U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Albert Camus - La Chute.
Deze versie komt van http://huiswerk.leerlingen.com/boekverslag/20241/ en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Frans en het aantal woorden bedraagt 1089 woorden.

Albert Camus, La Chute











1. De titel van het door mij gelezen boek luidt: La

Chute, geschreven door Albert Camus.







2. Je kunt de titel op twee manieren opvatten:



· letterlijk; de val van de vrouw in de

Seine.



· Figuurlijk; Clamence was ooit succesvol

als advocaat, maar is op de sociale ladder een behoorlijk eind gevallen tot kroegloper,

boetedoend rechter.







3. Ja, ik vind de titel goed gekozen omdat het goed

aansluit bij een belangrijke gebeurtenis in het boek (de val van de vrouw) én bij de hele

strekking van het boek ( de val van de carrière van Jean- Baptiste Clamence).







4. Dit verhaal kun je typeren als een psychologische,

filosofische roman in de vorm van één grote monoloog.







5. De hoofdpersonen zijn Clamence, eens een ronduit

arrogante succesvol advocaat die zichzelf beschouwt als een soort supermens, superieur aan

alle andere personen in zijn leven, dat hij ziet als één groot spel waarin hij het

middelpunt is en iedereen slechts een bijrol heeft. Alles wat hij doet, doet hij alleen om

te laten zien ' Kijk eens hoe goed ik ben.' Hij helpt oude vrouwtjes oversteken en doet

aan liefdadigheid alleen zodat andere mensen merken hoe goedgeefs en vriendelijk hij is.

Maar na de tragische gebeurtenis die avond bij de Seine stort zijn hele wereld-, en

zelfbeeld volledig in elkaar, en werkt en verwerkt hij langzaam naar een betere ik.



En een onbekende gesprekspartner, zijn ontvanger, die niet rechtstreeks dingen vertelt

in het boek, maar je merkt aan de reacties van Clamence dat hij er is.







6. Het eigenlijke verhaal speelt in Amsterdam, maar

Clamence vertelt veel over zijn tijd in Parijs.







7. Ik denk dat het verhaal zich afspeelt in de jaren

'50, want Clamence spreekt over de Tweede Wereldoorlog, dat hij toen in Noord- Afrika

gevochten had.







8. Clamence vertelt aan iemand in Amsterdam zijn

levensverhaal. Dit levensverhaal gaat als volgt. Hij is advocaat in Parijs. Hij is daar

zeer geliefd. Dit komt omdat hij altijd heel hartelijk is (lijkt) en zich aan elk

gezelschap kan aanpassen. Hij is moet vaak mensen verdedigen die een moord hebben

gepleegd. Uit zijn verhaal blijkt dat hij een diepe genegenheid voor zulke mensen voelt.

Hij vindt dat geen enkele moordenaar echt schuldig is. De moord kan zijn voortgekomen uit

de situatie of door het karakter van de moordenaar. Beiden ziet hij niet als echt

schuldig. Verder schept hij er veel genoegen in mensen te helpen. Hij doet dit alleen

omdat hij zo een goed aanzien krijgt waarmee hij zijn eigendunk voedt. Hij gaat denken dat

hij de enige persoon is die alle mensen van dienst kan zijn. Hij vertelt verder dat hij

denkt dat hij in werkelijk alles de beste is. Er is niks wat een ander net zo goed of

beter dan hij kan.

Zijn liefdesleven is ook heel bijzonder. Hij houdt ervan om vrouwen te bedriegen. Hij kan

zich niet binden aan een vrouw. Het enige belangrijke voor hem is de geslachtsdaad. Daarna

houdt hij de vrouwen nog een tijdje aan het lijntje waarna hij ze dumpt. Hier schept hij

zeer veel genoegen in. Hij vindt dat hij echt van het leven geniet.

Op een gegeven moment komt hij 's avonds op een brug over de Seine een magere vrouw tegen.

Hij passeert haar. Na een paar honderd meter te hebben gelopen hoort hij opeens een gil en

hoort hij een lichaam in het water vallen. Hij reageert hier helemaal niet op en vervolgt

gewoon zijn weg. Deze gebeurtenis speelt een belangrijke rol in het verhaal. Een paar jaar

later als hij 's avonds weer op een brug over de Seine staat hoort hij een akelige lach.

Hij schrikt hier erg door en voelt zich niet meer zo op zijn gemak. Hij hoort deze lach

later nog een paar maal en dit houdt hem weg van de Seine. Het feit dat hij eerder bij de

val van de vrouw niks heeft gedaan heeft hier waarschijnlijk mee te maken. Clamence

(Jean-Baptiste) ontdekt dat hij alleen mensen kan helpen als het hem geen moeite kost en

hij er iets voor terug krijgt , het liefst aanzien. Hierdoor zag hij wat voor persoon hij

werkelijk was. Nu is hij berouwend rechter geworden. Hij kan het niet meer hebben dat

mensen hem aanzien gaven zonder zijn ware aard te weten. Hij besloot het goede beeld van

zichzelf te vernietigen door een openbare bekentenis af te leggen.

Het begrip berouwend rechter kun je als volgt verklaren. Clamence wil hiermee zeggen dat

hij eigen rechter is en zijn zonden aan allerlei personen moet opbiechten. Hiermee voert

hij zijn eigen proces. In het verhaal vertelt hij dat het eigenlijk niet alleen zijn eigen

maar ook het proces van de luisterende persoon is. Hij zegt dat de mensen zichzelf zullen

herkennen in zijn verhaal. Dit verhaal past hij steeds weer aan , aan degene waartegen hij

het vertelt. Hij zegt dat hij dit doet omdat hij vindt dat je anderen nooit kunt

veroordelen zonder jezelf eerst te beoordelen. Je moet daarom eerst jezelf beschuldigen

zodat je later het recht kan hebben anderen te veroordelen. Door zijn verhaal dwingt hij

de aangesprokene naar zichzelf te kijken.







9. Ik denk dat Camus met dit verhaal kritiek levert op

de vaak scheve, neppe verhoudingen tussen de voornamelijk rijke mensen waar Clamence

mee in aanraking komt. Dat mensen zich zo vaak anders voordoen dan ze zijn, om zichzelf in

een beter daglicht te stellen. Als ze zich de hele dag anders vordoen dan ze zijn, dan is

de schok alleen maar groter als ze erachter komen wie ze werkelijk zijn omdat ze er na al

die jaren zelf in zijn gaan geloven. Zijn boodschap: kijk kritisch naar jezelf en wees dan

zoveel mogelijk jezelf.







10. Ik heb dit boek gekozen omdat ik nog nooit zo' n soort boek had gelezen (een

lange monoloog). Het was voor mij iets nieuws , en dus een uitdaging. Bovendien hou ik wel

van de wat diepere romans.



Ik vond het een moeilijk te lezen boek(moeilijke woorden, totaal niet populair

geschreven, ingewikkeld gebouwde zinnen, vaak saai en sober), maar de inhoud, de boodschap

maakt dit voor een groot deel goed omdat ik het wel met hem eens ben, dat -anders voordoen

dan je bent- principe. Ik vindt dat dit een steeds groter wordend probleem is omdat we

door de telefoon en internet enzo al zo ver van elkaar afstaan. Als mensen zich ook nog

anders voor gaan doen dan ze zijn, waar blijft dan het echte, het persoonlijke, het

oprechte en hartelijke?

Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen