U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Tim Krabbe - De Grot.
Deze versie komt van http://www.verslagen.com/index.php?page=boek_toon&boek_id=424 en is laatst upgedate op 30/11/-0001.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 2093 woorden.

A. Algemene gegevens



Tim Krabbé, De Grot, uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam, 2001

Genre: triller





B. Korte samenvatting van de inhoud



Egon ontmoet in een jeugdkamp Alex. Die blijkt later veel invloed op z’n leven te hebben. In het jeugdkamp zegt Egon voor het eerst dat hij geoloog wil worden. Later wordt hij inderdaad geoloog, maar als hij op een gegeven moment mee wil op een expeditie (z’n grootste droom) heeft hij het geld er niet voor. Hij vraagt dan Alex, inmiddels een belangrijke drugsdealer, of die een klusje voor hem heeft. Egon wordt dan naar Ratanakiri gestuurd om de drugs daar te verkopen. Hij rijdt daar eerst een tijdje rond en gaat dan ‘s avonds naar de parkeerplaats toe waar hij volgens afspraak moet zijn. Als hij daar is, is de ander er ook al. Ze wisselen hun koffers uit en de volgende dag worden ze verstrengeld in elkaar gevonden op diezelfde parkeerplaats; vermoord…





C. Bespreking van onderdelen



C1. Begin en einde



Het begint ermee dat Egon vanaf het vliegveld naar z’n hotel wordt gereden waar hij logeert. Onderweg komen ze langs de parkeerplaats waar Egon om 23.00 uur moet zijn.



Ik vond het begin nogal wazig, want ik had geen flauw idee waar het boek over ging, want van de achterkant werd je ook niet weel wijzen en ik had film ook niet gezien dus het was een raadsel voor mij waar het boek over ging en daarom was het begin ook niet echt helder. Egon had daar afgesproken, maar waarom? En met wie? Wat gaat die daar doen? Zulke vragen had ik en die werden niet meteen beantwoord; eigenlijk pas op het eind van het boek. Maar aan de andere kant is het ook wel een begin waar je nieuwsgierig van wordt (ik tenminste) en ik wilde dus ook steeds verder lezen omdat ik wilde weten hoe het verder ging.



Het eindigt ermee dat Egon op dat jeugdkamp zit en dat ze moeten bessen plukken en dat Egon dat me Marjoke wil doen, waar hij stiekem verliefd op is.



Ik vind het een héél goed eind, want alles wordt duidelijk. Niet in het stukje wat ik net beschreef, maar ook al een aantal bladzijden daarvoor. Die Marjoke blijkt namelijk die vrouw te zijn op de parkeerplaats; die dus ook vermoord is. En dat is nog maar één voorbeeld van wat allemaal duidelijk wordt. Eigenlijk bestaat het boek uit een heleboel verschillend dingen waar helemaal geen verband in zit, maar op het eind wordt duidelijk dat het toch allemaal bij elkaar hoort en dat vind ik heel knap. Dat je dat kan schrijven en dat je dat kan bedenken.





C2. Hoofdpersonen



Er zijn eigenlijk 3/4 hoofdpersonen. Egon natuurlijk, want daar gaat het grootste deel van het boek over, dan heb je ook nog Alex. En verder heb je nog Marjoke, en om dat er ook nog een heel hoofdstuk is over Oum Phen zal ik die ook beschrijven.





Egon Wagter



Hij is 43 jaar en geoloog. Hij heeft 14 jaar een relatie met Adriënne gehad, maar dat ging niet meer goed. Egon is nogal verlegen en stil en durft niet goed voor z’n eigen mening uit te komen. Dat merk je vooral als hij met Alex is; hij durft Alex niet tegen te spreken.



Op het jeugdkamp is hij 14 jaar en leert hij Alex kennen. Hij is onder de indruk van hem, maar haat hem eigenlijk ook.





Alex van de Graaf



Ex-corpsstudent, later drugsdealer geworden. Z’n vader is ziekenhuisdirecteur in Hilversum. Op 34 jarige leeftijd is hij neergeschoten, maar daar is hij weer van hersteld. Hij is getrouwd met Eemy en heeft daar ook kinderen van. Hij is een leidinggevend mannetje en laat ook bij iedereen een indruk achter. Veel mensen kennen hem ook.



In het jeugdkamp is hij ongeveer van dezelfde leeftijd al Egon. Hij heeft daar en later nog steeds lak aan alle regels. Hij doet waar hij zin in heeft en houd daarbij geen rekening met anderen.





Marjoke Heffels



Ze is op 20 jarige leeftijd getrouwd met David en heeft 2 zoons: Jason en Arthur. Ze heeft een stenenwinkeltje in Waterhead, VS. Ze is helemaal verslaafd aan stenen verzamelen en heeft die hobby vanaf het jeugdkamp in La Roche. Ze is niet echt een spraakzaam type en is nogal op zichzelf, maar als het erop aan komt, komt ze wel goed voor haar mening uit, ze weet ook wat ze wil. Vroeger heeft ze in Hilversum gewoond, maar is later met haar ouders naar Amerika verhuisd, waar ze David ook heeft leren kennen.





Oum Phen



Wanneer Egon in Ratanakiri is, gaat hij naar een één of andere tent en dan komt er een manke jongen aan die op z’n auto wil passen. Die jongen blijkt later Oum Phen te zijn. Als Egon weer uit die tent komt wil hij de jongen geld geven, maar hij heeft niet kleiner dan 20 dollar dus geeft hij dat maar. Later als Egon en Marjoke vermoordt zijn, wordt er een onderzoek naar de dader gedaan en omdat Egon voor het laatst bij die tent is gezien wordt iedereen daar verhoord en die zwervers daar vertellen dan Oum Phen zich aan Egon opdrong enzo. De politie ging naar het huis van Oum Phen en arresteerde hem. Oum Phen dat die 20 dollar nog op zak en dat zou een deel van de buit moeten voorstellen. Oum Phen zit dus nu in de gevangenis en is ter dood veroordeeld. Zijn hele familie handelt in vis en ze leven in een armzalig hutje. Verder wordt er niet zoveel over hem verteld, maar hij speelt toch een belangrijke rol in het verhaal.







C3. Titelverklaring



De titel is ‘De Grot’. Ik denk dat dit de titel is, omdat in de grot het voor Egon pas echt begon dat hij geoloog wilde worden en voor Marjoke was dat het begin van haar stenenhobby. Ook begint het echte verhaal (op de moord na) toch wel in de grot en daar eindigt het boek ook ongeveer. Maar het boek draait niet om de grot vind ik. Ik vind meer dat het jeugdkamp een cruciale rol speelt, omdat daar uiteindelijk alles om draait en die grot vind ik een beetje de achterliggende gedachte. Ik zou het boek dan ook eerden ‘La Roche’ noemen, de plaats waar het jeugdkamp is.







C4. Tijd



Het verhaal speelt zich af in verschillende tijden. Het jeugdkamp speelt zich af in de jaren ‘60/’70. Dat denk ik omdat ze het hebben over de Vietnam-oorlog en ze hebben het ook over de Beatles en de Rolling Stones en die waren er ook in de jaren ’60/’70. Egon was toen 14 jaar. Toen Egon ±23 jaar was toen ging die heel veel naar feestjes van Alex’s studentenverenging en dat moet in de jaren ‘70/’80 zijn gewest, want Egon was toen 9 jaar ouder. De rest van het verhaal speelt zich af in het heden. Misschien 5 jaar eerder dan nu (want het boek is uitgegeven in 1997), maar zoveel verschil is er niet tussen nu en 5 jaar geleden.







C5. Plaats



Het verhaal speelt zich ook af op verschillende plaatsen. Het jeugdkamp was in La Roche, Ardennen, België. In die omgeving is het bergachtig en er stroomt ook een beekje (waar Egon en Marjoke een dam hebben gebouwd). Het verhaal speelt zich ook af in Amsterdam, daar studeert Egon en daar is ook het studentenhuis waar Alex in woont. Verder speelt zich ook nog een deel van het verhaal af in Ratanak (land) en dan vooral in Ratanakiri (hoofdstad). In Ratanakiri worden Egon en Marjoke vermoord en ook is dat de stad waar Oum Phen woonde. Het is een arm land, de straatjes zijn vol met mensen die dingen willen verkopen en er zijn veel fietstaxi’s. Ook is het een land waar veel drugs wordt verhandeld. Oum Phen woonde in een buurt waar heel veel vis werd gevangen en werd verkocht. Het huisje waar hij in woonde was heel klein. Later komt hij in de gevangenis, een groot gebouw met een grindpad ervoor.



En dan speelt zich ook nog een deel van het verhaal af in Waterhead, VS. Daar woont Marjoke en heeft ze haar stenenwinkeltje, Marcie Gem’s.







C6. Biografie van de schrijver



Tim Krabbé is geboren op 13 april 1943 in Amsterdam, waar hij nu nog woont. Zijn eindexamen deed hij in 1960 met HBS-B aan het Spinoza Lyceum. In 1967 kroop Tim Krabbé in zijn pen en begon met schrijven.



Tim Krabbé: 'ik ben getrouwd geweest met Liz Snoijink, en heb een zoon Esra. Mijn vader en grootvader waren en zijn bekende schilders, mijn broer Jeroen is acteur en regisseur. Mijn moeder is filmvertaalster en schrijfster ik heb ook wat geacteerd, en een tijdje psychologie gestudeerd aan de GU in Amsterdam, maar van beroep ben ik altijd schrijver geweest. Mijn debuten als schrijver en journalist vielen samen in 1967.



Mijn romans zijn in 12 talen vertaald, en vier ervan zijn verfilmt. 'Spoorloos', ‘Het gouden ei’, waar ik zelf het scenario voor schreef, won het Gouden Kalf 1988 voor de beste Nederlandse film. Hij wordt nog steeds gedraaid in Amerika, en in 1993 werd er daar een remake van gemaakt onder de titel: 'the Vanishing' niet zo goed als het origineel. In maart 2000 zijn er 2 films naar romans van mij in de maak: 'The Cave' naar ‘De Grot’, geregisseerd door Martin Koolhoven, en 'Delay' betekend vertraging, moet ook komen, maar nog geen regisseur ervoor.



Naast mijn romans, verhalen en journalistieke werk heb ik vele artikelen en een paar boeken over schaken geschreven. Van 1976-1972 hoorde ik bij de beste 20 schakers van Nederland, maar nooit bij de beste 10. Ik heb een aantal schaakproblemen en studies gemaakt.







C7. Perspectief



Ik kan niet echt de naam voor het perspectief vinden, maar de schrijver vertelt het verhaal gewoon (personaal-perspectief/auctoriaal-perspectief?). Dat is opzich wel prettig, want zo leer je alle personages kennen en kan je je meer in hen inleven en dat is in dit boek wel nodig, want zit opzich best wel ingewikkeld in elkaar.







C8. Tijdsstructuur



Het verhaal zit niet logisch in elkaar. Eerst speelt het zich af in het heden (nu ongeveer of iets eerder), het volgende hoofdstuk speelt zich af in het jeugdkamp, dus 30 jaar eerder en het hoofdstuk daarna speelt zich weer af in het heden en het laatste hoofdstuk is alles bij elkaar met nog wat flashbacks van Marjoke erin. Het hele verhaal duurt dus iet meer dan 30 jaar; vanaf het jeugdkamp tot aan de moord.







C9. Thema



Het thema vind ik ‘een leven dat gedoemd is te mislukken’. Ik geeft toe dat ik het niet echt zelf heb bedacht, want ik heb het in recensie’s van de film gezien, maar toen ik verover na ging denken en ging proberen een ander thema te verzinnen, kwam ik er toch uit dat dit wel het beste thema is. Het leven wat bedoeld wordt is dat van Egon. Al vanaf zijn jeugd heeft hij geen eigen mening en hij is eigenlijk in de ban van Alex. En bij alles wat hij doet is Alex er eigenlijk bij. Niet altijd lichamelijk maar hij is altijd in z’n hoofd aanwezig. En omdat Egon niet echt voor z’n mening uitkomt is z’n leven gedoemd te mislukken (eigelijk ook omdat die Alex kent).







D. Beoordeling



Toen ik het boek uit had dacht ik: ‘G-sus wat een goed boek’. En daar denk ik nu nog steeds zo over. Ik denk en dacht dat omdat het boek heel ingenieus in elkaar zit. De eerste drie hoofdstukken zijn eigenlijk aparte verhalen, het eerste deel van hoofdstuk 4 is ook nog een apart verhaal, maar in het laatste deel van hoofdstuk 4 valt echt alles op z’n plaats en snap je opeens waarom als die ander verhalen verteld zijn. En als je daar over na gaat denken krijg je echt bewondering voor Tim Krabbé. Dat iemand zoiets kan bedenken! Het is ook een heel realistisch verhaal. Alles wat verteld wordt, komt nu ook nog voor en dat is fijn om te lezen, want dan kan je je makkelijker een beeld vormen. De volgorde van het verhaal was wel wennen, maar ook wel verrassend en op het eind begrijp je ook waarom het zo geschreven is. Ik vind het dan ook een heel origineel boek, want de opbouw is verrassend en het verhaal al helemaal. Het taalgebruik is ook makkelijk; ik heb geen zinnen overnieuw moeten lezen omdat ik ze niet begreep en ik ben voor zover ik het nog weet geen moeilijke woorden tegengekomen. Als ik het boek dan ook een cijfer moet geven, geef ik het een dikke 10! Omdat het gewoon zo’n goed verhaal is, wat zo geniaal in elkaar zit en ook niet verveeld tijdens het lezen. Ik kan het boek dan ook aan iedereen aanraden.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen