U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Jos Vandeloo - Het Gevaar.
Deze versie komt van http://www.studentsonly.nl/uittreksels/bv.asp?BvID=209 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1370 woorden.

Bibliografie
Genre: Realistische roman.

Druk : Antwerpen 1982, 22e druk; eerste druk: 1960

Aantal pagina's : 125 pagina's


Samenvatting
AUTEUR
Naam: Jos vandeloo

Geboren: 5 september 1925 te Zonhoven.

Achtergrond: Hij groeide op een klein dorp en volgde een opleiding tot mijndeskundige, tegelijkertijd ontstond zijn interesse naar de Literatuur. In 1955 vestigde Jos zich in Antwerpen waar hij zijn vrouw Lisette ontmoet, uit dit huwelijk wordt een zoon geboren die in 1962 omkwam bij een auto-ongeluk. Nu hebben Jos en zijn vrouw een zoon en een dochter. In de zestiger jaren volgde Jos colleges in Nederlandse en Franse letterkunde. Over zijn behoefte om te schrijven merk hij op: "Misschien probeer ik alleen maar schrijvende iets van mijn leven terecht te brengen."

Debuut: Speelse parade (1955)

Genre: Proza, poëzie, toneel

Bijzonderheid: Voordat hij fulltime auteur werd, was Vandeloo steenkooldeskundige in Belgisch Limburg.

Citaat: 'Beter ijs aan de noordpool venten dan toneel aan de man te brengen in België.' (Elsevier, 24-10-1970)

Greep uit het werk: Het gevaar (roman, 1960), De vijand (novelle, 1962), Het huis der onbekenden (roman, 1963), De coladrinkers (roman, 1968)

Boeken:
1955 Speelse parade
1955 Wij waren twee soldaten
1957 Woorden met doofstommen
1958 De muur, verhalen
1959 Wachten op het groene licht: 37 gedichten, geïllustreerd met 7 prozatekeningen
1960 Gevaar, verhaal
1962 Zeng
1962 De vijand, verhalen
1963 De croton en andere verhalen
1963 Het huis der onbekenden
1963 De wonderlijke avonturen van Hokus en Pokus, kinderboek
1965 Dadels voor een vizier, bundel
1965 Een mannetje uit Polen
1965 Vlaamse poëzie. 700 jaar Zuid-Nederlandse poëzie
1967 Copernicus, of: De bloemen van het geluk: een dichtbundel in twee bedrijven
1968 De coladrinkers
1969 De glimlach van een vlinder
1969 De week der kapiteins: televisiespel / eenakter
1969 De 10 minuten van Stanislao Olo
1970 Nieuwe avonturen van Hokus en Pokus, kinderboek
1972 Bent u ook zo'n Belg? , satire
1972 Twee romans, zeven verhalen, bundel
1972 Waarom slaap je liefje?: een toneelstuk in twee bedrijven
1973 Met een bloem tussen m'n tenen, gedichten 1955-1973
1973 De muggen
1974 Schilfers hebben scherpe kanten
1975 Mannen
1978 Vrouwen
1980 De Engelse les
1982 Sarah
1984 Hars, bundel
1984 Een nacht borduren, liefdesgedichten
1984 Rik Slabbinck: de kleuren van het paradijs, kunstmonografie
1985 Les Hollandais sont là en andere verhalen

ANALYSE
Titelverklaring: De titel wijst niet alleen op het gevaar van radioactiviteit in een atoomcentrale, maar vooral op het gevaar van de radioactiviteit in de menselijke relaties. De eenzaamheid van de mens in de moderne samenleving en vervreemding. De situatie van Dupont en Benting staat voor die van de moderne mens in het algemeen

Thema: Het gevaar van een atoomcentrale en het gevaar tussen menselijke relaties.

Tijd: Tweede helft twintigste eeuw (jaren '60 - '80). Vertelde tijd: ca. 2 weken.
-Het verhaal is chronologisch, behalve dat -wat de tijd betreft- de proloog tussen het verhaal zelf en de epiloog geplaatst moet worden.
-Het bevat geen flashbacks, maar wel prospectieve elementen

Ruimte: Het speelt zich af in een grote (universiteit-) stad, waarschijnlijk in Nederland of België, in een speciale afdeling van een academisch ziekenhuis en later in de stad zelf.

Personages:
Benting is de belangrijkste figuur. Hij is zakelijk, verstandig, kan koel analyseren. Zijn innerlijk heeft hij hermetisch voor de tegenpartij (zijn vrouw) afgesloten. Hij is geen gemakkelijk man. Voor zijn gezin kan hij weinig warmte opbrengen. Hij probeert zijn isolement te doorbreken via het raam: uitzicht (maar geen contact) met de buitenwereld. Hij is een intellectuele man, waarschijnlijk een kernfysicus. Hij is iemand die veel nadenkt -volgens Dupont te veel- en houdt -te- veel rekening met bijkomstigheden. Hij heeft mensenkennis en heeft oog voor zijn medemens, maar wil soms liever alleen met rust gelaten worden. De psychologische neerwaartse ontwikkeling die hij doormaakt is (echter) vrijwel onvoorstelbaar. De beslissing - van iemand die altijd goed nadenkt - om uit te breken en zich wijs te maken, dat hij buiten genezen kan, getuigt van pure wanhoop, maar ook van levenslust. Want hij weet nog dondersgoed, dat hij de maatschappij in gevaar kan brengen. Zo is hij eigenlijk niet, maar wachten kan hij ook niet. Dit alles gebeurt onder invloed van Dupont.

Dupont is energiek en temperamentvol. Hij is opstandig en verzet zich tegen het isolement en neemt het initiatief tot de vlucht, het risico anderen te besmetten, negerend.

Molenaar is de jongste van de drie, is besmet en vermoedelijk aansprakelijk voor het ongeval. Over zijn karakter wordt niet veel verteld. Hij sterft het eerst. Wat de presentatie van Dupont en Molenaar betreft zijn het gesloten figuren: ze worden vrij kort gepresenteerd en ontwikkelen zich in de loop van het verhaal niet wezenlijk. Ze zijn en blijven eenzamen. Benting is meer open.

SAMENVATTING
korte samenvatting: Benting, Dupont en Molenaar raken besmet met radioactieve straling. Ze komen in een academisch ziekenhuis terecht, op een speciale afdeling. Na een aantal onderzoeken overlijdt Molenaar. Met zijn laatste krachten vertelt hij dat Benting en Dupont nog hoogstens acht dagen te leven hebben. Dupont verzint een plan om te kunnen ontsnappen uit het ziekenhuis en legt het voor aan Benting. Na enige aarzeling van Benting, slagen ze erin om met een ziekenwagen te ontsnappen. Van Dupont zijn vrouw krijgen ze wat kleren en geld. Ze rijden naar het park toe en daar gaan ze voorgoed uit elkaar. Dupont gaat een café binnen en Benting gaat naar een tante van zijn vader toe. Dupont overlijdt in het café, doordat hij zich opensnijdt aan glasscherven. Daardoor is hij doodgebloed. Benting huurt een kamer bij zijn “tante” en zegt dat hij moet studeren voor een groot examen. Het gaat slechter met Benting, zijn “tante” wil er een dokter bijhalen. Benting vlucht. Benting wil de trein nemen, maar hij overlijdt onderweg. Een aantal mensen gaan om Benting heen staan en laten een dokter komen. Benting voelt, hoort en ziet nog alles, maar kan zich niet bewegen. Hij ziet zichzelf na een tijdje in een zaal lichamen naast de twee andere lichamen, dan beseft hij dat hij echt dood is.

De belangrijkste gebeurtenis: Dat benting, Dupont en Molenaar besmet met radio actieve straling, omdat daar het hele boek om draait. En dat Dupont en Benting uit het ziekenhuis ontsnappen vind ik een belangrijke gebeurtenis. Ook vind ik dat Benting overlijdt een belangrijke gebeurtenis, omdat hij één van de belangrijkste hoofdpersonen is. Je kijkt de hele tijd mee met zijn gedachten. Ik vind dat de belangrijkste gebeurtenissen goed worden beschreven. Ze worden goed beschreven doordat die gebeurtenissen uitgebreid worden beschreven in het boek.
Ik vind dat de gedachten en gevoelens van de personages (vooral van Benting) de belangrijkste rol spelen. Want je leest alles wat er in de personages omgaat. Ik vind het goed dat ze alle gevoelens en ideeën van de slachtoffers laten zien.
Ik vind dat de gebeurtenissen logisch uit elkaar voortvloeien. De gebeurtenissen zijn allemaal goed te verklaren, door de oorzaak ervan. Benting, Dupont en Molenaar raken besmet met radio actieve straling en komen in het ziekenhuis terecht. Het gevolg op die ziekte is dat ze overlijden. Ik vind de gebeurtenissen best wel boeiend, omdat ik niet vaak over radio actieve straling lees. De dood van Benting heeft de meest indruk op mij gemaakt, doordat ik wel had verwacht dat hij het zo overleven. Ook doordat ik vind dat hij de belangrijkste persoon in het boek is. De gebeurtenissen worden uitvoerig en duidelijk verteld.

Einde van de tekst: Het boek heeft een gesloten einde, want alle vragen die je hebt gekregen tijdens het lezen van het boek, worden beantwoord. Ik heb liever een gesloten einde dan een open einde, omdat ik het niet leuk vind om zelf te verzinnen hoe het afloopt. Ik vind dat de schrijver dat moet doen.

EIGEN MENING
In het begin van het boek vond ik het wat moeilijk te volgen, dat kwam omdat er in de proloog al het einde stond. Maar naar mate de hoofdstukken versteken werd het spannender, want je wou weten wat er met hun ging gebeuren. Het positieve punt aan dit boek vind ik dat het boek realistisch geschreven is, want er kunnen zulke dingen gebeuren met een kerncentrale. Het verhaal was ook erg meeslepend, want ik kreeg ook een beetje medelijden met ze. Ondanks de soms nogal hoge moeilijkheidsgraad, was dit een zeer goed leesbaar boek.


Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen