U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Van Campenhout, Hermen - Een Kei In De Rivier.
Deze versie komt van http://www.scholieren.be/huiswerk/show_stuk.php?id=586 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 557 woorden.

'Een kei in de rivier' is een boek over Heleen, zestien jaar. Ze gaat niet graag naar school en haar lerares Nederlands heeft ook al geen boontje voor haar. Na een dag school, met keel- en hoofdpijn, wordt ze 's avonds nog duizelig en dan krijgt ze hevige koorts. De dokter schrijft haar een koortsdalend medicijn voor, maar dat helpt niet en de dokter wordt een beetje onzeker en laat een bloedtest doen waaruit blijkt dat Heleen te veel slechte witte bloedcellen produceert en wil haar voor onderzoek laten opnemen in het ziekenhuis. Na de onderzoeken ontdekken ze dat Heleen dus leukemie heeft! Heleen moet in het ziekenhuis blijven en krijgt daar chemotherapie. Haar ouders, haar zus, haar lief Ruben en haar vrienden van school en jazzballet bezoeken haar regelmatig, maar voor hen zijn de examens in het vooruitzicht en valt het wat moeilijk! Tijdens de examens ziet ze ook niet veel mensen buiten haar familie, maar Ruben doet zijn best om toch af en toe eens te komen. Op een dag begint Heleen te hoesten en blijkt dat ze een longontsteking krijgt, wat niet goed is in haar zieke situatie. Heleen moet naar een steriele kamer verplaatst worden, waar alleen dichte familie binnen mag met een speciaal steriel pak aan. Ruben wordt niet aangezien als naaste familie en mag dus niet binnen. Zo kunnen ze alleen contact hebben via een raam. Heleen krijgt het moeilijker en moeilijker en krijgt over alles twijfels: ze denkt zelfs dat haar vriend, Ruben, een relatie heeft met haar zus, Liesbet. Heleen moet na haar sessies chemotherapie normaal een beenmergtransplantatie krijgen, met gezond beenmerg van beenmergdonors, maar op het moment dat het mogelijk is, blijken er geen donors meer te zijn, de drie voorziene hadden zich terug getrokken. Nu ziet Heleen het helemaal niet meer zitten en geeft Ruben de bons, omdat ze er nog altijd van overtuigd is, hij een ander heeft. Na een goed gesprek met haar vader ziet ze in dat ze ongelijk had over Ruben en schrijft ze een kort bericht dat het haar spijt en haar vader gaat het afleveren in de brievenbus. Maar na een paar dagen ziet ze Ruben nog niet en geeft ze de hoop helemaal op en denkt ze alleen nog maar aan de dood. Op een dag wil ze gewoon naar huis vertrekken en probeert haar kleren aan te trekken, maar Heleen is te zwak en heeft heel veel moeite haar broek aan te trekken, en opeens hoort ze getokkel op de deur en dat was het getokkel van Ruben. Hij komt toch binnen met een steriel pak (tegen de wet van het ziekenhuis in) en ze nemen elkaar heel dicht, om te tonen dat elkaar nog graag zien. Ruben toont een brief aan Heleen die hij geschreven had naar één van de donors die zicht teruggetrokken had. Daarin legt hij de toestand van Heleen uit en vraagt om toch een deeltje beenmerg af te staan zodat Heleen verder kan leven. Dus eind goed al goed, Heleen krijgt het gezonde beenmerg ingeplant en wordt weer gezond. Ze moet wel nog een jaar lang medicijnen nemen, maar dat vond ze niets tegenover wat ze al allemaal had meegemaakt. Met Ruben was alles terug in orde. En ze mocht weer naar school, iets waarvan ze nooit gedacht had ooit naar te verlangen
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen