U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Marga Minco - De Val.
Deze versie komt van http://www.verslagen.com/index.php?page=boek_toon&boek_id=209 en is laatst upgedate op 01/01/2004.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 474 woorden.

De taal en stijl in De Val van Marga Minco



5. Taal / Stijl



A: Taal

a) Zinsbouw:


Marga Minco gebruikt in 'De val' korte en meestal eenvoudige zinnen. De taal is duidelijk en correct. Soms gebruikt ze zinnen die voor Vlamingen vreemd zijn. De reden daarvoor is natuurlijk dat ze Nederlandse is.

Vbn.:

Waar moeten jullie zijn? In de Uiterwaardenstraat. Wou je zover mee ? Dat zou me wel lijken. Ik verrek op dat ding. Hebben jullie daar veel werk ? Dat hangt ervan af. Ik moet vlak in de buurt zijn. Kom ik even kijken. (p.9)



b) De dialogen:

Soms lijkt het wel dat ze de dialogen samenvat. Al zijn er in het boek ook zeer lange dialogen die regelmatig onderbroken worden door de verteller om gevoelens en handelingen te beschrijven.

c) Beschrijvingen

Soms is het moeilijk voor de lezer om een beeld te vormen van de personages in het boek, omdat ze bij haar beschrijvingen meestal vrij kort blijft.

Vb.:

Ze voelde haar drift wegzakken, ging met haar hand over haar bezwete voorhoofd, pufte. (p.44)

d) Spelling:

Hier en daar vind je nog een fout tegen de (nieuwe) spelling zoals b.v. sigarerook.

e) Ze gebruikt een reportagetoon:

Vbn.:

Frieda Borgstein werd om half acht gewekt. Meestal bleef ze dan nog liggen, maar deze morgen kostte het haar geen moeite van die gewoonte af te wijken. Hoewel ze niet te best geslapen had - de tweede slaappil had pas in de nanacht geholpen - was ze op slag wakker. (p.10)



Morgen nam ze een douche.

Morgen kleedde ze zich netjes aan.

Morgen ging ze naar de kapper.

Vandaag moest er worden voorbereid. (p.11)



f) Ze geeft veel details:

· Je leest in het boek veel namen. Sommige personen zijn zelfs niet besproken en hebben dus eigenlijk weinig belang, toch krijgen we de namen te lezen. à te veel details ?

· Regelmatig krijgen we tijdsaanduidingen, de toestand van het weer, uiterlijkheden, enz. te lezen.

Vbn.:

Architect Langdren zal vergezeld worden door de gerontoloog dr. Enquist Göteborg.

Het was nog donker; in de ruit kon ze alleen de weerschijn van het vertrek en haar eigen beeld onder de lamp zien. Maar boven de kantoorgebouwen aan de overzijde begon de askleurige lucht ui te vloeien en tinten aan te nemen, van vaalgeel tot fletsblauw…(p.11)

De klok van de kerk achter het tehuis sloeg het halve uur. Half negen. Verstrijen zette zijn horloge, dat hij die morgen vergeten had op te draaien, gelijk… (p. 15)



g) Besluit:

Kortom een eenvoudig te lezen boek, met weinig fouten, maar waarin bepaalde feiten té kort (en sober) worden beschreven. Zo beknot de auteur een beetje het plezier van de lezer.



Het lijkt allemaal zo gehaast geschreven, hoewel dit ook speciaal zo gedaan kan zijn om het gehaaste karakter van het hoofdpersonage duidelijk te maken.





B: Stijlrichting:



Ik denk niet dat deze auteur tot een bepaalde stroming of stijlrichting behoort. Omdat het allemaal zo realistisch lijkt en echt kan gebeuren zou het wel eens realisme kunnen zijn.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen