U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : -- - Het Duister Dat Ons Scheidt.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=13699 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 3406 woorden.

Primaire gegevens van het gelezen werk:

Auteur: Dorrestein, Renate

Titel: Het duister dat ons scheidt

Ondertitel:/

Opdracht:/

Motto:/

Verschenen in: 2003

Uitgever: Contact

Verwachtingen vooraf: Een interessant en spannend boek over een gezin waarin zich een gruwelijk drama afspeelt.



Samenvatting van de inhoud:

Een groep kinderen verteld aan het begin hoe ze een meisje uit hun klas op een gruwelijke manier pesten en op welke manieren ze dat tot nu toe hebben gedaan. Ze weten niet meer hoe het pesten allemaal begonnen is. Als ze er over na gaan denken, dan denken ze dat het pesten begonnen is in het jaar dat ze bij juf Joyce in de klas zaten. Het is in ieder geval lang geleden begonnen.

Na schooltijd wachten ze het meisje regelmatig met z’n allen op. Ze verschuilen zich dan ergens om vervolgens op te springen als zij eraan komt. Daarna duwen ze haar in de vijver en zeggen ze ‘We steken je in de fik greppelslet’. Een andere keer slaan ze haar in elkaar of verkrachten ze haar met een bezemsteel.



De kinderen zijn allemaal geboren in een ingeslapen dorp. Hun vaders zijn erg trots op het feit dat zij de eerste bewoners zijn van het dorp. Hun moeders zijn iets minder blij. Ze hebben het gevoel opgesloten te zitten in een ingeslapen dorp waar niks te beleven valt.



Even terug naar het begin, voor het pesten.

In dit ingeslapen dorp woont ook Loes, het meisje dat gepest wordt. Loes woont echter niet in een nieuwbouwhuis, maar in de pastorie samen met haar moeder en de twee Luco’s. De Luco’s zijn twee vriendelijke mannen waarvan de buurt aanneemt dat ze huurders zijn bij de moeder van Loes. De moeder van Loes lijkt totaal niet op de andere moeders. De andere moeders hebben blond gepermanent haar, dragen modieuze kleren en hebben dure parfum op. De moeder van Loes heeft steil zwart haar en verschijnt altijd in zelfgemaakte zwarte jurken. Ondanks het grote contrast mogen de andere moeders de moeder van Loes erg graag. Ze hebben zelfs ontzag voor de moeder van Loes omdat zij de toekomst kan voorspellen aan de hand van tarotkaarten en vanwege haar tekenkunsten.



De kinderen gaan graag bij Loes spelen omdat daar alles mag en omdat Loes een rijkelijke fantasie heeft waarmee ze de andere kinderen kan blijven boeien. Loes is mateloos populair met haar twee lange vlechten en alle andere kinderen hebben ontzag voor haar. Op een dag komt er een nieuwe jongen (Thomas) met zijn ouders in het dorp wonen. Thomas en Loes zijn binnen de kortste keren onafscheidelijk. Op zesjarige leeftijd gaan de twee zich ‘zelfs’ verloven. Alle kinderen worden netjes aangekleed voor het verlovingsfeest in de oude pastorie. Iedereen speelt het spel heel serieus mee. Het verlovingsfeestje krijgt alleen een onverwachte wending wanneer de moeder van Loes informeert naar de ouders van Thomas. Thomas zegt daarop dat zijn ouders erg moeten wennen in het nieuwe huis omdat ze in Opzand een heel ander soort huis hadden. Hierop reageert de moeder van Loes erg vreemd terwijl de Luco’s juist enthousiast beginnen te roepen dat zij daar ook hebben gewoond. Als Thomas vervolgens zegt dat zijn achternaam Iedema is reageert de moeder van Loes heel erg vreemd. In een keer doet ze ontzettend onaardig tegen Thomas. Het liefst zou ze het feest meteen beëindigen, de Luco’s houden haar echter tegen.



Na het verlovingsfeest vertoont de moeder van Loes zich niet meer buiten. Volgens Loes komt het door een bepaalde tarotkaart dat ze niet meer naar buiten durft te komen. Volgens Loes is het de kaart waarop rampspoed en vernietiging voorspeld wordt. De kinderen stellen voor aan de moeder van Loes dat ze de vijand die rampspoed en vernietiging komt brengen wel te lijf kunnen gaan. Ze zeggen tegen haar dat ze zich kan wapenen met haar scherp geslepen potloden en dat het een idee was van Thomas om een potlood als wapen te gebruiken. Hierop verbiedt de moeder van Loes dat Loes nog langer met Thomas omgaat. Loes negeert dit verbod echter.



De kinderen zijn inmiddels oud genoeg om naar school te gaan. Met spanning gaan ze naar de eerste klas bij juf Joyce. Loes is de enige die alleen naar school komt. De andere kinderen worden weggebracht door hun moeder, alleen Thomas wordt weggebracht door zijn vader. Tijdens de lessen die volgen blijkt dat Loes woordenblind is. De andere kinderen beginnen zich steeds meer te ergeren aan de woordblindheid van Loes. Alleen Thomas neemt het nog voor Loes op, na schooltijd probeert hij haar bij te spijkeren.



Als Loes thuiskomt met een slecht rapport reageert de moeder van Loes woedend. De moeder van Loes vindt dat Loes niet op zo’n ‘slechte’ school thuishoort en dat ze moeten gaan verhuizen. Als Loes dit tegen de kinderen vertelt, reageren ze onthutst. Hoe kan de moeder van Loes nou gaan verhuizen als ze griep heeft en de tarotkaart van ramspoed en vernietiging nog steeds actief is?



De kinderen ‘dromen’ dat Loes die avond in de storm het raam uitklautert om naar Thomas te vluchten. Terwijl ze door de tuin loopt hoort ze haar moeder en de Luco’s enorme ruzie maken. Een ruzie zoals ze die nog nooit gehoord heeft. Loes kan echter niks van de ruzie verstaan en besluit verder te lopen. Loes belt aan bij Thomas en de vader van Thomas opent de deur. Ze wordt binnengelaten en gaat bij de vader van Thomas op schoot zitten. De vader van Thomas vraagt haar het hemd van het lijf.

Als de kinderen de volgende ochtend wakker worden zijn ze zich nog erg bewust van hun droom.



De volgende dag vinden de kinderen de vader van Thomas dood aan op hun speellandje vlak bij het viaduct. De vader van Thomas is vermoord met een kleurpotlood. Het potlood was met veel kracht in het linkeroog van de vader van Thomas geramd. Al snel wordt de moeder van Loes verdacht van de moord.



De ingeslapen dorpsgemeenschap wordt wakker geschud. Het verhaal gaat dat de moeder van Loes de vader van Thomas heeft vermoord omdat hij Loes heeft verkracht. De moeder van Loes is toen buiten zinnen van woede naar buiten gerend en heeft de moord gepleegd. In het begin hadden de andere moeders enigszins begrip voor de situatie van de moeder van Loes en voor het motief. Dit begrip verandert echter beetje bij beetje in onbegrip en ook in onbegrip voor Loes.



Doordat Loes na de moord helemaal is dichtgeklapt verliest ze het contact met haar vriendjes. Ze gaat zich steeds meer afsluiten voor alles. In de plaats van het enthousiaste strijdlustige meisje is ze een stil en teruggetrokken meisje geworden. De kinderen beginnen zich meer en meer te ergeren aan haar woordblindheid en aan haar teruggetrokken houding. Ze proberen haar steeds meer uit te tent te lokken om op die manier de oude Loes terug te krijgen waar ze altijd zo fijn mee konden spelen. Dit begint met kleine pesterijen maar loopt ontzettend uit de hand. Loes reageert namelijk totaal niet op de pesterijen maar ondergaat de pesterijen rustig. Ze gaat de pesterijen helemaal niet uit de weg maar lijkt ze zonder tegenstrijd te accepteren als haar straf.



Als Loes twaalf is, komt de moeder van Loes vrij. Als ze terug is heeft ze al vrij snel in de gaten dat Loes gruwelijk gepest wordt. Ze begrijpt niet waarom de Luco’s nooit hebben ingegrepen. Loes heeft echter nooit aan de Luco’s verteld dat ze zo gepest wordt omdat ze de pesterijen ondergaat als haar straf. Loes en haar moeder kunnen niet goed contact met elkaar maken. Loes is bang dat haar moeder haar mond open doet en vertelt over de nacht van de moord. De Luco’s en Loes sluiten haar buiten op hun manier door niet te praten over het gebeurde terwijl de moeder van Loes juist wel wil praten.



Naar aanleiding van de pesterijen besluiten de Luco’s en de moeder van Loes te gaan verhuizen naar een afgelegen Schots eiland. In het begin komt Loes amper buiten. Na verloop van tijd begint ze steeds meer haar draai te vinden. Alleen de moeder van Loes heeft het gevoel dat ze niet begrepen wordt door de Luco’s en Loes. Ze heeft steeds meer het gevoel dat ze in een samenzwering terecht is gekomen. Op een dag is de moeder van Loes met stille trom vertrokken, het enige wat ze achterlaat is een briefje op de schouw. De Luco’s en Loes zijn erg opgelucht dat ze weg is. Nu hoeven ze niet meer bang te zijn dat de moeder van Loes over de bewuste avond begint.



Op achttienjarige leeftijd verlaat Loes het Schotse eiland Lewis om een opleiding Sociaal Pedagogisch Werk te gaan volgen in Amsterdam. Ze is er op het eiland namelijk achter gekomen dat ze dan wel woordblind is, ze weet wel dat ze super goed met kleine kinderen om kan gaan. Ze neemt afscheid van de Luco’s en vertrekt naar Amsterdam. Daar hebben de Luco’s voor haar een kamer geregeld. De eerste dag dat ze in Amsterdam is, gebeurt er echter het één en ander waardoor ze helemaal anders tegen haar eigen leven aan gaat kijken en tegen het leven van haar moeder en de Luco’s. Het blijkt dat haar hele leven één grote leugen is geweest.



Titelverklaring:

Loes en haar moeder hebben samen een geheim. Ze kunnen dit geheim met niemand delen, ook niet met elkaar. Zo gebeurt het dus dat het onuitspreekbare duistere geheim tussen hen in gaat staan. Ze kunnen niet meer normaal met elkaar communiceren en ze begrijpen elkaar niet meer.



Opbouw:

Het boek is opgebouwd uit 26 hoofdstukken, deze hoofdstukken zijn verdeeld over drie delen. De hoofdstukken zijn genoemd van A tot Z. Het eerste hoofdstuk heet bijvoorbeeld ‘A is een aardbei’ en het laatste hoofdstuk ‘Z is een zwaard’. De manier waarop de hoofdstukken vernoemd zijn wordt Abecedarium genoemd. Bijvoorbeeld A is een aapje, B is een bakker. Hier is waarschijnlijk voor gekozen om een extra nadruk te leggen op het leren lezen van Loes. De drie delen worden als volgt genoemd: Deel 1 Zes, Deel 2 Twaalf en Deel 3 Achtien. Deze titels geven aan vanuit welke leeftijd de kinderen en Loes op dat moment hebben.



Taalgebruik:

Het taalgebruik in het boek is lekker vlot. De zinnen zijn erg makkelijk soms kinderlijk opgebouwd. Dit heeft natuurlijk te maken met het feit dat het boek uit kinderperspectieven wordt verteld. Het maakt het lezen van het boek in ieder geval gemakkelijk.



Tijd:

Uit het boek is niet op te maken in welke tijd het afspeelt. Het verhaal gaat in ieder geval over het leven van Loes van zes tot achttien jaar.



Plaats en ruimte:

Een gedeelte van het boek speelt zich af in een ingeslapen dorpsgemeenschap. De dorpsgemeenschap is een nieuwbouwwijk die ver verwijderd ligt van de rest van de bewoonde wereld, waardoor het echt een soort van besloten gemeenschap is.

Het andere gedeelte van het boek speelt zich af op een afgelegen eiland in Schotland, genaamd Lewis. Het laatste stukje van het boek speelt zich af in hartje Amsterdam.

Een belangrijke ruimte in het boek is de oude pastorie, het huis waarin Loes opgroeit. Hier woont ze samen met haar moeder en de Luco’s. In deze pastorie kan en mag alles. Het ziet er heel anders uit als de nieuwbouwhuizen waar de andere kinderen in wonen. Alles in de pastorie is namelijk oud en alles in de nieuwbouwhuizen is modern en nieuw.



Spanning:

De spanning wordt gedurende het hele boek opgebouwd. Terwijl je het boek leest, vraag je je voortdurend af wat zich nu heeft afgespeeld de avond van de moord. Die spanning komt met name doordat het verhaal suggereert dat er verschillende moordenaars mogelijk zijn. Zo suggereert het verhaal dat de moeder van Loes de moord gepleegd kan hebben, maar het verhaal suggereert ook dat Loes de moordenaar kan zijn en zelfs Thomas. Op die manier blijft het boek spannend tot het einde.



Vertelperspectief:

Deel 1 wordt verteld vanuit een wij perspectief. Wij zijn in dit geval een groep kinderen. De kinderen zijn allemaal ongeveer zes jaar.

Deel 2 wordt verteld vanuit Loes, de hoofdpersoon van het boek. Op het moment dat deel 2 begint is ze twaalf jaar.

Deel 3 wordt ook verteld vanuit Loes. Ze is inmiddels achttien jaar.



Personages:

Loes

Loes is de hoofdpersoon uit het boek. Het boek vertelt over Loes’ leven als zesjarige, twaalfjarige en achttienjarige. Loes woont samen met haar moeder en de twee Luco’s in de oude pastorie in het dorpsgemeenschap dat verder alleen uit standaardgezinnen en nieuwbouwhuizen bestaat.

Als klein meisjes is ze erg populair onder de andere kinderen vanwege haar lef, enthousiasme en haar fantasie. Loes gaat altijd helemaal op in haar fantasie en wilde verhalen en trekt de andere kinderen daarin mee. Als blijkt dat ze woordenblind (dyslectisch) is, neemt haar populariteit af. Na de moord verandert Loes in een meisje dat piekert en stil en teruggetrokken is.



Moeder van Loes

De moeder van Loes is een vrijgevochten type. Ze heeft iets zigeunerachtigs over zich. In het begin van het boek doet ze niets liever dan tarotkaarten leggen en tekenen. De moeder van Loes woont samen met haar twee minnaars de Luco’s. Na haar verblijf in de gevangenis komt de moeder van Loes als een heel ander mens terug. Ze wil dolgraag praten over wat er allemaal gebeurd is. Tijdens haar gevangenisperiode is ze heel hard geworden, ze heeft daar geleerd haar mannetje te staan.



Luco’s

De Luco’s zijn twee vriendelijke mannen. Ze vertonen zich zelden buiten en houden zich voornamelijk bezig met aandelen kopen en verkopen per telefoon. Allebei zijn ze verliefd op de moeder van Loes. Ze gaan ervan uit dat één van de twee officieel de vader is van Loes, ze hoeven verder niet te weten wie van de twee het is.



Thema en motieven:

Het boek behandelt meerdere thema’s.

Het grootste gedeelte van het boek gaat over opoffering en schuldgevoelens. Loes voelt zich heel erg ongemakkelijk over de nacht van de moord en kan daar moeilijk mee omgaan. Het zwijgen over de bewuste nacht is de enige manier waarop Loes kan overleven. Loes is bang dat ze van haar moeder de schuld krijgt. Zodra de moeder van Loes namelijk terug is van de gevangenis laat ze hier en daar iets vallen over opoffering.

Een ander thema is liefde. Aan de ene kant is Loes heel erg op zoek naar de liefde van haar moeder. Aan de andere kant wil ze niet te dicht bij haar moeder komen omdat ze bang is voor de gevoelens van haar moeder.

Natuurlijk gaat het verhaal ook over slachtoffers en een dader. Loes is het slachtoffer van pesterijen en van het feit dat haar moeder veroordeeld is voor moord. Thomas en zijn moeder zijn slachtoffer omdat hun vader/man vermoord is. De moord heeft ook betrekking op de Luco’s en op de moeder van Loes natuurlijk. Hun levens zien er heel anders uit na de moord.



Genre:

Het duister dat ons scheidt is een literaire roman, met thrilleraspecten.



Mijn persoonlijke beoordeling:

Beantwoord hierbij de volgende vragen en geef aan waarom je dat antwoord geeft:

a. Vond je het een interessant onderwerp?

Ik vond het een erg interessant onderwerp. Het is erg interessant om te lezen hoe er om wordt gegaan met crisissituaties in een gezin en hoe dit zich ontwikkelt.

b. Was het onderwerp herkenbaar in je eigen belevingswereld of juist niet?

Sommige thema’s zijn erg herkenbaar. Bijvoorbeeld als Loes gepest wordt, ik denk dat iedereen in zijn of haar omgeving wel eens heeft gezien wat pesten met iemand doet. Het thema moord ligt behoorlijk ver van me af. Het thema liefde is wel weer toepasselijk op mijn eigen belevingswereld omdat iedereen op zoek is naar liefde en erkenning van anderen.

c. Had je zelf wel eens nagedacht over het onderwerp of ben je door het boek juist aan het denken gezet?

Over moord denk ik niet na, ook niet over redenen die een aanzet ‘kunnen geven’ tot moord. Over pesten heb ik zeker wel eens nagedacht maar niet op deze manier. Het boek zet je heel erg aan het denken over de ‘pesters’ en het slachtoffer. In dit geval zit er een heel verhaal achter waarom Loes door de andere kinderen gepest wordt. Het is een proces wat niet zo bedoeld is, maar dat eigenlijk steeds meer uit de hand loopt. Het vreemde is dat als je het proces van het pesten vanaf het begin hebt gelezen, je een soort van begrip krijgt voor de ‘pesters’. Natuurlijk blijft pesten wel iets heel vervelends en is het niet goed te praten.

d. Werd het onderwerp oppervlakkig behandeld of had het voldoende diepgang?

De verschillende thema’s worden met erg veel diepgang behandeld, het is ook niet anders te verwachten van Renate Dorrestein. Ik denk niet dat zij de thema’s met nog meer diepgang had kunnen behandelen als dat ze nu doet. Waarschijnlijk zit er meer diepgang in het boek dan dat ik eruit kan halen.

e. Ken je boeken of films die over hetzelfde onderwerp gaan?

Ik weet zo geen voorbeelden van boeken of films die heel erg op dit onderwerp lijken. Natuurlijk zijn er wel boeken en films gemaakt die delen van het onderwerp behandelen.

f. Wat was het belangrijkste in het boek: de gebeurtenissen of de gevoelens en de gedachten van personen?

Het belangrijkste in het boek waren de gevoelens naar aanleiding van de gebeurtenissen. Het boek gaat heel erg in op de gevoelens van Loes en in het eerste deel van het boek op de gevoelens van de andere kinderen uit het dorp. Als je het slot hebt gelezen kom je er achter dat het boek vooral draait om gevoelens en gedachten van de hoofdpersonen. De gebeurtenissen uit het boek vinden plaats vanuit de gevoelens van de hoofdpersonen.

g. Kwamen er te veel gebeurtenissen in voor of was het aantal juist goed?

Het aantal gebeurtenissen vond ik gewoon goed. Het aantal gebeurtenissen maakt dit boek tot zo’n spannend boek.

h. Vond je de gebeurtenissen spannend, saai, opwindend, romantisch, fantastisch, triest, enz?

Je leeft heel erg met Loes mee. Dat zorgt ervoor dat je de ene keer vrolijk bent met haar. Een andere keer ben je net als zij verbijsterd en verdrietig. De gebeurtenissen die zich rondom Loes afwikkelen zijn echter wel over het merendeel genomen triest. Natuurlijk zijn de gebeurtenissen ook erg spannend omdat je je constant afvraagt wat er nou is gebeurd in de nacht van de moord.

i. Vonden er schokkende gebeurtenissen plaats?

Natuurlijk heb je in je omgeving wel eens gezien dat iemand gepest wordt. De manier waarop Loes in dit boek echter gepest wordt vind ik vrij schokkend. Toch komt het helaas allemaal erg geloofwaardig over.

In het boek vindt ook een moord plaats, zoiets is altijd schokkend en al helemaal de manier waarop dat gedaan wordt.

j. Hoe heb je de afloop ervaren?

De afloop van het boek is erg verrassend. Je hoopt het hele boek op een ontknoping en als die ontknoping dan eindelijk komt is hij heel erg onverwacht.

k. Kwam de hoofdpersoon levensecht over?

De hoofdpersoon kwam erg levensecht over in het boek.

l. Kon je je goed inleven in de hoofdpersoon?

Ja, je kan je heel goed inleven in de hoofdpersoon omdat het boek grotendeels vanuit haar gedachten en perspectieven wordt verteld.

m. Herkende je bepaalde eigenschappen van de hoofdpersoon in jezelf?

Nee, ik herkende niet bepaalde eigenschappen van mezelf in de hoofdpersoon.

n. Herkende je enkele personen in je eigen leefwereld?

Nee, ik herkende geen personen uit mijn eigen leefwereld.

o. Ben je door het gedrag van de hoofdpersoon beïnvloed?

Ik ben verder niet door het gedrag van de hoofdpersoon beïnvloed.

p. Zou je de hoofdpersoon anders laten handelen als jij de auteur was geweest?

Als ik zo zou kunnen schrijven dan zou ik de hoofdpersoon exact hetzelfde laten handelen.

q. Vond je het verhaal moeilijk opgebouwd of kon je het vlot lezen?

Het verhaal is makkelijk opgebouwd. Het verteld chronologisch de gebeurtenissen van zes jaar tot achttien jaar met hier en daar enkele terugblikken. Het blijft een logisch opgebouwd verhaal.

r. Welke delen vond je spannend en kwamen die op het juiste moment?

Alle delen waren eigenlijk heel spannend, vooral de ontknoping en de moord waren erg spannend.

s. Vond je de afloop onbegrijpelijk, onbevredigend, verrassend of flauw?

Het is een begrijpelijk en bevredigend slot. Je kijkt alleen na het lezen van het slot met andere ogen naar de rest van het boek.

t. Vond je het taalgebruik moeilijk of makkelijk?

Zoals ik al vaker in dit verslag heb verteld, is het taalgebruik dat gebruikt wordt in dit boek erg makkelijk vanwege de vertelperspectieven.

Vond je dat de gebeurtenissen op een heldere wijze werden beschreven, zodat je een goede voorstelling kon maken?

Omdat het boek vanuit kinderperspectieven wordt verteld, wordt alles heel erg helder verteld. Deze manier van vertellen maakt het erg makkelijk om een voorstelling van de gebeurtenissen te maken.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen