois en de N-VA


-------------------------------


Geert Bourgois van de N-VA, de Nieuwe Vlaamse Alliantie, blijft de Vlaamse onafhankelijkheid als prioriteit behouden. Ze willen afsplitsen van de Toekomstgroep van Anciaux, omdat deze de strijd opgeeft omdat volgens hem het doel al is bereikt. Bourgois wil blijven strijden voor een onafhankelijk Vlaanderen. Hij vindt het heel spijtig dat er vlak voor de interne verkiezingen toch geen samenwerking meer is gekomen met de middengroep, die in feite dezelfde belangen verdedigt dan de N-VA (artikel B40). De N-VA slaagde er na de interne verkiezingen net niet in een meerderheid te halen (artikel B41): 47,18%. Als we deze resultaten optellen bij die van de groep Niet-Splitsen, komen we op een getal van 77,37% die kiezen voor een Vlaams-nationale partij, wat betekent dat de meeste partijleden nog steeds kiezen voor een onafhankelijk Vlaanderen. Alleen is het nog de vraag of de N-VA de stemmen van de fractie Niet-Splitsen zal erven, nadat deze hebben besloten om hun strijd voor de VU op te geven. In artikel B42 lezen we de gevolgen voor de Vlaamse regering door de splitsing van de Volksunie en wordt de vraag gesteld of de verliezers van de interne verkiezingen afstand moeten doen van hun zetel in het Vlaams Parlement en deze moeten overdragen aan de Nieuwe Volksunie (de latere N-VA), in afwachting tot de partijraad op 13 oktober zo genoemd. Veel problemen zijn er niet, want de coalitie behoudt ook zonder die extra zetels de meerderheid, maar als de politici van de groep-Sauwens en de groep-Anciaux hun zetels behouden, zoals dat er nu naar uit ziet, worden ze dan verwezen naar de oppositie?


De N-VA ziet het duidelijk zitten om als opvolger van de VU door het leven te gaan en de oude waarden opnieuw op te frissen en op een menselijke manier rond het Vlaams nationalisme te werken (artikel B43). De belangrijkste verandering binnen deze beweging is dat de N-VA wil opkomen voor het Vlaamse volk en niet voor belangengroepen. Het programma bevat vele liberale aspecten zoals een sociaal statuut voor zelfstandigen en het stimuleren van het vrije initiatief. Ook het migrantenbeleid staat op de agenda van de N-VA.






5.2. De Toekomstgroep (Spirit) o.l.v. Bert Anciaux: gedaan met ID


----------------------------------------------------------------


De Toekomstgroep rond Bert Anciaux en Paul Van Grembergen vindt het Vlaamse karakter van de partij niet belangrijk en geeft de strijd rond een onafhankelijk Vlaanderen op. De verklaring van Van Grembergen om zich af te splitsen van ligt bij de ID21-fractie. De groep rond Bourgeois wilde, volgens Van Grembergen, ID-21 definitief opzij te schuiven. Later probeerde Bourgeois hetzelfde met de groep rond Anciaux (artikel B45). Volgens Bourgeois waren Anciaux en zijn gevolg niet het prototype van Vlaams-nationalisten, dus moesten ze maar aan de kant worden gezet. Van Grembergen zelf wilde eigenlijk nooit een splitsing van de VU, aangezien die al jaren met die "problemen" kon voortwerken, maar de houding van Bourgeois heeft daar anders over beslist. Daardoor is een samenwerking met de N-VA ook uit den boze. Een samenwerking met Sauwens ziet Van Grembergen daarentegen wel zitten, omdat die nooit heeft geprobeerd om de fractie rond Anciaux buiten spel te zetten. Van Grembergen zegt dat zijn toekomstgroep het programma van de VU volledig overneemt en er maar weinig zal veranderen buiten een paar accentverleggingen, daarom is het voor Van Grembergen vrij duidelijk dat ze de samenwerking met de middengroep niet uit de weg gaan. Hij voegt eraan toe dat, na de stemming binnen de VU, iedereen nog welkom is binnen zijn partij, ongeacht welke keuze ze in de stemming gedaan hebben.


Enkele weken na de uitslag van de stemming, kwam vanuit de ID21-fractie een bericht die een fusie met de Toekomstgroep aankondigde (artikel B46). Officieel klonk het bericht dat "een samenwerking op korte termijn wenselijk is". Enkele dagen later, vernemen we echter dat ID21 volledig is opgegaan in de Toekomstgroep (artikel B47), voor korte tijd verandert de partijnaam in TG-ID (Toekomstgroep-ID).


Begin november, tijdens het stichtingscongres, maakt TG-ID de nieuwe partij, Spirit (wat staat voor Sociaal, Progressief, Internationaal, Regionalistisch, Integraal-democratisch en Toekomstgericht) bekend (artikel B48). Een belangrijke beslissing van Spirit is om onafhankelijk te blijven. Ze willen geen samenwerking om zo samen met de VLD en de CD&V een brede volkspartij op te richten, daarvoor zijn essentiële partijpunten zoals het migrantenstemrecht té verschillend. Duidelijk is wel dat Spirit kiest voor een links regionalisme, maar of de partij veel stemmen zal verwerven, valt nog af te wachten. En zo blijkt ook, na een peiling van een marketingbureau (artikel B49), waarin blijkt dat Spirit maar op 2,7% mag rekenen. Een reden daarvoor is misschien te vinden bij het imago van de partij. Buiten Bert Anciaux heeft de partij maar weinig uitstraling. Alle mandatarissen moeten la hun energie steken in het imago van hun partij, zegt Van Krunkelsven. Van Quickenborne voegt daaraan toe dat er dringend een aantal thema's op de agenda moeten worden gezet om respect af te dwingen bij de media. Tegen augustus zou Spirit 5% moeten halen, anders ziet Van Quickenborne een voortzetting van de partij niet meer zitten.






5.3. De middengroep met Johan Sauwens is tegen splitsing


-------------------------------------------------------


De middengroep verdedigt de belangen van de VU van vroeger en er valt dus weinig nieuws over te vertellen. De groep onder leiding van Johan Sauwens, probeerde tevergeefs de VU terug op het oude pad te brengen. Sauwens was ervan overtuigd dat de meeste partijleden tegen een splitsing waren. Na een eventuele overwinning op 15 september zou de middengroep zonder pardon de oude werking voortzetten, de interne relaties versterken en de banden met ID21 opgeven (artikel B50-B51). In geen geval zou worden onderhandeld met één van de twee partijen.


Meer dan een maand na de interne verkiezingen en de nederlaag van de middengroep, besluit Sauwens toch te praten met de toekomstgroep en de Nieuwe Volksunie (artikel B52). Zoals vermeld in het artikel, zal de partij volledig uit elkaar vallen en zullen de leden zich verdelen over de twee andere partijen of misschien zullen ze overlopen naar een andere partij?






5.4. Sauwens verliest en stapt naar CD&V


----------------------------------------


Na de nederlaag van de groep Niet-Splitsen van Johan Sauwens en het uiteenvallen van de groep, verlaat Sauwens de VU en klopt aan bij de CD&V (artikel B53). Sauwens kon onmiddellijk het gat opvullen dat Pinxten naliet na het overlopen naar de NCD. Hij vond zijn gading niet bij Spirit, waar geen plaats is voor een leiderstype als hij, daarenboven is de toekomst van Spirit zeer onzeker. Ook de N-VA bleek niets te zijn voor Sauwens, hoewel men hem daar graag had verwelkomd, maar Sauwens zag het niet zitten om samen te werken met voorzitter Bourgeois. Bij de centrumpartijen bleven dan nog maar twee kandidaten over: de VLD en de CD&V. De keuze was snel gemaakt, aangezien een man als Sauwens weinig meerwaarde (lees: stemmen) zou kunnen bieden aan de VLD.


Sauwens zelf beweerde zeer geïnteresseerd te zijn in de CD&V na de politieke vernieuwing van de partij, zeker nu deze partij een Vlaams karakter heeft gekregen. De reacties van ex-VU'ers zijn negatief. Geert Bourgeois van de N-VA zegt dat Sauwens datgene verdedigt waar hij jarenlang heeft tegen gevochten, de verzuilde macht van de CVP.






6. Van SP naar sp.a: enkel een andere naam?


-------------------------------------------


De SP wilde een vernieuwing van de partij. Daarbij werd gekozen voor de naam sp.a (SP Anders). De link met SP blijft bestaan, maar de sp.a wil een duidelijk signaal geven dat er een vernieuwing is (artikel B54). Enkele punten uit het nieuwe programma is het te strijde trekken tegen ongelijkheid en het pleiten voor gelijke kansen voor iedereen. De sp.a is bereid om een alliantie aan te gaan met andere partijen, hoewel dit niet echt een nieuwe thema is, bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen was er in Hasselt al een alliantie tussen Agalev en de SP, onder de naam SPA. Nu wil de sp.a een olijfboom oprichten met verschillende linkse partijen naar Italiaans model (artikel B55), ze gaat op zoek naar gelijkenissen tussen de verschillende partijen, om zo programmapunten te zoeken die ze na de verkiezingen zeker willen uitvoeren, maar dit tot ongenoegen van andere linkse partijen die er geen graat in zien om de olijfboomtactiek toe te passen.


Ook de jongerenafdeling van de sp.a, Animo zoekt toenadering tot andere linkse partijen en organisaties om deze "nieuw leven in te blazen" (artikel B56): naast Greenpeace, Scouts en Oxfam, werd er ook geïnformeerd bij Jong Agalev. Tom Caals, voorzitter van Jong Agalev wijst de medewerking af, hoewel door Animo wordt beweerd dat sommige Jong Agalev'ers enthousiast waren over hun olijfboomproject.


Al bij al verandert er dus niet veel binnen de sp.a. De partij probeert enkel haar imago wat op te krikken en door samenwerking andere linkse bewegingen mee op de kar krijgen om zo een blok te kunnen vormen tegen rechts, dat er steeds op vooruit blijft gaan.






7. En de andere partijen?


-------------------------


We bekijken ook nog even de invloed van de politieke herverdeling ten opzichte van de andere partijen. Zelfs in de andere grote Vlaamse partijen zijn er veranderingen, die meestal onbelangrijk zijn en het merendeel van de bevolking zijn ontgaan.


Binnen de Agalev-fractie, hebben enkele leden zich afgescheurd en hebben in Antwerpen de DEA (de Democratische Eenheidsalliantie) opgericht. Deze partij richt zich op de Antwerpse migranten en wil bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen de belangen van de migranten, en vooral het migrantenstemrecht, verdedigen. Ze voelden dat dit binnen Agalev moeilijk was te verwezenlijken (artikel B59).


Ook vanuit onverwachte hoek komt er een verandering. Het extreem-rechtse Vlaams Blok heeft haar omstreden 70-puntenplan naar de vuilbak verwezen (artikel B60). Op papier versoepelen ze hun vreemdelingenstandpunt. In de praktijk verandert er aan hun gedachtegoed weinig of niets. Het Vlaams Blok wil alleen op veilig spelen door omstreden artikels te schrappen. "Eigen Volk Eerst" heet vanaf nu "de belangen van de onderdanen prioritair verdedigen".


Ook oude politici wagen zich aan een politiek avontuurtje. Jean-Pierre Van Rossem, een ex-politici met een duister verleden probeerde aansluiting te vinden bij ID-21 om met hen een nieuwe links-liberale beweging op te richten (artikel B61). Zijn oorspronkelijke bedoeling was om zoveel mogelijk stemmen af te houden van het Vlaams Blok. Hij wil nu een stevige politieke partij oprichten, maar wil zelf niet meer opkomen. ID-21 zag de samenwerking met Van Rossem in ieder geval niet zitten.


Buiten het feit dat de VLD een nieuwe, brede volkspartij wil oprichten die georiënteerd is op centrumlinks, is er een beweging die naar rechts wil uitbreiden (artikel B62). Ward Beysen wil in tegenstelling tot de meerderheid van de VLD een uitbreiding naar rechts in plaats van naar links. De beweging van Karel De Gught vindt hij een verwatering van het liberalisme en daarom richtte hij Liberaal Appel op, de beweging die de Antwerpenaar ervan moet weerhouden om voor extreem rechts te stemmen. De Gught ziet geen graat in de nieuwe beweging binnen de VLD en vindt dat Beysen in Antwerpen deze beweging gerust mag oprichten. Hij benadrukt wel dat Liberaal Appel een deel moet blijven van de VLD en zich niet tegen het partijbestuur mag keren.






8. Hoe zit het in Wallonië?


---------------------------


In Wallonië is er weinig te merken van een politieke herverdeling. Het enige wapenfeit is het omdopen van de PRL-FDF-MCC-federatie tot de MR (Mouvement Réformateur). De drie bewegingen (de liberalen, de Christen-democraten en de Brusselse regionalisten) vormen nu één partij en willen zo een eenheid binnen de partij brengen (artikel B63). De voorzitter van de nieuwe partij is uiteraard de minister van Buitenlandse Zaken Louis Michel.


In tegenstelling tot de herverdeling in Vlaanderen, met bijna alleen het "versnipperen" van de partijen, gaat het hier om een samenvoegen van verschillende partijen.






9. De gevolgen voor de kiezer


-----------------------------


Tot slot kijken we nog even naar de gevolgen voor de kiezer. Een grote moeilijkheid voor de kiezer zijn de nieuwe partijnamen. Bijna alle partijen, op Agalev, de VLD en het Vlaams Blok na, hebben hun naam veranderd. Het duurt natuurlijk een tijdje voor die namen zijn ingeburgerd, vandaar dat de naamsveranderingen nu gebeuren, op veilige afstand van de verkiezingen (artikel B65). Daarenboven komt nog dat de nieuwe programma's bekend moeten worden, dat de mensen weten waarvoor ze stemmen, hoewel lang niet alle kiezers zich druk maken over het programma van een partij (artikel B64). Uit een onderzoek bleek namelijk dat bijvoorbeeld 40% van de CVP-stemmers op deze partij stemde uit gewoonte of uit verwantschap en bij de VU stemt 19% omwille van het profiel van de kandidaten.




10. Conclusie


-------------


Dus valt nu enkel af te wachten hoe de kiezers reageren op de nieuwe namen, de nieuwe partijen en de nieuwe programma's. Een eerstvolgende peiling naar het stemgedrag van de Vlamingen zal eind augustus een eerste fatsoenlijk beeld geven van de politieke herverdeling.




11. Verwijzingen naar artikels


------------------------------


B1: "Politieke herverkaveling is als wachten op Godot" (De Standaard, za.1, zo. 2 september '01)


B2: "ACW ziet versnippering, geen politieke herverdeling" (De Standaard, di. 27 oktober '01)


B3: "Politici over partijtrouw (deel 1)" (De Standaard, za. 19, zo. 20 januari '02)


B3': "Politici over partijtrouw (deel 2)" (De Standaard, za. 26, zo. 27 januari '02)


B3'': "Politici over partijtrouw (deel 3)" (De Standaard, za. 2, zo. 3 februari '02)


B3''': "Politici over partijtrouw (deel 4)" (De Standaard, za. 9, zo. 10 februari '02)


B7: "C&V is een naam die vele voordelen biedt" (De Standaard, ma. 6 augustus '01)


B8: "CVP zoekt naast kers ook taart" (De Standaard, di. 7 augustus '01)


B9: "CVP-bruisers gaan fors Vlaams toer op" (De Standaard, do. 9 augustus '01)


B10: "De Gught en Van Hecke nog niet eens over nieuwe naam voor CVP" (De Standaard, ma. 27 augustus '01)


B11: "CVP-establishment polijst vernieuwing" (De Standaard, di. 4 spetember '01)


B11': "Vlaams' in CVP-vlag, lading schuift nog" (De Standaard, di. 4 september '01)


B12: "Wie niet met mij is, is tegen mij" (De Standaard, ma. 10 september '01)


B13: "Van CVP tot CD&V" (De Standaard, di. 11 september '01)


B14: "Het sociaal kapitaal van de christen-democraten" (De Standaard, do. 20 september '01)


B17: "We gaan werken en feesten" (De Standaard, vr. 28 september '01)


B17': "Wat CD&V onbeantwoord laat" (De Standaard, vr. 28 september '01)


B18: "CD&V mag niet te veel vooruitlopen" (De Standaard, za. 29, zo. 30 september '01)


B19: "Voor CD&V telt elke mens" (De Standaard, ma. 1 oktober '01)


B19': "Migrantenstemrecht kleurt CD&V-congres" (De Standaard, ma. 1 oktober '01)


B19'': "De hunkering naar leiderschap" (De Standaard, ma. 1 oktober '01)


B20: "CD&V -olé- we are the champions" (De Standaard, za. 6, zo. 7 oktober '01)


B21: "De terugkeer van Karel Pinxten" (De Standaard, do. 18 oktober '01)


B21': "CD&V en VLD moeten nieuwe volkspartij vormen" (De Standaard, do. 18 oktober '01)


B22: "Pinxtens nieuwe volkspartij doodgeboren kind" (De Standaard, vr. 19 oktober '01)


B23: " CD&V splijt doormidden" (De Standaard, ma. 29 oktober '01)


B23': "De Clerck gelooft niet dat velen CD&V zullen verlaten" (De Standaard, ma. 29 oktober '01)


B23'': "Wie liegt er?" (De Standaard, ma. 29 oktober '01)


B23''': "Een maand CD&V" (De Standaard, ma. 29 oktober '01)


B25: "CD&V isoleert Johan Van Hecke" (De Standaard, di. 30 oktober '01)


B26: "Johan Van Hecke begint met nieuwe beweging" (De Standaard, ma. 29 oktober '01)


B27: "Al vijftig gemeenten klaar voor NCD" (De Standaard, vr. 16 november '01)


B28: "NCD blijft nog even in catacomben" (De Standaard, ma. 19 november '01)


B29: "NCD maakt gretig gebruik van Daens" (De Standaard, ma. 4 februari '02)


B30: "Volksunie-leden krijgen het even voor het zeggen" (De Standaard, di. 17 juli '01)


B31: "VU wil geen balletje in VLD-soep zijn" (De Standaard, di. 31 juli '01)


B32: "VU ruziet voort op Internet" (De Standaard, wo. 8 augustus '01)


B33: "VU begint bevraging over toekomst" (De Standaard, do. 16 augustus '01)


B34: "VU-leden surfen zich suf over toekomst partij" (De Standaard, vr. 17 augustus '01)


B35: "Ik weet het, dit is niet glorieus" (De Standaard, za. 25, zo. 26 augustus '01)


B36: "Het wordt waarschijnlijk 30-30-40" (De Standaard, za 15. Zo 16 september '01)


B37: "Cruciale vraag is wie VU-kiezers erft" (De Standaard, ma. 17 september '01)


B38: "Rush naar afdelingen kan beginnen" (De Standaard, wo. 19 september '01)


B39: "VU restanten bereiden wedergeboorte voor" (De Standaard, vr. 12 oktober '01)


B40: "Wij zullen winnen. Wij moeten winnen" (De Standaard, do. 16 augustus '01)


B41: "Het gaat u allen goed" (De Standaard, ma. 17 september '01)


B42: "Vlaamse regering is toe aan regeringswissel" (De Standaard, di. 28 september '01)


B43: "NVA voor onafhankelijk Vlaanderen" (De Standaard, ma. 15 oktober '01)


B44: "N-VA bereidt zich voor op vervroegde verkiezingen" (De Standaard, ma. 3 december '01)


B45: "VU-kopstuk Van Grembergen ziet samwerking met Sauwens zitten" (De Standaard, za. 18, zo. 19 augustus '01)


B45': "Samenwerking met Sauwens kan" (De Standaard, za. 18, zo. 19 oktober '01)


B46: "ID21 en Toekomst fuseren op 27 september" (De Standaard, ma. oktober '01)


B47: "ID21 bestaat niet meer" (De Standaard, za. 29, zo. 30 september '01)


B48: "Spirit blijft zelfstandig" (De Standaard, ma. 12 november '01)


B48': "Spirit past voor machtsspel" (De Standaard, ma. 12 november '01)


B49: "Spirit dreigt geest te geven" (De Standaard, wo. 6 februari '02)


B50: "Borginon kandidaat-voorzitter voor middengroep Volksunie" (De Standaard, wo. 22 augustus '01)


B51: "Ik geef zwijgende meerderheid een stem" (De Standaard, wo. 22 augustus '01)


B52: "Niet splitsen praat met Toekomstgroep en Nieuwe Partij" (De Standaard, za. 22, zo. 23 oktober '01)


B53: "Sauwens doet CD&V Pinxten vergeten" (De Standaard, vr. 21 december '01)


B54: "New Labour van Blair staat model voor Janssens' SPA" (De Standaard, di. 28 augustus '01)


B55: "SP'ers blijven dromen van olijfboom" (De Standaard, do. 4 oktober '01)


B56: "Animo moet jong-links reanimeren" (De Standaard, di. 9 oktober '01)


B57: "Socialisten trekken kaart van blijvende vernieuwing" (De Standaard, ma. 15 oktober '01)


B58: "SP.A moet belangrijkste bekommernis bevolking overemen" (De Standaard, wo. 23 januari '02)


B59: "Ex-Agalev'ers richten migrantenpartij op" (De Standaard, do. 14 januari '02)


B60: "Vlaams Blok versoepelt op papier vreemdelingenstandpunt" (De Standaard, ma. 17 september '01)


B61: "Van Rossem werkt aan nieuwe partij maar is zelf geen kandidaat meer" (De Standaard, di. 14, wo. 15 augustus '01)


B61': "ID21 'politieke stalking' Van Rossem beu" (De Standaard, do. 16 augustus '01)


B62: "Beysen richt eigen beweging op" (De Standaard, ma. 25 maart '02)


B63: "Mouvement Réformateur daagt PS uit" (De Standaard, ma. 25 maart '02)


B64: "VU zonder Anciaux problematisch" (De Standaard, za. 29, zo. 30 september '01)


B65: "Partijnamen zijn er, nu moeten ze nog bekend worden" (De Standaard, di. 16 oktober '01)



Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen