U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Patrick Suskind - Das Parfum.
Deze versie komt van http://www.verslagen.com/index.php?page=boek_toon&boek_id=432 en is laatst upgedate op 30/11/-0001.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1426 woorden.

Auteur: Patrick Süskind



1e uitgave: 1985, Diogenes AG Zürich



Huidige uitgave: 2000, Wolters Noordhoff Groniningen



Genre: roman



Thema: Er zijn 3 verschillende thema’s in het boek te herkennen.



Aantal pagina’s: 319







Liefde:



- Hij kent de liefde zelf niet maar gaat eraan ten onder (In Parijs wordt hij levend opgegeten door de grote liefde die iedereen toont voor zijn parfum.)



- Grenouille kan zichzelf niet ruiken en hij kan daarom ook niet van zichzelf houden.



- Obsessie: Grenouille is bezeten door de wil het ideale parfum te maken. Hij zal hier dan ook alles voor doen, zelfs moorden plegen.


Titelverklaring:



Das Parfum slaat op het perfecte parfum dat Grenouille wil maken om zijn ontbrekende lichaamsgeur te vervangen. Hij is constant met parfums en geuren bezig. Zijn hele belevingswereld bestaat uit geuren en parfums.


Eerste reactie:



Ik heb dit boek uitgekozen omdat het een van de drie Buchfinken was. Das Parfum is echter dikker dan de rest. Ik had besloten in ieder geval Der Besuch der alten Dame te lezen, omdat het een mooi boek scheen te zijn. Bij de keuze tussen Die Haupter meiner Lieben en Das Parfum, sprak de titel ‘Das Parfum’ mij meer aan. Ook de tekst op de achterkant van het boek scheen te spreken over een intrigerender boek. Baldini, die Parijse parfumeur, is duidelijk iemand die moeite heeft met de nieuwe ideeën van de Verlichting. Hij heeft het er moeilijk mee dat God woord in twijfel getrokken kan worden en dat zelfs de koning zich inlaat met deze nieuwe en verwerpelijke ideeën. Hij is ook wel vermakelijk met zijn zelfverheerlijking. Het lijkt er ook op dat hij de werkelijkheid niet onder ogen wil zien.



Grenouille laat zich alles welgevallen. Hij werkt keihard zowel bij Grimal, als bij Baldini, als bij de weduwe Arnulfi. Aan de ene kant was de Verlichting er vooruitstrevend, aan de andere kant helemaal niet. Mensen zonder afkomst of beroep hadden geen recht van spreken. Misschien komt het hierdoor dat niemand het opviel dat Grenouille zware lasten met zich mee droeg, misschien was het ook wel zo dat het iedereen goed uitkwam dat hij zo stil en meegaand was.Liefde, schoonheid en begeerte zou in het boek niet bepaald worden door uiterlijke kenmerken, gezamenlijke interesses in en karaktereigenschappen. Alleen de geur van een persoon zou bepalend zijn. Maar volgens mij is het altijd een combinatie van factoren die de doorslag geeft. Het lijkt een beetje op het zoeken naar een soort liefdesdrank, alleen met dit verschil dat het hier wel een onomstotelijke uitwerking heeft. Wanneer Grenouille zijn parfum voor het eerst gebruikt, wordt er liefgehad zoals dat nog nooit gebeurd is. Als iemand goed is, dan ziet deze persoon er liefelijk en knap uit, bijvoorbeeld als een elfje. In dit verhaal wil de schrijver het belang van (menselijke) geur aantonen, door iemand deze geur niet te geven, maar hem wel een uitstekend reukvermogen te geven. Doordat hij deze geur niet heeft, heeft hij nauwelijks contacten. Hij vermijdt ze liever. Zodra hij deze geur wel heeft, vindt iedereen hem aardig.Het einde van het boek vind ik erg onverwacht. Hij wordt opgegeten door het uitschot van Parijs, nadat hij zich met zijn geweldige parfum heeft besprenkeld. Het zat erin dat zijn gave uiteindelijk zijn ondergang zou worden, maar op deze manier had ik het niet verwacht. Grenouille weet welke macht het parfum hem geeft (in Grasse had hij maar een druppel voor zijn optreden gebruikt); hij heeft de macht over de liefde, die hij zelf nooit heeft gekend. En uit liefde aten de mensen hem op.


Verdieping:



In Das Parfum draait het voornamelijk om één hoofdpersoon, Jean-Baptiste Grenouille. Grenouille heeft een ontzettend ontwikkeld reukorgaan, geen geur ontgaat hem. Na verloop van tijd wordt hij dan ook briljant parfummenger. Als hij echter ontdekt dat hij geen lichaamsgeur heeft, doet hij alles, pleegt zelfs moorden, om hier verandering in te brengen. Verder komen er in het boek personages voor waar Grenouille voor werkt en slachtoffers van hem. Het taalgebruik is niet erg moeilijk: de zinnen zijn vrij simpel en de woorden zijn niet erg moeilijk, maar de velebeschrijvingen van de geuren die hij ruikt zijn maken het verhaal best wel langdradig. Het verhaal speelt zich af in de 18e eeuw, in Frankrijk in Parijs en in Grasse. Ook speelt een deel zich af in een grot in de bergen, die zich bevindt tussen Parijs en Grasse.. Het boek vertelt vanaf de geboorte van Grenouille op 17 juli 1738 tot zijn dood in 1767. Het verhaal wordt chronologisch verteld. Er zijn geen flash-backs. Er vindt af en toe wel tijdverdichting plaats. Er wordt bijvoorbeeld een aantal jaar overgeslagen, van de jaren die hij in de grot zit. De situaties spelen zich op verschillende plaatsen af, zoals in een weeshuis en bij een parfumerie. Het verhaal wordt verteld door een alwetende verteller. Soms, als de hoofdpersoon bij iemand weggaat, wordt er nog wat verteld over hoe het met die persoon zal aflopen, zoals met Baldini, de markies en Madame Gaillard. Ze zullen allen zeer arm sterven. Dit kan Grenouille nooit geweten hebben. Het boek gaat over de daden en gevoelens van Grenouille, zijn obsessie voor het maken van het perfecte parfum. Das Parfum is verdeeld in 51 hoofdstukken, die op hun beurt verdeeld zijn in 4 delen. Het 1ste deel gaat over het leven van Grenouille is Parijs, het 2de over zijn isolement in de grot en zijn ervaringen met de wetenschapper, het 3e deel gaat over Grenouilles dagen in Grasse en in het 4de deel wordt hij opgegeten in Parijs.



Samenvatting:



Grenouille wordt geboren op een Parijse vismarkt in de 18e eeuw. Zijn moeder wil zich van hem ontdoen, omdat ze geen kinderen wil, maar dit wordt voorkomen. Zijn moeder wordt onthoofd, en niemand wil de baby hebben. Uiteindelijk wordt hij ondergebracht bij Madam Gaillard, de eigenaresse van een weeshuis. Het lijkt alsof hij overal doorheen kan kijken, omdat hij zo goed kan ruiken, doordat hij bijvoorbeeld ruikt waar Madam Gaillard haar geld verstopt heeft. Wanneer Madam Gaillard genoeg heeft van Grenouille, brengt ze hem naar Grimal, een leerlooier. Hij moet hier erg hard werken. Grenouille loopt vaak door de stad en slaat dan alles wat hij ruikt op in zijn geheugen. Zo vermoord hij op een dag een meisje, waarvan hij vindt dat ze het lekkerste ruikt ter wereld. Wanneer Grenouille een keer bij Baldini is, een bekend parfumeur, krijgt hij het voor elkaar hier te mogen gaan werken. Baldini vindt dat Grenouille een goed neus heeft. Grenouille wil meer leren over het vak van parfumeur en gaat daarom naar Grasse. Onderweg hiernaar toe wordt de lucht steeds zuiverder en hij wil niet meer onder de mensen zijn, waarvan hij vindt dat ze stinken. Hij woont 7 jaar in een grot in de bergen. Hier ontdekt hij dat hij zelf geen geur heeft. Dit is vreselijk voor hem. Hij trekt nu verder naar Grasse, waar hij bij een ander parfumeur gaat werken. In Grasse maakt hij ook een parfum, dat hem naar mens doet ruiken. Hij voelt zich veel meer geaccepteerd. In Grasse vermoord hij 24 meisjes, omdat ze lekker ruiken en hij er een geniaal parfum van wil maken. Het lekkerste rook echter het 25ste meisje, Richis. Hij vermoord ook haar nog. Hij wordt gepakt en terecht gesteld. Hij heeftechter zijn geniale parfum af. Iedereen vindt hem plotseling aardig en lief. Grenouille voelt zich nu echter vreselijk en vlucht naar Parijs om te sterven. Hier aangekomen besprenkeld hij zich nogmaals met zijn parfum en hij wordt door dieven en moordenaars opgegeten.



Beoordeling:



Het boek roept enigszins een soort van spanning op doordat Grenouille direct en indirect de mensen om hem heen vermoord. Want behalve dat hij in totaal zo’n 26 meisjes vermoordt om hun geur, sterven ook nog zo’n 4 mensen in het loop van het verhaal nadat Grenouille ze verlaat. Het feit dat Grenouille een vrij grote obsessie heeft, met het maken van de perfecte geur, en niet terugdeinst voor moord, maakt het boek op zich wel interessant. Wat het boek echter minder fijn om te lezen maakt is dat de geur die hij ruikt zeer langdradig wordt uigelegd. Hierdoor werd het boek moeilijker te volgen en werd de aandacht soms slecht aanhoudbaar. Positief vind ik ook dat de schrijver in het boek af en toe ironisch en satirisch is. Opvallend is dat ieder van de 4 delen van het verhaal eindigt met iemands dood, achtereenvolgens Baldini, de wetenschapper, Druot en dan hijzelf. Süskind geeft de personages als sprookjesfiguren weer. Het wordt al gauw duidelijk wie goed is en wie slecht, omdat het uiterlijk van de personages worden beschreven als knap en lief, of juist niet.





Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen