U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Kader Abdolah - De Reis Van De Lege Flessen.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=4523 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1923 woorden.

01. Het boek heeft 156 bladzijden. De eerste druk was in 1997.
Het boek wat ik gelezen heb is de achtste druk, en komt uit het jaar 1999. De uitgever van het boek is ‘De Geus’
De auteur van dit boek is: Kader Abdolah.

02. De round characters in dit boek zijn de politieke vluchteling Bolfazl en de buurman die hij voor een lange tijd heeft, die heet René.
De flat characters in dit boek zijn Anneke, de ex-vrouw van René, haar dochter Miranda die door Bolfazl Mietra wordt genoemd en haar Anneke’s man Henk van der Horst. Andere flat characters zijn de vriend van René, die door Bolfazl Moka Moka wordt genoemd omdat zijn echte naam voor Bolfazl te moeilijk is om te onthouden. De laatste flat characters zijn Mary Rose en Jacob(de machinist) die beiden later de buren van Bolfazl zijn.

Samenvatting

Bolfazl, een politiek vluchteling uit Iran, krijgt een hoekhuis in een dorp aan de IJssel.
Hier speelt het verhaal zich ook voornamelijk af, soms ook in Iran als Bolfazl klein is. (flashbacks)Hij leefde in twee werelden, de ene tussen de bergen van zijn vaderland en andere aan de IJssel. Bolfazl was toen 33 jaar en had zwart haar, René was 47 en blond.
Bolfazl moest wennen aan alles in Nederland, de cultuur bijvoorbeeld warme zomers de blote benen, borsten en aan de taal. In zijn cultuur vierden ze ook niet de geboorte, maar wel de dood. In de buurt geven de mensen hem oude kleren, want ze vonden hem zielig. Dat accepteerde hij niet want het was niet de gewoonte in zijn cultuur om afgedankte spullen van iemand anders te dragen.
Bolfazl woont naast één man, een buurman die René heet. De twee ontmoeten elkaar, en worden goede vrienden. Bolfazl vraagt veel over zinnen en woorden hoe je die goed moet zeggen in het Nederlands. Bolfazl wilde goed Nederlands leren spreken, dus zocht hij steeds woorden op in het woordenboek.

Hij kwam vaak bij René op bezoek.
Bolfazl kreeg een fiets van René, en die accepteerde hij wel.
In de tuin van René stond een pruimenboom, die Bolfazl herinnerde aan vroeger toen hij ook een pruimenboom had.

Bolfazl ontmoet later de andere buurman, die hij maar Moka Moka noemt omdat hij zijn echte naam niet goed kan onthouden. Moka Moka woont samen met René, in dat huis woont ook nog de dochter van René: Miranda, door Bolfazl Mietra genoemd.
Als Bolfazl in het huis van René ziet, ziet hij foto’s van blote mannen, maar daar trekt hij zich niets van aan.

Anderhalf jaar later kwam zijn moeder op bezoek. René had een haan op een schuur gemaakt om aan te geven waar Mekka lag, en dus naar welke kant ze moest bidden.
Dat deed Bolfazl denken aan de haan van Hassan de Verdwaalde, Hassan die eeuwig verdwaald was. De haan gaf voortaan Mekka aan.
Toen René een foto had gemaakt van Bolfazl’ moeder, wilde ze die niet toen ze zag dat René die had gemaakt van haar hand over het hek met een pruim daarin, de laatste pruim. Later zag de moeder van Bolfazl Moka Moka en René in bed, ze vond het erg en begon te bidden en te praten over een papegaai.

Bolfazl ging in de tuin bij René een glas wijn drinken. René dronk snel en hij langzaam. Ze praatten over de ontmoetingen met hun vrouwen. Na een tijd stonden er veel lege flessen, die zouden weg moeten gaan. Dat was dan de reis van de lege flessen.

Moka Moka was weggegaan bij René. René zat sollicitatiebrieven te schrijven.
Bolfazl dacht aan het verhaal van gekke Karim die altijd brieven schreef aan z'n denkbeeldige vriendin achter de bergen. Bolfazl gaf advies aan René om op pad te gaan (voor werk) net zoals Karim later naar een vriendin ging zoeken.

Na een tijd kwam René in de zomer met een baantje voor Bolfazl, Bolfazl ging werken bij een boer. Hij moest een mesthoop in een week in een kuil gooien, dat vroeg later een andere boer aan hem of hij dat ook wilde doen, en dat deed hij ook.
Na druk bezig te zijn geweest mest zijn werk, was René opeens verdwenen. Bolfazl vond het erg jammer dat René er niet was, want ze waren echt goede vrienden.

Er hing nog één pruim aan de boom. Als die zou vallen, kwam René niet meer terug volgens zijn dromen. Maar René kwam terug(heel erg veranderd), met grijs lang haar en een baard. Bolfazl dacht door hem aan Djaal die als een grijze zoon van de koning boven op een berg werd achtergelaten. Maar een mythische vogel bracht hem terug. Toen René zijn huis open wilde maken lukte dat niet, de sleutel was verroest. Bolfazl probeerde René te helpen zijn huis open te maken, maar René sloeg al een ruit in.
Toen werd René gearresteerd, en moest met de politie mee.
René moest naar een psychiatrische kliniek, Bolfazl wilde hem in die toestand niet zien.
Het deed hem denken aan z'n vader die ook ooit verdwenen was. Z'n moeder en hij hadden gewacht tot hij terug zou keren, misschien na de winter.

René was eerst een schilder/ beeldhouwer, maar hij kreeg steeds geen ideeën meer. Daarom was hij gestopt. Toen René terug was, lukte het hem nog steeds niet.
Dit deed Bolfazl denken aan Gasem de Verteller, de verhalenverteller die opeens zijn verhalen niet meer kende.

René was na de eerste keer dat hij terug was, eigenlijk nooit terug gekomen. Het contact tussen Bolfazl en René was verslechterd en René was veranderd. Toen ging René verhuizen. Met het huwelijk van Bolfazl ging het steeds slechter.

Bolfazl’ grootvader woonde in de bergen en had daar een kelder waar ze al generaties lang hun flessen in bewaarden. De flessen vertelden over de doden en de geheimen van de mannen in het huis die er niet meer waren. Grootvader had zelf er ook lege flessen bijgezet. Iedere fles vertelde een verhaal bijv. van een moord. Toen opa stierf haalde oma stiekem alle flessen en wierp ze in de rivier.

Bolfazl werkte in de blikfabriek. Na z'n werk ging hij naar de bibliotheek om precies om 5 uur naar huis te gaan, net als de andere mannen in de wijk. Hij zag René, maar zwaar onder de kalmeringsmiddelen herkende die hem niet. Toen Bolfazl merkte dat René z'n verleden niet meer herinnerde en niet meer wist wie Bolfazl was, realiseerde hij zich dat ook hij zich maar met moeite zijn eigen verleden kon

Hij ging op bezoek bij René. René liet hem een schilderij zien van een trein.
Toch kon Bolfazl nog steeds niet goed met René praten, ze waren van elkaar vervreemd.

Z'n vrouw en z'n zoon hadden Bolfazl met Nederlands ingehaald, want Bolfazl sprak niet vaak, ook niet in de fabriek.

Bolfazl wachtte altijd bij de telefoon, opeens ging de telefoon, Anneke belde dat René zelfmoord had gepleegd. René had zich voor een trein geworpen. In een ansichtkaart had hij geschreven dat hij gecremeerd wilde worden en dat alleen Bolfazl en Anneke aanwezig mochten zijn.

Bolfazl moest René in opdracht van de politie identificeren. Het hoofd was gruwelijk verminkt. Toch zei hij dat hij hem herkende.

De crematie was anders dan een begrafenis. Een begrafenis was pure werkelijkheid.

Een vrouw, een landgenote vroeg of haar zoon dood was. Toen moest Bolfazl vertellen dat wel het paspoort, maar niet het lijk klopte. René had namelijk een vals paspoort bij zich toen z'n lijk werd gevonden, dat van Sobhan ebne Sobhan ebne Sobhan.
Anneke, de ex van René, kwam op bezoek. Ze vertelde hoe René van haar vervreemdde.

Bolfazl nam ontslag bij de blikfabriek. Z'n zoon sprak in z'n moedertaal met een Nederlands accent.
Bolfazl was erg met zijn verleden bezig. Er kwam een nieuwe buurman, die heette Jacobus en was een machinist. Bolfazl dacht dat hij René had overreden met de trein. Jacobus werd een soort nieuwe René voor Bolfazl, maar toch was er niet echt sprake van een vriendschap. Jacobus zei meestal niks terug als Bolfazl iets zei. Toen kwam de vrouw van Jacobus thuis, ze heette Mary Rose en kwam uit Mexico. Bolfazl en Mary werden goede vrienden en spraken veel met elkaar alhoewel Mary’s Nederlands niet echt goed was.

Bolfazl ging zijn verleden opzoeken, hij had een kaart gekregen van de dochter van René. Toen hij naar haar, Miranda ging, ging hij daarna ook naar Anneke. Anneke had een vriend die Henk heette.

03. Ik denk dat het boek ‘De reis van de lege flessen’ heet omdat er een man uit Iran is die naar Nederland gaat, dan weet hij nog niet veel(niks) over Nederland. Zijn flessen zijn dan nog leeg.

04. Het boek is een roman. Het zou echt gebeurd kunnen zijn, en het verhaal wordt verteld alsof Bolfazl het verhaal beleeft, dus het kan ook een autobiografie zijn.

05. Het gaat over de belevenissen die Bolfazl maakt, als hij voor het eerst in Nederland komt. De belevenissen gaan over het werk, buren en vrienden.

06. Bolfazl heeft een goede buurman waar hij veel leuke ervaringen mee heeft. Later gaat die buurman weg, en hij is veranderd. Nog verder in het verhaal pleegt hij zelfmoord, Bolfazl gaat naar familie van René omdat hij bang is om zijn verleden te vergeten.

07. Het boek heeft 28 hoofdstukken. En het boek heeft 5 delen.
1. In het begin als Bolfazl in Nederland komt en werk krijgt.
2. Als René weg is gegaan.
3. René is terug, en gaat verhuizen.
4. René pleegt zelfmoord.
5. Bolfazl gaat familie van René opzoeken.

08. Het taalgebruik was makkelijk om te begrijpen. Er waren geen moeilijke Nederlandse woorden, maar soms kwamen er wel woorden in voor ui het Perzisch die ik niet begreep.

09. Ik vond dit een erg leuk boek om te lezen. Ik zou dit wel wel een acht geven.
Het verhaal is zo geschreven dat er voortdurend spanning is, en dat er geen saaie stukken in zitten. In het verhaal is bij mij ook duidelijk geworden dat als je een vluchteling bent, in dit geval uit Iran, dat het land waar je heen gaat (Europa) dan heel erg anders is.
De mensen in dat land hebben een hele andere cultuur, en de vluchtelingen moeten zich dan helemaal aanpassen. Ik vond de vriendschap tussen Bolfazl en René wel leuk, en wat ik ook wel grappig vond dat was dat de moeder van Bolfazl René en Moka Moka betrapt had.
De dingen waaraan Bolfazl denkt van vroeger vond ik ook altijd leuk om te lezen, zoals hij dingen van vroeger vergelijkt met nu.
De verhalen waaraan Bolfazl denkt vond ik ook altijd leuk om te lezen.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen