U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag :  - Zwaarlijvigheid Bij Kinderen Ingezonden Door: Jolene Gijbe.
Deze versie komt van http://www.scholieren.be/huiswerk/show_stuk.php?id=368 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 543 woorden.

Het aantal zwaarlijvige kinderen is in ons land de afgelopen vijf jaar verdubbeld. ‘Studies zijn unaniem: kinderen worden groter maar zijn vooral steeds vaker dik.’¹Zo luidt de kop van een actuele campagne over zwaarlijvigheid. Zwaarlijvigheid bij het kind kan ontstaan door genetische factoren, maar evenzeer door omgevings- en emotionele factoren. Hoe men moet optreden tegen deze aandoening is een delicate zaak, want men riskeert het probleem alleen maar erger te kunnen maken.





Er is bewezen dat genetische factoren een belangrijke rol spelen. Met behulp hiervan kan men nagaan of het kind een genetische voorbestemdheid voor zwaarlijvigheid heeft. Als de ouders, of één van hen, zwaarlijvig zijn, heeft ook het kind veel kans om het te worden.


Ook de voedingsgewoonten in het gezin zijn belangrijk. Vooral in de Verenigde Staten komt zwaarlijvigheid vaak voor bij kinderen die opgroeien in steden en in kleine gezinnen. Ook de sociaal- economische omstandigheden van de familie en het kind mogen niet onderschat worden als boosdoeners.


De emotionele factoren spelen een ook grote rol. De relatie met de ouders en vooral met de moeder zijn heel belangrijk. ‘De globale incidentie van zwaarlijvigheid bedroeg 8%, terwijl deze slechts 3% bedroeg bij kinderen waarvan beide ouders houder waren van een universitair diploma’.² Vaak worden deze kinderen of adolecenten depressief en grijpen naar voedingsmiddelen, en bij voorkeur de ‘lekkere’ vetstoffen, om hun pijn te ‘verzachten’.


Ouders zijn ondanks hun goede voornemens niet altijd in staat om hun kinderen te helpen. Hun taktiek kan vaak zelfs het omgekeerde effect hebben, vooral als ze hun kinderen dwingen om hun manier te volgen. Zij denken vaak dat alle vetstoffen die gevaarlijk zijn in grote hoeveelheden, ook gevaarlijk zijn in kleine hoeveelheden en verbieden hun kinderen dan deze voedingsmiddelen te eten. Dit is slecht, want wanneer deze kinderen bijvoorbeeld op feestjes en dergelijke deze voeding wordt aangeboden, gaan ze het toch eten en waarschijnlijk in meerdere mate dan goed is. Het heeft dus een tegenovergesteld effect.


Een onmisbare ondersteuning van een zwaarlijvig kind is echter de fysieke activiteit. Het biedt het kind de mogelijkheid om met leeftijdgenootjes om te gaan zonder spot of sarcasme. Zwaarlijvige kinderen zijn vaak minder gespierd en lenig dan andere kinderen en daardoor ook onzeker. Mentaal moet een zwaarlijvig kind extra gemotiveerd worden.


Als het echter de hulp van ouders of een diëtiste niet helpt, is er ook nog altijd de medische behandeling, maar pillen en dergelijke worden alleen maar aanbevolen als het lichaamsgewicht 100% boven het normale ligt.





Ondanks deze remedies is het nog steeds beter om zwaarlijvigheid te voorkomen dan te genezen. Het beste is dus om de maaltijden te spreiden over de hele dag en tussendoortjes zoals chips en dergelijke beter te vervangen door fruit. Deze preventie is vooral belangrijk bij kinderen die aanleg hebben of ‘de gevaarlijke genen’ bevatten. Ouders moeten hun kind duidelijk uitleg geven over dit probleem en hun de juiste richtlijnen geven om zwaarlijvigheid te voorkomen. En het kind vooral laten begrijpen dat de nadelen en de gevolgen van zwaarlijvigheid een zware handicap kunnen inhouden voor zijn gezondheid en levensvreugde.





Voetnoot





1. bron: Zwaarlijvigheid bij het kind, documentatie- en informatiecentrum van de Tiense Suikerraffinaderij.


2. bron: Etiologie van zwaarlijvigheid bij het kind, zwaarlijvigheid bij het kind.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen