U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Frans Coenen - Onpersoonlijke Herinneringen.
Deze versie komt van http://www.scholieren.com/boekverslagen/1094 en is laatst upgedate op 25/11/1999.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1733 woorden.

Plaats en tijd

Het verhaal speelt zich voor een groot deel af in een 17e eeuws herenhuis op de Heerengracht aan de Amstel. Ook wordt er een bepaalde tijd doorgebracht in een villa in Le Vésinet, Frankrijk. In het huis zijn ook een reeks kasboekachtige cahiers gevonden met reisverslagen van de toenmalige bewoner. Die reizen gingen vaak richting Frankrijk en ze bezochten vele plaatsen.



Het verhaal begint 3 maanden nadat mevrouw Le Roy overleden is. Dat is rond het jaar 1890. Dan wordt er in het huis rondgelopen en vinden de testamentaire executeurs de reisverslagen. Dan komt er één grote flashback. Die reisverslagen lopen van 1841 tot 1852. Daarna wordt er verder over hun leven verteld net zolang tot ze weer in 1890 zijn en dan is het verhaal ten einde.



Samenvatting

Het verhaal begint als de schrijver in het huis rondloopt, 3 maanden nadat de laatste bewoonster is overleden. Daarna hebben de testamentaire executeurs er huisgehouden. Alles is overhoop gehaald. In een kast zijn reisverslagen gevonden van de Heer Diefenbach. Notities van dag tot dag, bijgehouden over vele jaren, over vele reizen. Trouw worden het weer, het uur van afrijden en aankomst, het hotel waar men intrek neemt en verder alle steden, dorpen en gehuchten waar men op weg doorheen komt genoteerd, soms met een sobere karakteristiek. Hij wandelt veel met zijn dochter Louise. Vaak is zijn vrouw er niet bij. Maar in de loop van de jaren veranderd zijn relatie met Louise, zij wordt zelfstandiger. In Duitsland ontmoeten zij de familie Le Roy, een doktersfamilie.



In 1857 kopen zij een huis aan de Heerengracht. Een jaar later overlijdt de Heer Diefenbach. Na een verplicht rouwjaar pakken Louise en haar moeder weer de draad van het leven op. Louise wil trouwen, maar niemand wil haar omdat ze een fysiologische afwijking heeft en niet geheel vrouw is. Toch vindt zij een man, Abram Le Roy, de zoon van de doktersfamilie. Hij wil wel met haar trouwen. Maar hij is alleen maar op het geld uit. Louise heeft dat wel door maar dit is de mogelijkheid om zich te kunnen rehabiliteren en om haar toekomst veilig te stellen. Het huwelijk vindt in 1861 plaats.



Le Roy wil van zijn rijkdom genieten en geeft diners en soirées. Maar daarvoor verandert hij eerst het hele huis. Als dat feest een mislukking blijkt te zijn, stort hij zich op de jacht en vertrekt naar Parijs. Louise probeert de sleur in zijn leven te doorbreken en hem een doel te geven. Zij prijst hem als kunstkenner en –beschermer. Zelfs bezoeken zij het plaatsje Barbizon met talrijke schilders, samen betrekken zij een villa in Le Vésinet met een groot atelier en Le Roy brengt daar de lessen van de Barbizonse kunstenaars in praktijk. Louise voelt zich voldaan omdat ze zijn leven weer inhoud heeft gegeven. Maar al snel is de werkkoorts weer weg en is er een nieuwe depressie op komst.



Weer terug in Amsterdam krijgen Louise en Le Roy steeds meer ruzie en Le Roy zoekt zijn heil buitenshuis en bij de drank. Nog eenmaal komen ze elkaar wat nader: als Louise's moeder vertrekt naar Haarlem vanwege alle ruzies en de slechte sfeer. Le Roy voelt zich schuldig zijn vrouw van haar laatste gezelschap berooft te hebben en gaat op Louise's voorstel in zijn kunstverzameling uit te breiden en er worden ook weer reizen gemaakt, de telkens driegende neerslag van de stemming bezworen door het aanleggen van een genealogische bibliotheek, zodat ze nog enkele jaren rustig naast elkaar kunnen leven. Echt gezelschap vindt Louise bij haar dieren. Le Roy blijkt aan een leverkwaal te lijden en in het voorjaar 1888 sterft hij aan longontsteking.



Louise blijft nog even in Le Vésinet maar vertrekt toch weer naar haar huis, daar verblijft zij voortdurend in het boudoir, samen met haar huisdieren. Als zij een knobbeltje onder haar borst ontdekt wijst zij elke vorm van medische hulp af en ontslaat zij het personeel. Zij accepteert alleen de hulp van de oude schoonmaakster Koos. De middaguren brengt zij door met het opmaken van haar testament. De familie Le Roy sluit zij van erfenis uit omdat zij zich nooit om haar bekommerd hebben en omdat zij zich wil wreken op Le Roy. Zij schenkt het huis als kunstcollectie aan de gemeente onder haar naam, maar ook onder die van Le Roy.



Een klein jaar na de voltooiing van het testament sterft zij en is de laatste tragedie van het Huis ten einde



Figuren

Louise: Door een fysiologische afwijking is zij niet geheel vrouw maar heeft zij overmatige haargroei op haar gezicht. In het begin van de reisnotities van de Heer Diefenbach is zij een jaar of 17. Ze is dan erg op haar vader gesteld en gaat vaak met hem wandelen. Ze is een erg rustig meisje. Maar een paar jaar later wordt ze volwassener en aanzienlijk zelfstandiger. Ze is vaak humeurig en haar vader noemt haar een verwend kind. Thuis wil zij alles naar haar hand zetten en is ze erg opstandig maar bij vreemden is ze doodverlegen en heeft ze niks in te brengen. Hopeloos wordt ze als ze ouder wordt en nog steeds niet getrouwd is. Ze stemt dan maar toe bij de eerste de beste, ook als is die op haar geld uit. Ze houdt hoop om zijn leven inhoud te geven ook al zakt hij steeds weg. Later, als haar moeder weg is en Le Roy dood, raakt ze in een isolement. Ze komt niet meer van haar kamer af en heeft geen contact meer met mensen. Ze wil zelfs niet aan haar ziekte geholpen worden. Haar enige gezelschap zijn haar huisdieren en de werkster Koos. Als ze dood gaat is ze rond de 66



Thema

Net als de andere werken van Frans Coenen is ook hierin het thema het uitzichtloze bestaan van mensen en hoe zij er iets van proberen te maken, wat nooit blijvend resultaat heeft. Louise die na het overlijden van haar vader met Le Roy trouwt waardoor zij denkt haar leven weer op te pakken. Dit loopt heel anders dan zij had gehoopt. Het is geen goed huwelijk, veel ruzie en Le Roy komt vaak dronken thuis. Telkens opnieuw probeert zij Le Roy uit de put te helpen door hem een uitdaging aan te bieden. Maar na een tijdje is zijn werklust weer weg en begint het weer van voor af aan.



Ik kan in dit verhaal geen (vreemde) gebeurtenissen ontdekken die een bepaalde functie hebben.



Titelverklaring



De titel is 'Onpersoonlijke herinneringen'. Dit slaat op de reisverslagen van de Heer Diefenbach. Diefenbach kon niet persoonlijk schrijven. Data, tijd, plaats, alles is zo letterlijk als het maar kan. En als er dan onverhoopt iets persoonlijks gebeurde, wist hij zich hier geen raad mee en kon het niet verwoorden. Heren van zijn soort en zijn stand leven veel minder en stonden vreemd tegenover hun eigen persoonlijkheid. Het is een man die houdt van orde en niet van plotselinge gebeurtenissen die niet in zijn dagelijkse schema horen. Maar soms drukte deze persoonlijkheid zo zwaar dat hij even weg moest en daarom op reis ging met zijn vrouw en dochter. Maar dat wil niet zeggen dat hij ook helemaal geen persoonlijke belangstelling had. Dat blijkt uit zijn druk theaterbezoek, het lezen van de franse kranten en dat hij onder de indruk was van het pittoreske en een levendige belangstelling had voor het vreemde karakter en zeden van een land, ook al kon hij dat niet goed onder woorden brengen.



Geen motto en/of voorwoord





Vertelwijze

In dit boek is de schrijver de alwetende verteller. Hij staat buiten en boven het verhaal. Hij vertelt een verhaal in verhaal aan ons terwijl hij al weet wat er gaat gebeuren. Alleen aan het begin is de schrijver even een ik-verteller, maar die verdwijnt al snel naar de achtergrond. De lezer leest mee, ontdekt mee en vaststelt mee met wat de schrijver leest in de reisverslagen.



Chronologie

Het boek is niet chronologisch. Er wordt in één keer gigantisch in de tijd teruggesprongen en dan volgt er een grote en uitgebreide flashback waarin alles wel chronologisch verteld wordt. Maar in de flashback worden af en toe ook flinke sprongen in de tijd gemaakt.



Tijdsbehandeling

In het verhaal verloopt ongeveer 50 jaar. Van het begin van de reisverslagen van de Heer Diefenbach (1841) tot 3 maanden na de dood van Louise Le Roy (waarschijnlijk rond 1890). In de flashback worden soms grote sprongen in de tijd genomen. Alleen gebeurtenissen die van belang zijn voor het verhaal worden genoemd. De functie daarvan is dat dat voorkomt dat het verhaal langdradig en saai wordt. Tijdsuitbreiding treedt alleen op aan het begin van het boek en de schrijver door het huis loopt en dat uitvoerig beschrijft. Kleuren, meubels, stijl. Daarna treedt er alleen nog maar tijdsverdichting op omdat dan het leven van Louise beschreven wordt en dat zou te lang zijn om uitvoerig te bespreken.



Werkelijkheid

In die tijd moesten vrouwen trouwen om een beetje een goede positie te hebben. Als je niet getrouwd was, dan was je niet in orde.



Tijdens het lezen van de reisverslagen stelde Frans Coenen voorzichtig vermoedens die langzamerhand omgezet worden in historische feiten. Ook bestaat het huis echt en staat bekend als het museum Willet (Abram Le Roy)-Holthuysen (de heer Diefenbach).



Genre

Dit verhaal is een roman, een psychologische roman. In dit boek ondervindt je karakterontwikkeling bij de hoofdpersonen, vooral bij Louise, die erg verandert naarmate ze ouder wordt. Het gaat hier om de innerlijke beweegredenen van de personen. Waarom trouwt Louise met een man die toch alleen maar op haar geld uit is? En waarom blijft ze hem maar steunen en kredieten verstrekken terwijl hij telkens weer terugzakt?



Waardeoordeel

Toen ik dit boekje begon te lezen dacht ik: mijn God, hoe moet ik hier doorheen komen! Maar naarmate het verhaal een beetje vordert en de langdradige en uitvoerige beschrijving van het huis is afgelopen wordt het iets interessanter om te lezen. Het wordt iets meer een verhaal en is vlotter geschreven. Het leest gemakkelijker en daardoor kan je makkelijker je aandacht bij het verhaal houden. Maar echt heel leuk om te lezen vond ik dit boekje nu ook weer niet. Het verhaal is heel erg oppervlakkig. Er worden zowat alleen maar gebeurtenissen verteld en daar wordt amper verder op ingegaan. Al met al vond ik het geen super boek, maar het is niet moeilijk er doorheen te komen.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen